7. แผนพิชิตใจนายซุปตาร์ [จบบริบูรณ์]

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 40 : ห่างไกล...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

คนหลงเมียไม่รอช้า  รีบอุ้มเธอไปที่เตียงทันที  คอยถอดเสื้อผ้าของเธอออกอย่างเบามือ  วิรังรองยิ้มให้เขาตาหวานเยิ้ม  เขาก้มหน้าลงซุกไซ้ริมฝีปากหนาไปที่อกอวบอิ่มนั้นอย่างหิวโหย  มือใหญ่คอยลูบไล้ไปทั่วกลีบกุหลาบช่องาม  พร้อมกับปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกตาม

วิรังรองใช้มือน้อยลูบไล้มังกรตัวใหญ่นั้นไปมา  ราวกับจะแกล้งเขาอย่างนั้น  แอนโทนี่เคลิบเคลิ้มกับสัมผัสของเธอ  เขาชันเข่าขึ้นให้เธอได้ดูดกลืนมังกรตัวนั้นได้อย่างเต็มที่

“อ่า...  เสียวดีจริงๆ  วิจ๋า”  เขาร้องครวญคราง  เมื่อเธอใช้ปลายลิ้นอุ่นดูดกลืนมังกรของเขาอย่างเมามัน

แล้วเขาก็ค่อย ๆดันตัวเธอให้ล้มลงนอน  จากนั้นเขาก็จับมังกรตัวเดิมสอดเข้าไปกลางร่องสวาทของเธอทันที  แอนโทนี่ขยับจังหวะช้าๆ  ในช่วงแรก  และเพิ่มความเร็วขึ้นทีละน้อย  เมื่อเห็นเธอร้องครวญครางด้วยความซ่านเสียว  วิรังรองแอ่นสะโพกขึ้นโดยอัตโนมัติ  แล้วเขาก็กระแทกมังกรเข้าไปอย่างเร็ว จนเธอและเขาเสร็จสมไปพร้อมกัน

“เอาอีกไหมจ๊ะเมียจ๋า”  แอนโทนี่ถามเมื่ออารมณ์ของเขายังไม่ยอมสงบลงง่ายๆ

“แล้วแต่คุณเลยค่ะ  วิตามใจคุณ”  เธอลูบไล้ฝ่ามือน้อยไปทั่วแผงอกของเขาอย่างหลงใหล

“น่ารักจริงๆ”  เขาพูดพร้อมกับเคลื่อนกายลงไปด้านล่าง  แล้วดูดกลืนเกสรดอกไม้งามจนกายสาวบิดเร่า  เขาโลมเลียไปทั่วร่องสวาท  เฝ้าดูดกลืนน้ำหวานที่ไหลเยิ้มออกมา  จนเมื่อเห็นว่าเธอทนไม่ไหวอีกแล้ว  เขาก็ใช้หัวมังกรถูไถไปมาตรงกลางกายสาวเพื่อเร้าอารมณ์เธอมากขึ้น  จากนั้นก็จับมังกรยักษ์ยัดเข้าไปจนเต็มลำแล้วจึงกระแทกมันอยู่อย่างนั้น  ตราบจนเมื่อเห็นสวรรค์รำไร  เขาก็จัดการเผด็จศึกเธอเป็นรอบที่สอง

“เอาอีกไหมฮึ  แม่ตัวดี”  เขาถาม  เมื่อเห็นเธอเหนื่อยหอบ

“ไม่เอาแล้วค่ะ  วิเหนื่อยแล้ว  นอนนะคะ”  เธอตอบเสียงกระเส่า

“งั้นก็ได้  แต่พรุ่งนี้  วิต้องทำให้ผมอีกนะ”  เขายิ้มแล้วดึงร่างบางที่เปลือยเปล่ามาซุกกับร่างของเขาไว้  ก่อนจะหลับไปพร้อมกัน

 

หนึ่งเดือนต่อมา

การถ่ายทำภาพยนตร์ที่อเมริกาของอนันตราสิ้นสุดลงแล้ว  พวกเธอต้องกลับเมืองไทยก่อน  แล้วอีกหนึ่งเดือนต่อจากนี้  พวกเขาถึงจะยกกองไปถ่ายทำที่ประเทศไทย  แอนโทนี่กับจอร์แดนรู้สึกเหงาขึ้นมาทันที  เมื่อจะต้องอยู่ห่างจากพวกเธอเป็นเวลานาน   และวันนี้พวกเขาเดินทางมาสั่งสองสาวที่สนามบินเพราะอนันตรามีงานด่วนเข้ามา

“อย่าทำหน้าแบบนั้นสิคะ  อีกเดือนนึงเราก็ได้เจอกันแล้วนะคะ”  วิรังรองพูดกับแอนโทนี่  เมื่อเขาทำหน้าเศร้า 

“ก็ผมคิดถึงวินี่นา  เราอยู่ด้วยกันตลอด  นี่ต้องไม่ได้เจอหน้ากันตั้งเดือน  ผมเหงานะ”  เขาใจหายเมื่อคิดว่าจะไม่ได้เห็นหน้าเธอ

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะหนึ่งเดือนผ่านไปไวจะตาย  คุณโทรไปหาวิทุกวันก็ได้นี่คะ  วิดีโอคอลก็มี”  เธอยิ้มแม้ในใจจะเหงาไม่ต่างกัน

“อือ  งั้นอีกเดือนนึงวิต้องไปรับผมที่สนามบินด้วยนะ  ไม่งั้นผมโกรธจริงๆ ด้วย”  เขาทำหน้างอนเหมือนเด็กๆ

“ได้สิคะ  วิไปก่อนนะคะ  ใกล้จะได้เวลาแล้ว”  เธอเดินไป  แล้วหันมามองเขาอีกครั้งอย่างอาลัยอาวรณ์

“แอนไปก่อนนะคะ  คุณอยู่ที่นี่ก็ห้ามมีใครล่ะ  ไม่งั้นแอนไม่ยอมจริงๆ ด้วย”  อนันตรายิ้มให้เขาพร้อมทำหน้าดุ

“ผมจะไปมีใครได้ล่ะ  ว่าแต่แอนนั่นแหละ  อย่าให้ผมรู้นะว่าแอบซุกใครไว้ที่นู่นน่ะ”  จอร์แดนสั่งเสียงเข้ม

“ใครจะไปกล้าล่ะคะ  แฟนดุขนาดนี้น่ะ  แอนไปก่อนนะคะ”  เธอกอดเขาไว้แทนคำอำลา  แล้วจึงเดินไปพร้อมกับวิรังรอง

สองหนุ่มมองหน้ากันด้วยความเศร้าหมอง  หนึ่งเดือนต่อจากนี้  พวกเขาคงจะเหงาน่าดู


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ รับประกันความฟินแน่นอนค่ะ สำหรับผู้ที่ให้เหรียญจะมีตอนพิเศษเรื่องราวของทายาทของพระเอกและนางเอกให้ได้อ่านกันอีกด้วยนะคะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha