แม่หม้ายร่ายสวาท

โดย: พลอยเฟื่อง



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : แขกซุปเปอร์วีไอพี


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

แขกซุปเปอร์วีไอพี

 

 

 

ว้าว! แม่เลี้ยงแกเอ็กซ์เป็นบ้า น่าฟาดที่สุดเลย”

น้ำเสียงเต้นเต้นว่าเมื่อเพื่อนรักส่งรูปของแม่เลี้ยงมาให้ผ่านหน้าจอมือถือ

คนปลายสายกัดฟันกรอดเมื่อได้ยินน้ำเสียงกระเหี้ยนกระหืออย่างนั้น...เพราะเขาเองก็คิดเช่นกันว่า โฉมชบาเป็นผู้หญิงเอ็กซ์แตกจริงๆ

“น้อยๆ หน่อยไอ้ร็อค นั่นเมียพ่อฉันนะเว้ย”

หล่อนมีใบหน้าที่สวยแบบสาวชาวเอเชียตะวันออก เรือนร่างที่ครบครันอย่างที่ผู้ชายปรารถนา ทั้งหน้าอกอวบใหญ่เต็มไม้เต็มมือ เอวคอดเล็ก และสะโพกงอนผายกลมกลึงที่ทำให้เขานึกถึงนางแบบหน้าปกเพนส์เฮาส์ ที่เอาไว้รูดไอ้จ้อนช่วยตัวเองอยู่บ่อยๆ

เหตุนี้จึงไม่แปลกใจ ที่บิดาของเขาจะหลงใหลเจ้าหล่อน ขนาดยอมจดทะเบียนสมรสด้วย มันมีผลให้สมบัติที่ควรจะเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว ถูกแบ่งไปให้ผู้หญิงทรงโตคนนั้น

จอห์นี่หัวใจวายตายเมื่อหกเดือนก่อน พ่อของเขาอายุเฉียดเจ็ดสิบปี แต่ยังแข็งแรงอยู่ เหตุผลเดียวที่ทำให้พ่อตาย เขาคิดอะไรไม่ออก นอกจากคงหักโหมกิจกรรมใต้สะดือกับเมียเด็กคราวลูกที่แก่กว่าเขาแค่ไม่กี่ปีอย่างไม่บันยะบันยัง

ทรวดทรงองเอวอะล้าอร่ามของผู้หญิงคนนี้ มันช่างยวนยั่วตัวกิเลสในกาย ขนาดเห็นแค่รูปถ่าย เขายังเสียววาบไปถึงหน้าท้อง

“ฉันจีบได้ไหมวะ?”

ร็อคกี้ถามคำถามชวนเตะกลับมาให้เขาต้องบดกรามแน่นจนกลัวว่าฟันจะสึกหมดทั้งปาก

“ถ้าแกจีบหล่อนได้จริง แกจะให้ฉันนับญาติกับแกว่าอะไรวะไอ้เพื่อนเลว”

“โอ้โห...ขนาดด่าเพื่อนรักว่าเพื่อนเลว ดูท่าว่าแกจะหวงแม่เลี้ยงน่าดูนะ”

เพื่อนสนิทกระเซ้ากลับมากลั้วหัวเราะ

“ฉันไม่ได้หวงหล่อน แต่พ่อฉันตายยังไม่ถึงปี หล่อนไม่ควรที่จะมีผู้ชายใหม่”

“แต่พ่อแกก็ตายไปแล้วนะเว้ย ต้องให้เจ้าหล่อนจมอยู่กับความเศร้า เหงา เปลี่ยวเสียใจอีกอย่างนั้นหรือไง?”

ถามกลับมาอย่างกังขา

“มันควรจะเป็นอย่างนั้นไม่ใช่หรือ? ในเมื่อเจ้าหล่อนได้เงินจากพ่อฉันไปเยอะเทียว”

“แต่หล่อนไม่ได้นอกใจ หรือคบชู้เสียเมื่อไหร่ ในเมื่อพ่อแกตายไป หล่อนก็ควรมีชีวิตใหม่ได้”

“ก็รอให้มันพ้นปีไปก่อน”

“แกน่าจะเห็นใจหล่อนยังสาวยังสวย ป่านนี้อาจจะมีใหม่ไปแล้วก็ได้ ทำใจให้กว้างหน่อยเพื่อน”

ร็อคกี้ว่าอย่างเข้าข้างอีกฝ่าย

“งั้นฉันเปลี่ยนใจ ไม่ให้แกไปพักบ้านเช่าของพ่อฉันแล้วดีกว่า”

เขาชักไม่ไว้ใจไอ้หมอนี่...ทั้งที่ร็อคกี้ไม่ใช่คนหื่น เจ้าชู้ไม่เลือก แต่ว่ารูปร่างหน้าตาของโฉมชบามันช่างยั่วยวนกิเลสเสียจริง

“อ้าว! อะไรของแกวะ แล้วจะให้ฉันไปพักที่ไหน?”

“ก็ฉันไม่ไว้ใจแกนี่หว่า?”

“โอเค...งั้นฉันสัญญาว่าจะไม่ยุ่งกับแม่เลี้ยงแก นอกจากขอที่ซุกหัวนอนแค่สี่ห้าวัน ก่อนจะไปต่อประเทศอื่น”

“แกสัญญาแล้วนะ รักษาคำพูดให้ได้ด้วยล่ะ”

“เออ...”

ที่สุดร็อคกี้ก็รับคำอย่างเสียไม่ได้ นอกจากที่พักฟรี แล้วเขาก็อยากชมของดีของเด็ดที่ได้เห็นผ่านหน้าจอให้ชัดเป็นบุญตา ว่าแม่เลี้ยงของดีแลนท์สวยจริงเหมือนภาพที่เห็นหรือเปล่า


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"แซ่บซี้ดดดดด...ลองอ่านดูจ้า ^^"

พลอยเฟื่อง


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha