ไฮโซรสแซ่บ

โดย: พลอยเฟื่อง



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 8 : นอกรอบ - 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 “อ้าว! ก็คุณ....” ภาคินชะงักค้าง คำตอบหายวับไปทันทีที่สายตาปะทะกับภาพตรงหน้า

ใบหน้าขาวใสไร้เมคอัพใดๆ ให้ระคายตา ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงน้อยๆ อะไรไม่เท่าชุดที่เธอใส่

เสื้อคลุมตัวยาวไม่ผูกสาย เปิดเผยให้เห็นเรือนร่างขาวโพลนนวลเนียนตาที่สวมเพียงชั้นในและบิกินี่สีดำตัวจิ๋ว แม้จะเห็นผ่านเพียงรอยแยกของสาบเสื้อ แต่เท่านั้นก็ให้ความรู้สึกเหมือนน้ำทั้งหมดในตัวเขาแห้งเหือดหายไป เหลือพียงความกระหายอยาก ที่อยากตักตวงดูดกินจากแอ่งน้ำเล็กๆ สุดเซ็กซี่ของคนตรงหน้า

“ว้าว....” นัยน์ตาค้างตื่นตะลึงที่กวาดขึ้นและลงเพิ่งได้กะพริบ พร้อมกับเสียงที่ออกมาจากลำคอ “คุณเซ็กซี่เป็นบ้าให้ตายเถอะบัวสวรรค์” เขาเอ่ยราวกับละเมอเพ้อพกดังลอยมาจากที่แสนไกล

“มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลย” น้ำเสียงแหวแว้ดเข้าใส่ พร้อมกับชี้มือไล่ส่ง ปลุกสติคนตะลึงให้รู้สึกตัวขึ้นมา

“อะไรนะ? นี่คุณไล่ผมเหรอ?” ถามอย่างอึ้งๆ

“เออ...ไล่ กลับไปเลย” ไม่ว่าเปล่า มือบางกระชากบานประตูจะปิดใส่หน้า แต่เขารีบยกมือขึ้นทานไว้ทัน

“อ้าว! แล้วที่คุณเบี้ยวนัดผมที่ออฟฟิศ แล้วให้อิงอรบอกว่าอยู่ที่นี่ไม่ได้อยากให้ผมมาพบคุณหรอกหรือ?”

“คุณไปที่ออฟฟิศกี่โมง?”

“บ่ายโมงตรงเด๊ะ”

“แล้วเพิ่งโผล่หน้ามาตอนห้าทุ่มนี่นะ?” คนถามเท้าสะเอวหน้าตาเอาเรื่อง

“จากออฟฟิศฉันมาที่นี่ คงไม่ต้องใช้เวลาเป็นครึ่งค่อนคืนกระมัง...ไม่เต็มใจมาก็กลับไปซะ”

“นี่คุณโกรธที่ผมมาช้าเหรอ?” ถามอย่างอึ้งนิดๆ ก่อนยิ้มกว้าง

มันเป็นรอยยิ้มแสนน่าเกลียดพิกลสำหรับคนที่กำลังรู้สึกว่าเขาเยาะหยันว่ารู้เท่าทันหล่อน

บัวสวรรค์ไม่ตอบ พยายามผลักประตูปิด แต่พอรู้ว่าสู้แรงเขาไม่ได้ ก็ดึงมือมากอดอกแน่น เชิดหน้าอย่างแสนงอน

“นี่แม่คู๊ณ...ฟังก่อน อย่าเพิ่งเจ้าแง่แสนงอนไป” เขารีบอธิบายทันทีที่เห็นสีหน้าสีตาของเธอ

“พอรู้ว่าคุณอยู่ไหน ผมก็รีบกลับไปเคลียร์งานที่ออฟฟิศไว้ล่วงหน้า เพราะคิดว่าต้องลางานหลายวันติด กว่าจะเสร็จก็มืดค่ำ ตอนนี้ก็ทำงานแทบไม่ทันอยู่แล้ว เกิดว่านายจ้างไม่ใจดีผ่อนผันให้อย่างครั้งก่อน บริษัทผมไม่ถูกปรับเจ๊งกันพอดีหรือไง? และกว่าจะเก็บผ้าผ่อนใส่กระเป๋าอย่างรีบเร่งที่สุด ขับรถห้อตะบึงมาปากช่องนี่ คุณรู้ไหมว่ามันมีงานเทศกาลดนตรี รถติดยาวเหยียดกว่าจะมาถึง...ผมแทบถอดใจจอดรถทิ้งไว้แล้วเดินมา” คำอธิบายยาวเหยียดเรียกดวงตางามและใบหน้าเชิดให้หันกลับมามองเขาอีกครั้ง

“แล้วทำไมไม่จอดรถไว้แล้วเดินมาแทนล่ะ?”

พยักพเยิดใบหน้าถามประชด เพราะคิดว่าเขาก็แค่พูดให้เธอรู้สึกดีเท่านั้นเองแหละ

“ก็เพราะผมคิดคำนวณแล้วว่า....” สายตาซีเรียสจริงจังแปรเปลี่ยนมาวับวาวเจ้าชู้กรุ้มกริ่มกวาดมองเธอขึ้นและลงพร้อมกับอมยิ้มพราว “น่าจะเก็บแรงเอาไว้ทำอย่างอื่นไงล่ะ”

และอย่างอื่นที่เขาว่า ก็พาให้ใบหน้าเธอร้อนวูบด้วยความอาย เพียงแค่สายตาของผู้ชายคนนี้ ก็แทบจะเปิดเปลือยถอดเสื้อเปลื้องผ้าให้เธอได้เลยด้วยซ้ำ

บัวสวรรค์หลุบสายตาลงต่ำอย่างเก้อกระดาก และก็เพิ่งเห็นว่า บัดนี้เธอก็เหมือนยืนแก้ผ้าต่อหน้าเขาอยู่นี่นา

“ว้าย” ร้องอย่างตกใจ รีบตะครุบสาบเสื้อเอาไว้ปิดบังอำพรางตัวเองแล้วผูกสายคาดเอวกลับให้เรียบร้อย

ภาคินหัวเราะลั่นอย่างกลั้นไม่อยู่ ที่จู่ๆ เธอเหมือนเพิ่งรู้สึกตัวว่ายืนเกือบโป๊อยู่ต่อหน้าเขา ทั้งที่ลมก็พัดโชยขนาดนี้ ไม่รู้สึกเย็นๆ บ้างเลยหรือไงกัน ดวงตางามค้อนประหลับประเหลือกใส่คนหัวเราะ

“แล้วตกลงว่าไง จะให้ผมกลับไปอยู่หรือเปล่า?”

เขาพยักพเยิดหน้าถาม แต่ในใจนั่น ต่อให้บัวสวรรค์ไล่ เขาก็ไม่มีทางกลับแน่ เมื่อเคลียร์ทุกอย่าง ลางานเรียบร้อย และก็ห้อรถไกลมาถึงปากช่องนี่แล้ว

ตอนนี้เธอยืนอยู่ตรงหน้า อาหารตา อาหารใจ อาหารคาวของไอ้เจ้าหนูที่กำลังขยับดุกดิกอยู่ไม่สุขใต้เป้ากางเกง ที่เตรียมตัวพร้อมพรั่กขยับตั้งลำเสียตั้งแต่ได้ยินว่าเธอหนีมาพักร้อนที่สวรรค์วิมานสวาทสำหรับเขากับเธอแล้วล่ะ

แทนคำตอบสองแขนเรียวเกี่ยวคว้าหมับที่ลำคอหนา แล้วกระชากใบหน้าคร้ามลงมาบดจูบอย่างเร่าร้อน ดุดัน เรียกร้อง ต้องการปรารถนาอยาก ทั้งกลีบปากอิ่มนุ่มที่บดขยี้ ทั้งลิ้นเล็กร้ายกาจที่พันเกี่ยวเหนี่ยวดึงลิ้นของเขา รสฝาดและกลิ่นของไวน์ที่อวลอบในโพรงปากหอมหวานนั่นพอจะเข้าใจ ว่าอะไรที่ทำให้บัวสวรรค์เป็นฝ่ายกระโจนเข้าใส่เขาอย่างดุดันเหมือนเสือหิวเช่นนี้

และเพื่อไม่ให้เสียเชิงนักรักฉกาจฉกรรจ์ ไม่รีรอที่ภาคินจะเกี่ยวพันดันดูดและเล็มแลกลิ้นกันนัวกลับไปอย่างเร่าร้อน ด้วยหิวกระหายผู้หญิงตรงหน้าพอกัน

ขาเรียวและปลีน่องงามยกขึ้นเกี่ยวไล้เลียดเสียดสีขึ้นมาที่หน้าขา ไม่รอช้าที่เขาจะรีบคว้าเอวบางอุ้มกระเตงเข้าสะเอวให้เกาะเกี่ยวกับบั้นเอวหนา แล้วพากันหลบลมหนาว พร้อมกับเสียงสะท้านสะเทือนเลื่อนลั่นจากคอนเสิร์ตใหญ่ที่จัดอยู่ไม่ไกลนัก เพื่อเปิดไพรเวทของเสิร์ตของตัวเอง ที่จะบรรเลงเพียงเพลงสวาทหลากท่วงท่าหลายลีลาเอาให้ฟ้าเหลืองไปข้างหนึ่งกันเลยทีเดียว

“อื้อ...หื้ม....อื้ม...ใจเย็นๆ คุณบัว...ใจเย็นๆ” ภาคินปรามอาการเสือหิวที่กำลังจะเคี้ยวปากและลิ้นของเขาถ้าเจ้าหล่อนทำได้ ปกติบัวสวรรค์ก็จัดว่าเป็นผู้หญิงเร่าร้อนอยู่แล้วหากโดนกระตุ้นถูกจุด หล่อนก็คือหัวเชื้อไฟชั้นดีที่พร้อมจะลุกเผาทุกสิ่งให้ไหม้วอด

และนี่เจ้าหล่อนย้อมใจมาด้วยแอลกอฮอล์ซึ่งจากการดูดชิมลิ้มรสจากลิ้นและปาก กลิ่นที่อวลอลมากับลมหายใจ บอกให้รู้ว่า ไฮโซสาวกระดกไปไม่น้อยเลยทีเดียว

คนถูกปรามถอนใบหน้าและริมฝีปากบวมเจ่อน่าจูบนั่นออกไป ดวงตางามฉ่ำล้นด้วยความเสน่หา หน้ามุ่ยนิดๆ

“ฉันไม่อร่อยเหรอ?”

ภาคินหัวเราะเบาๆ ทอดดวงตาเชื่อมหวานมองอาหารจานโตที่เสิร์ฟล้นด้วยเนื้อนมแบบไม่หวงของ

“คุณอร่อย....อร่อยมาก”

“แล้วทำไม?” น้ำเสียงและสีหน้าแววตาบอกว่าขัดอกขัดใจ

“ของอร่อยก็ต้องค่อยๆ กิน ละเลียดชิมรสชาติ และผมก็มีเวลาจะละเลียดกินคุณให้อร่อยลิ้นอีกหลายวัน ไม่ต้องกลัวไป” เขาตวัดปลายลิ้นเลียที่กลีบปากงามตุ่ย หล่อนแลบเรียวลิ้นเล็กสีชมพูออกมาตอบโต้ ก่อนจะเกี่ยวพันดูดดึงกันอย่างเร้าอารมณ์

ภาคินกระเตงร่างบนหน้าตักนั่งลงไปที่โซฟา ขาทับใส่อะไรบางอย่าง เขาล้วงมันขึ้นมา พอเห็นของปลอมที่เทียบชั้นกับของตัวเองไม่ได้ทั้งขนาดไซต์ และลีลาก็ทำหน้าดุ

“นี่อะไร?”

“รู้แล้วยังมาถาม” หล่อนค้อนเขา ไม่สนใจจะตอบสักเท่าไหร่ ตวัดปลายลิ้นเลียไล้ไปที่ปลายจมูกโด่งคมเป็นสันอย่างหยอกเย้าจะเอาให้ได้

“นี่คุณนอกใจผมงั้นเหรอ?”

“บ้า” หล่อนว่าเสียงดัง “มันก็แค่แก้ขัด ใครอยากใช้ให้คุณมาช้าเองล่ะ?”

“บอกแล้วไงว่า ถ้าเหงาอารมณ์เปลี่ยว อยากเสียวเรียกผม มันส์กว่าตั้งเยอะ”

“ไม่เถียง” หล่อนว่าตาฉ่ำแล้วหัวเราะร่วน

ฤทธิ์น้ำเมาชัดๆ

“ผมหึงมันนะเนี่ย” ว่าหน้ามุ่ยขึ้นมา

“อะไรนักหนา ก็แค่ของปลอม”

“จะของจริง ของปลอมก็ไม่ได้...คุณต้องใช้แต่ของผมทั้งนั้น เกเรนอกใจกันอย่างนี้ ต้องโดนลงโทษ” พูดจบเขาก็เหวี่ยงร่างอรชรในอ้อมแขนให้ลงไปนอนแบแผ่หลาที่โซฟา

บัวสวรรค์ส่งสายตาเชิญชวน พร้อมกับบิดครวญร่างเร่าๆ

ให้ตายเถอะ...ภาคิน...ยังไงคืนนี้เขาก็ไม่รอดพ้นมนต์สวาทของเจ้าหล่อนเป็นแน่ แม่ไฮโซสาวไฟแรงสูง

มือใหญ่ตะปบลงไปที่ข้อเท้า แล้วไล่ลูบฝ่ามือหยาบกร้าน จูบพรมริมฝีปากร้อนรุ่มลงไปไล่ขึ้นมาตามปลีน่อง เรียวขางาม ตวัดชายเสื้อคลุมสีขาวเนื้อดียี่ห้อดังราคาแพงระยับ ที่ในเวลานี้ไม่จำเป็นอีกต่อไป กระตุกปลดสายคาดเอว แล้วแยกสาบเสื้อเปิดออก

ผิวเนื้อนวลเนียนละเอียดเปิดเปลือยสู่สายตา ความขาวโพลนของเรือนร่างที่บิดครวญเร่าๆ ด้วยความสยิวซ่าน หน้าแดงก่ำเพราะฤทธิ์ไวน์ที่ดื่มย้อมใจรอชายหนุ่มทำเอาดวงตาปรือฉ่ำหยาดเยิ้มเปิดเผยความต้องการอย่างไร้ซึ่งความขวยอายเฉกเช่นทุกครั้ง

ทรงเต้าคู่อวบอัดนูนเด่นกระแทกตา หน้าท้องนวลเนียนราบเรียบ เนินนูนกลางหว่างขาอูมอวบแม้ถูกซ่อนเร้นอยู่ภายใต้ชั้นในตัวจิ๋วแสนเซ็กซี่ แล้วเขาก็ไม่รั้งรอที่จะจัดการส่วนเกินทั้งหลายที่ไม่จำเป็นออกไปจากเรือนร่างอันแสนงดงามประดุจเอวาแห่งสวนเอเดน

          พูเนื้อขาวอมชมพูเรื่อคลุมปกแน่นขนัดด้วยปอยไหมสีดำสนิทเรียบลื่นสว่างชัดโดดเด่นต่อสายตา ภาคินกลืนน้ำลายเอื๊อกอย่างหิวจัด ตรงสัดส่วนไหนก็น่ากินไปหมด จนไม่รู้จะเริ่มที่ตรงไหน

เขาจับของเทียมนั่นขึ้นมาจดจ่อส่วนปลายของมันวนลูบไปตามเรือนร่างเปลือยเปล่า เน้นถูวนที่ปลายยอดสีชมพูของสองเต้าคู่ที่ชูชันแล้วเลื่อนวนเป็นวงกลมลงมาสู่โหนกนูนกลางกาย

“อู้ว์ววววว....ซี้ดดดด....” เธอร้องครางเมื่อเขาเริ่มกระแซะส่วนปลายหยักผ่าผ่านกลางกลีบร่อง เรียวขาขาวขยับแยกด้วยความซ่านเสียว เมื่อส่วนปลายลำถูไถไล้เสียดสีกับยอดทับทิมสาวที่พอโดนเข้าตรงจุดกระสันครั้งใด สะโพกก็ขยับยกแอ่นเอนเข้าหาทุกที ตอนนี้หว่างขาของเธอฉ่ำแฉะด้วยหยาดน้ำหวานสวาทเมื่อกลีบดอกไม้งามถูกคลี่จนผลิบานด้วยแท่งของปลอม

“คุณดูท่าจะชอบมันมากสินะ” เขาว่าอย่างไม่พอใจ แต่มือก็ยังกดลงน้ำหนักจ่อจดส่วนปลายลงกลางกลีบกายที่เยิ้มฉ่ำ

“ฉะ...ฉัน...ชอบ...ของคุณมากกว่า...อู้ว์ววว”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนค่า ^^"

พลอยเฟื่อง


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha