cover

บาปสวาทซาตาน


มิตาลี



×

New ! : ตอนนี้นักอ่านสามารถเติมเหรียญสะดวกขึ้น ด้วยบัตรเงินสด Pay with True Money ซึ่งหาซื้อได้ที่ 7 eleven logo ทุกสาขาค่ะ


สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ข้อความจากนักเขียน :

"เพราะรถติดแท้ๆ ทำให้โคแก่ได้เจอกับหญ้าสาวน่าเคี้ยว เขาจึงนึกอยากจับเธอกินเป็นอาหารขึ้นมาทันที ทว่ายังไม่ทันจะได้ลงมือ ก็มีเหตุให้เขาต้องกลายเป็นผู้ปกครองของเธอ โดยที่น้ำขิงไม่มีโอกาสได้รู้เลยว่าคนที่ส่งเสียตัวเองเรียนจนจบ ก็คือผู้ชายคนเดียวกับคนที่เธอเกลียดเขาที่สุดในชีวิต ดังนั้นอดิราชจึงต้องใช้ทั้งเล่ห์ทั้งอำนาจบังคับแม่สาวน้อยจอมอวดดี ให้มาอยู่ใต้อาณัติ และปราบเธอให้เป็นเด็กว่านอนสอนง่ายด้วยไฟสวาทอันร้อนแรงของเขา"

มิตาลี





จากผู้อ่าน 0 คน.

 2526        0       niyayrak_coin 5940

เพราะรถติดแท้ๆ ทำให้โคแก่ได้เจอกับหญ้าสาวน่าเคี้ยว เขาจึงนึกอยากจับเธอกินเป็นอาหารขึ้นมาทันที ทว่ายังไม่ทันจะได้ลงมือ ก็มีเหตุให้เขาต้องกลายเป็นผู้ปกครองของเธอ โดยที่น้ำขิงไม่มีโอกาสได้รู้เลยว่าคนที่ส่งเสียตัวเองเรียนจนจบ ก็คือผู้ชายคนเดียวกับคนที่เธอเกลียดเขาที่สุดในชีวิต ดังนั้นอดิราชจึงต้องใช้ทั้งเล่ห์ทั้งอำนาจบังคับแม่สาวน้อยจอมอวดดี ให้มาอยู่ใต้อาณัติ และปราบเธอให้เป็นเด็กว่านอนสอนง่ายด้วยไฟสวาทอันร้อนแรงของเขา

“ปะ ปล่อยฉันนะคุณอดิราช” เขาผละห่าง เธอก็ห้ามเสียงกระเส่าและพยายามรวบรวมสติกลับมา

เขายกตัวห่างแสยะยิ้มอย่างน่ากลัว หากมือทำหน้าเหนือยอดปทุมตูมเต่ง ก่อนจะเคลื่อนไปลูบไล้สาบเสื้อเชิ้ตทำงานเธอ หญิงสาวมองตามอย่างหวั่นๆ และสิ่งที่เธอกลัวก็เริ่มขึ้น ปลายนิ้วปลดกระดุมเม็ดแรกหลุดออก ตามด้วยเม็ดสองและกำลังจากไปเม็ดสามซึ่งถ้าหลุดก็เท่ากับว่า เขาได้เห็นเนินอกขาวรำไร

“อย่านะคะคุณอดิส ถ้าวิญญาณพ่อรู้ว่า คนที่พ่อยอมแลกชีวิตมารังแกลูกสาวท่านแบบนี้ ท่านคงเป็นทุกข์” เธอใช้ไม้ตายเพื่อหยุดเขาและก็ได้ผล ใบหน้าแดงก่ำเครียดขึ้น

“ฉันรู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ พ่อเธอน่าจะดีใจมากกว่า” เขาบอกเสียงห้วนแล้วก้มลงไปฝังริมฝีปากกับผิวนวลที่ลำคอ ซุกซบขบเม้มแอ่งชีพจรจนเธอสะท้านสั่น

“ตกลงจะอยู่ที่นี่ได้หรือยัง” เสียงเขาอู้อี้ขณะที่ปากและฝ่ามือยังเดินหน้าโรมรันจุดอ่อนไหวอย่างจงใจ

“ยะ…อยู่ค่ะอยู่ คุณหยุดนะคะ” เธอรีบบอกเพื่อเอาตัวรอด แต่อดิราชไม่คิดจะหยุดตอนนี้ ปากร้อนและฝ่ามือหนายังคลุกเคล้าอยู่กับผิวกายหอมกรุ่น แถมสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อเคลื่อนไปสัมผัสอกอวบอิ่มเต็มมืออย่างแสดงอำนาจที่เหนือกว่า

“เป็นเมียฉันตอนนี้หรือตอนไหนก็ไม่ต่างหรอกน่าขิง”

“ต่างสิคะ ฉันกับคุณอายุห่างกันไม่รู้กี่ปี คุณจะมาชอบเด็กกะโปโลเพิ่งจบปริญญาอย่างฉันได้ยังไง ถ้าจะผูกมัดฉันเพราะต้องการตอบแทนที่พ่อช่วยชีวิต ฉันขอบอกว่าไม่จำเป็น เท่าที่คุณให้ก็มากพอแล้ว” เธอบอกเสียงสั่นเครือและรวบรวมความกล้าสบตาเขา

อดิราชถอนหายใจยาวเหยียดเพื่อขับไล่ไอร้อนในกายให้ลดลง แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลเท่าไหร่นัก

‘เธอว่าฉันแก่เกินไปสำหรับเธอเหรอ”

“ไม่ใช่นะคะ เอ่อ คุณอดิสยังหล่อ สมาร์ทและมีเสน่ห์ ไม่แก่สักนิด” เธอรีบบอกและชมเขาจากใจจริง คนถูกชมใจชื้นขึ้นมาหน่อยที่ไม่แก่เกินไปที่จะมีเมียเด็กอย่างเธอ

“ฉันจะให้เวลาเธอ แต่ขอบอกไว้ก่อนนะว่าอย่าดื้อให้ฉันต้องปราบ ไม่งั้นเธอจะหมดทุกโอกาสร้องขอ”

ประโยคข่มขู่เขาทำเอาน้ำขิงพูดไม่ออก ได้แต่มองเขาอย่างไม่แน่ใจ หากแววตาบางอย่างที่เธออ่านไม่ออกทำให้ต้องหลุบมองอกกว้าง

“ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ ขืนอยู่แบบนี้ฉันปล้ำเธอแน่” เขาพลิกตัวลงนอนเคียงข้าง น้ำขิงรีบลงไปยืนข้างเตียง

“คุณอดิสก็ออกไปสิคะ”

“ไม่ละ ฉันจะลงไปข้างล่างพร้อมเธอ” เขาบอกหน้าตาเฉย ทำให้เธอลังเลไม่กล้าเข้าไปอาบน้ำ “ถ้าไม่อาบฉันจะจูบนะ” เขาดีดตัวขึ้นคว้ามือบาง น้ำขิงรีบวิ่งแจ้นเข้าไปในห้องอาบน้ำ อดิราชหัวเราะไล่หลังรู้สึกสดชื่นอย่างประหลาด “ที่ฉันทำแบบนี้ไม่ใช่เพราะพ่อเธอมีบุญคุณกับฉันหรอกนะ” เขาพึมพำออกไปโดยที่เธอไม่มีโอกาสได้ยิน และเขาก็รู้คำตอบอยู่แล้วเพราะอะไรถึงเอาตัวเธอมาอยู่ใกล้ๆ

“จะมาเสียคนตอนแก่หรือไงวะไอ้อดิส” หนุ่มใหญ่พึมพำพลางยกมือเสยผม ก่อนจะเดินออกจากห้อง ลงบันไดมาที่ชั้นล่างและเลี้ยวไปที่ห้องทำงาน วิทยาก็ตามเข้าไป



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D



เล่มที่คนอื่นอ่าน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

×

ด่วน! รับฟรี 200 เหรียญ

เมื่อเติมเหรียญกำลังใจครั้งแรก


captcha