แดนเถื่อนบ่วงสวาท

โดย: ม่านฝัน



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 6 : แดนเถื่อนบ่วงสวาท


ตอนที่แล้ว

ณ. สเตเดียมฮอล์แฮกล็อบ~

กรี๊ดๆๆๆ~

เย้ๆๆๆฮิ้วๆๆๆๆๆ~

"เอาเลยๆฆ่ามันๆๆ"

"แองกาลูฆ่าแฮมเบรกเลย"

"แฮมเบรกหักมันให้ขาดสองท่อนเลย! "

วิ๊ดวิ๊วๆๆๆๆ~

เย้ๆๆๆๆฆ่ามันๆๆ

กรี๊ดๆๆๆ~

เสียงเชียร์ดังสนั่นหวั่นไหวอยู่ข้างสนามต่อสู้! 

"คุณพาฉันมาที่นี้ทำไมหรอ? "เซย์ถามขึ้นพร้อมกับนั่งลงข้างๆชายหนุ่ม

"พามาดูแด็กแฮกล็อคนะ"มาร์เชลตอบ

"แด็กแฮกล็อคคืออะไร? "

"ดูเอาเองแล้วกัน"เขาบอกพร้อมกับชี้ไปที่บนสังเวียนการต่อสู้ หญิงสาวมองดูหุ่นยนต์ที่กำลังต่อสู้กันอยู่บนเวทีและมีคนสวมชุดเกาะสองคนอยู่ข้างสนามคนละฝั่งกัน พวกเขาทำท่าทางเหมือนหุ่นยนต์เลย

"แองกาลูใช้หมัดต่อยใส่หน้าแฮมแบรกไม่หยุดเลยครับ! "พิธีกรนั่งพาร์กอยู่ข้างสนาม

"แฮมเบรกจะลุกขึ้นมาต่อสู้ได้ต่ออีกไหม หน้าของมันพังเละเลยครับท่านผู้ชม"

กรี๊ดๆๆๆ~

แองกาลูๆๆๆ

แฮมเบรกสู้ๆๆๆๆ

เสียงเชียร์ข้างๆสนามพากันเชียร์อย่างเมามันส์

"โอ้ว...คุณแอสกาสเปลี่ยนขึ้นไปเล่นแทนหุ่นยนต์แฮมเบรกแล้วครับ! "

เย้ๆๆๆ~

กรี๊ดๆๆๆ~

"ทะ... ทำไมคนถึงขึ้นไปสู้แทนได้ละ? "เซย์ถามอย่างสงสัย

"มันเป็นกฏนะ ถ้าหุ่นยนต์แพ้หรือสู้ต่อไม่ได้คนที่ควบคุมหุ่นยนต์ต้องลงมาสู้แทนนี่แหละคือแด็กแฮกล็อคที่พวกรัฐบาลโลกใช้เวทีแห่งนี้ไว้จัดการกับเหล่านักโทษ"มาร์เชลตอบหน้าตาย

"ฉันไม่เข้าใจ? "

"สรุปง่ายๆที่นี้คือแดนประหารของเหล่านักโทษ รัฐบาลจะส่งหุ่นยนต์ให้พวกนักโทษใช้สู้กันและถ้าใครแพ้ต้องตาย เหล่านักโทษจึงเสนอขอให้คนสามารถลงไปสู้บนเวทีจนตายเพราะดีกว่าต้องถูกจับไปประหารแยกชิ้นส่วนต่อหน้าทุกคนในอาณาจักร! "

"มันโหดร้ายเกินไปแล้ว"

"ใช่...นี่เป็นนรกคนเป็นที่ต้องเอาชีวิตเข้าแลกเพื่ออิสระภาพของตัวเองยังไงละ"

หญิงสาวมองดูผู้ชายที่ขึ้นไปต่อยกับหุ่นยนต์ ชายชุดเกาะสีเหลืองถูกเยียบจนเละไม่เหลือซากเลือดสีแดงนองเต็มพื้น เธอหันหน้าหนีทันทีเพราะไม่สามารถทนดูได้

"คุณพาฉันไปจากที่นี้เถอะ"

"ก็ได้"ชายหนุ่มพาหญิงสาวไปที่แกร์นแลแฟรงเป็นศูนย์รวมเกมส์ต่างๆให้เล่นมากมาย มีทั้งขายชุดเกาะต่างๆ ของกินและอื่นๆอีกมากมาย

"ไปเล่นเกมส์กันไหม? "เขาถาม

"ไปๆดูน่าสนุกดี"เธอตอบอย่างตื่นเต้น

"ว้าว... สุดยอด! "เซย์อ้าปากค้าง สนามเกมส์ถูกสร้างด้วยโดมขนาดใหญ่ มีสนามแข่งรถที่เส้นทางเหมือนกับรถไฟเหาะไม่มีผิด 

"สองคนครับ ผมเอารถแข่งเรสzกับรถแข่งบิวร่า"

"ได้ครับ... เล่นให้สนุกนะครับ คู่มือการขับอยู่บนจอหน้ากระจกนะครับ"

"นี่คุณ...มันเป็นเกมส์ตรงเนี่ย แถวบ้านฉันแค่กดเกมส์เล่นบนมือถือเท่านั้นเองนะ"

"ก็เป็นเกมส์ที่เล่นได้จริงๆไง ถอดหมวกออกแล้วสวมหูฟังนี้ไว้แล้วสวมถุงมือไฟฟ้านี้ด้วย"หญิงสาวทำตามที่เขาบอกอย่างว่าง่ายและรู้สึกตื่นเต้นมากๆที่จะได้เล่นอะไรเจ๋งๆแบบนี้

"หูฟังนี้จะทำให้เราพูดคุยกันได้และกดปุ่มสีชมพู มันจะควบคุมสมองของเราเพื่อให้รู้สึกสมจริงมากขึ้น"มาร์เชลบอกละเอียดหยิบ

"สมจริงยังไง"

"มันจะสั่งการสมองให้รู้สึกเจ็บจริงๆไง เลิกถามได้แล้วรำคาญ"

"ค่ะๆ"

หญิงสาวได้ขับรถแข่งบิวร่า เธอกดปุ่มเปิดเครื่อง ภาพแผนที่ของสนามปรากฏบนกระจกรถและมีคู่มือบอกวิธีขับ

"แล้วกดปุ่มแดงเพื่อสตาร์ทรถ"

"ให้กดปุ่มเขียว"เซย์กดปุ่มเขียวตามคู่มือ พวงมาลัยแก้วก็โผล่ออกมา

"กดปุ่มขาวต่อ ลอยขึ้นแล้ว น่าสนุกจัง"

หลังจากที่เธอเข้าใจวิธีขับแล้ว เธอก็ขับมาลงสนามพร้อมกับมาร์เชลและคนอื่นๆ

".... 5... 

.... 4... 

.... 3... 

.... 2... 

GO! "

เซย์ถูกรถคันอื่นๆขับแซงหน้าไปจนหมด

"นี่เธอขับช้าอย่างกับเต่าจะไปชนะได้ไง ฉันล่วงหน้าไปก่อนนะ"เขาบ่นผ่านหูฟัง

"ก็ฉันยังไม่คล่องนี่ เชิญตามสบายเลยค่ะเจ้านาย"

"ว้าย... นั้นมันอะไร?! "ลูกบอลใหญ่กลมๆหลากสีถูกปล่อยออกมา เซย์ขับหลบได้ทันเฉียดชิว คนที่หลบไปทันชนเข้ากับลูกบอลใหญ่จนแตก มันเป็นสาระเหนียวที่ทำรถไม่สามารถขับต่อไปได้

"เกือบไปแล้วเรา... กรี๊ดๆๆๆ! "

"เงียบๆหน่อยฉันไม่มีสมาธิขับรถนะยัยบ้า! "

"โทษทีฉันลืมไปว่านายได้ยินเสียงฉัน"

ปังๆๆๆ~

กรี๊ดๆๆๆ~

หญิงสาวถูกปืนกลแม่เหล็กยิงใส่จนรถพัง! เธอรู้สึกเจ็บจริงๆแต่ร่างกายกับไม่มีบาดแผลเลยนิด

"Game over "เซย์ถูกโปรแกรมดึงออกจากสนามไป


"บัดซบ! เจอหุ่นยนต์รบบ้านี้อีกแล้ว"มาร์เชลสบถคำอย่างหัวเสีย เขาขับมาถึงด้านสุดท้ายที่มีหุ่นยักษ์ขวางอยู่ หุ่นยักษ์ยิงนิวเคลียร์ออกมารอบทิศทาง ชายหนุ่มขับหลบพร้อมกับยิงปืนไฟโฟร์เก็ตใส่ เขาขับขึ้นไปบนวงล้อแล้วยิงระเบิดไวแสงใส่หัวหุ่นยนต์แล้วขับเข้าเส้นชัยในที่สุด! 

"You winner "

"คุณเก่งจริงๆ"หญิงสาวเดินมาหาเขาด้วยความดีใจ

"แน่นอน...ฉันมันเก่งอยู่แล้ว"เซย์ทำหน้าหมั่นไส้เต็มที่

"คุณผู้ชนะครับ นี่บัตรคิสตันครับ"ผู้ดูแลยื่นบัตรเพชรให้เขา

"ไอ้บัตรนี่มันทำอะไรได้บ้างอะ? "เธอถามขึ้น

"แค่ใช้บัตรนี่เราจะไปเที่ยว ช็อป กิน หรือเล่นเกมส์ในตึกนี้ได้ฟรีไม่ต้องเสียสักวารีด็อบ(เงิน)"เขาตอบพร้อมกับยื่นบัตรให้เซย์

"ให้ฉันทำไม?  มันเป็นของคุณนะ"

"เพื่อเธออยากได้อะไรก็ใช้ซื้อได้ตามสบาย มันใช้ได้แค่3ชั่วโมงนะแล้วบัตรจะสลายไปทันทีเมื่อครบเวลาที่กำหนด"

"แล้วคุณละ? "

"ฉันรวยของแบบนั้นไม่จำเป็นสำหรับฉัน"

หลังจากที่กิน ช็อป เที่ยวจนหนำใจแล้ว มาร์เชลก็พากลับไปที่โรงแรมตามเดิม

เซย์ได้ซื้อตุ๊กตาเอเลี่ยนน่ารักๆตัวใหญ่มาไว้กอดเล่นกับชุดเกาะหลากสีสันและขนมขบเคี้ยว

"อาหารเสร็จแล้วเมกะ"หุ่นยนต์แม่บ้านทำอาหารมาวางบนโต๊ะทานข้าวให้พร้อมกับไปทำความสะอาดห้องตามโปรแกรมที่ตั้งไว้ต่อ

"เดี๋ยวจะมากิน ขอไปหามาร์เชลก่อน"

หญิงสาววิ่งออกไปจากห้องตัวเอง

"มะ... เชล....! "เซย์ช็อกกับสิ่งที่เห็น!  มาร์เชลกำลังจูบกับผู้หญิงที่ไหนไม่รู้อย่างหน้าห้อง!! 









ตอนที่แล้ว


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เมื่อเธอดันหลงเข้าไปในดินแดนปริศนาและดันหลงรักคนที่ไม่อาจเอื้อม เธอจะทำเช่นไร? "

ม่านฝัน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha