บ้านไร่ อุ่นไอรัก

โดย: aom13



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : ที่คุ้มภัย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตรีศรลอบมองทางกระจกหลัง ตรีทิพย์กำลังพูดปลอบโยนเพื่อนรักพร้อมกับลูบผมเบา ๆ อย่างปลอบประโลม ชายหนุ่มถอนใจก่อนจะขบกราม น้องสาวพาเขาไปเจอเรื่องใหญ่จริงๆ นั่นแหละ เมื่อมองใบหน้างดงาม ที่ซุกซบอยู่กับบ่าของตรีทิพย์แล้ว ก็ทำให้เขาสงสารยิ่งนักกับสิ่งที่เธอเจอ

             เขาไม่ค่อยได้พบกับเพื่อนรักของตรีทิพย์บ่อยเท่าไหร่นัก แต่ก็นึกนิยมว่าเจ้าตัวเป็นเด็กเรียบร้อยและใฝ่ดี หน้าตาหวานแกมเศร้าน่าเอ็นดู ดูตรงกับข้ามกับน้องสาวจอมแก่นแถมเอาแต่ใจของเขา แต่ทั้งคู่ก็คบกันมายืนนาน

            “เอ่อ..น้องเก๋จะไปแจ้งตำรวจไหม พี่จะได้พาไป” ตรีศรอดถามไม่ได้เมื่อรถจอดติดไฟแดง  เขาให้น้องสาวไปนั่งข้างหลังกับการะเกด เพราะว่าดูเหมือนหญิงสาวจะต้องการคำปลอบโยน และความอบอุ่นหลังจากเผชิญเหตุการณ์ร้ายแรงขนาดนั้นมา

            “ไปไหมเก๋” ตรีทิพย์ก้มถามเพื่อนรัก การะเกดรีบส่ายหน้าก่อนจะพูดเสียงเครือ

            “ไม่ค่ะ เก๋ เก๋กลัวว่า เก๋จะทำเขาตาย”

            “ตายไปก็ดีสิ คนเลวๆ พรรณนั้นน่ะ” ตรีทิพย์เม้มปาก มือเรียวลูบไล้บ่าบอบบาง ที่เริ่มสั่นอีกรอบของเพื่อนอย่างปลอบใจ

 “ไม่ต้องกลับไปแล้วนะเก๋ มาอยู่กับเราดีกว่า พ่อกับแม่ไม่ว่าหรอก”

            “ไม่ได้หรอก จะมารบกวนเล็กได้ยังไง” การะเกดรีบส่ายหน้า ใช่! เธอคงจะกลับไปไม่ได้อีกแล้ว ไม่ว่าสมหมายจะตายหรือไม่ตาย เธอกลัวว่ามารดาจะโกรธเกลียด ที่ไปทำกับคนรักของท่านแบบนั้น สิ่งนี้เป็นสิ่งที่การะเกดกลัวมากที่สุด

            “กลับไปพักผ่อนก่อนดีไหม แล้วค่อยคิดกันว่าจะทำยังไงต่อ” ตรีศรแนะนำ

ตรีทิพย์ถอนใจ มองคนที่อยู่ในอ้อมกอดอย่างสงสารสุดหัวใจ การะเกดจะทำยังไงต่อไปนะ ทำไมต้องมารับเคราะห์แบบนี้ด้วย การะเกดสะอื้นเงียบๆ เธอกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่คนเดียว มันทั้งกลัว และสับสน ตรีศรมองทั้งสองสาวก่อนจะถอนใจออกมาอีกคน คืนนี้น่าจะเป็นคืนที่ยาวนานสำหรับการะเกด หญิงสาวผู้เคราะห์ร้ายมาก

            จนในที่สุดระยะเวลาการเดินทางไม่นานนัก เขาเลี้ยวรถเข้าบ้านหลังใหญ่ของครอบครัว การุณการ การะเกดเดินตามแรงฉุดของตรีทิพย์เข้าไปในตัวบ้าน ตรีศรมองตามร่างบางขณะเดินตามหลังเธอและน้องสาวขึ้นไปยังชั้นสอง ที่เป็นห้องพักผ่อนของคนในครอบครัว เธอดูน่าสงสารมาก กิริยาเดินไหล่คู้ เหมือนเด็กขาดความอบอุ่น เท้าเปล่าเปลือยสกปรก และเสื้อผ้าผมเผ้าที่ดูยุ่งเหยิง ยับเยิน บาปกรรมอะไรกันนะที่ทำให้หญิงสาวผู้บอบบาง ต้องมาพบเจอกับผู้ชายเลวๆ แบบพ่อเลี้ยงของเธอ

             ตรีศรขบกรามด้วยความโมโห เขาเองไม่ชอบใช้ความรุนแรงกับเพศหญิงและรู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งที่ได้รับข่าวว่า เพศแม่ถูกเพศเดียวกันกับเขาทำทารุณอย่างโหดร้าย ตรีศรคิดว่าผู้ชายน่าจะเป็นฝ่ายปกป้องมากกว่ารังแกสตรี เพราะด้วยสรีระของร่างกาย ความแข็งแรง คนที่รังแกเพศแม่ของตัวเองได้ มันก็น่าจะประณามว่าเลวร้าย

            ชายหนุ่มดึงแขนน้องสาวคนเล็กไว้ ก่อนที่เจ้าตัวจะพาการะเกดเข้าไปในห้อง สายตาคมกริบของเขา มองหญิงสาวผู้น่าสงสารด้วยความเห็นใจ

            “น้องเล็ก ถ้าเรื่องจะพูดกับพ่อแม่ให้น้องเก๋อยู่ที่นี่กับเรา พี่จะช่วยพูดด้วยอีกแรงหนึ่งนะ น้องเก๋ครับ ยังไงก็อยู่ที่นี่กับพวกพี่ได้ ครอบครัวพี่ยินดีช่วยเหลือน้องเก๋เสมอ ส่วนเรื่องคนเลวนั่นพี่จะช่วยจัดการอีกแรงหนึ่งด้วย ถ้าน้องเก๋อยากจะเอาเรื่องมัน”

            “ขอบคุณนะคะพี่รอง” การะเกดยกมือไหว้พี่ชายของเพื่อนสนิท ตรีศรตบบ่าบอบบางเบาๆ แต่เจ้าตัวสะดุ้ง ชายหนุ่มชักมือกลับก่อนจะย่นคิ้ว การะเกดคงจะรังเกียจสัมผัสจากเพศตรงข้ามไปสักพักหนึ่ง เพราะเหตุการณ์ร้ายแรงที่เจอมา ตรีศรมองอย่างเข้าใจ เขาจับมือน้องสาวคนเล็กมาบีบเบาๆ

“ดูแลเพื่อนเราด้วยนะน้องเล็ก พรุ่งนี้พ่อกับแม่กลับมา เราค่อยคุยกับท่านเรื่องน้องเก๋ พี่ไปนอนก่อนนะ พักผ่อนให้สบายนะครับน้องเก๋ เรื่องร้ายๆ พรุ่งนี้มันก็ผ่านไปแล้ว” ชายหนุ่มพูดก่อนจะเดินเข้าห้องของตัวเองไป ตรีทิพย์จูงการะเกดเข้าห้องนอน หญิงสาวปิดประตูดึงเพื่อนรักมากอดเบาๆ อีกครั้ง แล้วยิ้มให้การะเกด เป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นยิ่งนัก

“ถึงบ้านเราแล้วนะเก๋ ที่นี่ไม่มีใครทำอะไรเก๋ได้ เชื่อเรานะ เดี๋ยวเก๋อาบน้ำแล้วก็นอนให้สบายนะ พรุ่งนี้ค่อยคิดกันว่าจะทำยังไงต่อ ตอนนี้พักผ่อนก่อน”

“ขอบใจเล็กกับพี่รองมากนะ” การะเกดทำท่าจะน้ำตารื้นอีกรอบด้วยความตื้นตัน ตรีทิพย์ช่วยเช็ดน้ำตาให้เพื่อนรัก แล้วหยิกแก้มการะเกดเบาๆ

“ร้องไห้มากจนหน้าตามอมไปหมดแล้ว เลิกร้องนะเก๋ เดี๋ยวเราเอาผ้าเช็ดตัวมาให้” ตรีทิพย์เดินไปยังตู้เสื้อผ้า รื้นค้นสักพักก็หยิบเอาผ้าเช็ดตัวและชุดนอนออกมาให้การะเกด

“เปลี่ยนเสื้อผ้านะจะได้สบายตัว”

“ขอบใจนะ” เธอตอบเสียงเครือ

“อย่าร้องไห้อีกนะ ดูสิน้ำตาจะไหลอีกแล้ว” ตรีทิพย์ว่าเพื่อนล้อๆ การะเกดถึงยิ้มออกมาได้  ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป เพื่ออาบน้ำให้สบายตัวขึ้น

คืนนั้น บนเตียงนุ่มของตรีทิพย์ เจ้าของห้องหลับใหลไปแล้ว ส่วนแขกของเธอกำลังนอนลืมตาโพลงอยู่ การะเกดไม่อาจจะหลับตาลงได้ เพราะเหตุการณ์ที่เผชิญมา

 พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรนะ ...มารดาจะว่าอย่างไรบ้าง  จะเห็นใจสงสารลูกสาว หรือจะเข้าข้างสามีเหมือนเดิม ผู้เป็นพ่อเลี้ยงจะเป็นอย่างไรบ้างนะ เขาจะตายไหม ?

 หญิงสาวคิดกลับไปกลับมาทั้งคืน ก่อนจะเผลอหลับไปก่อนค่อนรุ่ง เพราะความเพลียและอาการไข้ที่ยังไม่หายดี


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"นิยายรักหวานๆ ละมุน ระหว่างนายทหารหนุ่มกับสาวน้อยแสนอาภัพ ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ "

aom13


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha