จับหัวใจไฮโซ

โดย: พลอยเฟื่อง



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : จุดเปลี่ยน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่ 1

จุดเปลี่ยน

 

 

 

 

 

“ผัวเมียกันอย่างนั้นเหรอ?”

ถ้อยคำหวานบาดหูที่แผดดังเล็ดลอดออกมาภายนอก ทำให้ดวงตางามของคนที่แอบลอบฟังลุกโพลงขึ้นมา

หล่อนไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ให้ตายเถอะว่าผู้หญิงเย่อหยิ่งและหัวสูงอย่างไฮโซสาว บัวสวรรค์ วัชโรธร จะคว้าเอาผู้ชายใกล้มืออย่างภาคินมาเริงรักกันอย่างเผ็ดร้อน

โอเคว่าเขาหล่อ...ล่ำ...แต่ไม่ได้รวยอะไร เท่าที่จำได้ครั้งสุดท้ายที่รู้มา ภาคินยังมีภาระหนี้สินอีกหลายแสนบาท ผลจากการกู้ยืมเงินมารักษาอาการป่วยเรื้อรังของมารดาเขา และนั่นแหละคือเหตุผลที่ทำให้หล่อนตัดสินใจชิ่งหนีทิ้งผู้ชายที่ดูจะไร้อนาคตอย่างเขาโดยไม่เหลือเยื่อใยใดๆ ทั้งนั้น

แต่จะนับประสาอะไรได้ เมื่อยัยไฮโซบัวสวรรค์นั่นก็เพิ่งหย่าผัวมาเหมือนกัน นี่ก็คงจะว้าเหว่เปลี่ยวเหงา ถึงได้คว้าเอาผู้ชายใกล้ตัวสนองตัณหา เพียงเพราะว่าแค่ต้องการหาคนมาช่วยสะกิดสะเกาแก้คันให้เท่านั้นหรอก

ยังไงหล่อนก็ไม่มีวันเชื่อว่าสองคนนี่จะรักใคร่คิดคบหากันจริงจัง...มันไม่มีทางเป็นไปได้

ภาคินเองก็เพิ่งอกหักมา อาจจะเพียงแค่ต้องการคนรักษาแผลใจ หรือไม่ก็หลงใหลคิดว่าตัวเองได้ชิมเนื้อหงส์นางพญา...เลยหน้ามืดตามัวคว้าเอายัยแม่ม่ายไฟแรงสูงนี่มาแก้ขัด

ที่หล่อนหลงเข้าใจผิดคิดละอายใจว่าตัวเองเป็นฝ่ายทรยศหักหลังทิ้งเขามาก่อน แท้จริงอาจจะไม่ใช่ก็ได้ ภาคินต่างหากเล่าที่นอกใจหล่อน ถึงได้ไม่คิดอินังขังขอบคิดง้องอนหรือแย่งชิงหล่อนกลับคืนมาจากยงยุทธ

เช่นนั้นแล้ว ความผิดที่หล่อนเผลอไผลไปกับผู้ชายอื่น เขาก็ควรจะยกโทษให้ได้...แต่หล่อนจะแย่งชิงอดีตคนรักกลับคืนมายังไง ในเมื่อสัมพันธ์สวาทของทั้งคู่ รุดหน้าไปไกลระดับคู่ขา และดูท่าว่าต่างฝ่ายต่างลุ่มหลงในกันและกันอย่างโงหัวไม่ขึ้น ถึงขนาดเรียกผัวเรียกเมียได้คล่องปาก

และที่สำคัญผู้หญิงคนนั้น...สวย...รวยแสนรวย...ฐานะทางสังคมทุกอย่างเหนือชั้นกว่าหล่อน เว้นเสียแต่

“ก็แค่แม่ม่าย” กลีบปากบางเบ้อย่างเหยียดๆ “อย่าหวังจะชุบมือเปิบแย่งคินไปจากฉันได้ง่ายๆ เลยยัยไฮโซร่านสวาท”

ดวงตางามวาบวาวขึ้นมาในความมืดอย่างหมายมาดที่จะแย่งชิงภาคินกลับคืนมาให้ได้

 

 

“ตื่นได้แล้วคนขี้เซา”

ไม่ได้ปลุกแค่เพียงคำพูด เพราะปลายจมูกโด่งและริมฝีปากนุ่มยังหอมฟอดที่ข้างแก้ม

“อื้อ...” เสียงคนขี้เซาครางอยู่ในลำคอยังไม่อยากตื่น ภาคินจึงไม่หยุดแค่ที่แก้ม เมื่อตามไปซุกไซ้เข้าที่ซอกคอหอมและไล่ต่ำลงมาเหนือทรวงอกเปลือยอย่างเพลินเขาล่ะ

ดวงตาเกียจคร้านจำต้องเปิดโพลงขึ้นมา พร้อมกับเสียงหัวเราะร่วนรับอรุณ

“พอๆ แล้ว ตื่นแล้วค่า ตื่นแล้ว” รีบร้องออกไปยอมยกธงขาว

ค่ำคืนที่ผ่านกับบทรักอันยาวนานทำเธออ่อนแรง เพิ่งได้ชาร์จพลังให้ตัวเองได้กลับสดชื่น ขืนต้องมาเล่นสงครามใต้สะดือปลุกปล้ำกันแต่เช้าต่อ วันนี้คงไม่ได้ลงจากเตียงเป็นแน่

ดวงตาหวานสบสู้กับดวงตาวับวาวดูเจ้าเล่ห์นั่น แล้วก็ให้รู้สึกหน้าแดงวืดขวยเขินขึ้นมาเมื่อพบแววตาราวกับหมาป่าหิวโซที่กำลังจะกลืนกินเหยื่อโอชะอย่างหล่อนเข้าไปเสียให้ได้

“พอเลยพอ...อย่ามองบัวอย่างนี้นะ”

“ทำไมล่ะ? ก็คุณสวยนี่นา”

ไม่เชื่อหรอก หล่อนเพิ่งตื่นนอน ไหนจะขี้ตา ไหนจะใบหน้าที่ซีดเซียว ไหนจะผมเผ้ากระเซอะกระเซิง หน้าไม่ได้ล้างฟันยังไม่ได้แปรง จะสวยได้ยังไง

“ไม่อยากเหนื่อย”

“ฮะ...ฮ่า...” ภาคินหัวเราะร่วนอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะยื่นปากมาจุ๊บที่ริมฝีปากอิ่มตึงสีชมพูเรื่ออย่างไม่นึกรังเกียจ

“โอเค...งั้นไปทานมื้อเช้า แล้วเราค่อยมาต่อกันใหม่”

“ไม่” ปฏิเสธเสียงหลงพร้อมส่ายหน้าดุ๊กดิ๊ก

“ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธครับ รีบลุกเร็ว ได้ยินเสียงท้องร้องแล้วนะ” เขาท้วง

“คุณก็ลุกไปจากตัวฉันก่อนสิคะ”

“ไม่อยากเลย ชอบทับไว้อย่างนี้อ่ะ” คนว่าทำหน้าเกเร เธอย่นจมูกเข้าใส่

“พวกชอบกดขี่”

“จะขี่คืนก็ได้” นัยน์ตาพราววาววับว่า

“ไม่เอา...บอกให้ลุกไง บัวหิวแล้วนะ ต้องไปหาชุดใส่อีก ถอดทิ้งไว้ตรงไหนบ้างก็ไม่รู้”

“เสียเวลา” เขาว่า แล้วก็รวบทั้งตัวเธอและผ้าห่มขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมแขน บัวสวรรค์ร้องวี้ดเสียงหลง “ไปทั้งแบบนี้แหละ”

“แต่ฉันโป๊อยู่นะ”

“รู้ครับ...จะแก้ผ้ากินข้าวผมก็ไม่ว่า ดีเสียอีกจะได้อิ่มทั้งตา อิ่มทั้งใจ อิ่มท้องไปด้วย” คนว่าหน้าแป้นยิ้มกริ่ม

“ชิ...ทำพูดดี กลัวว่าจะไม่ได้กินข้าว คุณจะกินอย่างอื่นแทนน่ะสิ” ว่าพร้อมกับย่นจมูกเข้าใส่เขาอย่างรู้ดี

“อ๊ะๆ ถ้าคุณชี้โพรงให้กระรอกอย่างนี้ จะมาว่าผมหื่นก็ไม่ได้นะ” ว่าแล้วใบหน้าร้อนก็โฉบลงมาหา

“ว้ายๆ ไม่เอาแล้ว...ไม่เอา...หิวข้าวนะ ให้ฉันได้กินข้าวก่อนเถอะ” ร้องอุทธรณ์ออกมา เพราะเชื่อว่าคนบ้าพลังเอาจริง หากกระนั้นก็ต้องเสียจูบยามเช้าเป็นการติดสินบนเสียยาวนาน และให้สัญญิงสัญญาว่าจะใช้เวลาช่วงวันหยุดอยู่ด้วยกันที่นี่เพียงลำพัง เดี่ยวต่อเดี่ยว ไม่เกี่ยวกับเสื้อผ้าฉลองวันวาเลนไทน์ย้อนหลังที่เอาแต่บ้างานให้ชุ่มฉ่ำอุรา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนค่า ^^"

พลอยเฟื่อง


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha