22. เล่ห์ร้ายอุบายมาเฟีย ซีรี่ส์ ทายาทมาเฟีย V

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 12 : EP.9


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“ฉันบอกให้ทำอะไรก็ไปทำสิ  ฉันจะลงไปรอที่ล็อบบี้  ฉันให้เวลาแกสองคนพี่น้องหนึ่งชั่วโมง  ถ้ายังไม่ยอมลงไป  ฉันจะขึ้นมาลากตัวแกสองคนอีกรอบ  ถ้าเป็นแบบนั้น...คงจะรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้”  มารดาวัยกลางคนแต่ยังดูสวยสะพรั่งและดูเป็นผู้ดีทุกกระเบียดนิ้ว  เดินกลับไปที่ลิฟท์พร้อมทั้งบอดี้การ์ดอีกครั้ง

 

โรแวนที่ได้ยินเรื่องราวทั้งหมดเปิดประตูออกมาในทันที

“ไปอาบน้ำแต่งตัวเถอะ  แล้วลงไปหาแม่  แต่ไม่ต้องเอาอะไรไปทั้งนั้น”  เขาบอกเสียงเรียบ

“นี่คุณหมายความว่าจะให้เราสองคนขัดขืนคำสั่งแม่งั้นเหรอ”  อรินลดามองเขาอย่างไม่เข้าใจ

“ทำตามที่ผมบอกเถอะ  แล้วทุกอย่างจะเรียบร้อยเอง  อ้อ  ลงไปหลังจากนี้สักสองชั่วโมงนะ  รับรองว่าแม่คุณไม่ขึ้นมาตามหรอก”  เขาบอกแล้วก็กลับเข้าไปในห้องดังเดิม  ทั้งสองพี่น้องได้แต่เปิดประตูเข้าห้องตัวเองไปอย่างงงๆ

“พี่อริน  จะทำตามที่พี่โรแวนบอกรึเปล่าคะ”  เข็มอัปสรถามอย่างร้อนใจ

“ถ้าเราตามแม่กลับ  ชาตินี้เข็มคงไม่ได้เจอกับพี่โรเจอร์อีกแน่  สำหรับพี่น่ะไม่เท่าไหร่  แต่น้องพี่จะสูญเสียความรักไม่ได้เด็ดขาด  ทำตามที่เค้าบอกละกัน  เผื่อเค้าจะมีแผนการอะไรก็ได้  ไม่งั้นเค้าคงไม่บอกแบบนั้นหรอก”  อรินลดาจำต้องทำตามที่มาเฟียหนุ่มบอก  แม้จะไม่เข้าใจว่าเขาจะมายุ่งเรื่องนี้ทำไมกัน  ในเมื่อมันได้เกี่ยวอะไรกับเขาสักนิด

 

อรินลดาและเข็มอัปสรอาบน้ำแต่งตัวแล้ว  พวกเธอลงไปหามารดาด้านล่างตามเวลาที่โรแวนบอก  แต่แล้วสองพี่น้องก็ต้องมองหน้ากันด้วยความตกใจ  เมื่อที่ล็อบบี้คอนโด  ไม่ได้มีเพียงมารดาของพวกเธอเท่านั้น  แต่มาเฟียหนุ่มสองพี่น้องก็นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามท่านอีกด้วย

“มาแล้วเหรอแม่ตัวดี  มานี่ซิ”  นางทิพย์อาภาหันไปมองหน้าบุตรสาวทั้งสอง  พวกเธอจึงเข้าไปนั่งข้างมารดา

“นี่พวกแกกล้าดียังไงถึงได้ปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้ผู้ชายได้ถึงขนาดนี้  ทั้งที่ยังไม่ได้แต่งงานกันน่ะฮึ!  น้ำเสียงของมารดาแสดงออกถึงความกราดเกรี้ยวอย่างมาก

“หนูขอโทษนะคะแม่  แต่หนูรักพี่โรเจอร์มาก  แม่อย่าแยกเราสองคนออกจากกันเลยนะคะ”  เข็มอัปสรรีบคุกเข่าลงต่อหน้ามารดาพร้อมกับหันไปมองหน้าแฟนหนุ่ม

“แม่ขา...อรินขอร้องนะคะ  ให้น้องได้อยู่กับคนที่น้องรักนะคะ  อย่าให้น้องต้องไปหมั้นกับใครเลย  อรินสงสารน้องค่ะ”  อรินลดาช่วยพูดอีกแรง

“แกไม่ต้องมาทำเป็นพูดดีเลย  แกก็เหมือนกันนั่นแหละ  แอบหนีตามผู้ชายมาถึงนี่  จะให้แม่เอาหน้าไปไว้ที่ไหนฮะยัยอริน  โอ๊ย...ฉันอยากจะบ้าตาย  ทำไมลูกฉันสองคนถึงได้ทำตัวแบบนี้กันนะ”  นางทิพย์อาภาหันไปมองค้อนทั้งสองหนุ่ม

“คะ?  หนูเหรอคะ  แม่เข้าใจอะไรผิดรึเปล่าคะ  ที่หนูมาที่นี่น่ะเพราะ...” 

“อรินจ๋า  ในเมื่อเรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว  ก็บอกความจริงคุณแม่ท่านไปเถอะนะ  ถ้าเกิดเข็มกับอรินท้องขึ้นมา  มันจะยิ่งแย่กว่านี้นะ  อีกอย่างพี่สองคนก็มีพร้อมทั้งฐานะ  หน้าที่การงานและหน้าตาในสังคมพอให้น้องทั้งสองคนไม่ต้องอายใครอยู่แล้ว”  โรแวนรีบเข้าไปประคองอรินลดาขึ้นมา  เช่นเดียวกับโรเจอร์

“นี่คุณพูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย  ฉันกับคุณ...เราไม่ได้...”

“ที่รักจ๋า  คนดีของพี่  ไม่ต้องอายคุณแม่หรอกนะ  คุณแม่ท่านออกจะใจดีมีเมตตา  ยังไงซะท่านก็ไม่ใจร้ายพรากคนที่รักกันหรอกนะ  จริงไหมครับคุณแม่”  โรแวนส่งยิ้มให้นางทิพย์อาภา  โรเจอร์แอบกลั้นหัวเราะเอาไว้

“เฮ้อ  ตระกูลแมคคานี่ให้เกียรติมารักใคร่ชอบพอกับลูกสาวของแม่  แม่ก็คงไม่ว่าอะไรหรอกนะคะ  แต่ความจริงก็น่าจะทำให้ถูกต้องตามประเพณีซะหน่อย  ยัยอรินยังไม่เท่าไหร่เรียนจบมีงานมีการทำแล้ว  แต่ยัยเข็มนี่สิ  เพิ่งจะเรียนอยู่เลย  แม่ว่ายังไงก็แยกกันอยู่ดีกว่านะคะ  แม่ไม่อยากให้คนอื่นมานินทาลูกสาวแม่ว่าเป็นผู้หญิงใจง่าย”  นางทิพย์อาภายิ้มออกมาได้อย่างไม่น่าเชื่อ  นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับมารดาจอมโหดของพวกเธอกันนะ  ทำไมท่านถึงยินยอมอย่างง่ายดายแบบนี้

“ผมเข้าใจครับ เรื่องแต่งงานคุณแม่ไม่ต้องห่วงนะครับ  พวกเราจะรีบทำตามประเพณีให้เร็วที่สุด  แต่อย่างน้อยก็ขอให้อรินได้ดูแลน้องเข็มอยู่ที่นี่ต่ออีกสักหน่อยเถอะนะครับ  แล้วผมจะพาเธอกลับเมืองไทยไปพร้อมกัน  รอให้ผมติดต่อธุรกิจที่นี่ให้เรียบร้อยก่อน”  โรแวนกล่าวกับผู้ใหญ่อย่างสุภาพ  ทำให้นางทิพย์อาภาประทับใจว่าที่ลูกเขยทั้งสองอยู่ไม่น้อย

“ใช่ครับ  ผมเองก็จะรีบให้พ่อกับแม่ไปเจรจาสู่ขอน้องเข็มให้เร็วที่สุด  อย่างน้อยก็ให้ได้หมั้นหมายกันไว้ก่อน  เรื่องสินสอดทองหมั้นก็ไม่ต้องห่วงนะครับ  ผมทุ่มเต็มที่เพื่อสาวน้อยคนนี้คนเดียว”  โรเจอร์ยิ้มให้แฟนสาว

“เฮ้อ  ได้ยินอย่างนี้แม่ก็สบายใจจ้ะ  ถ้าอย่างนั้นแม่ขอตัวกลับเลยละกันนะ  เดี๋ยวจะไม่ทันขึ้นเครื่อง  อรินก็ดูแลน้องด้วยนะ  แม่ไปก่อนล่ะ  เข็มปิดเทอมก็ไปเที่ยวเมืองไทยบ้างนะลูก  แม่คิดถึง”  เธอโอบกอดบุตรสาวทั้งสองคนเอาไว้  แล้วออกเดินทางไปยังสนามบินในทันที 

สองพี่น้องได้แต่มองหน้ากันอย่างงุนงง 

“นี่ตกลง  แม่เค้ามาทำไมกันคะ  แล้วทำไมถึง...”  เข็มอัปสรหันไปมองโรเจอร์

“เดี๋ยวพี่จะเล่าให้ฟังละกันนะ  กลับขึ้นไปพักผ่อนข้างบนดีกว่า”  โรเจอร์โอบไหล่แฟนสาว  แล้วจึงพากลับขึ้นไปชั้นบนอย่างอารมณ์ดี

อรินลดาหันมามองมือใหญ่ที่โอบเอวของเธออยู่

“ไอ้คนฉวยโอกาส  ปล่อยเลยนะ”  เธอรีบดันตัวโรแวนออกไปทันที


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เรื่องนี้เป็นภาคต่อรุ่นลูกของซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย นะคะ ชื่อซีรี่ส์ ทายาทมาเฟีย ค่ะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha