7. แผนพิชิตใจนายซุปตาร์ [จบบริบูรณ์]

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 37 : ขอโทษ...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เช้าวันต่อมา

กริ๊ง...กริ๊ง...กริ๊ง...

เสียงโทรศัพท์ของวิรังรองดังขึ้น  เธอหันไปมองแอนโทนี่ที่นอนอยู่ข้างๆ  เขายังหลับอยู่  เธอจึงลุกออกไปรับสายด้านนอก  เมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของอนันตรา

(“ค่ะ  พี่แอน”) 

(“วิ  เป็นยังไงบ้าง  ดีขึ้นรึยัง”)  อนันตราไม่รู้จะพูดยังไงเมื่ออัคราขอร้องให้เธอโทรมานัดวิรังรองให้  เพราะเขาอยากจะขอโทษถึงเรื่องที่เกิดขึ้น

(“วิไม่เป็นไรแล้วค่ะพี่แอน  ขอโทษพี่แอนด้วยนะคะ  วิขาดงานไปหลายวันเลย”) 

(“ไม่เป็นไรหรอก  ช่วงนี้พี่มีแต่งานที่กองถ่ายอยู่แล้ว  วิ  วันนี้วิสะดวกออกมาหาพี่หน่อยไหม  คือ...บอกตามตรงนะ  พี่อัคเค้าอยากขอโทษวิน่ะจ้ะ”)  อนันตราเองก็ลำบากใจ  เพราะสิ่งที่พี่ชายของเธอทำ  มันร้ายแรงจริงๆ

(“เอ่อ  วิ...ขอปรึกษาคุณโทนี่ก่อนละกันนะคะ  แล้ววิจะโทรหาพี่แอนอีกทีค่ะ”)  วิรังรองก็ยังกลัวอัคราอยู่ไม่น้อย  เธอจึงค่อนข้างลังเลใจ

(“อ๋อ  งั้นก็ได้จ้ะ  พี่เข้าใจ  แล้วพี่จะรอคำตอบนะ”)  อนันตราวางสายไปแล้

วิรังรองนั่งที่ระเบียง  ใจหนึ่งเธอก็รู้สึกหนักใจที่ต้องเจอกับอัคราอีก    แต่อีกใจก็สงสารเขา  อัคราไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอะไร   เธอนั่งคิดทบทวนสักพักแล้วก็ต้องสะดุ้งโหยง  เมื่อแอนโทนี่มากอดเธอจากด้านหลัง

“ตื่นแล้วทำไมไม่ปลุกผมล่ะฮึ”  เขาฝังจมูกคมสันที่แก้มนวลอย่างหนักหน่วง 

“พอดีพี่แอนโทรมานะคะ  เลยออกมารับสายข้างนอก”  วิรังรองหันไปยิ้มให้เขา

“แล้วแอนโทรมาว่าไงล่ะ”  แอนโทนี่ถามอย่างอารมณ์ดี  แต่คำตอบของวิรังรอง  ถึงกับทำให้เขาหุบยิ้มแทบจะทันที

“เอ่อ  พี่แอน  อยากให้วิไปพบกับพี่อัคนะคะ  บอกว่าพี่อัคอยากจะขอโทษเรื่องเมื่อวานนี้”  วิรังรองตอบเขา

“ไม่ต้องไป  คนชั่วๆ อย่างมัน  คงให้แอนโทรมาล่อวิให้ออกไป  แล้วมันอาจจะทำอะไรวิอีกก็ได้  ผมไม่ให้วิไปเด็ดขาด”  แอนโทนี่มีท่าทีแข็งกร้าวขึ้นมาทันที

“แต่วิรู้จักพี่อัคนะคะ  แกไม่ใช่คนเลวโดยเนื้อแท้  วิสงสารเค้านะคะ”  เธอพูดเสียงอ่อน

“นี่มันจะข่มขืนวินะ  วิยังจะไปสงสารมันอีกเหรอ”  เขารู้สึกหงุดหงิดจริงๆ

“แต่ว่า  ถ้าคุณเป็นห่วง  คุณก็ไปกับวิก็ได้นี่คะ  นะคะ  วิสงสารเค้าจริงๆ  ไม่อยากให้มีเรื่องค้างคาใจต่อกันอีก  น้า...  นะคะ” เธอพยายามอ้อนเขา

“เฮ้อ  ผมล่ะอ่อนใจกับวิจริงๆ นะ  ให้ตายสิ  ก็ได้  แล้วจะไปเมื่อไหร่ล่ะ”  เขาใจอ่อนให้เธอจนได้  ถ้าเธอให้เขาไปด้วย  เขาก็เบาใจ

“เดี๋ยววิจะโทรนัดกับพี่แอนอีกทีค่ะ  ขอบคุณนะคะ  คุณน่ารักที่สุดเลย”  วิรังรองหอมแก้มเขาหนึ่งทีเพื่อเป็นการขอบคุณ

“ก็วิขี้อ้อนแบบนี้  ใครจะใจแข็งอยู่ได้ล่ะฮึ”  เขาบีบแก้มเธอเบาๆ อย่างหมั่นไส้   

เธอจึงโทรหาอนันตราเพื่อนัดหมายเวลากัน

 

เวลาสองทุ่มตรง  ที่เซฟเฮาส์ของอนันตรา

วิรังรองมากับแอนโทนี่  โดยเขานัดให้จอร์แดนมาด้วย  เผื่อเกิดอะไรขึ้นอีก  ตอนนี้ทุกคนจึงรวมตัวกันอยู่ที่นี่

อัคราในสภาพที่มีผ้าพันแผลที่ศีรษะ  ทำให้วิรังรองสงสารเขามากยิ่งขึ้น

“เอ่อ  ผมขอคุยกับวิตามลำพังได้ไหม”  เขาเองก็รู้สึกอับอายไม่น้อยกับสิ่งที่ทำลงไป

“ไม่ได้  มีอะไรจะพูดก็พูดตรงนี้แหละ” แอนโทนี่พูดสวนขึ้นมาทันที  แต่วิรังรองห้ามไว้

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ  พวกคุณออกไปก่อนนะคะ”  วิรังรองหันไปหาแอนโทนี่   เธอพอจะเข้าใจความรู้สึกของอัคราอยู่บ้าง

“ไปเถอะโทนี่  ยังไงพวกเราก็อยู่แค่ข้างนอกนี่เอง”  จอร์แดนเองก็เห็นด้วยกับวิรังรองเช่นกัน

“งั้นก็ได้  แต่ถ้าแกทำอะไรวิอีกล่ะก็  ฉันไม่เอาแกไว้แน่”  แอนโทนี่ขู่เขาอีกครั้งก่อนจะเดินออกไป  วิรังรองอดขำไม่ได้

เมื่อทุกคนออกไปข้างนอกแล้ว  อัคราก็เริ่มพูดทันที

“เอ่อ  เรื่องเมื่อวาน  พี่ต้องขอโทษวิจริงๆ นะครับ  พี่มันไม่ดีเอง  ที่ไม่สามารถควบคุมอารมณ์เอาไว้ได้  ถึงได้ทำเลวๆ กับวิแบบนั้น”  อัครามีใบหน้าเศร้าลงไปมาก  ตอนนี้เขาสำนึกผิดแล้วจริงๆ

“ช่างมันเถอะค่ะ  วิยกโทษให้  วิเชื่อว่าจริงๆ แล้วพี่อัคเป็นคนดี  อย่าไปคิดมากอีกเลยนะคะ วิเชื่อว่าสักวันพี่อัคต้องเจอคนที่คู่ควรกับพี่อัคแน่นอนค่ะ”  วิรังรองยิ้มให้เขาอย่างจริงใจ  ทำให้อัครายิ่งรู้สึกผิดมากขึ้น  นี่เขาเกือบทำลายชีวิตผู้หญิงที่ดีขนาดนี้ได้ยังไงนะ

“พี่ขอบคุณวิมากนะ  ที่ไม่ถือโทษโกรธพี่  ยิ่งวิทำแบบนี้  พี่ก็ยิ่งรู้สึกว่าพี่มันเลวมากจริงๆ  ที่ทำเลวๆ กับวิไป”  อัคราน้ำตาซึม   วิรังรองยื่นมือไปกุมมือเขาไว้  แอนโทนี่ที่คอยมองอยู่ตลอด  เริ่มหงุดหงิดมากขึ้น

“ไม่เป็นไรนะคะ  ยังไงวิก็ยังเคารพพี่อัคเสมือนพี่ชายแท้ๆเหมือนเดิม  ลืมเรื่องเลวร้ายทั้งหมดไปซะ  แล้วเรามาเริ่มต้นกันใหม่นะคะ”  วิรังรองยิ้มให้เขาอีกครั้ง  เธอรู้สึกสบายใจมากขึ้น  ที่ได้เคลียร์กับเขาให้เข้าใจ 

“พี่ขอ...กอดวิเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม  ในฐานะพี่ชายคนหนึ่ง  ที่จะมีแต่ความปรารถนาดีให้น้องสาวคนนี้ตลอดไป”  อัคราพูดจากใจจริง  เขายอมรับแล้วว่า  เขาไม่สามารถอยู่ในฐานะอื่นได้จริงๆ

“ได้สิคะ  พี่ชาย”  วิรังรองกับอัครากอดกัน  แอนโทนี่รีบวิ่งเข้าไปทันที

“นี่แก  ทำอะไรน่ะ  ปล่อยวิเลยนะ”  แอนโทนี่จับเขาแยกออกจากวิรังรองทันที  อนันตรากับจอร์แดนรีบวิ่งตามเข้ามาแทบไม่ทัน

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ  เรากอดกันแบบพี่น้องเท่านั้น  จริงไหมคะ  พี่ชาย”  วิรังรองดึงแขนแอนโทนี่ไว้  แล้วหันไปยิ้มให้อัครา

“ใช่ครับ  ตอนนี้ผมรู้แล้วว่า  ผมไม่สามารถแทนที่คุณได้เลย  วิรักคุณมาก  ผมขอให้คุณดูแลน้องสาวคนนี้ของผมให้ดี  เพราะถ้าหากมีวันใดที่คุณทำให้เธอเสียใจ  ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เธอคืนมาอย่างแน่นอน”  อัครายิ้มให้เขาอย่างจริงใจ  แอนโทนี่จึงยื่นมือออกไปหาเขา

“ผมสาบานด้วยเกียรติและชีวิตของผม  ว่าผมจะไม่มีวันทำให้วิเสียใจ”  แอนโทนี่พูดหนักแน่น  อัคราจึงยื่นมือออกไปจับมือเขาเหมือนเป็นคำมั่นซึ่งกันและกัน

“เฮ้อ  โล่งอกไปที  นึกว่าจะมีมวยให้ดูแล้วซะอีก  ถ้าอย่างนั้น  เราไปเลี้ยงฉลองกันดีไหมคะ”  อนันตรายิ้มออกมาได้

“ฉลองอะไรล่ะ”  จอร์แดนถาม

“ก็ฉลองที่พวกเราเข้าใจกันด้วยดีไงคะ  วิว่าไงบ้าง  ดีไหม” อนันตราหันไปหาคนสนับสนุน

“ดีเหมือนกันค่ะ  วิชักหิวแล้วสิ  ว่าแต่  มื้อนี้ใครจะเป็นเจ้ามือคะ”  วิรังรองยิ้ม

“พี่ขอเป็นเจ้ามือเองก็แล้วกัน  ถือว่าเป็นการไถ่โทษนะ”  อัคราเสนอตัว  ทุกคนจึงได้มุ่งหน้าไปยังไนต์คลับของมาคัส  เพื่อนของแอนโทนี่นั่นเอง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ รับประกันความฟินแน่นอนค่ะ สำหรับผู้ที่ให้เหรียญจะมีตอนพิเศษเรื่องราวของทายาทของพระเอกและนางเอกให้ได้อ่านกันอีกด้วยนะคะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha