ซาตานจอมบงการรัก จบแล้วค่ะ

โดย: shasha



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 11 : ตอนที่สิบ :: สัญชาตญาณผู้หญิง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป




ตอนที่สิบ :: สัญชาตญาณผู้หญิง

 

 

 

               ขบวนบุคคลที่นำโดยสมิธ มีเบลคและเอ็ดเวิร์ดเดินขนาบซ้ายขวา ปิดท้ายด้วยอาลียาเข้ามาเยี่ยมพันธมิตร นักธุรกิจใหญ่จากจีน ที่เข้าผ่าตัดหลอดเลือดหัวใจอย่างกะทันหันใน Bangkok Health Care

               ขณะที่ทั้งหมดกำลังเดินเข้าลิฟต์ พลันบังเอิญสวนเข้ากับหญิงสาวร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อกาวน์ตัวยาวสีขาวสะอาด ดูดีจนอาลียาสะดุดตา รอยยิ้มเย็นเยือนคล้ายเป็นมิตรแต่ดูเหมือนปิดกั้นในตัวได้อยู่ในที เธอคนนั้นส่งเสียงทักสมิธขึ้นมาก่อน

               “สวัสดีค่ะปู่สมิธ

               “อ้าว หมอนุช

               สมิธเรียกชื่ออีกฝ่าย สายตาสูงวัยมองเลยมาทางหลานชายคนโต อาลียาที่เพ่งดูอยู่ก่อนแล้วเลยมองตามด้วย รู้สึกขึ้นมาได้ทันทีว่าหญิงสาวคนนี้ต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกับเบลคแน่ๆ

               เบลคทักทายด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แบบที่อาลียาไม่ค่อยได้เห็น เพราะปกติต่อหน้าสาวสวยๆของเขาเบลคจะใช้รอยยิ้มอีกแบบ

สวัสดีครับหมอนุช

               คุณหมอสาวจบการทักทายผู้สูงวัยกว่าด้วยการพนมมือไหว้อย่างสวยงามแล้ว จึงยิ้มทักทายเบลคขึ้นมาบ้าง

               “สวัสดีค่ะเบลคคุณหมอหันกลับมาสนทนากับสมิธต่อคุณปู่ไม่สบายเหรอคะ

ไม่เป็นอะไรหรอกลูก ปู่มาเยี่ยมเพื่อนน่ะ

อ้อค่ะ นุชกวนหรือเปล่าคะ

               “ไม่เลยลูก

               กัญญานุชนึกถึงวันที่ได้พบกับเบลคครั้งแรก เขาชวนเธอไปทานอาหารแต่จนแล้วจนรอดทั้งเขาและเธอต่างก็ติดงานด้วยกันจนต้องเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด กลายเป็นเธอเองที่ร้อนรนรอให้เขานัดหมายวันมาใหม่แต่เบลคก็เงียบ

               “นี่ก็เที่ยงแล้ว คุณปู่ทานอะไรหรือยังคะ ที่นี่อาหารไทยฟิวชั่นขึ้นชื่อมากเลยนะคะ ถ้ายังไงแล้วนุชขออนุญาตเชิญทานด้วยกันได้ไหมคะ

               ไม่เคยเลยสักครั้งที่เธอจะพักก่อนเวลา แต่วันนี้เธอขอเถอะ

               “ดีสิ ปู่หิวอยู่พอดี

               “ทางนี้ค่ะ

               กัญญานุชนำทาง แต่เดินเคียงเบี่ยงไปทางด้านหลังเล็กน้อย พาตรงไปยังห้องอาหารมีชื่อที่ชั้นล่างสุดของโรงพยาบาล สมิธตรงเข้าไปนั่งยังหัวโต๊ะมุมในสุด ด้านขวามีเบลคที่เดินตามมานั่งลง กัญญานุชที่เดินตามมาเลือกนั่งที่ด้านข้างเบลคโดยไม่มีอาการเคอะเขินใดๆทั้งสิ้น เอ็ดเวิร์ดเดินเข้าไปที่ฝั่งซ้ายของสมิธ และมีอาลียาเดินตามมานั่งข้างๆเช่นกัน

               “ยังไม่รู้จักกันเลยสินะ นี่หมอนุช

               “แล้วนี่เอ็ดเวิร์ดน้องชายเบลค ส่วนนั่น ว่าที่คู่หมั้นของเขา หนูอาลียา

               กัญญานุชมองสองหนุ่มสาวฝั่งตรงข้ามโดยเฉพาะอาลียาด้วยสายตาเป็นมิตรมากยิ่งขึ้น เมื่อรู้ถึงสถานะ              

แต่พอหันมามองหน้าเบลค ก็เห็นว่ารอยยิ้มบนใบหน้าชายหนุ่มที่กัญญานุชพึงพอใจ ค่อยๆหุบลงอย่างช้าๆ หมอสาวจับได้ถึงความรู้สึกบางอย่างระหว่างเบลคและว่าที่คู่หมั้นของเอ็ดเวิร์ด

               “ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

               อาลียายกมือไหว้อย่างรู้ธรรมเนียมดี กัญญานุชไหว้ตอบก่อนเพ่งพิศอีกฝ่ายด้วยสายตาประเมินวูบหนึ่ง ความรู้สึกบางอย่างแบบที่ผู้หญิงด้วยกันรู้ดี พุ่งพ่านจนความใคร่รู้ในตัวตีขึ้นจนเกือบระงับไม่อยู่ ก่อนจะเชิดหน้าหันไปคุยกับชายสูงวัยต่อด้วยสารทุกข์สุกดิบทั่วไป

อาลียาวางแก้วน้ำที่บรรจุน้ำผลไม้รวมสีแดงสดลง สะกิดแขนเอ็ดเวิร์ด เมื่อเห็นสมิธหันหน้าไปคุยกับกัญญานุชแล้ว

               “พี่เอ็ดเวิร์ด ได้ข่าวลิลหรือยังคะ

               เอ็ดเวิร์ดพยักหน้าตอบขณะยกน้ำขึ้นมาดื่มเหมือนกัน ส่งสายตาคล้ายสงสัยว่าเธอรู้ได้อย่างไร

               อาลียาอมยิ้ม ก่อนส่ายหน้าน้อยๆเป็นเชิงตอบว่ารู้ก็แล้วกันอากัปกิริยาของทั้งคู่อยู่ในสายตาคนที่นั่งคั่นกลางระหว่างสมิธและกัญญานุชอยู่ตลอดเวลา

               เบลคกัดผนังปากด้านในด้วยความรู้สึกหงุดหงิด อย่างบอกไม่ถูกไม่อยากรู้ด้วยว่ามันเป็นเพราะอะไร อาจเพราะเมื่อครู่ สายตาไอ้ตี๋ที่นอนแบ็บอยู่บนเตียงนั่นมองผู้ช่วยเลขาของเขาจนเกินงาม หรือเพราะภาพน้องชายกับว่าที่น้องสะใภ้คุยกันกะหนุงกะหนิงอยู่ตรงหน้านี่กันแน่

               “น่ารักจังเลยนะคะคู่นั้น

               หมอสาวพูดขึ้น เรียกสายตาอีกสองคู่ให้มองตาม จึงทันเห็นภาพที่เอ็ดเวิร์ดเคาะเบาๆยังกลุ่มผมสีดำของอีกฝ่ายเพราะโดนเธอหยอกล้อเรื่องลลิลอยู่นั่นเอง แต่คนอื่นมองเห็นเป็นการหยอกเย้าระหว่างคู่รัก

               สายตาของเบลคเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบ จนคุณหมอชักจะมั่นใจในสัญชาตญาณของตนเอง ไม่ผิดแน่แล้ว เบลคกับสาวน้อยนั่นมีซัมติงรวองกัน

               “สองคนนั้น...เขาดูเข้ากันได้ดีเลยนะคะ เห็นแล้วน่าอิจฉาจัง

               สมิธยิ้มรับ

               “คู่นั้น ถ้าพูดตามหลักแล้วคงอีกพักใหญ่ถึงจะได้ฤกษ์จัดงานให้ ตอนนี้ปู่อยากให้คนพี่แต่งก่อน

               กัญญานุชยิ้มตาม รู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย ใจมาเป็นกอง แม้ผู้ใหญ่ยังไม่ได้คุยกันเป็นเรื่องเป็นราว แต่แบบนี้แล้วคงไม่พ้นแน่ๆ

               “ขอตัวสักครู่นะครับ

               เอ็ดเวิร์ดพูดขึ้นก่อนจะจับจูงมือว่าที่ศรีสะใภ้ออกไปด้วย เท่านั้นเองดวงตาสีเทาคู่หนึ่งก็เปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้น ปลายนิ้วมือที่วางทาบบนโต๊ะเคาะเสียงดังกึกๆ ปลายรองเท้าหนังใต้โต๊ะขัดมันเคาะพื้นเป็นจังหวะน่าขนลุกยิ่งนัก

               ‘นั่นจะพากันออกไปไหน

              

               ที่ด้านนอกพอพ้นประตูออกมาได้ อาลียาก็แทบจะทนรอไม่ไหว ถามเสียงกระตือรือร้นขึ้นมาทันที

               “ว่าไงคะพี่เอ็ดเวิร์ด ลิลอยู่ที่ไหนกันแน่คะ

               “พัทยา

               “พัทยาเหรอคะ แล้วพี่รู้จากใคร

               ได้ยินแล้วเอ็ดเวิร์ดทำหน้าเอือมใส่คนพูด อาลียาอมยิ้มอย่างถูกใจที่หยอกเย้า ล้อเลียนคนที่ตนเองนับถือเป็นพี่ได้

               “ยังจะมาถามอีก ก็จากคนเดียวกันไม่ใช่หรือไง

               “ร็อบบอกแค่ว่าเจอแล้วนี่นา แต่ไม่ยอมบอกว่าเจอที่ไหนอาลียาบ่นอุบแล้วพี่เอ็ดเวิร์ดจะไปหาลิลวันไหนคะ

               “คืนนี้

               อาลียาแยกย้ายกับเอ็ดเวิร์ดเมื่อคุยกันจนพอใจแล้ว เธอขอเข้าห้องน้ำหลังจากนั้น ส่วนเอ็ดเวิร์ดขอกลับโต๊ะไปก่อน พอออกจากห้องน้ำมาได้ ก็ถูกใครบางคนกระชากแขนแล้วลากออกมาอีกทาง ดันเข้าไปทางประตูหนีไฟ จนเธอต้องยอมเดินตามแรงคนพาล ที่พาลงไปอีกชั้น ร็อบยืนเฝ้าอยู่เมื่อเห็นเจ้านายจึงหลบไปอีกทางทันทีอย่างรู้จังหวะ จึงไม่ทันเห็นว่ามีใครบางคนตามเบลคออกมาด้วย

               “ปล่อยนะเบลค

               “ออกมาทำอะไรนานนัก ไม่มีมารยาทกันเลย เห็นหรือเปล่ามีคนมาร่วมโต๊ะด้วย เขารอทานอาหารอยู่

               “ทำไมฉันจะออกมาไม่ได้ แล้วนี่เสร็จธุระก็จะกลับแล้ว คุณมาจับฉันไว้ทำไม

               “เธอนึกว่าตัวเองคงได้งาบเอ็ดเวิร์ดแน่ๆแล้วใช่ไหม ถึงได้ทำเป็นอ่อยมันแบบนั้นน่ะ

               ตาบ้านี่ไปเอามาจากไหนที่หาว่าเธออ่อยเอ็ดเวิร์ด อาลียาเชิดปาก บอกอย่างเป็นต่อก็จะไม่เป็นแบบนั้นหรอกเหรอคะ

               “อยู่ให้ห่างจากเอ็ดเวิร์ดเอาไว้นะลียา ไม่อย่างนั้นฉันจะแฉเรื่องของเราให้ปู่ฟัง

               อาลียาข่มเสียงไม่ให้สั่นไหวตามอารมณ์ ปรามเขาทันทีนี่ เบลค อย่าทำบ้าๆแบบนั้นนะ

               “ทำไม กลัวอะไรอย่างนั้นเหรอ ... ลียาคนได้ทีรีบขี่แพะไล่ลากเสียงเรียกชื่อเธอด้วยสีหน้ากวนประสาทอย่างที่สุด

               “คุณจะบอกอะไรปู่

               “อยากให้ฉันบอกเรื่องอะไรบ้างล่ะลียา เรื่องไหนที่เธอไม่อยากบอก ฉันจะบอกเป็นเรื่องแรกเลย

               “ทำไมคุณต้องทำแบบนี้ด้วยนะเบลค

               ขณะที่ทั้งคู่กำลังโต้เถียงกัน ประตูหนีไฟก็ถูกเปิดออกอย่างช้าๆเบาแสนเบา พร้อมร่างของใครบางคนที่ยืนหลบมุมฟังอยู่เงียบๆ ตรงชั้นบนห่างจากทั้งคู่ขึ้นไปอีกครึ่งชั้น

               “ฉันขอร้อง อย่าบอกปู่ได้ไหม

               “เห้อ ขอปากเปล่ามันจะได้ผลเหร้อลียา

               “แล้วจะเอายังไง

               “นี่! อย่าไปเที่ยวถามผู้ชายแบบนี้นะลียา ว่าจะเอายังไง แล้วยิ่งเป็นผู้ชายแบบฉันแล้วด้วย เธอไม่รู้หรอกเหรอ...ว่าฉันจะเอายังไง

               เบลคไล้นิ้วไต่จากต้นแขนกลมกลึงขึ้นไปถึงไหล่กลมมน กอบกุมอย่างกระชับแล้วดึงเข้าหาตัวเอง กระซิบข้างหูแผ่วเบาอย่าให้ฉันเห็นเธออยู่ใกล้เอ็ดเวิร์ดเกินครึ่งเมตร ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน

               จบแล้ว เบลคทำจมูกสูดดมใกล้ๆใบหน้าของเธอ จนอาลียาต้องผงะหนี

               “อ้อ...เมื่อกี้เธอสั่งน้ำอะไรมาน่ะ สีสดน่ากินจริงๆ ไหนขอชิม..หน่อยสิว่าหวานขนาดไหน

               เบลคก้มลงหาปากคนในอ้อมกอด ทันทีที่พูดจบประโยค

               คนที่ซุกซ่อนอยู่ด้านบนของบันไดหนีไฟ บีบมือกันแน่นด้วยความผิดหวังและรังเกียจ เธอรังเกียจยัยเด็กสาวคนนั้นในอ้อมกอดของเบลค ใช่อย่างที่เธอคิดเอาไว้จริงๆด้วย เบลคกับยัยเด็กนั่นมีความสัมพันธ์บางอย่างต่อกัน ความสัมพันธ์ที่เธอต้องตามสืบให้รู้ให้จงได้ กัญญานุชเร้นกายออกมาอย่างไว ก่อนที่คนทั้งคู่จะรู้ตัว แล้วเดินเข้าห้องอาหารไปก่อน

               อาลียาตามเข้ามาหลังจากนั้น เบลคตามเข้ามาติดๆทันที จนคนที่บอกให้เขาทิ้งช่วงก่อนตามเข้ามา ตาขวางใส่ จะแสดงตัวให้คนอื่นรู้ให้ได้เลยใช่ไหม

               หลังจากนั้น อาลียาก็พยายามไม่พูดคุยกับเอ็ดเวิร์ดนัก เป็นเอ็ดเวิร์ดที่ยังไม่รู้เรื่อง ตักอาหารพร้อมกระแซะมาคุยเรื่องลลิลไปด้วยไปกับพี่ไหมลียา

               “ลียาก็อยากไปนะคะ แต่เราจะบอกปู่ว่ายังไงดีล่ะคะพี่เอ็ดเวิร์ดเธอเอียงตัวตอบเช่นกัน กำลังจะคุยต่อ เสียงกระแอมจากคนตรงข้ามก็ส่งมาเหมือนเตือนคำขู่อีกรอบ

               ‘อย่าให้ฉันเห็นเธออยู่ใกล้เอ็ดเวิร์ดเกินครึ่งเมตร ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน

               แล้วอาลียาก็นึกได้ว่าปู่ไม่น่ามีปัญหาเท่าคนข้างๆปู่นั่นหรอก

               “หรือเราจะบอกว่าเราไปเที่ยวกันดีไหม

               อาลียาคิดแล้วต้องตัดใจ ถึงอยากไปแค่ไหนก็ไม่อยากเป็นก้างระหว่างเอ็ดเวิร์ดและลลิล อีกอย่างเธอก็ไม่อยากเสี่ยงอย่างที่เบลคขู่ด้วย

               “พี่ไปเถอะค่ะ ลียาไม่อยากเห็นคนงอนง้อกัน

               เรียบร้อยแล้ว ทั้งหมดล่ำลาจากกัญญานุช ก่อนแยกย้ายกันไป

               แววตาแบบนั้นต้องใช่แน่แล้ว ชายคนที่เธอสนใจต้องคิดอะไรกับยัยเด็กคนนั้น แต่นั่นก็ยังไม่ตอกย้ำความคิดของเธอเองเท่าภาพที่เบลคแนบชิดกับยัยเด็กนั่น ทั้งสองคนเกินเลยกันไปถึงไหนต่อไหนกันแน่นะ

กัญญานุชวางกระเป๋าลงบนโต๊ะแล้วเดินมานั่งลงปลายเตียง ไม่เคยเลยสักครั้งในชีวิตที่ต้องผิดหวังหรือผิดพลาด ไม่ว่าจะเรื่องใดใด

สองคนนั่นมีความสัมพันธ์กันขนาดไหน แต่ที่แน่ๆไม่ใช่แค่พี่น้องแน่ ดีที่สมิธจับคู่ยัยเด็กนั่นกับเอ็ดเวิร์ดไปแล้ว ส่วนเบลคเธอคิดว่าตนเองสามารถทำให้เขาเต็มใจรักเธอได้แน่

               และเมื่อตั้งใจแล้วเธอก็ต้องคว้าไว้ ไม่ก็ต้องหาทางเอามาเป็นของตัวเองให้จงได้

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณทุกๆการติดตามนะคะ"

shasha


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha