22. เล่ห์ร้ายอุบายมาเฟีย ซีรี่ส์ ทายาทมาเฟีย V

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 6 : EP.3


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“นี่ตกลงนายมีแฟนแล้วจริงๆ เหรอเนี่ย  แล้วแฟนนายทำไมถึงได้เข้าโรงพยาบาลล่ะ”  โรแวนโอบไหล่ญาติที่เหมือนเพื่อนสนิทเอาไว้

“เดี๋ยวฉันจะเล่าให้นายฟังระหว่างเดินทางไปคอนโดก็แล้วกัน  ไปกันเถอะ”  โรเจอร์พาโรแวนไปขึ้นรถที่จอดรออยู่โดยมีเหล่าบอดี้การ์ดคอยคุ้มกันอยู่ไม่ห่าง

ระหว่างที่มุ่งหน้าไปยังที่พัก  โรเจอร์ก็ได้เล่าเรื่องราวของเขาและเข็มอัปสรให้โรแวนฟัง  ซึ่งมาเฟียที่ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาและไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนก็ยังอดสงสารโรเจอร์ไม่ได้

 

คอนโดของโรเจอร์

“เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ฉันจะไปเยี่ยมว่าที่พี่สะใภ้ด้วยละกันนะ  พรุ่งนี้ฉันยังไม่ได้มีนัดลูกค้าที่ไหน  ตอนนี้ขอไปนอนพักก่อนล่ะ  ไม่ไหวเพลียมาหลายวันแล้ว” 

โรแวนยืนคุยกับโรเจอร์อยู่หน้าห้องฝั่งตรงข้ามกับห้องของเข็มอัปสรซึ่งตอนนี้อรินลดาได้มาพักอยู่  ส่วนเดวิดและโมนิก้าย้ายไปอยู่ห้องข้างๆ  ซึ่งทั้งคอนโดก็เหลือเพียงห้องนี้ที่ว่างอยู่  แม้จะไม่ใช่ห้องวีไอพีแต่โรแวนก็ไม่ได้ถือสา  เขาเป็นพวกไม่ติดหรู  อยู่ที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น  ขอแค่อย่าให้ใครมารบกวนเขาก็พอ  แม้ว่าโรเจอร์บอกให้เขาไปพักด้วยกันที่ห้อง  เขาก็ยังไม่อยากไป  เพราะชอบอยู่คนเดียวมากกว่า

“ขอบใจมากนะ  งั้นนายพักผ่อนเถอะ  พรุ่งนี้ได้เวลาไปโรงพยาบาลแล้วฉันจะลงมาเรียกก็แล้วกัน  จะได้เรียกน้องอรินกับพวกเจ้าเดวิดไปด้วยกัน”  โรเจอร์บอก

“ใครกันน้องอริน”  โรแวนถามอย่างสงสัย

“อ๋อ  ฉันลืมบอกไป  น้องอรินเป็นพี่สาวของเข็มน่ะ  เธอพักอยู่ที่ห้องเข็มห้องตรงข้ามนายนั่นแหละ  เห็นว่าจะอยู่ที่นี่เดือนนึงหรืออาจจะรอจนกว่าเข็มจะฟื้นขึ้นมา  ถ้ายังไงฉันก็ฝากนายดูแลน้องเค้าด้วยละกัน  อีกหน่อยเราก็จะเป็นญาติกันทั้งนั้นแหละ  ว่าแต่...นายอย่าไปจีบพี่เมียฉันล่ะ  ท่าทางเธอจะดุไม่แพ้น้องสาวเชียวล่ะ”  โรเจอร์แอบเย้า

“นายก็รู้ว่าเรื่องผู้หญิงไม่มีในสมองของฉันอยู่แล้ว  อีกอย่างฉันก็ไม่ชอบดูแลใครด้วย  ต่อให้สวย...ขนาดไหน...ก็ตาม”  โรแวนหันไปมองผู้หญิงที่ออกมาจากห้องฝั่งตรงข้ามด้วยแววตาแปลกๆ  ทำให้โรเจอร์ต้องมองตาม

“อ้าวน้องอริน  จะไปไหนครับ”  โรเจอร์เอ่ยถาม

“อ๋อ  พอดีลืมเอาของใช้ส่วนตัวบางอย่างมาค่ะ  เลยว่าจะลงไปซื้อที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตข้างล่าง  ขอตัวก่อนนะคะ”  เธอยิ้มให้มาเฟียหนุ่ม  แล้วจึงเดินจากไป  ไม่ได้สนใจมองชายหนุ่มอีกคนที่หล่อไม่แพ้กันเลยสักนิด

“โรแวน...โรแวน...เฮ้ย...โรแวน!!!  โรเจอร์เรียกน้องชาย

“เอ่อ...ฮะ...อะไรนะ”  โรแวนเหมือนคนที่ตื่นจากภวังค์  เมื่ออรินลดาก้าวเข้าไปในลิฟท์

“นายเป็นอะไรน่ะ  เรียกตั้งนานก็ไม่ได้ยิน  เออ  ลืมแนะนำนายสองคนไปเลย  นั่นไงน้องอรินพี่สาวของเข็มเค้า  คนที่ฉันอยากฝากให้นายดูแลให้หน่อยน่ะ”  โรเจอร์บอกอีกครั้ง

“ก็ไม่ใช่เด็กๆ แล้วนี่  ท่าทางก็น่าจะดูแลตัวเองได้อยู่หรอก  ฉันไปนอนก่อนล่ะ  ง่วงจะตายอยู่แล้ว”  โรแวนรีบเปิดประตูห้องเข้าไปอย่างรวดเร็ว 

“อ้าว  อะไรของมันวะไอ้น้องคนนี้  ท่าทางจะทำงานจนเพี้ยน” 

 

อรินลดากลับขึ้นมาบนห้องอีกครั้ง  เธอหยุดคุยกับโมนิก้าที่หน้าห้องเพราะโมนิก้าก็ลงไปซื้อของมาเช่นกัน  โรแวนเปิดประตูออกมาพอดี  เขามองไปที่หญิงสาวสองคนด้วยใบหน้าเรียบเฉย

“อ้าว  คุณที่อยู่กับพี่โรเจอร์เมื่อเช้านี่คะ  ใช่คุณโรแวน  แมคคานี่รึเปล่าคะ”  อรินลดาเพิ่งจะสังเกตผู้ชายคนนี้  เธอรู้จักเขาเพราะเขาคือนักธุรกิจหนุ่มรูปหล่อไฟแรงของเมืองไทย  ที่สาวๆ ทั้งเมืองอยากจะได้เป็นสามี  แต่เธอไม่ได้รู้จักเพราะแอบปลื้มเขาหรอก  เธอเป็นคอลัมภ์นิสต์ที่นิตยสารแห่งหนึ่งต่างหากซึ่งก่อนมานิวยอร์กเจ้านายของเธอมอบหมายให้ไปตามสัมภาษณ์เขา  แต่พอดีมีเรื่องน้องสาวเสียก่อน  เธอจึงต้องปฏิเสธไป

“ใช่  คุณรู้จักผมด้วยเหรอ”  เขาแอบยกยิ้มที่มุมปาก  เมื่อคิดว่าสาวน้อยคนนี้คงแอบชอบเขาไม่ต่างจากหญิงไทยคนอื่นที่เขาเคยพบมา

“ดิฉันรู้จักคุณตามข่าวน่ะค่ะ  พอดีทำงานที่นิตยสารเพชรกะรัต  เจ้านายของดิฉันอยากให้มาสัมภาษณ์สกู๊ปพิเศษของคุณ  แต่ดิฉันปฏิเสธไปแล้ว”  เธอตอบเขาตามตรง

“แล้วทำไมถึงได้ปฏิเสธล่ะ”  นั่นสิ  เธอกล้าไม่รับงานที่เกี่ยวกับเขาได้ยังไง  ในเมื่อเขาไม่เคยให้สัมภาษณ์กับนิตยสารฉบับใดมาก่อนไม่ว่าจะเรื่องใดก็ตาม

“คือว่า...”

 

กริ๊ง...กริ๊ง...กริ๊ง...

“ขอตัวก่อนนะ”

อรินลดายังไม่ทันตอบ  โทรศัพท์มือถือของโรแวนก็ดังขึ้นเสียก่อน  เขาจึงต้องกลับเข้าห้องเพื่อไปรับสาย

“โมนิก้าขอตัวก่อนนะคะพี่อริน  พรุ่งนี้เช้าเจอกันค่ะ” 

“จ้ะ  พรุ่งนี้เจอกันนะ”  อรินลดามองโมนิก้ากลับห้องแล้ว เธอจึงได้เปิดประตูเพื่อจะได้เข้าห้องของตัวเองบ้าง  แต่ก่อนที่เธอจะทันปิดประตูนั้น

“เดี๋ยวสิ  คุณน่ะ  ยังไม่ได้ตอบคำถามผมเลยนะ”  โรแวนรีบออกมาจากห้องทันทีที่วางสาย

“คำถามอะไรคะ”  เธอทำหน้างง

“ก็คำถามที่ว่าทำไมถึงปฏิเสธไม่รับงานสัมภาษณ์ผมน่ะสิ”  เขาเดินเข้ามายืนขวางหน้าประตูห้องเธอ

“แล้วทำไมดิฉันจะต้องบอกเหตุผลคุณด้วยล่ะคะ  มันเป็นเรื่องส่วนตัวค่ะ”  ไม่รู้ทำไมเธอถึงได้หงุดหงิดกับท่าทีของเขานัก  คนอะไรทำเป็นเก๊กนึกว่าหล่อตายรึไงกัน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เรื่องนี้เป็นภาคต่อรุ่นลูกของซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย นะคะ ชื่อซีรี่ส์ ทายาทมาเฟีย ค่ะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha