cover

จอมใจมาเฟีย [Mafia's Beloved]


รุ่งอรุโณทัย



niyayrak_coin  นิยายเรื่องนี้ไม่ได้เปิดรับเหรียญกำลังใจอยู่ในขณะนี้



5 จากผู้อ่าน 2 คน.

 5526        4       niyayrak_coin 0

#


 

 

 



 

เอ็ดเวิร์ด มาเยส เซนนิคอฟ วัยสามสิบ

 

        ชาวรัสเซียที่เติบโตมากับครอบครัวมาเฟียที่เต็มเปี่ยมไปด้วยคุณธรรม แม้วิถีชีวิตของเขาไม่พ้นเส้นทางมาเฟีย แต่เขาก็มีคุณธรรมเป็นพื้นฐาน แต่เธอ น้ำใส ผู้หญิงคนที่สามในชีวิตที่เขาคิดว่าเธอจะยอมรับหัวใจของเขา แต่ในที่สุดเธอก็ทิ้งเขาไป หลังจากที่อยู่ร่วมเตียงกับเขานานกว่าหกเดือน การไปโดยไม่ลา ไร้เหตุผล  

 

“น้ำใส ความรักที่ฉันมีให้กับเธอ มันทำให้เธอรู้จักฉันเพียงด้านเดียว คนมักมีสองด้านเสมอ ฉันก็เหมือนเธอที่มีทั้งด้านดีและด้านเลว เมื่อเธอเลือกที่จะดึงด้านเลวๆของฉันออกมา ฉันก็จะมอบมันให้เธอเพียงคนเดียว...น้ำใส ย้ำให้เธอไม่ลืมว่า เธอคือผู้หญิงที่เคยได้รักความรักจากคนอย่างฉัน”

 

 


 

น้ำใส ลูเธอร์

 

        “อื้มมมมมม...” เอ็ดเวิร์ดได้โปรดอย่าทำแบบนี้  น้ำใสน้ำตาไหลพราก เธอพยายามดิ้นรนให้หลุดจากการพันธนาการจากเชือกที่รัดข้อมือเธอไว้อยู่ด้านหลัง กับผ้าปิดปาก ที่รัดแน่นจนเธอปวดร้าวซีกแก้ม

เอ็ดเวิร์ดเขามาถึงแล้ว ดวงตาแข็งกร้าวจ้องมาที่เธอ น้ำใสพยายามอ้อนวอนเขาทางสายตา

 

“อื้ม!” น้ำใสทำได้แค่ครางร้องเสียงในคอ เมื่อมือแข็งแรงของเอ็ดเวิร์ด บีบใบหน้าเธอ เขาเคลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ จับจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอ

 

คำโปรย: 

น้ำใสค่อยๆลืมตาขึ้น แสงสว่างที่สาดส่องเข้ามาสะท้อนเข้ามาในดวงตาเธอ ทำให้เธอรู้ว่าเช้าแล้ว 

อ๊ะ! เสียงร้องดังออกมาจาก เมื่อเธอพยายามลุกนั่ง ร่างกายเธอกำลังทำร้ายเธอ เพราะเธอเจ็บระบมไปทั่ว และที่มากจนใบหน้าคมหวานต้องนิ่วหน้า คือบริเวณโพรงสาวของเธอ เธอไม่ลืมว่าเมื่อคืนนี้เอ็ดเวิร์ดทำอะไรไว้กับเธอ 

‘ข่มขืน’ ใครจะเชื่อแม้แต่ตัวเธอเองยังไม่อยากเชื่อ ว่าผู้ชายที่เธอรัก เขาจะกระทำกับเธอเยี่ยงสัตว์

น้ำใสเรียกกำลังและแรงกายพยุงตัวเองไปห้องน้ำ แม้เธอจะได้รับการสวมเสื้อผ้า แต่จากคราบน้ำของเอ็ดเวิร์ดที่ตกค้างตามผิวกายของเธอ เขาคงไม่เช็ดตัวให้เธอเป็นแน่

น้ำใสมองเงาสะท้อนร่างที่เปลือยเปล่าของตัวเอง ร่างกายเธอเต็มไปด้วยรอยแผลจากคมเขี้ยวฟันของเขาหลายจุด มันทั้งมีเลือดซึมและเขียวช้ำ น้ำใสให้เวลากับตัวเองในห้องน้ำนานเป็นชั่วโมง เธอกลับออกมาในชุดเสื้อคลุม นอกจากเสื้อผ้าชุดเดิมนั้นเธอไม่มีเสื้อผ้าชุดใหม่เลย เธอควรขอบคุณเอ็ดเวิร์ดมั้ยที่เขาไม่เอาเธอไปทิ้งไว้ข้างถนนหรือในป่าหลังจากที่เขากระทำย่ำยีร่างกายเธอนานนับหลายชั่วโมง 

น้ำใสเห็นปืนของเธอวางทับกระดาษสีขาว เธอดึงกระดาษแผ่นนั้นออกมา ใบหน้าเปลี่ยนไปทันทีกับข้อความที่ลายมือแสนคุ้นเคย....อีกห้าวันเจอกัน หวังว่าตอนนั้นสิ่งที่ฉันใช้แล้วมันจะพร้อมให้ได้ใช้อีกนะ 

 

จากบทความเพียงแค่นั้น ทำให้สมองดึงความทรงจำเมื่อคืนย้อนกลับในทันทีทำให้น้ำใสต้องเสียน้ำตาในที่สุด



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D



เล่มที่คนอื่นอ่าน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

×

ด่วน! รับฟรี 200 เหรียญ

เมื่อเติมเหรียญกำลังใจครั้งแรก


captcha


เมื่อไหร่จะอัปค่ะอยากอ่านแล้ว
โดย Anonymous | 2 weeks, 5 days ที่ผ่านมา
  • 5555 ขอบคุณค่ะ ใกล้แล้วค่ะ ^^ โดย RungArunoThay | 2 weeks, 5 days ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เมื่อไรจะอัปคะ รอนานแล้วนะคะ
โดย ratima-ratima | 2 months, 2 weeks ที่ผ่านมา
  • แป็บนะคะ เดี๋ยวไปปั่นก่อน ค้าง NC ไว้ ใช้พลังเยอะฉากนี้ จัดดดด ขอเวลาสองชั่วโมงค่ะ [5.11.60] กำลังใจมาแล้วนี่น่า ^^ โดย RungArunoThay | 2 months, 2 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha