จันดา

โดย: Venus909/ดาอัน



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : INTRO


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



INTRO

@มูลนิธิบ้านชมดาว

If you’re happy and you know it, nod your head
If you’re happy and you know it, nod your head
If you’re happy and you know it, and you really want to show it
If you’re happy and you know it, nod your head

 

            เวทมนต์แห่งเสียงเพลงทำให้ผมเดิมตามมาถึงตรงนี้ มูลนิธิที่ผมจัดตั้งขึ้นเพื่อระลึกถึงใครคนหนึ่ง บ้านนี้มีเด็กในอุปการะอยู่หลายสิบคน เหล่าผู้มีจิตศรัทธาแวะเวียนมาทำกิจกรรมเพื่อเด็กหลายอย่างเหมือนตอนนี้ หญิงสาวอารมณ์ดี หัวเราะโยกหัวจนผมพันกันยุ่งเหยิง ตามจังหวะเพลงเด็กที่เธอนำร้อง เด็กเล็กชายหญิงร้องเพลงปรบมือกันอย่างสนุกสนาน ผมคลี่ยิ้มมีความสุขตามไปด้วย

 

            คุณจันดา เธอมาที่นี่แทบทุกวัน

            โชคดีของเด็กๆ นะครับ

            เข้าไปทักเธอหน่อยไหมค่ะ

            อย่าดีกว่าครับ กำลังสนุกกันเชียว

            เด็กประมาณสิบกว่าคน นั่งพื้นรวมกลุ่มร้องเพลงกัน โดยมีผู้หญิงคนนั้นนั่งหันหลังให้ผม มองจากมุมนี้มันสวยงามอยู่แล้ว ไม่อยากเข้าไปใกล้กว่านี้

            พี่โฬม!” เสียงใสของเด็กผู้หญิงตัวเล็กร้องทัก เด็กคนอื่นๆ ในกลุ่มพลอยหันตามมาด้วย กลายเป็นไม่มีใครสนใจร้องเพลงจนผู้หญิงคนนั้นหันหน้ามา

            ตึก ตึก

 

            เข้าไปหน่อยนะคะ เด็กๆ คงคิดถึงคุณ

            เออ.. วันหลังดีกว่าครับ วันนี้ผมมีธุระ

            ทุกอย่างหยุดนิ่ง สีหน้าเหวี่ยงวีนราวผมเข้ามาขัดขวาง โชคดีที่มีเลนส์สีชาปังสายตาไว้ ไม่งั้นเธอคงเห็นแววตาผม

            ผมกลับก่อนนะครับ ไว้จะมาใหม่

            เอ่ยคำลาแล้วชักเท้ากลับทันที ทำยังไงก็ได้ให้ผมหายไปจากตรงนี้ พี่โฬม!” เสียงเรียกของเด็กยังดังไล่หลัง ทั้งที่ผมว่างทั้งวันกะจะอยู่เล่นกันให้หายคิดถึงสักหน่อย ทำไมต้องมีเธออยู่ตรงนั้นด้วย



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณทุกการสนับสนุนค่ะ ติชม ฝากคอมเม้นท์เข้ามาได้ รออ่านค่ะ"

Venus909/ดาอัน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha