บรรณาการรัก CEO

โดย: ณรีรัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : หน้าที่พิเศษ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 5

08.20น.

เจนิชขับรถมาจอดที่ลานจอดรถ เธอหันไปชำเรืองตามองคนนั่งข้างๆ ตัวการที่ทำให้เธอต้องมาทำงานสาย หน้าตาของเอสเตอร์ดูสดชื่นอารมณ์ดีสุดๆ เขายิ้มให้เธอเล็กน้อย ก่อนจะเปิดประตูก้าวขาลงจากรถไปยืนเอามือล้วงกระเป๋ารอเธอ

เจนิชลงจากรถแล้วกดล็อค เธอเดินถือกระเป๋าตรงเข้าไปในอ๊อฟฟิต โดยไม่สนใจจะหันมาเอ่ยชวนเขา เอสเตอร์มองตามหลังหญิงสาว และเขาก็ตะโกนเสียงดัง

ระวังชนกระจกนะ...เจนิช!” มันได้ผล เจนิชหยุดเดินแล้วหันมาทำหน้ายักษ์ เธอเอากระเป๋าชี้หน้าเอาเรื่องเขา ก่อนจะหันกลับแล้วเดินตรงเข้าไปในอ๊อฟฟิต

เอสเตอร์ยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดีที่ได้แกล้งเธอ เขาเดินตามเธอมาไกลๆ และกว่าที่เขาจะเดินมาถึงห้องทำงานของตนเอง เจนิชก็จัดการนำเอกสารและกาแฟเสริฟ์เอาไว้ที่บนโต๊ะทำงานของเขาแล้ว

เอสเตอร์เดินเขามาหยุดที่หน้าโต๊ะทำงานของเธอ เจนิชยังคงนั่งจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ ทำงานต่อโดยไม่สนใจเขา เอสเตอร์ก้มหน้าไปกระซิบข้างๆ หูเธอ

อีก 10 นาทีเจอกันในห้องของผมนะจ๊ะ...ที่รัก” เจนิชเหลืบตาขึ้นมองหน้าเจ้านายหนุ่ม ก่อนจะพูดเน้นและตวัดเสียงใส่เขา

อย่าทำลุ่มล่ามกับฉันในที่ทำงาน ฉัน...ไม่...ชอบ!

เอสเตอร์นั่งลงตรงหน้าเธอ เขามองหน้าเธออย่างอ่อนใจ นี่คุณยังไม่หายโกรธผม

เจนิชละสายตาจากจอคอมพิวเตอร์ แล้วหันมามองหน้าเอสเตอร์ โกรธเหรอ ฉันมีสิทธิ์โกรธคุณได้ด้วยเหรอคะ...เจ้านาย

เจนิช ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจจะโกหกคุณ ผมก็แค่...อยากช่วยคุณ

ฟังดูดีนะ มีอะไรที่ฉันยังไม่รู้อีกมั๊ย

ไม่มี  อีก 10 นาทีเจอกันข้างใน อย่าลืม” เอสเตอร์พูดจบก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้อง เจนิชมองตามเขาพร้อมกับตอบเขาด้วยน้ำเสียงที่ประชดประชัน

ค่ะ เจ้านาย” เจนิชถอนหายใจเล็กๆ อย่างระบายอารมณ์

เหตุการณ์เมื่อเช้าที่ผ่านมา เวลา 06.30น. ที่หน้าประตูห้องมีเสียงกริ่งกดย้ำซ้ำๆ หลายครั้ง จนเจนิชที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จต้องรีบเดินออกมาเปิดประตู เธอยืดตัวมองลอดช่องเล็กๆ ของประตูก่อนที่จะเปิดประตูออก

สวัสดีค่ะ คุณมีธุระอะไรอีกคะคุณเทย่า

ฉันมาหาเอสเตอร์ ไม่ได้มีธุระกับหล่อน หลีกไป” เทย่าเอามือผลักตัวของเจนิชให้หลีกจากทางเดิน แล้วเดินเข้าไปร้องเรียกเอสเตอร์ลั่นห้อง จนเอสเตอร์ต้องเดินออกมาดู ทั้งชุดคลุมสีขาว เพียงตัวเดียวที่เขาสวมใส่

เทย่า! นี่คุณขึ้นมาได้ยังไง ใครปล่อยให้คุณขึ้นมา

แล้วทำไมเทย่าจะขึ้นมาไม่ได้ล่ะคะ ก็ในเมื่อห้องนี้เป็นห้องคุณ และเทยาก็เป็นแฟนคุณ เทย่าตอบแล้วยิ้มกว้างก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดเอสเตอร์และกดจูบไปทั่วๆ ใบหน้าของเขา

เจนิชเองพอได้ยินก็เดินปรี่เข้ามาเอาเรื่องทันที เมื่อกี๊คุณบอกว่าห้องนี้เป็นห้องของใครนะ

ก็ห้องของเอสเตอร์ไง ทำไมฉันพูดอะไรผิดเหรอ ฉันว่าเธอน่าจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและออกไปได้แล้วนะ เพราะมันหมดเวลาของเธอแล้ว

เจนิชพอได้ยินเธอรู้สึกเหมือนโดนตบหน้าอย่างแรง ดวงตาของเธอแดงก่ำไปด้วยความโกรธ มือทั้งสองข้างกำแน่น เธอจ้องหน้าเอสเตอร์ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ  นี่เขาคงจัดฉากเอาไว้ให้ตัวตลกอย่างเธอมาเล่นละครให้เขาดูสินะ 

เพี๊ยะ!หน้าของเอสเตอร์หันไปตามแรงตบของเจนิช เขาหันกลับมามองหน้าของหญิงสาวอย่างรู้สึกผิด

เทย่าหันไปแหวะด่าว่าเจนิชทันที นี่เธอกล้าดียังไงมาตบหน้าคุณเอสเตอร์ ห๊า! เธอมันบ้าไปแล้ว เทย่าพยายามจะเข้าไปเอาเรื่องกับเจนิช แต่ก็ถูกเอสเตอร์รั่งตัวเอาไว้

พอ หยุดได้แล้วเทย่า หยุด!” เอสเตอร์ตวาดใส่เทย่าเสียงดังจนเธอต้องชะงักหยุดและหันมากอดเอาใจเขา

เทย่าก็แค่...

คุณไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น หยุดและนั่งอยู่เฉยๆ อย่าสร้างปัญหาให้ผม เอสเตอร์พูดใส่เทย่าเสียงเข้มและดูมีอำนาจ  จนเทย่าต้องทำตามที่เขาสั่ง

เอสเตอร์หันกลับมาหาเจนิชที่กำลังจ้องหน้าของเขาด้วยความโกรธ ”เจนิช คุณใจเย็นๆ ก่อน เรื่องนี้ผมอธิบายได้

ฉันไม่ชอบ...คน...โก...หก!” เจนิชพูดจบก็เดินกลับไปที่ห้องนอนของเธอแล้วปิดประตูใส่หน้าของเอสเตอร์อย่างแรง...

เจนิช! เจนิช! ฟังผมก่อนสิ เจนิช!” เอสเตอร์พยายามร้องเรียก และเดินตามเธอไป จนถูกเธอปิดประตูใส่หน้าอย่างจัง เอสเตอร์ถอนหายใจและหลับตาลง 

เทย่านั่งมองทั้งสองคนอย่างงุนงง แต่เธอก็รีบลุกขึ้นเดินเข้าไปกอดตัวเอสเตอร์เอาไว้ พร้อมๆ กับพูดประจบประแจงเขา

คุณเอสเตอร์ไม่ต้องไปสนใจแม่คนนั้นหรอกนะคะ มาค่ะเดี๋ยวเทย่าจะปลอบใจและคลายเครียดให้คุณเองนะคะที่รัก” เอสเตอร์รู้สึกหัวเสีย เขาโกรธและรำคาญแม่ตัวยุ่งที่มาสร้างเรื่องปวดหัวให้เขาแต่เช้า เขาแกะมือของเธอออก และผลักดันตัวเธอให้ออกไปจากห้อง

คุณกลับไปก่อนนะเทย่า และอย่ามาที่นี่อีก ไปกลับไปได้แล้ว

ไม่ค่ะ เทย่าไม่กลับ! คุณไม่โทรหาเทย่าเลย เทย่าคิดถึงคุณนะคะ แล้วนี่คุณยังจะมีแม่คนนี้เพิ่มขึ้นมาอีก แล้วคุณจะเอาเวลาที่ไหนให้เทย่า เทย่าไม่เชื่อคุณหรอก เทย่าไม่กลับ!” เทย่ายังพยายามกอดรั้งตัวเขาเอาไว้ พร้อมๆ กับร้องค้านเขา แต่เธอก็ต้องก้าวเท้าตามแรงผลักของเขา

ถ้าคุณยังรั้นอยู่แบบนี้ ผมจะเลิกยุ่งกับคุณ และจะยึดคอนโดกับรถคืนด้วย ว่าไงจะยอมกลับไปดีๆ มั๊ย เทย่าได้ยินก็หยุดชะงัก เพราะหน้าตาและท่าทางของเอสเตอร์ดูจริงจัง เธอก็เลยจำต้องยอมทำตามที่เขาบอกอย่างไม่เต็มใจนัก

ก็ได้ค่ะ เทย่าจะยอมกลับ แต่คุณต้องสัญญากับเทย่าก่อนนะ ว่าคุณจะโทรหาเทย่า ไม่ทิ้งให้เทย่าเหงาอีก เทย่าเปลี่ยนมาเป็นพูดออดอ้อนเอาใจเขา เพราะมันน่าจะดีกว่าที่เธอจะดื้อรั้นใส่เขา

โอเค แล้วผมจะโทรไป เอสเตอร์พูดพร้อมๆ กับผลักดันตัวเธอออกไปนอกห้อง และเขากำลังจะปิดประตู แต่เทย่าเอามือดันประตูเอาไว้ เธอยื่นหน้าเข้ามาหอมแก้มสากและกดจูบที่ริมฝีปากหนาของเขา

เทย่ารักคุณนะคะเอสเตอร์ เอสเตอร์ไม่พูดอะไร เขาพยักหน้าเบาๆ แล้วปิดประตู

เอสเตอร์เดินกลับไปยืนตรงหน้าห้องของเจนิช เขาเคาะประตูและร้องเรียกเธอ เจนิช เจนิชคุณเปิดประตูให้ผมหน่อยสิ ให้ผมได้อธิบายบ้าง

เจนิชได้ยินเธอตวาดกลับมาเสียงดัง คุณจะต้องอธิบายอะไรอีก ฉันคงเป็นตัวตลกในสายตาของคุณสินะ คิดจะโกหกหลอกฉันยังไงก็ได้อย่างนั้นเหรอ

เจนิช ผมก็แค่อยากจะช่วยคุณ คุณจะหาคอนโดที่ดี ปลอดภัย และอยู่ใกล้บริษัทแบบนี้ได้ที่ไหน มันไม่มีหรอก และอีกอย่างถ้าผมบอกคุณไปตามตรงคุณก็คงไม่ตกลง

เจนิชเปิดประตูออกมาเธอถือกระเป๋าเสื้อผ้าออกมาด้วย แล้วหันไปพูดเสียงแข็งใส่เขา ฉันต้องไม่ตกลงแน่ๆ ถ้ารู้ว่าเป็นคอนโดของคุณ

เอสเตอร์เห็นเธอถือกระเป๋าเสื้อผ้าก็รีบเข้าไปแย่ง นั่นคุณจะไปไหน ผมไม่ให้ไป เรื่องแค่นี้เอง ทำไมคุณจะต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วย

อ๋อ... นี่ฉันผิดงั้นสิ ได้... ถ้าอย่างนั้นฉันจะไป!

เจนิช เรื่องไม่เป็นเรื่องน่า ผม...ขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจโกหกคุณ ผมแค่อยากจะช่วยคุณ ไม่ได้มีเจตนาอื่น” เอสเตอร์พยายามหาเหตุผลมาอธิบายให้เธอเข้าใจ แต่เจนิชกลับหันควับมาจ้องหน้าเขา

คุณเอสเตอร์ คุณรู้มั๊ยคะ ที่ฉันไม่อยากจะรับการช่วยเหลือจากคุณ ไม่ได้แปลว่าฉันเกลียดหรือต่อต้านคุณหรอกนะ แต่เป็นเพราะฉันไม่อยากให้ใครต่อใครเขามาพูดใส่หน้าฉัน ว่าที่ฉันมาอยู่ในตำแหน่งนี้ได้ก็เพราะฉัน...  เอาเต้าไต่ ฉันเบื่อที่จะได้ยินแบบนั้น และฉันก็เบื่อที่จะต้องมาคอยสู้รบกับบรรดาแม่ดารานางแบบของคุณ ที่พากันแห่ขบวนมาไม่เว้นในแต่ละวัน และถ้าฉันอยู่ที่นี่ฉันจะต้องเป็นโรคประสาทตายแน่ๆ

เอสเตอร์ได้ยินเขาย่นคิ้วทำหน้าแปลกใจ ใครกันที่ว่าคุณแบบนั้น

หลายคน แต่มันก็อาจจะจริงอย่างที่เขาพูดนะ เพราะฉันเป็นใครที่ไหนก็ไม่รู้ ที่อยู่ๆ ก็ได้อภิสิทธิ์มาทำงานเป็นเลขาของ เอสเตอร์ ฟาเบียโน่ โดยที่ไม่ต้องผ่านการทดสอบและแข่งขันกับใคร” เจนิชเธอเหนื่อยล้าที่จะเถียงกับเขา จนหลุดความอัดอั้นที่เก็บเอาไว้ในใจ

เอสเตอร์ได้ยินก็นึกเห็นใจเธอ นี่ที่บริษัทของเขามีเรื่องอิฉาริษยากันแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ยะ การที่เขาจะเลือกใครมาเป็นเลขามันก็เป็นความพึงพอใจของเขาไม่ใช่เหรอ แต่เขาจะไม่ยอมเสียเธอไปหรอกนะ เพราะเขาเลือกเธอ! และเลขาของเขาต้องเป็นเจนิชเท่านั้น!

คุณแคร์คำพูดของพวกเขาเหรอ คำพูดที่ดูถูกถากถางแบบนั้น คุณกลัวเหรอ” เอสเตอร์ถามกลับหญิงสาว และจ้องหน้ารอคำตอบ เขาไม่เชื่อว่าเธอจะยอมแพ้อะไรง่ายๆ มันไม่ใช่นิสัยของเธอ

ฉันไม่กลัว แต่ฉันรู้สึกรำคาญและเบื่อที่จะได้ยิน เจนิชตอบแบบเซงๆ น้ำเสียงของเจนิชฟังแล้วดูอ่อนลงไปมาก และมันก็เข้าทางของเขาพอดี

ถ้าอย่างนั้นคุณก็พิสูจน์สิ พิสูจน์ให้พวกเขาได้เห็น ว่าที่คุณมาอยู่ในตำแหน่งนี้ได้เพราะความสามารถ ไม่ใช่เอาเต้าไต่อย่างที่ใครๆ เขาพูดกัน” เอสเตอร์พยายามพูดยุ เพื่อให้เธอกลับมารับบทเลขาของเขา เขามองหน้าประเมิณอารมณ์และความคิดของหล่อน แต่เจนิชก็นิ่งเฉยซะจนเขาเริ่มจะเขว จนต้องพูดกระตุ้นเธออีกครั้ง

ว่ายังไง จะยอมแพ้คำสบประมาทแล้วเก็บข้าวของเดินออกไป หรือว่าจะเดินเอากระเป๋าเสื้อผ้าไปเก็บในห้อง แล้วอยู่พิสูจน์ตัวเองให้คนพวกนั้นได้รู้ เจนิชยังคงนิ่งเฉย จนเอสเตอร์ต้องพูดกระตุ้นเธอเข้าไปอีก เพราะเขาจะไม่ยอมเสียเธอ!

รึว่าคุณไม่กล้า คุณคงกลัวจะหลงเสน่ห์ผมเข้า และทำอย่างที่พวกเขาพูดกันสินะ ผมผิดหวังจริงๆ ที่เลือกคนขี้ขลาดอย่างคุณมาเป็นเลขา” คำพูดของเอสเตอร์ได้ผล เจนิชหันควับม้าองหน้าของเขา

คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันกลัว ไม่กล้าและขี้ขลาด

แล้ว... คุณจะเลือกแบบไหนล่ะ” เจนิชไม่ตอบเธอหมุนตัวกลับเดินตรงเข้าไปในห้องนอน เอสเตอร์เห็นดังนั้นก็ยิ้มออกทันที

มันต้องแบบนี้สิ! ไม่เสียแรง ที่ผมเลือกคุณ” เอสเตอร์ยืนยิ้ม มองตามหลังเธอไป

เจนิชหันควับกลับมาหาเขา อ่อ... แล้วอย่าสำคัญตัวผิด ว่าฉันจะหลงเสน่ห์ของคุณ ที่ฉันอยู่ต่อเพราะฉันต้องการจะพิสูจน์ตัวเอง เจนิชพูดจบก็เดินถือกระเป๋ากลับเข้าห้อง เอสเตอร์ได้แต่อมยิ้มแล้วพยักหน้าตอบรับเธอเบาๆ....

.......................................................................     

ช่วงสายๆ เจนิชนั่งทำงานต่อสักพัก เสียงเข้มๆ ของเจ้านายก็เรียกให้เธอเข้าไปหาด่วน เธอลุกขึ้นหยิบสมุดบันทึกเล็กๆ และปากกาติดมือเข้าไปในห้องของเอสเตอร์ด้วย

ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูบอกให้รู้ว่าแม่เลขาสาวกำลังจะเข้ามา  เอสเตอร์ลุกจากเก้าอี้มาหยุดยืนกอดอกหน้าโต๊ะทำงาน และเอียงตัวนั่งบนโต๊ะทำงานเล็กน้อย

คุณต้องการอะไรคะ คุณเอสเตอร์” เจนิชพูดเสียงเรียบ แล้วยืนสงบเสงี่ยมเจียมตัว ถือสมุดโน้ตขึ้นมาเตรียมทำท่าจด และรอฟังคำสั่งจากเขา เอสเตอร์เห็นท่าทางของเธอแล้วก็เหนื่อยใจ

แหม่ ท่าทางและน้ำเสียงของคุณช่างดูห่างเหินซะจริงนะ

เจนิชยังคงยืนตั้งท่ารอฟังคำสั่งของเขา เธอก้มหน้ามองสมุดโน้ตในมือโดยที่ไม่เงยหน้าขึ้นมามองเขาสักนิด ฉันก็ต้องเว้นระยะเอาไว้ เพราะเราเป็นเจ้านายและลูกน้องกัน เท่านั้น!

เอสเตอร์พยักหน้าเบาๆ อืม ก็ดี คุณจะได้ทำตามที่ผมสั่งทุกอย่าง เพราะผมเป็นเจ้านายของคุณ

ค่ะ ฉันจะทำตามที่คุณสั่ง

เอสเตอร์พูดสั่งเธอเสียงเข้ม ถ้าอย่างนั้นฟังต่อไปนี้ นอกเหนือจากหน้าที่เลขาที่คุณต้องทำเป็นประจำแล้ว คุณจะต้องทำหน้าที่พิเศษ

เจนิชได้ยินเธอย่นคิ้วและเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความสงสัย หน้าที่พิเศษ หน้าที่อะไร” เจนิชถามกลับเอสเตอร์ เอสเตอร์มองเจนิชอย่างตำหนิก่อนจะพูดเสียงเข้มๆ ออกไป เพื่อให้เธอรู้ตัว

ผมยังพูดไม่จบ และมันจะเป็นหน้าที่อะไรก็ช่าง! คุณต้องทำตามเพราะผมสั่ง! แต่คุณไม่ต้องกลัวเสียเปรียบหรอกนะ เพราะผมจะจ่ายพิเศษให้คุณ” เจนิชพยักหน้าตอบรับเขา และยืนรอฟังคำสั่งจากเขา

ได้ค่ะ ไหนคุณบอกฉันมาซิว่าหน้าที่พิเศษของฉันต้องทำอะไรบ้าง เจนิชถามและมองหน้ารอคำตอบจากเจ้านายหนุ่ม ที่ยืนอมยิ้มท่าทางมีพิรุธ

เอสเตอร์ยืนยิ้มกว้างก่อนจะตอบเธอออกไป ง่ายนิดเดียว นอนกับผม!

เจนิชได้ยินเธอหันไปมองหน้าชายหนุ่มด้วยสีหน้าเซ็งๆ อย่านอกเรื่อง ฉันไม่ใช่แม่ดารานางแบบในสต๊อกของคุณนะ

แต่ถ้าคุณตกลง ผมยอมเลิกทั้งหมด” เอสเตอร์พูดพร้อมๆ กับผายมือออกทั้งสองข้าง

เจนิชมองท่าทางของเขาแล้วยักไหล่ ให้เขารู้ว่าเธอไม่ได้สนใจเขา ถ้าอย่างนั้นคุณก็คงต้องบริหารขบวนรถไฟของคุณต่อไป เพราะวันนั้นคงจะยังมาไม่ถึง” เอสเตอร์ยิ้มรับ เขารู้ว่าเธอจะต้องตอบเขาแบบนี้

ไม่เป็นไร ถ้าเป็นคุณผมรอได้เสมอ แต่อย่าเผลอมาแอบรักผมก็แล้วกัน” เอสเตอร์พูดพร้อมๆ กับเดินมาหยุดตรงหน้าเธอ เขาอมยิ้มกรุ้มกริ่ม แล้วก้มมองจ้องเข้าไปในดวงตาของเธอ เพื่อต้องการแกล้งเธอก่อนที่เขาจะออกไป

เจนิชหน้าตาเหรอหราทันทีที่โดนเขาจ้องใกล้ๆ เธอต้องรีบเบนหน้าหนีเขา เพราะท่าทางของเขากำลังจะทำให้เธอหลงเสน่ห์เขาเข้าจริง เลยต้องรีบพูดเสียงแข็งกลบเกลื่อน

 เสน่ห์ของคุณคงใช้กับฉันไม่ได้หรอกนะคะ คุณเอสเตอร์ เอสเตอร์ยิ้มออก เขาขำกับท่าทางเขินอายของเธอ ที่เธอแสดงออกมาอย่างไม่รู้ตัว

แล้วผมจะรอวันนั้น วันที่ผมจะได้กินคุณ!!” เจนิชได้ยินก็หันกลับมามองหน้าคนชอบแกล้ง เอสเตอร์เลยยื่นหน้าเข้าหาเธอ จนหน้าของเขาและเธอแทบจะชนกัน เจนิชต้องรีบเบี่ยงหน้าหลบเขา เพราะเธอเองก็เริ่มจะหวั่นไหวไปกับท่าทางทีเล่นทีจริงของเขา เธอเดินออกมายืนห่างๆ แล้วหันไปสบสายตาของเขา ก่อนจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนจะมั่นใจ

นอนหลับแล้วฝันไปอีกหลายๆ ล้านตื่น คุณถึงจะได้เจอกับวันนั้น เอาล่ะเรานอกเรื่องกันมามากแล้ว คุณบอกหน้าที่พิเศษที่นอกเหนือจากหน้าที่เลขา ที่ฉันต้องทำมาได้แล้วคุณเอสเตอร์

หน้าที่ของคุณผมส่งไปในเมลเรียบร้อยแล้ว คุณก็ไปเปิดอ่านเอาเองก็แล้วกัน ผมจะรีบไป เพราะเดี๋ยวขบวนรถไฟของผม จะรอนาน” เอสเตอร์ทำท่าจะเดินออกไป แต่แล้วเขาก็เดินเข้าไปเอาหน้าเข้าไปเฉียดๆ ใกล้ๆ เธออีกครั้ง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่เบาและสั่นพร่า

ตัวคุณนี่ก็หอมเหมือนกันนะ แค่เดินผ่านยังหอมมากขนาดนี้ ถ้าได้สัมผัสจริงๆ จะหอมตรึงใจขนาดไหนกันนะ หืม...” เอสเตอร์ก้มหน้าไปที่กลุ่มผมของหญิงสาว จนเจนิชต้องรีบเบี่ยงตัวหลบคนเจ้าชู้ที่ชอบหยอก

ไปได้แล้วค่ะ เดี๋ยวขบวนรถไฟของคุณจะตกลางซะ เจนิชบอกกับเขาเสียงแข็ง แล้วเอียงตัวหลบใบหน้าของเขา

เอสเตอร์ยิ้มกว้างแล้วยื่นหน้าไปฉกจูบที่แก้มนวลของเธออย่างรวดเร็ว แล้วเดินผิวปากออกไปอย่างอารมณ์ดี

เจนิชเอามือถูแก้มไปมา แล้วเรียกชื่อเขาเสียงดัง คุณเอสเตอร์!

แต่เอสเตอร์กลับหันมายิ้มและยักคิ้วหลิ่วตาให้เธอ ก่อนจะก้าวออกจากห้องไป ปล่อยให้เจนิชยืนโมโหเหวี่ยงไปมาเพียงคนเดียว

โอ๊ยยยย นี่ฉันจะทนเขาไปได้สักกี่น้ำกันนะ ผู้ชายอะไร แสดงออกโจ่งแจ้งไม่อดกลั้นเอาซะเลย โอ๊ยย...ย ใจเย็นๆ เจนิชใจเย็นๆ” เธอเอามือจับหน้าอกแล้วค่อยๆ สูดลมหายใจเข้าออก เพื่อให้หัวใจของเธอกลับเข้าสู่สภาวะปกติ   ไม่รู้จะเต้นแรงเวลาที่อยู่กับเขาทำไมนะ...จริงๆ เลย

.......................................................................................


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เรื่องราวยังมีอีกมากมาย ทั้งเข้มข้น พลิกผันและลุ้นระทึกในทุกๆ ตอน มาเติมเหรียญแล้วไปลุ้นต่อด้วยกันด้วยกันนะคะ"

ณรีรัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha