22. เล่ห์ร้ายอุบายมาเฟีย ซีรี่ส์ ทายาทมาเฟีย V

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 9 : EP.6


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“ทำไมถึงได้ชอบเถียงผมนักนะ  เป็นเด็กเป็นเล็ก  เถียงผู้ใหญ่น่ะไม่น่ารักนะรู้รึเปล่า”  เขาส่ายหน้าให้เธออย่างระอาใจเต็มที

“แล้วใครขอให้คุณมารักไม่ทราบ  เชอะ”  เธอเบ้ปากให้เขาอีกครั้ง  ก่อนจะเคี้ยวเนื้อตุ้ยๆ  อย่างไม่สบอารมณ์นัก

โรแวนก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน  ว่าเขาจะไปสนใจทำไมว่าเธอจะทานหรือไม่ทานอะไร  ปกติเขาทานข้าวกับคนอื่นเขาก็เอาแต่นั่งเงียบไม่ได้สนใจใครอยู่แล้ว  หรือเพราะรู้สึกว่าการได้ทะเลาะกับเธอแล้วมันทำให้เขาเจริญอาหารกันนะ

“นี่คุณชอบเถียงแฟนแบบนี้รึเปล่านะ  ผมล่ะสงสารแฟนคุณซะจริง  วันๆ คงปวดหัวแย่”  เขาแกล้งถามเรื่องแฟนของเธอ

“ไม่ต้องสงสารเค้าหรอก  เพราะฉันไม่เคยเถียงเค้าแม้แต่คำเดียว”  ก็แน่ล่ะ  เธอไม่มีแฟนนี่นา  จะให้ไปเถียงใครล่ะ

คำตอบของเธอทำให้โรแวนชะงักไปเล็กน้อย  แต่เขาก็ทำสีหน้าราบเรียบดังเช่นทุกครั้ง  แม้จะรู้สึกไม่พอใจนัก  เมื่อรู้ว่าเธอมีแฟนแล้ว

“ผมอิ่มแล้ว  ขอตัวก่อน”  แล้วเขาก็ลุกออกไปจากโต๊ะด้วยท่าทีหงุดหงิดใจเต็มที 

ตาบ้านี่เดียวดีเดี๋ยวร้าย  สงสัยรอบเดือนไม่มาล่ะมั้ง

เธอนั่งทานอาหารต่อไปไม่นานก็อิ่ม  เธอจึงได้กลับไปที่ห้องไอ.ซี.ยู.อีกครั้ง  แต่ก็ไม่พบว่าโรแวนอยู่ที่นี่  สงสัยจะเบื่อเลยกลับคอนโดไปแล้วมั้ง  ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องมากวนประสาทเธออีก

 

แต่ไม่นานนัก  โรแวนก็เดินกลับมาพร้อมกับขนมเค้กสองสามชิ้น  เขานั่งลงตักขนมเค้กมาทานอย่างเอร็ดอร่อย  เธอได้แต่ลอบกลืนน้ำลายไปหลายอึก  ผู้ชายอะไรชอบทานเค้กเกิดมาเพิ่งเคยเห็น

“น้ำลายไหลขนาดนั้นน่ะ  มาทานด้วยกันไหมล่ะ”  เขาหันไปมองเธอพร้อมทั้งยื่นกล่องเค้กให้

“บ้าเหรอ  ใครน้ำลายยืดกันยะ  ว่าแต่คุณเถอะ  ผู้ชายอะไรชอบทานเค้กหรือว่า...จะผิดเพศ”  เธอแกล้งยั่วเขาบ้าง

“มีกฎข้อไหนบอกว่าต้องมีแต่ผู้หญิงที่ทานเค้กได้รึไง  ผมชอบทานเค้ก  ชอบทานขนมหวานทุกอย่าง  เพราะแม่ผมชอบทำให้ทานตั้งแต่เด็ก  แน่ใจนะว่าไม่อยากทาน”  เขาตักเค้กมาทานอีกครั้ง  ราวกับอยากจะยั่วน้ำลายเธอเล่น

“ฉันบอกตอนไหนว่าไม่อยาก  นั่งอยู่เฉยๆ มันก็น่าเบื่ออยู่หรอก  ท่าทางคุณก็คงจะทานไม่หมดแน่  เอาเป็นว่าฉันจะช่วยทานเองละกัน”  แล้วเธอก็ขยับไปนั่งข้างเขาอย่างเร็ว  ก็เค้กนี่มันของโปรดของเธอเลยนี่นา  ไม่รู้อีตาบ้านี่ไปซื้อที่ไหนมา  ที่โรงอาหารก็ไม่เห็นจะมีขาย

คนตัวเล็กตักเค้กทานอย่างเอร็ดอร่อย  ทานไปสำลักไปจนคนมองรู้สึกเอ็นดู จึงได้ลุกไปซื้อน้ำอัดลมมาให้เธอและเขาคนละกระป๋อง

“อะ  ดื่มซะ  เดี๋ยวก็ติดคอตายพอดี  ผมไม่อยากมาเฝ้าคุณอีกคนนะ”  เขายื่นน้ำอัดลมให้เธอ  เธอจึงรีบรับไว้  เพราะมันติดคอจริงๆ  ก็เธอเล่นทานซะเร็วเลยนี่นา

“ขอบใจ”  เธอมองค้อนเขา  คนอะไรชอบกวนประสาทชะมัด

“จะพูดเพราะๆ  มีคะมีขา...เหมือนอย่างที่พูดกับนายโรเจอร์บ้างไม่ได้รึไงนะ  ฉันกับมันก็อายุเท่ากันแท้ๆ”  เขานั่งลงอีกครั้ง  แล้วมองเธอกระดกน้ำอัดลมเข้าไปหลายอึก

“แล้วคุณพูดดีกับฉันนักนี่  ฉันจะพูดเพราะกับคนที่ควรพูดเท่านั้นแหละ” 

“แล้วผมพูดไม่ดีตรงไหน  ผมก็ไม่ได้ดุด่าว่ากล่าวหรือเรียกคุณเสียๆ หายๆ ไม่ใช่รึไงกัน”  เขาเถียงบ้าง

“ก็ใช่  แต่คุณ...ชอบมากวนประสาทของฉันนี่นา” 

“ใครกันแน่ที่ชอบมากวนประสาทผมก่อน” 

“นี่คุณ...แต่ฉัน...”  เธอกำลังจะตั้งท่าเถียงก็เห็นโรเจอร์และบอดี้การ์ดของเขาเข้ามาพอดี

“ขอโทษด้วยนะทั้งสองคน  ปล่อยให้เฝ้าเข็มกันนานเลย  อาการเข็มมีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้างไหมครับ”  โรเจอร์ถามอรินลดา

“ยังเหมือนเดิมค่ะ  อาการทรงตัว”  เธอบอกเขาด้วยน้ำเสียงที่ต่างจากตอนพูดกับโรแวนมากนัก

“เหรอครับ  ถ้างั้นน้องอรินกับโรแวนก็กลับไปพักกันเถอะ  พี่จะเฝ้าเข็มต่อเองนะ  ขอบใจนายมากนะโรแวน  เดี๋ยวฉันจะให้ลูกน้องขับรถไปส่งพวกนายที่คอนโดก็แล้วกัน”  โรเจอร์หันไปสั่งลูกน้องสองคน  พวกเขาจึงได้พากันกลับไปที่รถ

โรแวนและอรินลดาจึงได้นั่งรถคันเดียวกันจนได้  เธอขยับไปนั่งจนชิดประตูฝั่งตัวเอง  จนโรแวนนึกขัน  นี่เธอจะกลัวอะไรเขานักหนากันนะ

 

คอนโดของโรเจอร์

อรินลดารีบก้าวลงจากรถทันทีเมื่อมาถึงคอนโด  ตลอดทางเธอกับโรแวนไม่ได้พูดอะไรกันเลยแม้แต่คำเดียว  ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพวกเขาไม่ได้อยู่กันตามลำพังหรืออะไรกันแน่

แต่พอเธอเข้ามาในลิฟท์  โรแวนก็ตามมาอย่างรวดเร็ว

“รอกันหน่อยสิคุณ  ไม่มีน้ำใจซะบ้างเลยนะ”  ที่เขาบ่นเพราะเกือบจะถูกประตูลิฟท์หนีบเอาอยู่แล้ว

“เฮ้อ  คนแก่นี่ขี้บ่นเหมือนคุณทุกคนรึเปล่านะ”  เธอแกล้งถอนหายใจ

“ใครแก่?  เขามองขวับ

“คุณไง  อายุตั้งสามสิบแล้วไม่ใช่เหรอคะ”  เธออมยิ้มนึกขันคนตรงหน้า

“แค่สามสิบต่างหาก  แก่ที่ไหนกัน” 

“ก็แก่กว่าฉันก็แล้วกัน” 

“คุณนี่ก็ชอบเถียงกันซะจริงเลยนะ  อยากรู้จริงๆ เลยว่าแฟนของคุณทนได้ยังไงกัน”  ไม่รู้ว่าที่ถามเพราะยังคาใจเรื่องแฟนเธอหรือเพราะอะไร


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เรื่องนี้เป็นภาคต่อรุ่นลูกของซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย นะคะ ชื่อซีรี่ส์ ทายาทมาเฟีย ค่ะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha