จอมขวัญเมียบรรณาการ

โดย: shasha



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 11 : ตอนที่ 8


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป





หลังพระอาทิตย์ขึ้นไม่กี่ชั่วโมงในเช้าวันถัดมา รถยนต์กลางเก่าคันหนึ่งขับเข้ามาจอดในบริเวณบ้านของภูเบศวร์

หญิงสาวผู้ที่ขับรถมาเองปิดประตูแล้วมองไปรอบๆด้วยสายตาอิจฉาปนริษยานังน้องเลี้ยง ลูกติดบิดาใหม่ของเธอ ทำไมมันต้องได้ทุกอย่างที่ดีๆไปด้วย พ่อของมันเคยร่ำรวยดี แต่พอมาแต่งกับแม่ของเธอก็จนลงแต่ยังมีปัญญาส่งนังเด็กนั่นไปเรียนในโรงเรียนเอกชนเสียได้

ส่วนเธอเลิกสนใจจะเรียนตั้งแต่ตอนอยู่มัธยมต้นนั่นแล้วเพราะชอบเที่ยวเตร่สนุกสนานไปทั่ว และพลั้งพลาดได้เสียกับเพื่อนผู้ชายในกลุ่ม คราวนั้นเธอท้องแม่ก็หาเงินมาช่วยให้เอาไปทำแท้งที่คลินิกเถื่อน จำได้ว่าปางตายเลยทีเดียวเพราะเสียเลือดมาก ได้แต่บอกคนอื่นๆว่าตนเองเป็นไข้ทับระดู

นี่! แกนั่นแหละ คุณภูเบศวร์อยู่ไหมริสาถามหญิงสาวที่กำลังเช็ดกระจกตรงหน้าบ้านด้วยน้ำเสียงห้วนๆ เด็กรับใช้ที่ถูกเรียกรับคำงงๆอยู่ค่ะคุณ

ไปบอกว่าฉัน...ริสามาคุยธุระแทนแม่หนิม

เพียงเอ่ยปากว่ามาแทนแม่หนิม ชายหนุ่มที่เคยซื้อหาค้าขายกันมาจะรู้กันดี ไม่นาน ริสาถูกเชิญให้เข้าไปในห้องทำงานของภูเบศวร์ ที่เจ้าตัวยังคงนั่งอ่านเอกสารบนโต๊ะของเขา

มีธุระอะไรเสียงเข้มดุดันถามทันทีที่สาวใช้ปิดประตูลง

ฉันมาจากแม่หนิมค่ะ

ภูเบศวร์ว่าอย่างไม่สนใจอ้อ มาขายตัวอีกคน

เปล่านะคะริสาปฏิเสธเสียงอ่อน แม้ใจสั่นระริกอยากค้าขายกับเขาเต็มทีก็ตาม บอกเสียงนุ่มนวลว่าได้ยินจากแม่ว่าคุณขอนังจอมขวัญไว้แค่เดือนเดียว นี่ก็ใกล้จะครบเดือนแล้ว…”

จะเอาไปขายต่อใช่ไหมเจ้าของบ้านขัดขึ้นอย่างรู้แกว

แหมอย่าพูดแบบนั้นเลยค่ะริสาจีบปากจีบคออย่างไม่รู้สึกอายเลยสักนิดเดียว

งั้นที่มานี่มีอะไร พูดมาตรงๆเลย

เราตกลงกันไว้ว่าคุณจะเอายัยขวัญไว้แค่เดือนเดียวไงคะ นี่ก็ใกล้ครบเดือนแล้วหากจะซื้อขาดเลย เราเสนอราคาให้ที่สิบล้าน สิบล้านบาทนะคะริสาเหลือกตาอย่างต้องการทวนตำตามที่แม่บอกมา แล้วร่ายต่อ หรือจะซื้อเพิ่ม เรามีระยะเวลาให้แบบหนึ่งเดือน สามเดือน หกเดือน ถึงหนึ่งปี…”

พอแล้วภูเบศวร์ว่าอย่างเหลืออดฟังจบคงอ้วกแตกพอดี สรุปจะเอายัยนั่นไปเร่ขายต่อใช่ไหมคราวนี้ตาของคนถามเป็นประกายวาววับขึ้นมาทันทีจริงๆตอนเราคุยกันนั่นก็คุยปากเปล่านะ สัญญาอะไรก็ไม่มี

คุณภูเบศวร์ก็...ใครจะทำละคะสัญญาน่ะ

ริสาสะบัดมือไปมาราวกับสาวแรกรุ่นเขินอายต่อการคุยกับบุรุษรูปงามแบบเขา หารู้ไม่ว่าภูเบศวร์กำลังเลาะหน้ากากตนเองอยู่

แต่ผมมีนะ ชัดทั้งภาพและเสียงเลยคนพูดว่าเสียงเยาะก่อนจะแสร้งทำหน้าตกใจ  ตายล่ะ! ถ้าใครเห็นคงรู้ว่าพวกเธอเป็นแม่เล้าจัดหาเด็กสาวไว้ขายบริการทางเพศน่ะสิ

คุ...คุณ...คุณคงไม่... ริสาตะกุกตะกักขึ้นมาทันทีไม่คิดว่าจะเจอรูปการณ์เช่นนี้ หากแม่มาเองคงจัดการสถานการณ์แบบนี้ได้ ไม่น่าเลย ไม่น่าแส่มาเองแบบนี้เลย นี่ถ้าแม่รู้เข้าจะด่าว่าอย่างไรไม่รู้

เอาเงินไปสามล้าน แล้วเลิกเอายัยเด็กนั่นไปเร่ขายอีก ถือว่าราคาซื้อขาดก็แล้วกัน หมดธุระแล้วเชิญออกไปได้ภูเบศวร์ว่าจบไสกระดาษใส่จำนวนเงินตามที่บอกส่งให้

ริสาสมองนิ่มลนลานคว้าเช็คแล้วรับออกไปทันทีโดยไม่ทันต่อรองอะไร เพราะกลัวจนหัวหดกับท่าทีของเขา ทันทีที่ประตูปิดลง ภูเบศวร์เอนหลังพิงกับเก้าอี้ บอกเสียงเอื่อยๆ

ได้ยินหรือยัง





ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณทุกๆการติดตามนะคะ"

shasha


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha