7. แผนพิชิตใจนายซุปตาร์ [จบบริบูรณ์]

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 21 : เยื่อใย...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

หลังจากออกมาจากกองถ่ายแล้ว  อนันตราเห็นแววตาที่เศร้าสร้อยของวิรังรอง  เธอไม่อยากเห็นน้องสาวต้องเสียใจอีกต่อไป  เธอจึงโทรหาพี่ชายที่เมืองไทยทันทีเมื่อกลับมาถึงเซฟเฮาส์

(“ฮัลโหล  ยัยแอนว่าไง  มีธุระอะไรรึเปล่า  ถึงได้ลงทุนโทรทางไกลมาเนี่ย”)  เสียงของอัครารับสาย

(“มีค่ะ  สำคัญมากด้วย  พี่อัคงานยุ่งไหมคะช่วงนี้”)  อนันตราถามเขา

(“ช่วงนี้เหรอ  ก็ไม่ค่อยยุ่งเท่าไหร่  เพิ่งปิดโปรเจคไป  กำลังว่างๆ อยู่พอดี  มีอะไรใช้พี่ชายคนนี้รับใช้จ๊ะ”)  อัคราตอบเธออย่างอารมณ์ดี

(“ถ้าอย่างนั้น  พี่อัคอยากมาเที่ยวหาแอนที่นี่ไหมคะ”)  เธอยิ้มกริ่ม 

(“เอาจริงสิ  เกิดคิดถึงพี่ขึ้นมารึไงฮะ  ว่าแต่  หนูวิก็อยู่ด้วยใช่ไหม”)  อัคราถามเสียงตื่นเต้น

(“อยู่สิคะ  อยู่ด้วยกันเนี่ยแหละ  แอนอยู่กับวิที่นี่ก็เหงาๆ นะคะ  มีแต่ผู้หญิงด้วยกัน  ก็เลยว่าถ้าพี่อัคว่างๆ  ก็จะชวนมาเที่ยวที่นี่สักอาทิตย์หนึ่งดีไหมคะ”)  อนันตราพอจะรู้ใจพี่ชาย  ว่าเขาพึงใจในตัววิรังรองอยู่ไม่ใช่น้อย  และการที่จะทำให้วิรังรองตัดใจจากแอนโทนี่ให้ได้  ก็คงจะต้องใช้วิธีนี้เท่านั้น

(“งั้นอีกสองวันพี่จะบินไปหาที่นู่นละกันนะ  ขอสั่งงานลูกน้องก่อน  แล้วเจอกันนะจ๊ะน้องรัก”)

  อัคราดีใจมาก  แม้เขาจะไม่รู้เหตุผลที่อนันตราอยากให้เขาไป  แต่การที่จะได้มีโอกาสอยู่ใกล้ชิดกับวิรังรอง  ก็ทำให้เขาตื่นเต้นมากกว่า  วันนี้ทั้งวัน  อัคราได้แต่นั่งยิ้มอยู่คนเดียว

“คุยกับใครเหรอคะพี่แอน”  วิรังรองที่ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า  เดินลงมาหาอนันตราที่ชั้นล่าง  ได้ยินเธอคุยโทรศัพท์ด้วยภาษาไทยแต่ฟังไม่ชัด

“อ๋อ  พี่คุยกับพี่อัคน่ะจ้ะ  พี่อัคจะบินมาเยี่ยมเราที่นี่  อีกสองวันข้างหน้า”  อนันตรายิ้มให้วิรังรองด้วยแววตาเป็นประกาย

“เหรอคะ  ดีแล้วค่ะ  พี่แอนจะได้ไม่เหงา  ขากลับวิจะได้ซื้อของฝาก  ฝากคุณอัคราไปให้แม่น้อยกับพวกเด็กๆ ด้วย”  วิรังรองคิดถึงคนที่บ้านเด็กกำพร้าแล้วเธอก็รู้สึกดีขึ้น

“สินะ  ว่าแต่วิหิวไหมจ้ะ  เราออกไปหาอะไรทานกันเถอะ  พี่หิวมากเลยล่ะ  ปะๆๆๆ”  อนันตราอารมณ์ดีเป็นพิเศษ  เธอจึงชวนวิรังรองไปทานข้าวนอกบ้าน 

 

สองวันต่อมา

“พี่อัค  คิดถึงจังเลยค่ะ”  อนันตรามารับพี่ชายที่สนามบินพร้อมกับวิรังรองในตอนเช้ามืด 

“เป็นไงฮะเรา  เหงามากรึไง”  อัคราขยี้ศีรษะอนันตราเบาๆ  พร้อมกับหันไปยิ้มให้วิรังรอง

“หวัดดีจ้ะหนูวิ  ไม่เจอกันนาน  สวยขึ้นเยอะเลยนะ”  อัคราเอ่ยชมเธอ  เพราะเขาไม่ได้เจอเธออีกเลยหลังจากวันที่สัมภาษณ์งาน  จากวันนั้นจนถึงวันนี้วิรังรองสวยขึ้นมากจริงๆ

“สวัสดีค่ะคุณอัค  คุณอัคก็หล่อขึ้นเยอะเลยนะคะ”  วิรังรองยิ้มตอบเขา  ทำให้หัวใจเขาพองโตขึ้นมาทันที

“แหมๆ  ชมแต่วิ  ไม่เห็นคิดจะชมน้องบ้างเลยนะคะ
“  อนันตราอดหมั่นไส้พี่ชายไม่ได้

“ก็น้องสาวพี่สวยตลอดกาลอยู่แล้วนี่จ๊ะ  ไปกันเถอะ  แอนมีถ่ายหนังไม่ใช่เหรอ  พี่อยากไปดูด้วยจัง”  อัคราทำหน้าอ้อนน้อง  อนันตราจึงพาเขาไปที่กองถ่ายด้วย  ซึ่งเธอก็คิดว่าดีเหมือนกัน  ใครบางคนจะได้เห็นว่าวิรังรองไม่ใช่ของตายสำหรับเขา

 

ทั้งสามคนพากันมาที่กองถ่าย  อัคราช่วยวิรังรองหิ้วของและพูดจาหยอกล้ออย่างสนิทสนม  แอนโทนี่เฝ้ามองอยู่ไม่ห่าง  ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธเคือง  ไอ้หมอนี่มันเป็นใครกันนะ  แล้วทำไมวิรังรองต้องยิ้มให้มันแบบนั้นด้วย  เขาหงุดหงิดไปหมดแล้วตอนนี้

“พี่จอร์แดน  พี่ช่วยไปสืบให้ทีสิว่าไอ้หมอนั่นมันเป็นใคร  ทำไมถึงดูสนิทสนมกับสองสาวนั่นนัก”  แอนโทนี่เดินมาหาจอร์แดนด้วยใบหน้าบูดบึ้ง  พร้อมกับชี้หนุ่มหล่อชาวไทยให้ผู้จัดการส่วนตัวของเขาดู

“อืม  เดี๋ยวพี่ให้คนไปสืบให้  แล้วเรื่องมิเชล  นายจะเริ่มเมื่อไหร่”  จอร์แดนเห็นเป้าหมายแล้ว  เขาเองก็เริ่มหงุดหงิดเหมือนกัน  เพราะผู้ชายคนนั้นจับมือถือแขนอนันตราอย่างสนิมสนมมาก

“ให้เร็วที่สุดนั่นแหละพี่  ก่อนที่วิเค้าจะเกลียดผมไปมากกว่านี้  ไหนจะไอ้หมอนั่นอีก  หงุดหงิดจริงโว๊ย!!!”  แอนโทนี่เครียดมากจริงๆ  สองวันที่ผ่านมานี้เขาไม่สามารถเฉียดไปใกล้วิรังรองได้เลย  เพราะกลัวว่าอนันตราจะพาเธอกลับเมืองไทยไปจริงๆ  เขาจึงได้แต่มองดูเธออยู่ห่างๆ  ด้วยใจที่ปวดร้าว

“เดี๋ยวแอนไปเข้าฉากก่อนนะคะ  พี่อัคอยู่กับวิตรงนี้  ห้ามไปเล่นซนที่ไหนล่ะ”  อนันตรายิ้ม

“แหม  ทำหยั่งกับพี่เป็นเด็กเล็กๆ ไปได้  พี่ไม่ไปไหนหรอก  จะเฝ้าวิอยู่ตรงนี้แหละ”  ว่าแล้วเขาก็หันไปส่งสายตาหวานเยิ้มให้วิรังรองทันที 

“ดีมากค่ะ  ว่าง่ายๆ  โตไวๆ นะคะ”  อนันตราเดินไปเข้าฉากอย่างอารมณ์ดี

“วิเป็นยังไงบ้าง  อยู่ที่นี่สนุกไหมครับ”  อัคราหันไปชวนสาวน้อยคุยทันที  เมื่อมีโอกาสอยู่กันตามลำพังแล้ว

“ก็ดีนะคะ  แต่อยากกลับบ้านมากกว่า”  วิรังรองตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“เอ...แล้วไม่มีหนุ่มฝรั่งที่ไหนมาจีบบ้างเหรอ  ฮึ?”  อัครากะจะคุยขำๆ  แต่มันกลับจี้ใจเธอเข้าอย่างจัง

“เอ่อ  ไม่มีหรอกค่ะ  ใครจะมาชอบผู้หญิงธรรมดาอย่างวิล่ะคะ”  เธอกล่าวด้วยใบหน้าสลดลงเล็กน้อย  แต่อัคราก็ไม่ทันสังเกต  เขาดีใจมากกว่าที่เธอยังไม่มีใคร

“ใครว่าวิเป็นคนธรรมดาล่ะ  วิน่ะ  เป็นคนพิเศษ  รู้ไหม”  เขาหันไปยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน  วิรังรองไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด

“วันนี้แอนเค้ามีถ่ายหนังถึงกี่โมงล่ะ”  อัคราเปลี่ยนเรื่องคุย  เมื่อเห็นเธอทำหน้างงๆ

“อ๋อวันนี้ถ้าเสร็จเร็วก็น่าจะสองทุ่มค่ะ  ทำไมเหรอคะ”  วิรังรองตอบเขา

“พี่ว่าอยากไปท่องราตรีของแอลเอสักหน่อย  ก็เลยอยากรู้ว่าจะดึกไหมน่ะจ้ะ”  เขาตอบ

“มาถึงยังไม่ได้พักเลย  อยากเที่ยวแล้วเหรอคะ”  เธอยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน

“แหมพี่มาแค่อาทิตย์เดียวเองนะ  ก็ต้องเอาให้คุ้มสิจ๊ะ”  แล้วการสนทนาของพวกเขาก็เป็นไปอย่างสนุกสนาน  แอนโทนี่รู้สึกเจ็บปวดกับภาพที่เห็นจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว

 

ถึงเวลาเข้าฉากของแอนโทนี่แล้ว  เขาพูดบทผิดๆ ถูกๆ  จนโดนผู้กำกับตักเตือนไปหลายครั้ง  วิรังรองเองแม้ใจจะบอกให้ลืมเขาไป  แต่เธอก็อดเป็นห่วงเขาไม่ได้อยู่ดี  เธอเองก็เฝ้าดูเขาอยู่ตลอดเหมือนกัน  แล้วก็มีฉากหนึ่งที่เขาผิดคิวจึงทำให้เศษกระจกรถบาดมือจนเลือดไหลเป็นทางแต่เขาไม่สนใจจะทำแผล เขาขอไปนั่งพักคนเดียวเงียบๆ  ห้ามใครรบกวน  วิรังรองทนไม่ไหว  จึงเดินเข้าไปหาเขา  เพราะตอนนี้เธอนั่งอยู่คนเดียว  อัคราและอนันตราออกไปหาอะไรมาทานกัน

“ฉันบอกว่าอยากอยู่คนเดียวไง!!!  เอ่อ...วิ...”  แอนโทนี่ตะโกนไล่นึกว่าเป็นพวกทีมงานที่เข้ามา  เขาดีใจมากที่เห็นวิรังรองเดินเข้ามา

วิรังรองไม่ได้พูดอะไร  เธอหันไปหยิบอุปกรณ์ปฐมพยาบาลมาทำแผลให้เขา  แอนโทนี่มองหน้าเธอ  เขาไม่ได้เห็นเธอใกล้ๆ อย่างนี้มาหลายวันแล้ว  ดีใจมากจริงๆ ที่เธอยังเป็นห่วงเขาอยู่

วิรังรองทำแผลให้เขาเรียบร้อยแล้ว  กำลังจะเดินออกไป  เขารีบคว้ามือเธอเอาไว้

“วิ  เดี๋ยวอย่าเพิ่งไป”  เขาอ้อนวอนเธออีกครั้ง

“อย่าเข้าใจผิดว่าฉันเป็นห่วงคุณนะคะ  ฉันแค่ไม่อยากให้คนทั้งกองเสียเวลาเพราะคุณคนเดียว  และก็ช่วยมีสมาธิในการทำงานด้วย”  เธอหันหลังให้เขา  ไม่อยากให้เขาเห็นแววตาของเธอ

“ผมรู้ว่าคุณเป็นห่วงผม  ผมดีใจนะที่คุณยังเป็นห่วงผมอยู่  แล้วผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างที่คุณเข้าใจเลย”  แอนโทนี่ดึงให้เธอหันมา  พบว่าน้ำตาเธอคลอดวงตาคู่สวยนั้น  เขาห้ามใจไม่ไหว  โน้มใบหน้างามมาจูบอย่างโหยหา

วิรังรองผลักเขาออก  แล้วก็วิ่งออกจากห้องแต่งตัวของเขาไปโดยไม่ได้พูดอะไรเลย  แต่แอนโทนี่ก็รับรู้ได้ว่าเธอยังรักเขาอยู่  เธอยังรักเขาอยู่จริงๆ  และเขาจะไม่ยอมสูญเสียเธอไปเด็ดขาด  เขาเอามือจับผ้าพันแผลที่เธอทำให้แล้วก้มลงจูบมันอย่างอ่อนโยน  ก่อนจะออกไปถ่ายหนังต่อจนเสร็จ

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ รับประกันความฟินแน่นอนค่ะ สำหรับผู้ที่ให้เหรียญจะมีตอนพิเศษเรื่องราวของทายาทของพระเอกและนางเอกให้ได้อ่านกันอีกด้วยนะคะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha