7. แผนพิชิตใจนายซุปตาร์ [จบบริบูรณ์]

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : งานใหม่...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เช้าวันต่อมา

กริ๊ง...กริ๊ง...กริ๊ง...

เสียงโทรศัพท์ของวิรังรองดังขึ้น  ซึ่งตอนนี้เธอกำลังนั่งดูงานทางอินเทอร์เนตอยู่

(“สวัสดีค่ะ  วิรังรองพูดสายค่ะ”)  หญิงสาวรับสายด้วยเสียงใส

(“สวัสดีครับ  ผมอัครา  จากบริษัท  แมชชิ่ง  แอดเวอร์ไทซิ่ง  นะครับ  ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณวิรังรองได้งานหรือยังครับ”)  เสียงจากปลายสายเป็นของผู้จัดการสุดหล่อนั่นเอง

(“อ๋อ  ยัง  ยังไม่ได้ค่ะ”)  วิรังรองลุกขึ้นยืนอย่างลืมตัว

(“ดีเลยครับ  พอดีผมอยากสอบถามคุณวิรังรองว่าสนใจงานในตำแหน่งผู้จัดการส่วนตัวของคุณอนันตราหรือเปล่าครับ  รายได้ต่อเดือน หกเดือนแรก  เริ่มต้นที่เดือนละหนึ่งแสนบาทนะครับ”)  เขาถาม  แม้จะรู้สึกเหมือนเขาเอาเงินมาล่อเธอยังไงก็ไม่รู้สิ

(“อะไรนะคะ  ดะ  เดือนละหนึ่งแสน  แถมยังได้เป็นผู้จัดการส่วนตัวของพี่แอนด้วย  ทำค่ะ  หนูทำค่ะ  ให้หนูเริ่มงานวันไหนดีคะ”)  วิรังรองดีใจจนอยากจะกรี๊ดออกมาเสียให้ได้  ถ้าไม่ติดว่ากำลังคุยโทรศัพท์อยู่ล่ะก็นะ

(“เรื่องวันเริ่มงาน  ทางคุณอนันตราจะแจ้งกับคุณวิรังรองด้วยตนเองนะครับ  แต่ว่า...”)  เสียงของผู้จัดการหนุ่มดูเป็นกังวลอยู่ไม่น้อยกับสิ่งที่จะบอกจนคนฟังเริ่มสงสัยเช่นกัน

(“แต่อะไรเหรอคะ”) 

(“แต่ว่าถ้าคุณรับงานนี้  คุณจะต้องย้ายเข้ามาอยู่ที่คอนโดของคุณอนันตรา  แล้วก็ต้องคอยติดตามเธอไปงานต่างๆ ทั้งในประเทศและต่างประเทศด้วยนะครับ  ไม่ทราบว่าคุณจะสะดวกหรือเปล่า”)  เขาตอบและมันก็ทำให้วิรังรองคิดหนักขึ้นมาทันทีเพราะเธอไม่เคยไปอยู่ที่ไหนเลยนอกจากที่บ้านแห่งนี้  ถ้าเธอไม่อยู่แล้วใครจะช่วยแม่น้อยดูแลเด็กๆ กันล่ะ

(“เอ่อ  ถ้าอย่างนั้น  ฉันขอเวลาปรึกษาผู้ปกครองก่อนได้ไหมคะ  แล้วช่วงบ่ายฉันจะให้คำตอบนะคะ”)  เธอรู้ว่ามันดูไม่เหมาะสมนักกับคำตอบแบบนี้  แต่ตอนนี้เธอคงต้องคิดให้รอบคอบมากขึ้น

(“อ๋อ  ได้ครับ  ไม่มีปัญหา  แล้วผมจะรอคำตอบจากคุณนะครับ  คุณสามารถโทรกลับมาที่เบอร์นี้ได้โดยตรงเลยนะครับ  เป็นเบอร์ส่วนตัวของผมเอง”)  ผู้จัดการหนุ่มรีบตอบตกลงทันที  เพราะเขาเข้าใจว่าเธอมีภาระอะไรบ้าง

(“ขอบคุณมากค่ะ  แล้วฉันจะติดต่อกลับไปนะคะ”)

เธอกดวางสายแล้วนั่งลงครุ่นคิดอยู่อย่างนั้น  ก่อนจะตัดสินใจลุกไปหาแม่น้อยที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ด้านนอก

“แม่น้อยขา...  วิมีเรื่องอยากจะปรึกษาค่ะ”  เธอเดินเข้าไปกอดแม่น้อยจากด้านหลังอย่างที่ชอบทำเสมอเวลาเธอไม่สบายใจ 

“ว่าไงลูก  มีอะไรไม่สบายใจ  ไหนบอกแม่ซิ”  แม่น้อยหันมาถามเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“คือว่า  หนูได้งานแล้วนะคะ  แต่ว่า...”  เธอรู้สึกลำบากใจเหลือเกิน

“ได้งานก็ดีแล้วนี่ลูก  หรือว่าเขาให้เงินเดือนน้อยเกินไปอย่างนั้นเหรอ”  แม่น้อยเดินไปปิดก้อกน้ำ  แล้วจูงแขนเธอไปนั่งตรงม้าหินอ่อน

“ไม่เลยค่ะ  เขาให้เดือนละหนึ่งแสนบาท  ให้หนูทำงานเป็นผู้จัดการส่วนตัวของคุณอนันตราค่ะ  แต่ที่หนูเครียดก็เพราะงานนี้ต้องย้ายไปอยู่กับคุณอนันตราตลอด  24  ชั่วโมง  บางทีก็ต้องไปต่างจังหวัดหรือต่างประเทศด้วย  แต่หนูเป็นห่วงแม่กับน้องๆ  น่ะสิคะ”   วิรังรองทำหน้าเหมือนอยากจะร้องไห้  จนแม่น้อยอดขำไม่ได้

“เด็กโง่  โอกาสดีๆ แบบนี้หาไม่ได้อีกแล้วนะลูก  ไม่ต้องห่วงแม่กับน้องหรอกนะจ๊ะ  ถ้าหนูได้เงินเดือนเป็นแสนแล้ว  เราก็จ้างคนมาช่วยดูแลที่นี่ก็ได้นี่นา  แต่รอให้งานหนูมั่นคงก่อนก็แล้วกันนะจ๊ะ  เราค่อยคิดเรื่องนั้น  ไม่ต้องกังวลไปนะ  เพื่อนบ้านเราก็มีคนกันเองทั้งนั้น  เลิกคิดมากแล้วตอบตกลงเค้าไปเถอะ  ได้เป็นผู้จัดการดาราเนี่ย  ไม่ธรรมดาเลยน้าลูกสาวแม่”  แม่น้อยให้กำลังใจวิรังรอง  เพราะอยากให้เธอเจอสิ่งดีๆ ในชีวิตบ้าง  เธอเหนื่อยเพื่อคนที่นี่มามากพอแล้ว 

“ถ้าแม่เห็นด้วย  งั้นหนูก็จะทำค่ะ  ก็จริงนะคะ  ถ้าหนูมีเงินเยอะๆ  แม่กับน้องก็จะได้สบายกันซักที”  เธอสบายใจมากขึ้น  เมื่อได้ยินแม่น้อยบอกอย่างนั้น

ช่วงบ่ายเธอจึงโทรไปตอบรับผู้จัดการสุดหล่อ  และคำตอบนั้นก็ทำให้เขาพอใจมากหลังจากวางสายแล้วเขาก็รีบต่อสายหาอนันตราทันที

(“ฮัลโหล  แอน  ตกลงคุณวิรังรองเค้าตอบตกลงแล้วนะ  เรื่องงานแอนก็โทรไปคุยกับน้องเค้าเองแล้วกัน  พี่ช่วยได้เท่านี้นะจ๊ะน้องรัก”) 

(“โอ้โห  พี่ชายของแอนน่ารักที่สุดเลยค่ะ  งั้นเดี๋ยวพี่ไลน์บอกเบอร์หนูวิรังรองให้แอนมาเลยนะคะ  เดี๋ยวถ่ายฉากนี้เสร็จ แอนจะรีบโทรหาน้องเค้าทันทีเลยค่ะ  ไม่มีผู้จัดการเนี่ยมันลำบากจริงๆ เลย”)  อนันตราบ่นมาตามสาย  จากนั้นก็วางโทรศัพท์ไปเพราะถึงคิวแสดงของตนเองแล้ว

เมื่อแสดงเสร็จ  อนันตราจึงโทรนัดให้วิรังรองมาพบที่คอนโดของเธอช่วงเย็นวันเดียวกัน

วิรังรองรออนัตราอยู่ด้านล่างคอนโด  ไม่นานนักนางเอกสาวก็เดินเข้ามา

“สวัสดีค่ะคุณอนันตรา”  วิรังรองยกมือไหว้เธออย่างสุภาพ  พร้อมท่าทางตื่นเต้น

“เรียกพี่แอนดีกว่านะ  หนูชื่อเล่นว่าอะไรนะจ๊ะ”  นางเอกสาวเอ่ยถามอย่างอารมณ์ดี

“ชื่อวิค่ะ”  วิรังรองตอบ

“อ๋อน้องวิ  พี่จะเรียกหนูว่าน้องวิก็แล้วกันนะ  คืออย่างนี้  หนูคงพอจะทราบรายละเอียดของงานคร่าวๆ แล้วนะจ๊ะ  ว่าหนูต้องทำอะไรบ้าง”  เธอเริ่มเข้าประเด็นเพื่อไม่ให้เสียเวลา

“ค่ะ  คุณอัคราบอกมาคร่าวๆ แล้วค่ะ”  เธอตอบอย่างมั่นใจ

“งั้นก็ดีจ๊ะ  ตอนนี้งานพี่เยอะมาก  เพราะพี่ต้องรีบเคลียร์งานเพื่อจะได้บินไปถ่ายหนังที่อเมริกาเดือนหน้า  ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดอะนะ  พี่เลยอยากให้หนูย้ายมาอยู่กับพี่ตั้งแต่มะรืนนี้เลย  หนูสะดวกไหมจ๊ะ  เรื่องเสื้อผ้าไม่ต้องกังวลนะ   พี่มีสไตล์ลิสต์คอยดูแลเรื่องพวกนี้ให้อยู่แล้ว  เอาของเท่าที่จำเป็นมาก็พอ”  อนันตราถามด้วยเสียงที่เป็นทางการมากขึ้น

“มะรืนนี้เหรอคะ  ได้ค่ะ  ไม่มีปัญหาค่ะ”  เธอตัดสินใจมาจากบ้านแล้ว  ว่าต้องทำงานนี้ให้ดีที่สุดจึงไม่มีอะไรให้ต้องคิดมากอีก  เพราะหากเธอมัวแต่ลังเลใจ  อนันตราอาจจะเปลี่ยนใจไปจ้างคนอื่นก็ได้

“งั้นก็ดีจ้ะ  ตอนนี้หนูกลับไปเตรียมตัวให้พร้อมนะจ๊ะ  มะรืนนี้เจอกัน  แล้วเดี๋ยวพี่จะให้คนมาสอนงานให้หนูอีกทีนะ”  อนันตราพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืน

“ขอบพระคุณมากนะคะที่เลือกหนู  หนูจะตั้งใจทำงานให้ดีที่สุดเลยค่ะ”  เธอยิ้มให้เจ้านายคนใหม่ด้วยแววตาเป็นประกายสดใส  ทำให้อนันตรายิ้มตอบเธอเช่นกัน

 

นับจากวันนั้นผ่านมาเกือบหนึ่งเดือนแล้วที่วิรังรองย้ายมาอยู่กับอนันตรา  เธอจัดตารางงานทุกอย่างด้วยความเรียบร้อยและรอบคอบ  สร้างความพอใจให้นางเอกสาวอย่างมาก  คิดไม่ผิดจริงๆ  ที่เธอเลือกเด็กสาวคนนี้ 

“พี่แอนคะ  ตอนนี้ทีมงานที่อเมริกาติดต่อกลับมาแล้วนะคะ  อีก หนึ่งสัปดาห์  ให้เราบินไปเตรียมตัวได้เลยค่ะ  ส่วนหนังจะเริ่มถ่ายจริงภายในหนึ่งเดือนข้างหน้าค่ะ”  วิรังรองแจงรายละเอียดงานสำคัญให้กับนางเอกสาวทันทีที่วางสายจากทีมงานของต่างประเทศแล้ว

“โอเค  ดีมากจ้ะ  วินี่เรียนรู้งานได้เร็วดีจังเลย  สงสัยพี่ต้องมีรางวัลพิเศษให้ซะหน่อยแล้วสิ”  เธอยิ้มชื่นชมผู้จัดการตัวน้อยแต่มากความสามารถคนนี้

“มันเป็นหน้าที่ของวิอยู่แล้วค่ะ  นี่ก็ดึกมากแล้ว  พี่แอนก็พักผ่อนได้แล้วนะคะ  วิเตรียมอาหารเสริมวางไว้บนโต๊ะให้แล้วค่ะ”  เธอยิ้มให้นายจ้างสาวที่ตอนนี้เหมือนพี่สาวของเธอก็ไม่ปาน  เพราะอนันตราดีกับวิรังรองมาก

“จ้า  รู้ใจจริงๆ  ไปอเมริการอบนี้คงอีกหลายเดือนกว่าจะได้กลับประเทศไทย  วิจะกลับไปเยี่ยมแม่น้อยก่อนรึเปล่า  พี่จะได้ฝากของไปให้แม่น้อยกับเด็กๆ ด้วย”  อนันตราไม่เพียงแต่ดูแลวิรังรองเท่านั้น  แต่เธอก็ยังใส่ใจทุกคนที่บ้านเด็กกำพร้าเป็นอย่างดีด้วย  นั่นเป็นอีกเหตุผลที่ทำให้วิรังรองรักและเคารพเธอมากนั่นเอง

“ขอบคุณพี่แอนมากนะคะ  ดีเหมือนกันค่ะ  งั้นวันศุกร์นี้วิขอลางานครึ่งวันนะคะ  แต่พี่แอนไม่ต้องห่วงเรื่องงานนะคะ  เดี๋ยววิจะรีบเคลียร์ให้ค่ะ”    แม้จะดีใจแต่เธอยังอดห่วงเรื่องงานไม่ได้  จนอนันตราต้องหัวเราะออกมา

“จ้าๆ  พี่ไม่ได้ว่าอะไรซักหน่อย  ไปนอนเถอะ  เหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว”  เธอพูดพร้อมเดินกลับเข้าห้องนอนไปเพราะรู้สึกเพลียเหลือเกิน

 

เช้าวันศุกร์

“แม่น้อย  พี่วิมาค่ะ”  น้องแหววเด็กหญิงวัย  11  ขวบ  รีบวิ่งเข้าไปบอกแม่น้อยที่ทำกับข้าวอยู่ในครัวเมื่อเห็นพี่สาวคนโตของบ้านกลับมาหลังจากเธอย้ายออกไปร่วมเดือน

“จริงเหรอ  แม่ไปเดี๋ยวนี้แหละ”  แม่น้อยปิดแก๊ส  วางทัพพีลง  แล้วรีบเดินไปหาวิรังรองหน้าบ้าน  และเมื่อพบหน้าสองแม่ลูกก็โผเข้ากอดกันทันที  เพราะไม่เคยได้ห่างกันนานถึงขนาดนี้

“โอ้โห  ลูกสาวแม่สวยขึ้นเป็นกองเลยนะเนี่ย  แบบนี้เป็นดาราได้สบายเลยนะ”  แม่น้อยเย้าเธอเพราะวิรังรองสวยขึ้นมากจริงๆ

“แหม  แม่ล่ะก็  วิเป็นผู้จัดการดาราก็พอแล้วค่ะ ของพวกนี้พี่แอนฝากมาให้แม่กับน้องๆ นะคะ  อีกไม่ถึงอาทิตย์วิกับพี่แอนต้องบินไปอเมริกาแล้ว  เพราะพี่แอนได้เล่นหนังฮอลลีวูด  คงไม่ได้กลับประเทศไทยอีกหลายเดือนเลย  พี่แอนเลยอนุญาตให้วิลางานมาหาแม่น้อยกับพวกเด็กๆ ได้ค่ะ”  เธอเล่าน้ำเสียงตื่นเต้น

แล้วพวกเขาก็พากันเข้าไปในบ้าน  วิรังรองเล่าเรื่องการทำงานของเธอให้แม่น้อยและพวกเด็กๆ ฟังอย่างสนุกสนาน  จนใกล้เที่ยงจึงได้ขอตัวกลับเพราะเธอมีงานต่อนั่นเอง

“วิไปก่อนนะคะแม่  แล้ววิจะซื้อของมาฝากแม่กับพวกน้องๆ อีกนะคะ”  เธอยิ้มแต่ดวงตาเริ่มแดง  เหมือนน้ำตาจะไหล

“ไม่เอาสิลูก  หนูโตแล้ว  ต้องเข้มแข็งไม่ต้องห่วงแม่กับพวกน้องๆนะ  รีบไปเถอะเดี๋ยวจะเสียงานเปล่าๆ”  แม่น้อยพูดปลอบใจเธอ  แต่ตัวเองก็พาลน้ำตาจะไหลเหมือนกัน  วิรังรองยื่นซองสีขาวออกมาให้แม่น้อย

“นี่เป็นเงินเดือนก้อนแรกของวินะคะ  วิให้แม่ไว้เป็นค่าใช้จ่ายต่างๆ  แล้ววิก็จะโอนมาให้แม่ทุกเดือน  ต่อไปนี้พวกเราจะได้ไม่ลำบากกันอีกแล้ว  หนูลานะคะแม่  ถ้าหนูกลับมาเมื่อไหร่ จะรีบมาหาแม่เลยค่ะ”  วิรังรองน้ำตาไหลพราก  แล้วจึงโบกมือลาจากไปขึ้นรถที่จอดรออยู่หน้าบ้าน  เดี๋ยวนี้เธอมีคนขับรถรับส่ง  ไม่ต้องโหนรถเมล์อีกแล้ว  เพียงเท่านี้ก็ทำให้แม่น้อยรู้สึกสุขใจเหลือเกิน

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ รับประกันความฟินแน่นอนค่ะ สำหรับผู้ที่ให้เหรียญจะมีตอนพิเศษเรื่องราวของทายาทของพระเอกและนางเอกให้ได้อ่านกันอีกด้วยนะคะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha