จอมขวัญเมียบรรณาการ

โดย: shasha



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : บทนำ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



พาน้องไหมกับน้องลูกพีชไปส่งที่รีสอร์ทด้วยนะ แล้วอีกสองชั่วโมงไปรอรับกลับ นางนิพาพร บอกกับชายหนุ่มรูปร่างล่ำสัน ผิวน้ำตาลเข้มที่ส่งสายตาวิบวับให้แม่หม้ายอย่างนิพาพรแล้วยังแอบขยิบตาให้เด็กสาวที่ชื่อ น้องไหม อีกด้วย

ครับพี่หนิม

รีบไปรีบมาล่ะ อย่าเถลไถล พี่ไม่ชอบ

ครับ ผมเป็นเด็กดี พี่หนิมก็รู้ชายหนุ่มตอบพร้อมส่งสายตาให้กันอย่างมีนัย นิพาพรอดไม่ได้ หน้าแดงขึ้นมาเมื่อนึกถึงบทรักของชายหนุ่มคราวลูกอย่างอวยชัย

อวยชัยเป็นเด็กหนุ่มที่เธอดึงขึ้นมาจากปลักโคลนในสลัม เด็กหนุ่มหน่วยก้านดีแต่หลงกับยาเสพย์ติดงอมแงม เธอเจอเด็กหนุ่มที่บาร์โฮสชื่อดังแห่งหนึ่ง จากนั้นก็ติดต่อกันเรื่อยมา แล้วจึงให้อวยชัยออกจากงานที่นั่น หันมาช่วยเธอดูแลกิจการค้าเนื้อสดแทน

เดิมทีเธอทำอาชีพนี้มาตั้งแต่เป็นสาวรุ่น ด้วยนิสัยรักสบาย การนอนกับชายแปลกหน้าแลกเงินจึงเป็นสิ่งที่ทำจนเป็นอาชีพหลัก เมื่อแก่ตัวลง เธอก็ตั้งตัวเป็นแม่หนิม จัดหาเด็กให้ลูกค้าหน้าเก่าหน้าใหม่ คละกันไป พอได้มีเงินจับจ่ายใช้สอยอยู่ทุกวันนี้

เธอมีลูกสาวหนึ่งคนชื่อริสา บุตรสาวที่หาบิดาไม่ได้ แต่เธอก็เก็บเอาไว้เตือนใจตัวเอง และยังต้องดูแลบุตรสาวอีกคนของสามีคนปัจจุบันที่ชื่อไพฑูรย์อีกด้วย

บุตรสาวของไพฑูรย์ชื่อจอมขวัญ เด็กนั่นเรียบร้อย น่ารัก เธอไม่เคยแสดงบทแม่เลี้ยงใจร้ายกับจอมขวัญ เพราะไม่เห็นว่ามันจะได้ประโยชน์อะไร เพราะคิดไปกว่านั้นว่าเนื้อสาวๆหวานๆต้องทำเงินให้เธอได้มากกว่าคนอื่นๆในสังกัด รูปร่างหน้าตาราวกับดาราฮอลลีวูดนั่นดึงดูดใจเพศผู้ดีนักล่ะ เธอจะเก็บนังลูกเลี้ยงไว้ขายทอดตลาด เมื่อวันเรียนจบออกมาจากรั้วโรงเรียนประจำ ที่มีนังชีเพื่อนของคุณไพฑูรย์คุ้มกะลาหัวมันอยู่ อีกไม่นานหรอก อดทนเอาหน่อย

            นิพาพรบิดปากยิ้มอย่างมาดร้ายก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้านที่เป็นของนายไพฑูรย์ในเวลาต่อมา

 

ลงได้เลยจ้าสาวๆ ใครเสร็จงานก่อนโทรตามพี่ได้เลยนะจ๊ะ

น้องไหมและน้องลูกพีชยิ้มหวานก่อนลงจากรถแล้วเดินแยกย้ายกันเข้าห้องตามหมายเลขที่ได้รับแจ้งมา อวยชัยมองตามหญิงสาวด้วยสายตาหื่นกระหายก่อนจะออกรถแล้วตรงไปยังอีกที่ ที่เป็นบ้านของลูกค้ารายใหม่

ชายหนุ่มยังไม่สามารถตัดขาดได้จากยาเสพย์ติด เมื่อมีโอกาสจะหาซื้อและจำหน่ายอยู่เสมอ เงินได้มาง่ายก็หมดไปง่ายเช่นกัน

แต่พอลงรถมาได้เพียงไม่นานก็ถูกเจ้าหน้าที่ล้อมจับไว้เสียอย่างนั้น อวยชัยไม่ยอมถูกจับอีกแล้ว ภาพในคุกยังตราตรึงอยู่ในความทรงจำของชายหนุ่ม มันทรมาน มันหดหู่ เขาจะไม่ยอมกลับเข้าไปในนั้นโดยเด็ดขาด

อวยชัยยกปืนขึ้นยิงสู้กับเจ้าหน้าที่ ก่อนจะสะดุ้งวาบเมื่อถูกกระสุนปืนของฝ่ายตำรวจเจาะเข้าที่ใต้หัวไหล่ข้างซ้าย ชายหนุ่มหาทางหนีด้วยการขับรถมอเตอร์ไซค์ที่จอดทิ้งไว้เข้าไปในพงป่า ด้วยความเป็นคนที่รู้จักทางหนีทีไล่ดี เขากลับมาถึงที่บ้านของนางนิพาพรได้ในที่สุดและหลบพ้นจากการตามล่าได้อย่างฉิวเฉียด

พี่หนิม พี่หนิมครับอวยชัยวิ่งถลาเข้าบ้าน ปากก็ร้องเรียกหานางนิพาพรไปพลาง แม่หม้ายอย่างนางนิพาพรกำลังนั่งจดรายรับรายจ่ายอยู่ก็ลามือแล้วลุกขึ้น มองอวยชัยด้วยสายตาเป็นห่วง ถามเสียงร้อนรน

ตายแล้ว แกไปโดนอะไรมา ทำไมเลือดอาบขนาดนี้

ผม ผมถูกยิงครับพี่

ไปโรงพยาบาลเร็วเถอะนางว่าแล้วถลาไปคว้าแขนล่ำสันของคู่รักหนุ่ม

ไม่ได้ครับพี่ ผมไปโรงพยาบาลไม่ได้

ไม่ไปแกต้องตายแน่ๆ

อวยชัยนิ่งไป ก่อนจะมองสบตานางนิพาพร บอกอย่างเพิ่งนึกได้ผมไม่ไป...แต่ แต่ผมรู้มาว่าที่ตรงร่องผามีโรง'บาลของ…”

เดี๋ยว นี่แกไปทำอะไรมา ใครยิงแกนางนิพาพรหน้าตื่นค้าน แล้วถามขัดขึ้น อวยชัยหน้าซีดก้อนรับสารภาพ

ตำรวจครับ ผมหนีตำรวจมา ถ้าพาผมไปส่งโรงบาล ผมต้องเข้าไปอยู่ในคุกอีกแน่ๆ พี่หนิมช่วยผมด้วยนะครับ

นางนิพาพรแทบทรุดตัวลงอย่างหมดแรง เมื่อพอเดาได้ว่าสามีหนุ่มยังไม่เลิกยุ่งเกี่ยวกับยาเสพย์ติด ครางเสียงสิ้นหวังพี่ไม่รู้จักใครที่นั่น แล้วจะช่วยแกได้ยังไง

พี่หนิมต้องช่วยผมด้วยนะครับ ผมปวดมาก เลือดทั้งนั้นเลย ผมยังไม่อยากตาย…”

นางนิพาพรใบหน้าตระหนกไม่ต่างจากคนถูกยิง หากว่าพาสามีหนุ่มของตนไปโรงพยาบาลไม่ได้ ก็ต้องใช้วิธีอื่นเพื่อช่วยเหลือ

จริงที่ตรงรอยต่อระหว่างประเทศเป็นเทือกเขายาวสุดสายตา ที่นั่นคนนอกกฎหมายรู้กันดีว่าเป็นถิ่นของพวกกองกำลังติดอาวุธไม่ระบุชาติพันธ์ บางคนว่าเป็นคนไทย ว่าก็เป็นพม่า หรือ พวกจีนอพยพ

คนวงในพูดกันปากต่อปากว่ามีคนไทยผู้มีเบื้องหลังดำมืดเป็นหนึ่งในคนสำคัญของพวกนั้น ชายหนุ่มเป็นหมอใหญ่ในโรงพยาบาลของชนกลุ่มนั้น รับเคสที่เป็นพวกนอกกฎหมายที่เงินถึง อุปกรณ์การรักษา วิธีการ และบุคคลากรครบครันพอๆกับโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังของประเทศ เพียงแต่ที่นี่ไม่ได้อยู่ในประเทศใดๆทั้งสิ้น มันอยู่ในหุบเขาที่เป็นเขตของชนกลุ่มน้อยนอกกฎหมายนั่น

แววตานางนิพาพรปรากฏแวววิตกกังวลอย่างที่สุด นางกลัวแต่นางจะต้องหาวิธีช่วยอวยชัย สามีหนุ่มของนางคนนี้ให้จงได้

 

ร่างสูงใหญ่ราวชายต่างชาติที่นอนอาบแดดบนเก้าอี้ข้างสระว่ายน้ำส่วนตัวที่บริเวณบ้านพักใต้ร่มไม้ใหญ่พยักหน้าให้คนสนิทหน่อยหนึ่ง ก่อนที่อีกฝ่ายจะเข้ามารายงาน

นายครับ

เสียงทรงอำนาจถามเนือยๆไม่ใส่ใจนักมีอะไร

ลูกน้องเข้ามาป้องปากที่ข้างหูของภูเบศวร์อยู่ครู่ เจ้าตัวก็ถึงกับยิ้มมุมปากออกมาได้หน่อยหนึ่ง

พาเข้ามา

นางนิพาพรเดินตามเข้ามาก่อนจะอ้าปากเกริ่นนำ แต่ชายที่นอนอาบแดดพูดโพล่งขัดขึ้นมาอย่างรู้จุดประสงค์ของอีกฝ่ายเป็นอย่างดี

จะผ่าตัดเอากระสุนออก พร้อมอยู่พักฟื้น คิดค่ารักษาหนี่งล้าน...ยูเอสดอลล่าร์

สิบล้าน...หรือคะยูเอสดอลล่าร์ ไม่ใช่เงินบาทอีกด้วย นางจะไปหามาจากไหน

มีไหม ถ้าไม่มี ก็กลับไป อ้อ แต่เดี๋ยวนะ ได้ข่าวว่าแม่หนิมมีลูกสาวสวย

ยัยริสาไม่สวยหรอกค่ะ นายไม่น่าจะชอบแม้จะค้าเนื้อสาวๆแต่ก้อนเลือดจากตนเอง นิพาพรไม่คิดค้าขายแม้แต่น้อย แต่หากเป็น

ที่ได้ยินมาไม่ใช่ชื่อริสานี่หว่า

“...ยัยขวัญหรือคะ

เออ ชื่อนี้ค่อยคุ้นหน่อย

ค่ะ ดิฉันจะพาแกมาให้รู้จักกับคุณเอง

ที่พูดนี่ไม่ได้แค่อยากคุยทำความรู้จักกันนะ...เข้าใจใช่ไหมคนพูดบอกแล้วถอดแว่นกันแดดออก ประกายตาคมกล้าทำเอาคนจิตแข็งอย่างนิพาพรหวั่นเกรง นางพยักหน้าเบาๆตอบรับอย่างกลัวๆ

ค่ะ ดิฉันทราบดี จะจัดการให้ค่ะ




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณทุกๆการติดตามนะคะ"

shasha


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha