แดนเถื่อนบ่วงสวาท

โดย: ม่านฝัน



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : แดนเถื่อนบ่วงสวาท


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ณ. มหาสมุทรแอลแลนดิว

"ปล่อยน่ะ!พวกแกเป็นใคร จับฉันมาทำไม? "

"แกไม่ต้องรู้หรอก ไหนๆก็จะตายอยู่แล้ว ฮ่าๆๆๆ"ชายชุดดำพลักหญิงสาวลงเรือพร้อมขับมาจอดที่กลางมหาสมุทร

"ยะ... อย่าทำอะไรฉันเลย ปล่อยฉันไปเถอะน่ะ"เธออ้อนวอนขอชีวิตด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

"อย่าแค้นกันน่ะ พวกฉันแค่ทำตามคำสั่งเท่านั้น"

"ใครจ้างพวกแกมา ฉันมีเงินนะจะจ่ายมากกว่าคนที่จ้างพวกแกมาอีกตั้ง2เท่าเลยนะ"เซย์ยื่นข้อเสนอเพื่อให้ตัวเองรอดตายไม่ว่าจะเสียไปกี่ล้านก็ยอม เธอจะมาตายที่นี้ไม่ได้ก็อีกแค่2เธอก็จะแต่งงานกับโจนส์แล้ว!

"น่าสมเพจจังนะค่ะ ด. ร. คิริกะ ฮ่าๆๆๆ"

"จีบี! ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี้!! "หญิงสาวผมทองยาวสลวยเดินออกมาจากใต้ท้องเรือพร้อมกับยิ้นเย้ยยัน

"ถามอะไรโง่ๆ ถ้าฉันไม่ใช่คนจ้าง ฉันจะขึ้นเรือมาทำไมละ"

"ทำไมเธอต้องแบบนี้ด้วย! "

"ก็แกแย่งทุกอย่างไปจากฉันไงละ ทั้งงานวิจัย ทั้งโจนส์ ด. ร. ก็รู้ว่าฉันแอบชอบเขามานานยังกล้ามาแย่งเขาไปจากฉันอีก!! "

".......... "

เพียะ

"เอามันไปถ่วงน้ำ"

"ไม่! ปล่อยน่ะ"

ต้ามมมมม~

ชายชุดดำจับเซย์หมัดแขนหมัดขาแล้วเอาหินถ่วงน้ำ ร่างบางค่อยๆจมลงสู่พื้นน้ำเบื่องล่าง

'หะ... หายใจไม่ออก ฉันยังอยากตาย'เธอคิดในใจก่อนที่สติจะดับวูบไป

"ในที่สุดฉันก็หมดเสี่ยนหนามตำใจสักที ฮ่าๆๆๆ"

ซ่าๆๆๆเปรี้ยง!!! 

"อยู่ๆทำไมฟ้ามืด ลมแรงอย่างนี้ว่ะ"ชายหัวโล่นพูดขึ้นพร้อมกับมองดูสภาพอากาศที่แปรปวนมากในตอนนี้ เรือเล็กส่ายไปมาอย่างหน้ากลัว

"พายุเข้าอะไรตอนนี้เนี่ย! "จีบีบ่นอย่างหัวเสียแล้วเดินเข้าไปภายในเรือ

"คะ... คลื่นยักษ์!!! "

กรี๊ดๆๆๆๆ~

คลื่นยักษ์ขนาดใหญ่สัดเรือเล็กจนแตกพร้อมกับดูดกลืนทุกอย่างหายไปหมด เหลือเพียงทะเลคลั่งกับลมพายุที่โหมกระหน่ำรุนแรงอย่างน่ากลัว


หลายวันต่อมา~

"เจ้าสมุทรเรียกเหยี่ยวดำ ทราบแล้วเปลี่ยน"

"เหยี่ยวดำทราบแล้วเปลี่ยน ตอนนี้ผมบินอยู่เหนือน่านฟ้ามหาสมุทรแอลแลนดิวที่ชาวบ้านแจ้งข่าวว่ามีเรือลำเล็กหายสาปสูญไป"โจนส์ขับเครื่องบินรบวนสำรวจอยู่หลายรอบก็ไม่เจอซากเรือหรือว่าคนรอดชีวิตเลยสักคนเดียว

"เซย์... คุณหายไปไหนนะ ผมคิดถึงคุณมากนะ"

"ปังๆๆๆ"

"เครื่องบินศัตรู บ้าชิบ!! "ชายหนุ่มบินหลบลูกกระสุนที่กราดยิงใส่เครื่องบินเขา

"ตายซะ! โจนส์!! "

"เวก้า... ไอ้หมารอบกัด"เขายิงโต้ตอบพร้อมกับบินผ่านภูเขาสามเหลี่ยมเมอร์บิวดา

ปังๆๆๆๆ

"เวรเอ้ย... คลื่นสนามแม่เหล็ก! "เวก้ายิงถูกถังน้ำมันเครื่องแล้วบินชนปีกเครื่องบินของโจนส์จนพังเสียหาย อยู่ๆก็เกิดคลื่นแม่เหล็กขนาดใหญ่ทำให้ระบบลวนก่อนที่เครื่องจะระเบิด! 

ตุ้มมมมม~

"กูชนะแล้ว ฮ่าๆๆๆ"เวก้าพูดขึ้นด้วยความดีใจที่สามารถฆ่าเขาได้แล้วบินกลับไปที่ฐานทัพทันที






ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เมื่อเธอดันหลงเข้าไปในดินแดนปริศนาและดันหลงรักคนที่ไม่อาจเอื้อม เธอจะทำเช่นไร? "

ม่านฝัน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha