×

New ! : ตอนนี้นักอ่านสามารถเติมเหรียญสะดวกขึ้น ด้วยบัตรเงินสด Pay with True Money ซึ่งหาซื้อได้ที่ 7 eleven logo ทุกสาขาค่ะ




จากผู้อ่าน 0 คน.

 4040        0       niyayrak_coin 5180

 เมื่อแก้วตาดวงใจที่เคยทะนุถนอมดุจดังไข่ในหินกำลังถูกทำให้ด่างพร้อยด้วยฝีมือของผู้หญิงที่ไร้ยางอายคนหนึ่ง มหาเศรษฐีหนุ่มเจ้าของฟาร์มมุกและธุรกิจอัญมณีส่งออกที่ใหญ่ที่สุด ในภาคพื้นเอเชียอาคเนย์อย่าง 'นายหัวเพลิง' หรือ 'อัคนี โอลิเวียลา อัครเดชา' ลูกครึ่งเลือดผสม ระหว่างไทย-บราซิลเลียนจึงต้องเข้ามาจัดการสะสางปัญหาด้วยการจับต้นเหตุของปัญหาอย่าง 'นิชมล ประกายรุ้ง' มากักขังเป็นเชลยและสั่งสอนให้รับรู้ถึงความเจ็บปวดที่แสนจะทรมานดั่งเช่นหลานสาวของเขาเคยเจอ


“ปล่อยฉันลงนะ!” นิชมลแหวเสียงสูง สองขาตีขึ้นลงเพื่อขัดขืนอีกฝ่ายเต็มกำลัง
“เดี๋ยวเธอได้ลงแน่” ว่าแล้วอัคนีก็แบกร่างบางของหญิงสาวด้วยมือข้างเดียว พาเดินอาดๆ ไปยังเรือสปีดโบ๊ทซึ่งจอดเทียบไว้อยู่ที่ท่าเรือ เมื่อลงไปในเรือแล้วก็คว้าเอาเชือกมามัดแขนมัดขา และปล่อยให้ร่างแน่งน้อยนอนในท่าคุดคู้ ก่อนที่เขาจะหันกลับไปทำหน้าที่ขับเรือ ทั้งที่อารมณ์ยังโกรธกรุ่น
“ปล่อยฉันนะคนบ้า! คนป่าเถื่อน!” เชลยสาวยังไม่วายก่นด่า ถึงแม้แขนขาจะถูกพันธนาการเอาไว้ก็ตามที
“หุบปากเดี๋ยวนี้!” เขาตวาดดังลั่น “ไม่อย่างนั้นฉันจะมัดปากเธอด้วย”
“ก็เอาสิ! เอาเลย! คนอย่างคุณมันโหดร้าย ทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว” นิชมลไม่คิดจะกลัวอีกต่อไป เธอร้องตะโกนลั่นเหมือนกับท้าทายเขา นั่นเท่ากับสุมเชื้อเพลิงเข้าใส่ อารมณ์ที่กำลังเดือดพล่านของอัคนีให้กระพือโหมแรงมากขึ้นไปอีก!!!

คำนำนักเขียน

 

กราบสวัสดีพ่อแม่พี่น้องทั้งหลาย...และแล้วก็มาพบกันกับนิยายของไรเตอร์อีกเรื่อง

ซึ่งเรื่องนี้เป็นนิยายที่หมดสัญญา ไรเตอร์จึงนำมารีไรท์เคาะ เนื้อหาใหม่พอสมควรเพื่อให้แลดูสละสลวยในเรื่องสำนวน ทั้งการบรรยายฉากต่างๆ หรือแม้กระทั่งตอนที่คู่พระ-นางตบจูบกัน จะได้เพิ่มความเข้มข้นและอรรถรสมากยิ่งขึ้น

เอาง่ายๆ เลยนะจ๊ะ ไม่ต้องเม้าส์มอยหอยสังข์อะไรให้มากความใดๆ กราบเรียนเชิญเข้าไปอ่านเลยขอรับ จุ๊บๆๆ จะได้ฟินๆ กับ นิยายแนวตบจูบแบบถึงพริกถึงขิงเรื่องนี้ อ่ะคึคึคึ (^_^)

 

ด้วยรักและเคารพอย่างสูง

ฟ้าดุษฎี


บทนำ

 

ร่างสูงสง่าดั่งม้ายูนิคอร์นในชุดสูทเรียบหรู เจ้าของความสูงหกฟุตสองนิ้วที่กำลังจะเยื้องย่างพ้นประตูหน้าโรงแรม ได้ตกเป็นเป้าสายตาของพนักงานสาวๆ และแขกเหรื่อหลายคน ทั้งนี้เพราะบุคลิกอันโดดเด่นของเขาจึงเป็นแม่เหล็กชั้นดีที่ดึงดูดใครต่อใครให้ต้องมองตาม

บุรุษผู้นี้ไม่ได้หล่อสะอาดสะอ้านอย่างนายแบบตามหน้านิตยสารทั่วไป แต่เขาหล่อเหลาคมคาย และแฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยวดุดันเฉียบขาดสมชายชาตรีทุกประการ

นายหัวเพลิง หรือ อัคนี โอลิเวียรา อัครเดชาลูกครึ่งเลือด ผสมระหว่างไทย-บราซิลเลียน กำลังก้าวตรงไปข้างหน้าอย่างมาดมั่นและสง่างาม หลังจากที่เพิ่งจะเจรจาธุรกิจกับลูกค้ารายใหญ่เสร็จสิ้น

ขณะเดียวกัน สาวน้อยหน้าตาหมดจดในชุดนักศึกษารัดรูปขนาดพอดีตัว ก็กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งขึ้นบันไดมาอย่างกระหืดกระหอบ ข้อมือเล็กๆ พลิกดูนาฬิกาเป็นระยะ วันนี้เจ้าตัวเลิกเรียนค่ำเพราะอาจารย์นัดสอนชดเชยจึงทำให้มาเข้างานช้ากว่าปกติ

ตายแล้ว! ยัยมลเอ๊ย! งานนี้โดนหักเงินเดือนแน่ๆ

เสียงใสบ่นพึมพำเหมือนสวดคาถา พลางซอยเท้าเล็กๆ ถี่ยิบ ขึ้นบันได ประตูของโรงแรมอยู่แค่ไม่กี่ก้าว สาวน้อยรีบตรงดิ่งเข้าไป โดยไม่รีรอ ด้วยหวังว่าจะตอกบัตรลงเวลาให้ทันเพราะจะได้ไม่ต้องถูกหักเงินเดือน

มล หรือ นิชมล ประกายรุ้งนักศึกษาพยาบาลชั้นปีสุดท้าย ของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง มาทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟของผับในโรงแรมแห่งนี้เพื่อหาเงินส่งเสียตัวเองเรียนอีกทาง เพราะเธอเป็นลูกสาวของชาวบ้านธรรมดา ซึ่งฐานะทางครอบครัวก็ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก

...โครม!!?!...

ทว่าจังหวะนั้นเอง ร่างแน่งน้อยก็ชนเข้ากับอะไรบางสิ่งอย่าง จังจนล้มก้นจ้ำเบ้าและมึนงงไปหลายวินาที ครั้งแรกนิชมลนึกว่าตัว เองซุ่มซ่ามที่วิ่งชนกับประตู แต่มันไม่ได้เป็นเช่นนั้น เพราะสิ่งที่เธอชนก็คือ...ผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาปานเทพบุตรคนหนึ่ง!

เป็นอะไรมากหรือเปล่าคุณ

เสียงทุ้มนุ่มลึกเอ่ยถามพร้อมกับเอื้อมมือเข้ามาประคองร่างแน่งน้อยให้ลุกขึ้นอย่างเป็นสุภาพบุรุษ

สัมผัสจากมือใหญ่ทำให้นิชมลรู้สึกเหมือนมีกระแสบางอย่างแล่นปราดไปทั่วทุกอณูเนื้อ หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามราวกับจะทะลุออกมานอกอกเสียให้ได้

มะ...ไม่เป็นไรค่ะ

เสียงที่ตอบออกไปนั้นพลอยตะกุกตะกักอย่างไม่มีเหตุผล ดวงตากลมโตแป๋วแหววดำขลับซึ่งมีเงานุ่มเสมือนกำมะหยี่อยู่ข้างในมองสบประสานสายตากับชายหนุ่มโดยมิได้หลบเลี่ยง

ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วครับ คนพูดยิ้มทรงเสน่ห์อวดใบหน้าคม คร้าม ผมต้องขอโทษด้วยที่เดินชนคุณเมื่อตะกี้นี้

ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษคุณ...นิชมลบอกอ่อยๆ และรู้สึก ผิดอย่างบอกไม่ถูก ทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นคนเดินชนเขาแท้ๆ แต่เขากลับเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอโทษเสียก่อน

แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่เหรอครับ

ประโยคนั้นทำให้สาวน้อยนึกได้ว่าเธอต้องรีบไปทำงาน

เออ...ใช่ ฉันต้องไปแล้วล่ะค่ะ ขอบคุณมากนะคะ

ว่าแล้วร่างบอบบางก็สะบัดตัวออกจากการโอบประคองของเขา ก่อนจะวิ่งปรูดปราดเข้าไปในโรงแรมทันที

อัคนีได้แต่มองตามด้วยความงุนงงนิดๆ มือหนายกขึ้นเท้าเอว พลางส่ายศีรษะน้อยๆ แต่ก็อดยิ้มอย่างเอ็นดูกับท่าทางลุกลี้ลุกลนของสาวน้อยแก้มเนียนที่เพิ่งจะวิ่งไปไม่ได้

 

วันนี้ที่ชมรมเชียร์ลีดเดอร์คึกคักเป็นพิเศษ เพราะมีการรวม ตัวกันของเหล่าบรรดาสาวสวยในมหาวิทยาลัย ซึ่งล้วนแต่เป็นตัว แทนจากคณะต่างๆ เพื่อเตรียมฝึกซ้อมเชียร์สำหรับฟุตบอลประเพณี ระหว่างมหาวิทยาลัยที่กำลังจะมีขึ้นในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า

ตกลงจะให้มลเป็นตัวแทนคณะของเราจริงๆ เหรอปา...

นิชมลเอ่ยถามปาริชาติ ผู้เป็นประธานรุ่นของคณะพยาบาลด้วยสีหน้าเจื่อนๆ เมื่อรู้ว่าตนถูกคัดเลือกให้เป็นตัวแทนเชียร์ลีดเดอร์ ของคณะ

ปาขอสักปีนะมล...มลน่ะผลัดปามาตั้งแต่ปีหนึ่งแล้วนะ และ นี่ก็เป็นปีสุดท้ายแล้ว อีกอย่างทางชมรมก็ขอคณะของเรามาแค่คนเดียว เพราะฉะนั้นมลห้ามปฏิเสธเด็ดขาด

โธ่...ปา...

นิชมลพยายามร้องอุทธรณ์ทั้งสีหน้าและแววตา

ไม่ต้องมาโธ่เลยยัยมล ไปรายงานตัวได้แล้ว

ปาริชาติทำเสียงเด็ดขาด ก่อนจะคว้าข้อมือเพื่อนสาวพาเดิน ตรงไปชมรมเชียร์ลีดเดอร์ทันที

สาวสวยที่เป็นตัวแทนจากแต่ละคณะ ต่างนั่งรวมตัวกันอยู่ในห้องของชมรม คนที่โดดเด่นที่สุดในนั้นก็คือ อรนิดา อัครเดชาซึ่ง เป็นคุณหนูไฮโซแสนสวย สายตาทุกคู่ต่างมองอรนิดาด้วยความชื่นชม เพราะนอกจากนี้เธอยังมีดีกรีเป็นถึงดาวมหาวิทยาลัยอีกด้วย

เราเริ่มซ้อมกันได้หรือยังจี๊ด

ปัทมาวดีเพื่อนสนิทของอรนิดาเอ่ยถามจิตตาภาซึ่งเป็นประ ธานชมรมเชียร์ลีดเดอร์

เดี๋ยวก่อนปิ๋ม ยังขาดตัวแทนจากคณะพยาบาลอีกคน

เฮ้อ! ชักช้าจริงๆ เวลานัดก็ออกจะชัดเจน ไม่รู้หรือไงว่าทำให้ คนอื่นเขาเสียเวลา อยากจะรู้นักเชียวว่าจะสวยแค่ไหนปัทมาวดีบ่น ออกมาอย่างไม่พอใจ

เอาน่า...ปิ๋มอรนิดาหันมาบอกเพื่อนรักให้ใจเย็นๆ ลงบ้าง

มันน่าบ่นไหมล่ะอร ถ้ามาถึงเมื่อไหร่ฉันจะเล่นงานให้หนักเลยคอยดูสิ

หลังจากปัทมาวดีโวยวายได้ไม่นาน ปาริชาติก็พาเพื่อนสาวเดินเข้ามาในห้องชมรม การก้าวเข้ามาของทั้งสองทำให้คนในชมรม ต่างหันไปมองเป็นตาเดียวกันทันที

ตัวแทนจากคณะพยาบาลมาแล้วจ้า...ชื่อ นิชมล หรือเรียก สั้นๆ ว่า มล ก็ได้นะปาริชาติผายมือแนะนำเพื่อนของตัวเองพลาง ฉีกยิ้มกว้างๆ จนตาหยี

สวัสดีค่ะ

นิชมลก้าวออกมาโค้งศีรษะและยิ้มหวานให้ทุกคนในห้องนั้น แบบฝากเนื้อฝากตัว

ความสวยสดใสอย่างเป็นธรรมชาติซึ่งเปล่งประกายจรัสจ้าดั่งแก้วเจียระไนออกมาจากตัวของนิชมล ทำให้สาวๆ ในห้องนั้นอด มองอย่างชื่นชมแกมอิจฉาไม่ได้

นี่น่ะเหรอ...ตัวแทนเชียร์ลีดเดอร์จากคณะพยาบาล

ปัทมาวดีเบ้ปาก แล้วจึงหันไปกระซิบกระซาบกับอรนิดา

สวยดีนะปิ๋มอรนิดาเองยังอดชื่นชมไม่ได้เหมือนกัน

เธอไม่รู้อะไรหรอกอร ยัยนี่ร้ายจะตายไป ได้ข่าวว่าทำงานกลางคืนที่โรงแรมด้วยนะ คงจะหาทุนการศึกษาล่ะมั้งปัทมาวดีดูถูก ทั้งปากทั้งตา

จริงเหรอปิ๋ม แต่ท่าทางเขาดูซื่อๆ นะ

ได้ยินไม่ผิดหรอกอร ยัยคนนี้ใช้ชุดนักศึกษาหากิน! เธอน่ะมันพวกโลกสวย ไม่รู้ทันเล่ห์เหลี่ยมคนพวกนี้หรอก

ความชื่นชมของอรนิดาซึ่งมีให้กับนิชมลหายวับไปทันทีราวกับดอกไม้ช่องามที่หมดความสดสวย เมื่อได้รู้ถึงภูมิหลังที่ผู้เป็นเพื่อนป้อนข้อมูลให้ โดยสายตาของคุณหนูไฮโซกวาดมองผู้มาใหม่ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าเป็นเชิงรังเกียจ

เป็นอันว่ามากันครบแล้วนะจิตตาภาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดังชัดเจนให้ได้ยินทั่วห้อง ถ้าอย่างนั้นเรามาเริ่มซ้อมกันเลย

เดี๋ยวก่อนจี๊ด!จู่ๆ อรนิดาก็ลุกพรวดขึ้นยืน

มีอะไรเหรออร?”

อรขอถอนตัวจากงานนี้

อ้าว! ทำไมล่ะจิตตาภาได้แต่ถามอย่างงงๆ

อรไม่สามารถทนร่วมกิจกรรมกับคนที่ใช้ชุดนักศึกษาหากิน ได้หรอก อรนิดาพูดพลางจิกสายตาไปทางนิชมล ท่าทีนั้นพลอยทำให้คนอื่นๆ ในห้องมองตามไปด้วย

ที่คุณพูดนี่หมายถึงฉันเหรอคะ

นิชมลซึ่งสังเกตุท่าทางของอรนิดาและปัทมาวดีมาได้สักพักจึงรีบถามออกไปด้วยความสงสัยเมื่อเห็นสายตาเหยียดหยามของทั้งคู่ที่มองมาทางตนในแบบเปิดเผย

เธอก็น่าจะรู้ตัวดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ หรือจะปฏิเสธว่าเธอไม่ ได้ทำงานกลางคืน

ใช่ค่ะ ฉันยอมรับว่าฉันทำงานกลางคืน แต่งานที่ฉันทำก็เป็น งานสุจริต ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนนี่คะ

หน้าด้านที่สุด! พูดออกมาได้ไม่อายปาก!” ปัทมาวดีแทรกเสียงขึ้นในตอนนั้น

มีเรื่องอะไรที่จะต้องอายกันเหรอคะ ที่ฉันต้องทำงานก็เพราะ ครอบครัวของฉันยากจน ฉันต้องช่วยแบ่งเบาภาระของพ่อแม่หาเงิน มาเป็นค่าเล่าเรียนตัวเอง แล้วฉันก็ไม่คิดว่ามันผิดตรงไหนนี่ ในเมื่อฉันไม่ได้คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด ฉันก็ต้องช่วยเหลือตัวเองและ ครอบครัว เพราะฉะนั้นเวลาของฉันทุกนาทีจึงมีค่า แต่ฉันก็ยังเสีย สละเวลาเพื่อมาทำกิจกรรมให้กับมหาวิทยาลัย ซึ่งถ้าพวกคุณรังเกียจ ฉันที่ไม่ใช่คุณหนูร่ำรวยอย่างพวกคุณ ฉันก็ยินดีจะถอนตัว นิชมลตอบโต้ออกไปอย่างเด็ดเดี่ยวและหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี

ปาผิดหวังมากเลยนะจี๊ด ผิดหวังจริงๆ ไม่คิดว่าคนในชมรม จะใจแคบแบบนี้ ปาริชาติหันไปเล่นงานประธานชมรมเชียร์ลีดเดอร์ ทันที ก่อนจะชวนเพื่อนสาวเดินออกไปด้วยอารมณ์ขุ่นเคือง

เดี๋ยวสิปา! จิตตาภาเรียกตาม แต่ปาริชาติกับนิชมลก็ไม่ฟัง เสียงเลย ประธานชมรมเชียร์ลีดเดอร์จึงได้แต่ยืนทำหน้าเหวอเพราะ ยังตั้งตัวไม่ทันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ดังนั้นสายตาทุกคู่จึงเหลือบไปทางอรนิดาและปัทมาวดีอย่างตำหนิ ที่ทำให้งานกร่อยตั้งแต่ยังไม่ เริ่ม เป็นอันว่าวันนั้นไม่มีการซ้อมเพราะตัวแทนจากคณะพยาบาลขอถอนตัวออกไป จิตตาภาจึงจำเป็นต้องหาคนใหม่มาแทน...

หน็อยแน่! เจ็บใจนักเพราะยัยผู้หญิงขายตัวนั่นคนเดียวที่ทำให้ทุกคนมองเราอย่างตำหนิแบบนั้นปัทมาวดีขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างเคืองขุ่น ขณะเดินไปขึ้นรถกับอรนิดา

เขาร้ายกาจกว่าที่อรคิดไว้ซะอีก เกิดมาอรยังไม่เคยถูกใครฉีกหน้าแบบนี้มาก่อนอรนิดาพลอยมีอารมณ์ไปด้วย

ก็แน่ล่ะสิ ผู้หญิงกลางคืนก็ย่อมจัดจ้านเป็นธรรมดาปัทมาวดีสำทับ จากนั้นก็รีบปรับสีหน้าแล้วเปลี่ยนเรื่องคุย เออ...แล้วงานวันเกิดของฉันวันเสาร์นี้ เธอจะมาได้หรือเปล่า

อรนิดาแย้มยิ้มละไม ไปได้สิ ทำไมจะไปไม่ได้

อย่าลืมพาอาเพลิงมาด้วยนะ

ดวงตาของปัทมาวดีไหวระริกทันที เมื่อพูดถึงอัคนีซึ่งเป็นอา หนุ่มสุดหล่อของเพื่อนสาว

อาเพลิงกลับเกาะไปแล้ว เอาไว้โอกาสหน้าแล้วกัน

แล้วหวานใจเธอล่ะ พี่หมอน่ะ

เห็นว่ามีเคสผ่าตัด คงมาไม่ได้เหมือนกัน

ว้า...เสียดายแย่เลย ขาดหนุ่มๆ หล่อๆ แต่ก็ดีแล้วล่ะฉันจะได้พาเธอและเพื่อนๆ ออกไปฉลองนอกสถานที่ งานนี้รับรองว่ามีอะไรสนุกๆ ให้ทำแน่ปัทมาวดีหรี่ตาลงอย่างมีแผนการ

 

ในผับหรูของโรงแรมชื่อดัง ถึงแม้ราคาอาหารกับเครื่องดื่มในผับแห่งนี้จะแพงลิบลิ่ว แต่คนก็ยังแน่นขนัดเพราะคืนนี้เป็นคืนวันเสาร์ ลูกค้าของผับส่วนใหญ่จะเป็นหนุ่มสาวและบุคคลจากวงสังคมไฮโซแทบทั้งนั้น

นิชมลยังคงทำหน้าที่เสิร์ฟอาหารและเครื่องดื่มตามปกติ ซึ่งในคืนวันศุกร์และวันเสาร์เธอจะทำงานจนผับเลิกเพราะไม่มีเรียนในวันรุ่งขึ้น แต่ในวันอื่นๆ จะทำถึงแค่เที่ยงคืนเท่านั้น โดยหญิงสาวหา งานพาร์ตไทม์ทำตั้งแต่เริ่มเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ก่อนหน้านี้ทำงาน ในร้านฟาสต์ฟูดแห่งหนึ่งและเพิ่งจะมาได้งานเป็นพนักงานเสิร์ฟของ โรงแรมนี้เมื่อช่วงต้นปีนี่เอง

กลุ่มของอรนิดาและเพื่อนๆ ก้าวเข้ามาในผับแห่งนั้นในช่วง เวลาเกือบๆ เที่ยงคืน หลังจากฉลองงานวันเกิดให้กับปัทมาวดีที่บ้าน เสร็จเรียบร้อยแล้ว

นั่งสิทุกคนปัทมาวดีหันหน้าไปบอกเพื่อนในกลุ่มด้วยรอย ยิ้ม วันนี้ฉันเป็นเจ้ามือเลี้ยงเอง

แน่นอนสิจ๊ะ ถ้าเจ้าภาพไม่เลี้ยงแล้วใครจะเลี้ยง

จากนั้นเสียงหัวเราะเริงร่ากันอย่างสนุกสนานก็ดังเซ็งแซ่ขึ้น ซึ่งทุกคนในกลุ่มนี้ต่างเป็นคุณหนูจากตระกูลร่ำรวย ดังนั้นการใช้เงินเพื่อซื้อสินค้าแบรนด์เนมและความหรูหราจึงไม่ใช่เรื่องแปลก

นิชมลเดินไปหาแขกที่มาใหม่เพื่อรับออเดอร์ทันที เนื่องจากเพื่อนพนักงานคนอื่นๆ ตอนนี้ยุ่งอยู่กับการให้บริการแขกอีกโต๊ะ

สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าจะรับอาหารและเครื่องดื่มอะไรดีคะ

อรนิดากับปัทมาวดีรีบหันไปสบตากันทันทีที่เห็นนิชมล เช่น เดียวกับนิชมลเองก็ชะงักเมื่อเห็นคนทั้งสอง หากแต่ด้วยหน้าที่ทำให้ต้องสำรวมกิริยาและอาการเอาไว้

พวกเธออยากจะกินอะไรก็สั่งเลย...ปัทมาวดีผลักรายการอาหารให้เพื่อนทำหน้าที่แทน ส่วนตัวเองหันไปกระซิบกระซาบกับอรนิดา เห็นไหมอร ว่ายัยนั่นทำงานที่โรงแรมจริงๆ แกล้งทำหน้าที่ เป็นพนักงานสาวเสิร์ฟบังหน้า แต่หลังเลิกงานก็คงมีเสี่ยมาหิ้วไปนั่นแหละ

อรนิดานั่งฟังนิ่งๆ ทว่าสายตายังจ้องมองนิชมลอย่างหยามเหยียด เธอเคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาเยอะและรู้สึกรังเกียจการกระ ทำเช่นนั้นมากๆ

ในขณะที่นิชมลไม่ได้สนใจท่าทางของสองสาวนั่นเลย เพราะ กำลังตั้งใจจดรายการอาหารลงไปในสมุดเล่มเล็ก แล้วจึงเดินไปส่งออเดอร์ให้กับบาร์เทนเดอร์

นิชมลยืนรออยู่หน้าบาร์เครื่องดื่ม พลางถอนหายใจออกมา ดังฟู่อย่างอึดอัด แต่ก็บอกตัวเองไปว่าให้อดทนเข้าไว้ เนื่องจากอีกไม่นานหน้าที่นี้ก็จะจบลง

มล...เสร็จแล้ว

เสียงบาร์เทนเดอร์ดังขึ้นพร้อมกับยกถาดเครื่องดื่มมาวาง ให้นิชมล

ขอบคุณค่ะพี่

สาวน้อยจึงหันไปยกถาดเครื่องดื่ม แล้วประคองไปยังโต๊ะของอรนิดาทันที โดยหวังว่าเมื่อทำหน้าที่นี้เสร็จจะแอบหลบไปสูดอากาศให้หายอึดอัดเสียหน่อย

ร่างแน่งน้อยเดินถือถาดเครื่องดื่มอย่างระมัดระวัง เพราะต้องหลบหลีกแขกและพนักงานเสิร์ฟที่เดินกันขวักไขว่ไปมา นิชมลรู้ดีว่าหากพลาดทำถาดร่วง ตัวเองจะโดนค่าปรับมากแค่ไหน สาวน้อยค่อนข้างโล่งอกที่พาถาดเครื่องดื่มมาถึงโต๊ะของอรนิดาแต่โดยดี

หากทว่าความคิดนั้นก็พลันมลายสิ้นไปทันที! เมื่อจู่ๆ เท้าของ เธอสะดุดกับอะไรบางอย่างจนหัวคะมำ ถาดเครื่องดื่มที่อยู่ในมือเทกระจาด กระเด็นไปใส่อรนิดาแบบเต็มๆ ส่งผลให้ชุดราตรีราคาแพงระยับเลอะเทอะเปียกปอนและยังส่งกลิ่นเหม็นคลุ้งของแอลกอฮอล์ที่ผสมมากับเครื่องดื่มอีกด้วย

ว้าย!

เสียงแก้วที่กระทบพื้นและเสียงร้องเอะอะโวยวายของคนในโต๊ะ ทำให้สายตาหลายคู่ในผับรีบหันมองมาอย่างสนใจ

นี่เธอทำบ้าอะไรของเธอ!อรนิดาตวาดเสียงดังลั่นด้วยความ โกรธจัด เมื่อคิดว่านิชมลแกล้งทำเครื่องดื่มหกใส่ตน

ขะ...ขอโทษค่ะ...” นิชมลหน้าเสีย รีบหยิบกระดาษทิชชูบนโต๊ะไปเช็ดให้อย่างตกใจ หากแต่อรนิดาที่กำลังอยู่ในอารมณ์ฉุนเฉียว จึงรีบปัดมือของสาวเสิร์ฟออก

เอามือสกปรกๆ ของเธอออกไป อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!

ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆนิชมลพยายามจะอธิบาย

ไม่ได้ตั้งใจอย่างนั้นเหรอ!อรนิดาเค้นเสียงใส่ ก่อนจะตวัดฝ่ามือเข้าที่ใบหน้าเนียนใสดังเผี๊ยะทันที

ปัทมาวดีซึ่งเป็นคนยื่นขาออกไปจนนิชมลสะดุด มองภาพนั้นอย่างสะใจเมื่อเห็นคู่อริถูกเพื่อนสาวของตนเล่นงานเข้าให้

นี่คุณ!นิชมลยกมือขึ้นกุมใบหน้าตัวเอง ขณะหันไปจับจ้อง อรนิดาเขม็ง ฉันไม่คิดเลยนะคะว่าคุณหนูผู้สูงศักดิ์อย่างคุณ จะทำกิริยาต่ำๆ แบบนี้ออกมาได้

อรนิดาหน้าชาและโกรธมากขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ คอยดูเถอะ! เธอจะเล่นงานยัยผู้หญิงปากกล้าคนนี้ให้หนักกว่าเดิม

เกิดอะไรขึ้นครับ

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก ผู้จัดการร้านจึงรีบปรี่เข้ามาไกล่เกลี่ยอย่างรวดเร็ว

พนักงานเสิร์ฟของคุณ แกล้งทำถาดเครื่องดื่มหกใส่ฉัน

อรนิดาหันไปเล่นงานผู้จัดการร้านทันที ในขณะที่อีกฝ่ายก็หน้าซีดเผือดเป็นไก่ต้ม เมื่อเห็นสภาพอันเปียกปอนเลอะเทอะของลูกค้าระดับวีไอพี

เอ่อ...ผมต้องขออภัยเป็นอย่างมากด้วยครับ ทางเรายินดีที่จะรับผิดชอบทุกอย่าง

คุณจะชดใช้ยังไงคะ???”

คืนนี้ทางร้านเราจะฟรีค่าอาหารและค่าเครื่องดื่มให้สำหรับโต๊ะของคุณผู้หญิงครับผู้จัดการร้านบอกอย่างประนีประนอมเพื่อหวังให้สถานการณ์จบลงด้วยดี แล้วค่อยไปหักเงินเดือนและตักเตือน นิชมลเอาทีหลัง

ฉันไม่ต้องการ!” อรนิดาโพล่งเสียงห้วนๆ ขึ้นจนเกือบจะเป็น ตวาด ค่าเครื่องดื่มแค่นี้ฉันมีเงินจ่ายเองได้

เอ่อ...แล้วคุณผู้หญิงต้องการให้ทางเราทำอย่างไรครับ

ฉันต้องการให้คุณไล่พนักงานคนนี้ออก!

น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความเด็ดขาดและเอาแต่ใจ จนนิชมลซึ่งยืนอยู่ใกล้ๆ ถึงกับมึนชาไปชั่วขณะเมื่อได้ยินอรนิดาพูดประโยคดังกล่าว

ครับๆ

ผู้จัดการร้านรีบพยักหน้ารับหงึกๆ อย่างรวดเร็วเพราะการปก ป้องพนักงานชั้นล่างคนหนึ่ง ไม่คุ้มเลยกับการที่ต้องเสียลูกค้าระดับคุณหนูไฮโซ รวมทั้งชื่อเสียงของร้าน

นับตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไปด้วยค่ะอรนิดาสำทับต่อด้วยใบ หน้าที่เชิดขึ้น

มล...ไปเก็บของผู้จัดการร้านหันมาสั่งนิชมลเสียงเข้ม แล้ว ไม่ต้องกลับมาทำงานที่นี่อีก

แต่ผู้จัดการคะ หนูไม่ได้ตั้งใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นจริงๆ นะคะ

สาวน้อยพยายามจะอุทธรณ์ เพราะนั่นเท่ากับว่าเธอต้องตกงาน...

ไม่มีแต่! ไปตอนนี้ เธอทำผิดกับลูกค้าก็ต้องยอมรับสิ

เมื่อผู้จัดการเริ่มมีน้ำเสียงเด็ดขาด นิชมลจึงต้องยอมรับแล้วเดินคอตกกลับเข้าไปหลังร้านอย่างหงอยๆ

หญิงสาวออกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าคืนให้ทางโรงแรม แล้วเข้าไปเอากระเป๋าในล็อกเกอร์คล้ายกับเวลาเลิกงานเหมือนวันอื่นๆ หากวันนี้แตกต่างกว่าทุกวัน เพราะหลังจากนี้เธอจะไม่ได้มาทำงานที่นี่อีกแล้ว สาวน้อยเดินออกจากโรงแรมผ่านลานจอดรถ เพื่อรอโบกแท็กซี่กลับหอพักซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโรงแรมแห่งนี้เท่าใดนัก

โดยในขณะนั้นอรนิดาและกลุ่มเพื่อนๆ ก็เดินออกมาที่ลานจอดรถเพื่อจะกลับบ้านเช่นกัน นิชมลพลางเหลือบไปเห็นและกำลังจะเดินหลบ ทว่าปัทมาวดีดันพูดขึ้นเสียก่อน

รอเสี่ยคนไหนมารับล่ะหล่อน

ฉันก็เพิ่งรู้นะคะว่าคุณหนูไฮโซนี่ มีนิสัยชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องของชาวบ้านเหมือนกันนิชมลตอบโต้กลับมาอย่างดุเดือดเพราะ ตอนนี้เธอไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะต้องเกรงใจคนพวกนี้อีกต่อไป

ยัยโสเภณีชั้นต่ำปัทมาวดีจีบปากจิกตา ฉันล่ะรังเกียจจริง จริ๊งเล๊ย! ที่มีคนอย่างเธออยู่ในสถาบันเดียวกัน

ถ้ารังเกียจนักก็ไปลาออกซะเลยสิคะ เผื่อมหาวิทยาลัยจะได้พัฒนาขึ้นบ้าง เพราะไม่มีพวกชนชั้นสูงแต่จิตใจต่ำดั่งโคลนตมอยู่ในมหาวิทยาลัย

กรี๊ดดด!ปัทมาวดีหวีดเสียงแหลมระงมลั่นเหมือนหมูถูกเชือด

ไปเถอะปิ๋ม... อย่าไปต่อปากต่อคำเลย พูดไปก็มีแต่เสียกับเสียอรนิดาบอกพร้อมกับฉุดแขนคนเป็นเพื่อนไปขึ้นรถ

ไปก็ไป แต่อย่านึกว่าเธอชนะฉันได้นะนิชมล เพราะอย่างน้อยวันนี้พวกฉันก็สามารถทำให้เธอตกงาน หากจะว่าไปแล้วเธอก็คงไม่เดือดร้อนหรอกใช่ไหม เพราะเงินที่ได้จากการขายตัว คงมากโขกว่างานเสิร์ฟต๊อกต๋อยเป็นไหนๆ ปัทมาวดีเชิดหน้าตั้ง ชูคอตรง พลางเบ้ปากอย่างหยามหมิ่น นิชมลกำมือเข้าหากันแน่นจนปรากฎเส้นเลือด ด้วยรู้ดีว่าเหตุการณ์วันนี้ตนเองถูกกลั่นแกล้ง

ฉันเอาคืนพวกคุณแน่ๆ ถ้ามีโอกาสสาวน้อยประกาศกร้าว แววตากลมโตแทบจะลุกเป็นไฟ

คุณหนูไฮโซทั้งสองคนหันมามองแล้วเหยียดปากเล็กน้อย ก่อนจะก้าวขึ้นรถเมื่อเห็นว่าคนอย่างนิชมลไม่มีทางต่อกรกับพวกเธอได้...


ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


# ชื่อตอน
1 เพลิงอัคนี  0
จุมพิตอัคนี  0
หึง ห่วง หรือหวงก้าง  0
เหยื่ออสูร  0
เชลยแสนหวาน  0
คนไร้หัวใจ  0
หักห้ามใจตัวเอง  0
คนขี้หึ้ง  0
ส่วนลึกในใจ  0
10  เส้นใยบางๆ ที่กางกั้น  0
11  รอยรักร้าว  0
12  เจ็บเพราะรัก  0
13  ความอ้างว้างอันห่างไกล  0
14  ดอกเบี้ยสีเพลิง  0
15  เงารักลวงใจ  0
16  เจ้านายสาวพราวเสน่ห์  0
17  หวง...  0
18  กำแพงกั้นหัวใจ  0
19  เธอคือลมหายใจ  0
20  อภัยได้ไหม  0
21  บทส่งท้าย  0

เล่มที่คนอื่นอ่าน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

×

ด่วน! รับฟรี 200 เหรียญ

เมื่อเติมเหรียญกำลังใจครั้งแรก


captcha