ซาตานเผด็จการรัก (จบแล้ว)

โดย: salinlinee



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 1 : Chapter.1 บทเริ่มต้นของซาตาน 50%


ตอนต่อไป


Muffins, Schokomuffins, Pastries





Chapter.1 บทเริ่มต้นของซาตาน


 


มลรัฐซีแอตเทิล ประเทศสหรัฐอเมริกา


เพล้ง!!


เสียงกระจกของกรอบรูปครอบครัวซึ่งอยู่ในห้องนอนของทิพย์วารี ระวีไกรโชติ ที่จู่ๆตกตกลงมาจากหัวเตียงจนกระจกแตกเกลื่อนพื้น หญิงสาวก้มลงเก็บกรอบรูปและภาพถ่ายครอบครัวซึ่งมีเธอและบิดามารดายืนกอดกันอย่างอบอุ่นด้วยความรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก หลังจากเก็บเศษกระจกบนพื้นแล้วหญิงสาวก็รีบคว้ากระเป๋าสะพายก้าวออกจากห้องเพื่อรีบไปมหาวิทยาลัย


กริ๊งๆๆ!! เสียงโทรศัพท์ภายในบ้านดังขึ้น หญิงสาวชะงักเท้าก่อนจะเดินไปยกหูโทรศัพท์ขึ้นรับสาย “สวัสดีค่ะจะพูดสายกับใครคะ” หญิงสาวเอ่ยถามต้นสายที่โทรเข้าโดยมิได้รู้เลยว่าชีวิตของเธอกำลังจะเปลี่ยนแปลงนับจากนี้อีกไม่กี่นาที


“ดิฉันโทรจากโรงพยาบาลซีแอตเทิลเมดิแคร์ขอสายมิสทิพย์วารีค่ะ”


เพียงแค่ได้ยินว่าคนจากโรงพยาบาลโทรมาสัญญาณบางอย่างก็กระตุ้นความหวาดกลัวให้กับทิพย์วารีจนเธออยากจะวางสายด้วยกลัวจะเกิดเรื่องร้ายๆอย่างที่เธอรู้สึก


“ค่ะ ทิพย์วารีพูดสาย” หญิงสาวตอบกลับสำเนียงภาษาอังกฤษชัดเจนแต่ทว่าปลายเสียงสั่นเล็กๆ ภาวนาขออย่าให้มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นเลย


“คือ... มิสเตอร์และมิสซิสระวีไกรโชติประสบอุบัติเหตุตอนนี้อยู่คุณหมอกำลังพยายามช่วยอยู่ค่ะ ยังไงคุณรีบมาที่โรงพยาบาลโดยด่วนเลยนะคะ” ทิพย์วารีแทบล้มทั้งยืนเมื่อได้ยินประโยคจากต้นสายเพราะลางสังหรณ์ที่เธอหวาดกลัวได้เกิดขึ้นจริงๆ


คุณพ่อคุณแม่!!’


แทบจะไม่ต้องคิดอะไร ร่างบางรีบรุดไปยังโรงพยาบาลตามที่พยาบาลสาวโทรแจ้ง และในจังหวะที่เธอมาถึงโรงพยาบาลได้เพียงไม่นานเล็กซ์ เลิศรณกรณ์ ฟาวิล์ส หรือแอลนักธุรกินหนุ่มเนื้อหอมอนาคตไกลเจ้าของธุรกิจส่งออกเคมีภัณฑ์ยักษ์ใหญ่ของอเมริกาอย่าง ฟาวิล์สเคมิคอล อินดรัทตรี้ ก็ก้าวเข้ามาถามไถ่ถึงอาการของผู้ใหญ่ทั้งสองจากทิพย์วารีด้วยท่าทีร้อนใจ


“คุณลุงกับคุณป้าเป็นอย่างไรบ้าง”


“ยังไม่ออกมาจากห้องฉุกเฉินเลยค่ะ” น้ำเสียงสั่นๆพร้อมกับน้ำตามอาบแก้มบนใบหน้าสวยแฝงแววหม่นเศร้าของทิพย์วารีทำเอาหัวใจของอเล็กซ์สั่นไหวจนอยากจะเข้าไปโอบกอดปลอบประโลมหญิงสาว


“ทำใจดีๆไว้ พี่เชื่อว่าท่านทั้งสองต้องปลอดภัย” อเล็กซ์เอื้อมมือไปกุมมือเล็กๆของคนขวัญเสียเพื่อปลอบขวัญและให้กำลังใจ


“ก็ภาวนาเช่นนั้นค่ะ แต่ว่าแทมกลัว..” 


ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะเอ่ยจบประโยคทีมแพทย์ก็ก้าวออกมาจากห้องฉุกเฉินด้วยสีหน้าหม่นเศร้าก่อนจะก้าวเข้ามาเอ่ยถาม “ใครคือญาติมิสเตอร์และมิสซิสระวีไกรโชติครับ”


ทิพย์วารีปราดเข้าไปแสดงตัวพร้อมกับถามไถ่อาการของทั้งสองด้วยความร้อนใจ “คุณพ่อคุณแม่ฉันเป็นอย่างไรบ้างคะ”


แพทย์เจ้าของไข้ถอนหายใจเฮือกหนึ่งก่อนจะตัดสินใจบอกในสิ่งที่ทุกคนไม่อาจหนีพ้นวัฏจักรของการเวียนว่ายตายเกิด “หมอเสียใจด้วยนะครับ”


คำตอบเพียงสั้นๆของคุณหมอทำเอาทิพย์วารีล้มทั้งยืน ดีที่อเล็กซ์ปราดเข้าไปประคองร่างบางไว้ได้ทันก่อนที่หญิงสาวจะลงไปกองกับพื้น


“ไม่จริง คุณพ่อคุณแม่ต้องไม่เป็นอะไร” คนขวัญเสียร่ำไห้แทบขาดใจก่อนจะพยุงกายลุกขึ้นเข้าไปยังห้องฉุกเฉิน ภาพแรกที่เธอเห็นคือร่างแน่นิ่งที่นอนบนเตียงมีผ้าสีขาวคลุมทั้งร่าง หันไปอีกทางเธอก็พบกับร่างของบิดาซึ่งพยาบาลกำลังเลื่อนผ้าเพื่อคลุมศพก่อนจะนำไปยังห้องดับจิต


“คุณพ่อ คุณพ่อฟื้นสิคะ คุณพ่ออย่าทิ้งหนูไปแบบนี้” หญิงสาวกอดร่างบิดาพลางร่ำไห้อย่างน่าสงสาร จนกระทั้งบุรุษพยาบาลเข็นร่างของทั้งสองออกไปจากห้องทิพย์วารีวิ่งตาม มันช่างเป็นภาพน่าเวทนาจนหัวใจแข็งแกร่งของอเล็กซ์แทบทนดูไม่ไหวเช่นกัน ชายหนุ่มปราดเข้าไปรั้งตัวหญิงสาว


“มีสติหน่อยสิทิพย์วารี ถึงเธอจะร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือดคุณลุงกับคุณป้าท่านก็ไม่ฟื้นขึ้นมาหรอก เธอต้องยอมรับความจริงและเข้มแข็งให้มากกว่านี้” อเล็กซ์พยายามพูดเตือนสติ


“พี่แอลปล่อยนะ แทมจะไปหาคุณพ่อคุณแม่” คนตัวเล็กขืนกายเพื่อหลุดพ้นจากการเกาะกุมของชายหนุ่ม


“ไม่ พี่จะพาเรากลับบ้าน ต่อไปนี้พี่จะทำหน้าที่ผู้ปกครองแทนคุณลุงคุณป้า” ชายหนุ่มประกาศกร้าว ทิพย์วารีถึงกับนิ่งงันไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่อีกฝ่ายพูด เพราะอย่างที่รู้ๆกันในกิตติศัพท์ความเจ้าชู้ของชายหนุ่มที่มีผู้หญิงเวียนว่ายเข้ามาไม่ขาดซ้ำยังมีข่าวพัวพันกับพนักงานในบริษัทถึงขั้นเล่นรักกันร้อนระอุกลางห้องทำงานมาแล้ว


“แทมไม่ไปไหนทั้งนั้น แทมจะอยู่กับคุณพ่อคุณแม่” ความเสียใจทำให้หญิงสาวสับสนจนขาดสติ


“ไม่กลับใช่ไหม ได้...งั้นพี่จะบังคับด้วยวิธีของพี่ แล้วอย่ามาหาว่าใจร้ายไม่ได้นะ” พูดจบอเล็กซ์ก็ฉุดกระชากลากรั้งคนดื้อดึงที่เอาแต่ร้องร่ำไห้โวยวายเพราะยังรับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น ท่ามกลางสายตาของพยาบาลรวมทั้งญาติผู้ป่วยคนอื่นๆที่ต่างมองตามกันเป็นแถว แต่ชายหนุ่มหาได้แคร์หรือสนใจไม่เพราะวินาทีนี้เขาสนใจเพียงแค่ทิพย์วารีเพียงคนเดียวเท่านั้น


ปึง!อเล็กซ์ปิดประตูรถโครมใหญ่หลังจากดันร่างบางเข้าไปยังด้านในพาหนะสุดหรู ก่อนที่เขาจะรีบก้าวขึ้นรถยังฝั่งคนขับโดยไม่กดล็อคประตูทันทีเพื่อไม่ให้คนดื้อรั้นหนี


“คนใจร้าย พี่แอลใจร้าย” หญิงสาวแหวใส่ทั้งน้ำตา


“เธอเพิ่งรู้หรือว่าพี่ใจร้าย” ชายหนุ่มย้อนกลับเสียงเรียบโดยไม่มองหน้าหญิงสาวที่นั่งข้างเพราะต้องการเพ่งสมาธิและสายตาไปยังถนนเบื้องหน้า เกือบชั่วโมงที่ชายหนุ่มต้องใช้ความอดทนอดกลั้นในการฟังคำโวยวายของหญิงสาวที่เพิ่งเจอเหตุการณ์สูญเสียครั้งใหญ่


“สงบสติอารมณ์แล้วลงมาได้ล่ะ” อเล็กซ์เอ่ยเสียงดุพลางเปิดประตูก้าวลงจากรถเมื่อมาถึงเซฟเฮ้าส์ส่วนตัวซึ่งอยู่ภายในอาณาบริเวณเกือบหนึ่งเอเคอร์แถมยังติดกับภูเขาและจุดชมวิวใหญ่สุดของซีแอตเทิล


“ไม่!! แทมจะกลับไปโรงพยาบาล” หญิงสาวสวนกลับเสียงกร้าวอย่างต้องการเอาชนะก่อนจะก้าวลงจากพาหนะคันงามแล้ววิ่งตรงไปยังทางประตูทางออก  อเล็กซ์ก้าวตามไปทันทีก่อนจะคว้าข้อมือบางพร้อมกับฉุดกระชากอย่างแรงจนร่างบางปะทะเข้ากับแผงอกแกร่ง ชายหนุ่มรู้สึกได้ถึงความอุ่นนุ่มหยุ่นอวบอิ่มของดอกบัวคู่งามภายใต้ชุดสวยที่หญิงสาวสวมใส่


“เลิกโวยวายสักทีพี่ชักจะหมดความอดทนกับเราแล้วนะ” อเล็กซ์ตะคอกใส่เสียงเข้ม


“แทมก็ไม่ได้ร้องขอให้พี่แอลมาทน ปล่อยแทมนะ คนใจร้าย” หญิงสาวยังคงอาละวาดใส่ชายหนุ่มทั้งทุบทั้งตีพร้อมกับโวยวายเสียงลั่น ความอดทนอดกลั้นที่ชายหนุ่มพยายามข่มไว้พังทลายลงทันที โดยไม่คาดคิดริมฝีปากร้อนระอุก็แนบลงมายังริมฝีปากอิ่มโดยที่ทิพย์วารียังไม่ทันตั้งตัว ความรู้สึกชาวาบราวกับกระแสไฟวิ่งพล่านไปทั่วร่างจนคิดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ รู้แต่เพียงความวาบหวามกระจายไปทั่วริมฝีปากเมื่อลิ้นร้อนๆ ของชายหนุ่มแทรกเข้ามาภายในอุ้งปากดูดซับความหวานละมุนไว้จนพอใจ


“นี่คือบทเรียนสำหรับเด็กอวดเก่งอย่างเรา” อเล็กซ์กระซิบพร่าชิดริมฝีปากอิ่มแดงเพราะฤทธิ์จูบเร่าร้อนของเขา


“แทมเกลียดพี่แอล” หญิงสาวขึงตาใส่พลางยกมือขึ้นเช็ดริมฝีปากตัวเองแรงๆเพื่อลบรอยสัมผัสวาบหวามออกไป


“เธอจะรู้สึกอย่างไรพี่ไม่สนอยู่แล้ว แต่ตอนนี้เธอต้องเข้าบ้าน อาบน้ำแล้วลงมาทานอะไรสักหน่อย เดี๋ยวพี่จะให้แม่บ้านดูแลเรื่องห้องพักให้” น้ำเสียงราบเรียบแต่ทว่าเฉียบขาดทำให้ทิพย์วารีนึกหวาดหวั่นเกรงจะเจอบทลงโทษหวามไหวเหมือนเมื่อสักครู่


“แทมไม่หิว ไม่อยากกินอะไรทั้งนั้น” หญิงสาวสะบัดเสียงใส่ทิ้งท้ายก่อนจะก้าวเข้าภายในคฤหาสน์ส่วนตัวของชายหนุ่มซึ่งเธอและครอบครัวเคยมาพักแล้วหลายครั้ง อเล็กซ์มองตามพลางโคลงศีรษะด้วยความอ่อนใจกับความดื้อรั้นของหญิงสาวที่ไม่ยอมโตสักทีแม้จะใกล้เรียนจบปริญญาตรีแล้วก็ตามแต่ยังทำตัวเหมือนเด็กประถมที่ยังคอยเอาแต่ใจตัวเองตลอด คงเพราะคุณลุงคุณป้ารักทิพย์วารีมากเกินไป


 


ทันทีที่มาถึงห้องพักร่างบางทิ้งก็ตัวลงบนเตียงกว้างอย่างอ่อนแรงความรู้สึกเจ็บปวดกับการสูญเสียที่เข้ามาอย่างกะทันหันทำให้เธอตั้งรับไม่ทัน พ่อจ๋าแม่จ๋า ทำไมทิ้งหนูไว้คนเดียวแบบนี้แล้วต่อไปหนูจะอยู่กับใคร หญิงสาวร่ำไห้แทบขาดใจจนกระทั่งเผลอหลับในที่สุด ร่างสูงเปิดประตูเข้ามาเพื่อต้องการเรียกให้หญิงสาวลงไปทานข้าว แต่เมื่อเห็นคนตัวเล็กนอนหลับอยู่เขาจึงก้าวเข้าไปใกล้เพ่งพินิจใบหน้าเนียนใสยามหลับใหล


“จากนี้ไปพี่จะดูแลเธอเอง แต่ไม่ใช่ในฐานะญาติหรือน้องสาว หากแต่ในฐานะผู้หญิงของอเล็กซ์ เลิศรณกรณ์ ฟาวิล์ส” ชายหนุ่มเอ่ยพลางเอื้อมมือไล้แก้มใสแผ่วเบาด้วยความปรารถนาลึกๆภายในที่เริ่มก่อกวนหัวใจเขา


 


หลังจากงานพิธีศพผ่านพ้นไปซึ่งทิพย์วารีเริ่มทำใจได้มากขึ้นแล้วแม้จะโศกเศร้าแต่ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไปแม้จะเหลือตัวคนเดียวก็ตาม หญิงสาวเริ่มมาเรียนตามปกติเพราะใกล้ทำเรื่องขอจบและทำเรื่องฝึกงานโดยมีบ่วงชบาเพื่อนสาวชาวไทยซึ่งรู้จักกันมาตั้งแต่เริ่มเรียนที่นี่ได้ช่วยในเรื่องเอกสารเดินต่างๆให้กับหญิงสาวซึ่งทิพย์วารีแจ้งความจำนงต้องการฝึกงานที่หนังสือพิมพ์ชื่อดังแห่งหนึ่งเนื่องจากเธอเรียนมาทางด้านวารสารจึงอยากลองทำงานในวงการหนังสือ แต่หญิงสาวก็ต้องผิดหวังเมื่ออเล็กซ์แจ้งความประสงค์กับทางมหาวิทยาลัยให้เธอเข้ามาฝึกงานที่บริษัทของเขา แน่นอนว่าทิพย์วารีไม่พอใจอย่างมากที่ชายหนุ่มคอยบงการชีวิตเธอทุกอย่างหลังจากที่บิดามารดาเธอเสีย


หญิงสาวขับเคลื่อนพาหนะคู่กายซึ่งเป็นสมบัติที่พ่อกับแม่ของเธอซื้อให้เมื่อตอนที่เธอเข้าเรียนปีแรกซึ่งเรียกว่าเป็นสิ่งคู่กายของเธอเลยก็ว่าได้ ทิพย์วารีขับเคลื่อนไปตามเส้นทางหลักซึ่งใช้เวลาร่วมชั่วโมงเศษกว่าจะมาถึงบริษัทฟาวิล์สเคมิคอล อินดรัทตรี้ซึ่งเป็นบริษัทผลิตยาและเวชภัณฑ์ยักษ์ใหญ่ของที่นี่ ทิพย์วารีไม่รีรอก้าวฉับๆตรงไปยังห้องทำงานของชายหนุ่มโดยไม่สนใจฟังคำทัดทานห้ามปรามของแมตต์เลขาฯส่วนตัวของชายหนุ่มที่พยายามห้ามปรามและขอให้ทิพย์วารีนั่งรอเพื่อที่เขาจะได้เข้าไปแจ้งกับชายหนุ่มก่อน


“รบกวนนั่งรอสักครู่นะครับ ให้ผมเข้าไปเรียนคุณอเล็กซ์ก่อน”


“ไม่จำเป็น ฉันขอเวลาแค่ห้านาทีที่จะเข้าไปด่าเจ้านายคุณ รับรองฉันไม่ทำให้คุณเดือดร้อนเด็ดขาด” หญิงสาวยืนกรานไม่ฟังใคร จนกระทั่งชายหนุ่มเจ้าของห้องซึ่งได้ยินเสียงเอะอะโวยวายจากด้านนอกจึงก้าวออกมาดู


“นายมีงานอะไรก็ไปทำเถอะ” อเล็กซ์เอ่ยสั้นๆพร้อมกับรอให้อีกฝ่ายก้าวแอกจากห้องก่อนจะหันไปมองดวงหน้าหวานใสง้ำงอบ่งชัดถึงความไม่พอใจ


“อยากคุยกับพี่ก็เข้ามาคุยในห้อง เอะอะโวยวายเป็นแม่ค้าตลาดสดไม่รู้จักอายบ้างหรือยังไง” ชายหนุ่มเค้นเสียงดุ แต่ทิพย์วารีกลับไม่ได้ใส่ใจหรือหวั่นเกรงท่าทีของชายหนุ่มเลยสักนิดเพราะความกรุ่นโกรธบังตาเธอจึงแว๊ดๆๆใส่แบบไม่มีเบรค


“มันจะไม่เกินไปหน่อยหรือคะคุณอเล็กซ์ ฟาลวิล์ส สำหรับความวุ่นวายและก้าวก่ายชีวิตดิฉัน คุณคิดว่าคุณเป็นใครยิ่งใหญ่มาจากไหน หรือคิดว่าฉันเป็นเด็กกำพร้าไม่มีใครเลยอาสาอยากจะเป็นผู้ปกครองเพราะคิดว่าเราเป็นญาติกัน” ทิพย์วารีเปลี่ยนสรรพนามเรียกชายหนุ่มเพราะความกรุ่นโกรธขุ่นเคืองที่ชายหนุ่มทำตัวเป็นเจ้าชีวิตเธอยิ่งกว่าตอนที่บิดามารดาเธอมีชีวิตอยู่ซะอีก


ร่างสูงยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ดวงตาคู่คมจับจ้องริมฝีปากอิ่มที่กล่าวหาเขาฉอดๆๆมันช่างเย้ายวนกระตุกต่อมพิศวาสของเขาเหลือเกิน อเล็กซ์สาวเท้าเข้าหาร่างบางของหญิงสาวในปกครองที่เขาหมายมั่นจะยกตำแหน่งเมียให้เมื่อสบโอกาส


“เธออยากรู้หรือเปล่าล่ะว่าทำไมพี่ถึงได้ทำแบบนี้” ชายหนุ่มเปลี่ยนสรรพนามแทนตัวกับหญิงสาวเช่นกันเพราะเขาก็ไม่อยากแทนตัวเองว่าพี่นักมันทำให้เขาเจ็บยอกในอกทุกครั้งที่เอ่ย


“เพราะพี่ไม่อยากให้ว่าที่เมียอยู่พ้นสายตายังไงล่ะ”


“อะ...อะไรนะ!!” ทิพย์วารีหูอื้อตาลายไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะได้ยินชายหนุ่มทรงเสน่ห์มากด้วยสาวๆล้อมหน้าล้อมหลังไม่เว้นว่างจะพูดออกมาได้หน้าตาเฉยว่าเธอคือว่าที่เมียของเขา


“ได้ยินไม่ชัดหรืออย่างไรทิพย์วารี หรือต้องให้ฉันสวมวิญญาณหื่นเล่นจ้ำจี้กับเธอในห้องทำงานเธอจะได้กระจ่างกับการเป็นเมียฉันโดยสมบูรณ์ไม่ต้องมีคำว่า...ว่าที่มาคั่นกลาง” คำถามหยั่งเชิงและสายตาคุกคามทำให้ทิพย์วารีรู้สึกว่าชายหนุ่มไม่ได้ล้อเธอเล่นอย่างแน่นอน


“แทมไม่คิดเลยนะว่าพี่แอลจะมีความคิดต่ำๆกับน้องสาวตัวเองแบบนี้”


“เธอลืมไปแล้วหรือสาวน้อยว่าเราไม่ได้มีสายเลือดเดียวกัน เราเป็นเพียงญาติห่างๆซึ่งใครๆก็รู้ว่าฉันเป็นเด็กในอุปการะของคุณพ่ออาเธอร์ซึ่งมีศักดิ์เป็นแค่พี่เขยของคุณพ่อเธอเท่านั้นแล้วทำไมเราสองคนจะแต่งงานเป็นผัวเมียกันไม่ได้” ชายหนุ่มอธิบายลำดับความเป็นเครือญาติกันให้หญิงสาวเข้าใจ  


“ไม่มีทาง แทมจะไม่มีวันแต่งงานกับคนเห็นแก่ตัวหื่นกาม จิตใจสกปรกอย่างพี่แอลเด็ดขาด แล้วก็เลิกวุ่นวายกับชีวิตแทมเสียทีไม่อย่างนั้นแทมจะแจ้งตำรวจเพื่อไม่ให้พี่แอลเข้าใกล้แทมได้อีก” หญิงสาวขู่ฟ่อพร้อมหยิบยกผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ขึ้นมาอ้างเพื่อให้ชายหนุ่มยอมถอยห่างจากเธอ



ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนผลงานขอ'ไรเตอร์นะคะ นักอ่านคือแรงใจของนักเขียน"

salinlinee


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha