ซาตานเผด็จการรัก (จบแล้ว)

โดย: salinlinee



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : Chapter.3 หลุมพรางของคนเจ้าเล่ห์ 50%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

Coffee, Chocolate, Cake





ทั้งที่ตั้งใจจะหลับให้สบายสักงีบที่บ้านบ่วงชบา แต่แล้วเสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นจนคนที่กำลังเคลิ้มๆจะหลับใหลจำต้องลุกขึ้นตื่นก่อนจะกดรับสายด้วยอาการงัวเงียโดยไม่ทันได้ดูหมายเลขของสายที่โทรเข้า


“อยู่ที่ไหนทำไมถึงไม่กลับบ้าน”


วินาทีแรกที่ได้ยินเสียงทุ้มทรงอำนาจเอ่ยถาม ทิพย์วารีถึงกับตาสว่างทันควัน “แทมจะอยู่ที่ไหนจะไปไหนนอนค้างกับใครมันก็เรื่องของแทม พี่แอลไม่ใช่เจ้าชีวิตไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่าย”  หญิงสาวสวนกลับเสียงแข็งอย่างไม่ยอมลงให้อีกฝ่าย


“มันจะมากไปแล้วนะแทม พี่ถามเราดีๆเพราะเป็นห่วงไม่ใช่ให้เรามาย้อนพี่ด้วยน้ำเสียงไม่พอใจแบบนี้” ต้นสายเริ่มมีน้ำโหถามกลับเสียงขุ่น


“แทมก็ตอบตามความรู้สึก ถ้าพี่แอลไม่พอใจก็เลิกยุ่งกับแทมซะสิเราจะได้ต่างคนต่างอยู่”  ปลายสายสวนกลับอย่างไม่ยี่หระ


หึ...อยากได้อิสระจะได้ออกไปมั่วได้เต็มที่เลยล่ะสิ ยิ่งตอนนี้คุณลุงคุณป้าไม่อยู่ เราก็เลยอยากจะสวิงให้มันถึงใจกับไอ้พวกกุ๊ยข้างถนนอย่างนั้นสิถึงได้ไม่คิดกลับบ้านแบบนี้”  เพราะแรงหึงทำให้อเล็กซ์หลุดคำพูดดูถูกหญิงสาวออกไปโดยไม่ทันคิด


ทิพย์วารีถึงกับลมออกหูเมื่อได้ยินคำพูดดูถูกหยามเหยียดเธอจากปากคนที่เธอเคยรักนับถือ “รู้อย่างนี้แล้วก็ดี แทมจะได้ใช้ชีวิตในแบบที่ต้องการ”


“ไม่มีทาง พี่ไม่มีทางปล่อยให้เราไปทำตัวเหลวแหลกอย่างนั้นเด็ดขาด ลืมไปแล้วหรือว่าเราจะต้องแต่งงานกับพี่” คนถือสิทธิ์ห้ามปรามเสียงขุ่น


“ไม่...แทมไม่แต่งงานกับผู้ชายใจต่ำจิตทรามอย่างพี่แอลเด็ดขาด”


“เรื่องนั้นไว้เราค่อยคุยกันทีหลัง แต่ตอนนี้เธอต้องกลับมาบ้านไม่อย่างนั้นพี่จะเอาข้าวของในบ้านเธอไปทิ้งให้หมด ไม่เว้นแม้แต่รูปคุณลุงคุณป้า” ชายหนุ่มยื่นคำขาดเพื่อบีบคั้นให้คนดื้อรั้นยอมจำนน 


“มันจะมากเกินไปแล้วนะ พี่แอลไม่มีสิทธิ์ยุ่งกับข้าวของในบ้านแทม” ปลายสายแหวใส่อย่างไม่ยอมเช่นกัน


“งั้นเธอก็รีบมาก่อนที่พี่จะโยนของทุกอย่างลงในถังขยะ” อเล็กซ์ทิ้งท้ายก่อนจะวางสายเพื่อกระตุ้นให้หญิงสาวตกหลุมพรางที่เขาวางไว้


ทิพย์วารีกัดริมฝีปากตัวเองด้วยความเจ็บใจที่สุดท้ายเธอก็หนีไม่พ้นคนใจร้ายจอมบงการ หญิงสาวก้าวออกจากห้องพักของเพื่อนสาวในทันทีด้วยความกรุ่นโกรธ


 


หลังจากวางกับดักยั่วโมโหให้หญิงสาวเดินเข้าสู่วังวนเสน่หาที่เขาได้วางเอาไว้ อเล็กซ์ก็เดินสำรวจรอบๆห้องโถงใหญ่ภายในบ้านหญิงสาวที่ตอนนี้มีเพียงเฟอร์นิเจอร์หลักใหญ่ที่ยังคงตั้งอยู่ที่เดิม ข้าวของของเจ้าของบ้านที่เพิ่งจากไปก็ยังคงอยู่ไม่ได้ถูกย้ายไปไหน จะมีก็แต่เสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวของทิพย์วารีเท่านั้นที่ชายหนุ่มสั่งให้ลูกน้องของเขาขนไปไว้ยังคฤหาสน์ส่วนตัวที่เขาตั้งใจจะใช้เป็นเรือนหออยู่กับหญิงสาวหลังจากแต่งงาน แต่เห็นทีคงต้องใช้เป็นสังเวียนรักเอาไว้เผด็จศึกแม่จอมดื้อก่อนที่จะแต่งงานเพราะความอวดอื้อถือดีของว่าที่เจ้าสาวของเขา


ชายหนุ่มเดินสำรวจรอบๆบริเวณบ้านเพื่อฆ่าเวลาในระหว่างรอเจ้าของบ้านสาวซึ่งเป็นบ้านชั้นเดียวมีเนื้อที่น่าจะมีถึงครึ่งเอเคอร์ แต่ก็นับว่ากว้างขวางในระดับหนึ่ง อเล็กซ์เดินผ่านห้องโถงใหญ่มาเรื่อยๆจนมาสะดุดตาที่หน้าห้องบานประตูสีขาวซึ่งมีป้ายชื่อเจ้าของห้องพร้อมกับตุ๊กตาเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคล้องรวมอยู่กับแผ่นป้าย ‘TaMtAm’ ชายหนุ่มถือวิสาสะเปิดประตูก้าวเข้าภายในห้องหญิงสาวที่เขาหลงรักนับตั้งแต่วันแรกที่พบหน้า


ร่างสูงทรุดกายลงนั่งบนเตียงนอนสีครีมซึ่งปูทับด้วยผ้านวมสีกาแฟทำให้บรรยากาศภายในห้องดูอบอุ่น อเล็กซ์ลูบไล้หมอนหนุนใบใหญ่อย่างแผ่วเบาพลันคิดถึงรอยยิ้มสดใสและดวงตาเป็นประกายของหญิงสาวเจ้าของห้อง ในระหว่างนั้นเสียงเครื่องยนต์ก็แล่นเข้าก่อนจะเงียบไปบ่งชัดถึงการมาถึงของหญิงสาว 


อเล็กซ์เดินกลับมานั่งรอหญิงสาวยังเก้าอี้ที่ตั้งอยู่มุมห้องด้านในโดยไม่ลืมที่จะปิดไฟดวงใหญ่กลางห้องเหลือไว้แค่เพียงไฟวอล์มไลท์ดวงเล็กสีเหลืองนวลตาภายในห้องเพื่ออำพรางกาย ไม่กี่นาทีต่อมาเสียงฝีเท้าพร้อมกับเสียงหวานที่เอ่ยเรียกชื่อเขาก็ดังเข้ามาจนกระทั่งร่างบางพลุนพลันก้าวเข้ามาภายในห้อง อเล็กซ์จึงอาศัยความมืดภายในห้องเข้าจู่โจมโอบรัดหญิงสาวจนล้มลงไปบนเตียงนอนด้วยกันทั้งคู่


“ว๊าย!! ปล่อยฉันนะ”


“ถ้าพี่ไม่ปล่อยล่ะ เราจะทำอะไรพี่ได้” คำสรรพนามแทนตัวเองว่าพี่ทำให้ทิพย์วารีรู้ได้ทันทีว่าคนที่ฉวยโอกาสประชิดตัวเธอนั้นคือ อเล็กซ์ชายหนุ่มจอมเผด็จการที่เธอพยายามหนีไปให้ไกล


“พี่แอล ปล่อยแทมเดี๋ยวนี้นะ ไม่อย่างนั้นได้เห็นดีกันแน่” คนตัวเล็กขู่ฟ่อมือบางยกขึ้นปัดป้องตามสัญชาตญาณของการป้องกันตัว ทั้งที่ในใจหวาดหวั่นยิ่งนักกับสถานการณ์แนบสนิทชิดใกล้ในตอนนี้


“เห็นดีที่เราว่ามันคืออะไรล่ะ พี่ชักอยากจะเห็นซะแล้วสิว่ามันจะดีเหมือนกับที่พี่คิดไว้หรือเปล่า” ชายหนุ่มสวนกลับรวนๆราวกับเด็กเกเรทำเอาคนตัวเล็กถึงกับลมออกพูดไม่รู้จะหาคำไหนมาตอกกลับอีกฝ่าย


“คนบ้า แทมอึดอัด ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ” หญิงสาวดิ้นขลุกขลัก ทั้งผลักทั้งดันคนตัวโตที่กอดรัดเธอแน่นราวกับงูรัดเหยื่อ


“ไม่ปล่อย จนกว่าเราจะสัญญาว่าจะเป็นเด็กดีทำตามที่พี่บอกทุกอย่าง”


“ทำไมแทมต้องเชื่อคนเจ้าเล่ห์อย่างพี่แอลด้วย” คนดื้อรั้นตอบกลับทันควันอย่างต้องการเอาชนะ


“ก็เพราะว่าพี่คือเจ้าชีวิตของเราอย่างไงล่ะ อย่าลืมซิว่าคุณลุงฝากให้พี่ดูแลเรา ฉะนั้นคำพูดของพี่ถือเป็นคำสั่งที่น้องแทมต้องทำตาม”


“เผด็จการ บ้าอำนาจ คุณพ่อกับคุณแม่ยังไม่เคยบังคับแทมขนาดนี้เลย แล้วพี่แอลเป็นใครถึงได้ทำกับแทมแบบนี้” มือบางกำแน่นพยายามทุบตีคนตัวโตสุดกำลังพลางแหวใส่เสียงลั่น อเล็กซ์รวบมือบางทั้งสองข้างของหญิงสาวที่กระหน่ำทำร้ายเขากดไว้กับที่นอนด้วยมือแกร่งเพียงข้างเดียว ส่วนมือข้างที่ว่างก็เริ่มทำหน้าที่สำรวจเรือนกายบอบางผ่านเสื้อผ้าที่หญิงสาวสวมใส่


“ไม่ยอมก็ไม่เป็นไร พี่จะค่อยๆเปลื้องผ้าน้องแทมทีละชิ้น จากนั้นพี่ก็จะจูบน้องแทมแบบ...ทุกซอกทุกมุม แต่ถ้ายังใจแข็งไม่ยอมทำตามที่พี่บอกอีกคราวนี้คงต้อง...” น้ำเสียงทุ้มพร่าคุกคามความรู้สึกของหญิงสาวจนใจสั่นหวั่นไหว


“พะ...พอแล้วเลิกพูดซะที พี่แอลอยากให้แทมทำอะไรก็พูดมาเลย” ความรู้สึกหวามไหวร้อนหนาวอย่างน่าประหลาดทำให้ทิพย์วารีแทรกขึ้นกลางครันก่อนที่ชายหนุ่มจะเอ่ยจบประโยค


ชายหนุ่มยกยิ้มด้วยความพึงใจเมื่อเห็นแววตาตื่นตระหนกและน้ำเสียงสั่นๆที่ฟ้องชัดว่าหญิงสาวยอมจำนนต่อเขา ถือเป็นแผนกำราบหญิงสาวที่ใช้ได้ดีทีเดียว


“เป็นเด็กดีแบบนี้ค่อยน่ารักขึ้นมาหน่อย” น้ำเสียงบ่งชัดถึงความพึงใจทำให้ทิพย์วารีอดหมั่นไส้ไม่ได้


“ฮึ...ถ้าไม่ถูกคนเจ้าเล่ห์อย่างพี่บังคับ...จ้างให้แทมก็ไม่มีวันทำตามเด็ดขาด” หญิงสาวยังไม่ละพยศแม้รู้ว่าตัวเองตกเป็นรองอีกฝ่าย อเล็กซ์อมยิ้มนึกขันกับน้ำเสียงกระเง้ากระงอดของหญิงสาวที่ถูกเขาใช้ไม้เด็ดกำราบ


“อย่างนั้นหรือ!! เอาล่ะ...ทีนี้เราก็มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า” ชายหนุ่มเริ่มเกริ่นทั้งที่ยังกดตรึงร่างบางไว้ใต้อาณัติร่างแกร่ง มือไม้ยังคงลากไล้สัมผัสผิวนวลสร้างความวาบหวามให้กับสาวน้อยไร้ประสบการณ์


“ระ...เราออกไปคุยกัน ข้างนอก ดะ...ได้ไหมคะ” เสียงหวานเริ่มขาดห้วงเมื่อฝ่ามือใหญ่ป้วนเปี้ยนบริเวณจุดอ่อนไหวของกายสาว


“พี่ว่าข้างในนี้บรรยากาศดีกว่านะ พี่ชอบมันเป็นส่วนตัวดี” น้ำเสียงทุ้มแฝงความนัยกระซิบชิดริมหูสร้างความหวามไหวคนตัวเล็กที่พยายามฝืนกายดิ้นรนหวังจะหลุดพ้นจากพันธนาการร้อนร้ายของจอมเผด็จการ


“ดะ...ได้....” คำอ้อนวอนที่หญิงสาวยังเอ่ยไม่จบประโยคถูกกลืนหายไปในทันทีที่ริมฝีปากร้อนระอุบดเคล้ากลีบปากอิ่มก่อนจะแทรกปลายลิ้นร้อนเข้าไปหยอกเย้ารุกเร้าปลายลิ้นเล็กๆ เพื่อดูดซับความหอมหวานปานน้ำผึ้ง


อื้อ...” เสียงหวานครางประท้วงหากแต่ร่างกายกับกระทำตรงกันข้าม เมื่อมือบางโอบรัดร่างแกร่งอย่างเผลอไผลบดเบียดความอวบอิ่มซ่อนรูปกับแผงอกกว้าง สร้างความรู้สึกรุ่มร้อนให้กับชายหนุ่มยิ่งนัก มือแกร่งซุกซนยังคงเคลื่อนไหวไปตามเรือนกายหญิงสาว แม้จะมีอาภรณ์ปิดบังขัดขวางแต่ก็ไม่สามารถปิดกั้นไอร้อนจากมือแกร่งของคนเจ้าเล่ห์ได้เลย


“ไวไฟไม่ใช่เล่นเลยนะคนดี แอ่นอกเบียดพี่แบบนี้อยากให้พี่สัมผัสใช่หรือเปล่า” จอมเผด็จการลอบยิ้มมุมปากจ้องมองหญิงสาวราวกับเสือร้ายหมายจะขย้ำเหยื่อชิ้นงามก่อนจะเลิกชายเสื้อตัวสวยที่หญิงสาวสวมใส่เผยให้เห็นทรวงงามขาวนวลกระตุ้นแรงปรารถนาภายในหายแกร่งจนมิอาจห้ามใจรั้งบราลูกไม้เนื้อบางที่ปกปิดความงามของทรวงอวบคู่สวยขึ้นเพื่อสัมผัสเนื้อแท้แห่งดอกไม้คู่สวยที่ประดับด้วยทับทิมสีหวานที่ทำให้อเล็กซ์หายใจติดขัดเลือดในกายของพลุ่งพล่านร้อนลุ่มดั่งเปลวเพลิงแผดเผาจนยั้งใจไม่อยู่ครอบครองดูดดึงยอดทรวงสีทับทิมฉ่ำหวานไว้ในอุ้งปากอย่างหิวกระหาย


อ๊ะ...ไม่นะ...ดะ..ได้โปรดหญิงสาวดิ้นรนด้วยความร้อนลุ่มผสมกับความเสียวซ่านยามเมื่อชายหนุ่มละเลงลิ้นร้อนไล้วนบนยอดทรวงอวบ ชายหนุ่มหาได้สนใจแรงขัดขืนหรือคำร้องขอจากหญิงสาวเลยสักนิดเพราะแรงปรารถนาและความต้องการที่กำลังลุกโชนภายในกายมีอำนาจมากจนทำให้อเล็กซ์ยั้งใจห้ามตัวเองไม่ไหว


“หวานละมุนนุ่มลิ้นเหลือเกินคนดี พี่ขอได้ไหมน้องแทม” คนตกอยู่ในห้วงดำกฤษณาพร่ำขอเว้าวอนเมื่อถอนริมฝีปากร้อนจากยอดทรวงสีทับทิมหลังจากครอบครองดูดดึงจนพอใจ


คนถูกถามไม่ตอบนอกจากส่ายหน้าเก็บกลั้นความรู้สึกกระสันซ่านที่ถูกชายหนุ่มปลุกเร้า “ได้โปรด อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ” ทิพย์วารีอ้อนวอนประวิงเวลา ภายในใจคิดหาหนทางเอาตัวรอดจากการถูกชายหนุ่มประหัตประหารพรหมจรรย์ แล้วจู่ๆเธอก็นึกถึงมารยาหญิงอาวุธที่ผู้หญิงทุกคนมีซ่อนไว้ภายในแต่ซึ่งแล้วแต่ว่าผู้หญิงแต่ละคนจะเลือกใช้เพื่ออะไร


“กลัวอะไร ฮืม... อย่าลืมสิยังไงเราก็ต้องแต่งงานกัน ถ้าพี่จะขอเชยชมเจ้าสาวของพี่ก่อนวันวิวาห์ก็ไม่น่าจะเป็นอะไร” ชายหนุ่มเอ่ยราวกับเด็กที่อยากได้อยากลิ้มลองเมื่อเจอของถูกใจ


“พะ..พี่แอลจู่โจมแบบนี้แทมกลัวนี่คะ” ร่างบางกระเถิบถอยร่นเล็กน้อยเมื่อจอมเผด็จการละจากทรวงอวบอิ่มของเธอ


“พี่ขอโทษ แต่พี่กลัวว่าน้องแทมจะไม่ยอมเป็นเจ้าสาวของพี่และหนีไปมีคนอื่น” อเล็กซ์เผยความต้องการและความรู้สึกที่เขามีต่อหญิงสาวให้ทิพย์วารีรับรู้ แต่การกระทำที่ผ่านมาของชายหนุ่มได้ทำลายความรู้สึกดีๆที่หญิงสาวเคยมีให้หมดสิ้นไปแล้ว ตอนนี้เธอมีแต่ความระแวง หวาดกลัวและชิงชังมากกว่าความรู้สึกอย่างอื่น


“แทม...จะยอมเป็นเจ้าสาวของพี่แอลก็ได้ค่ะ แต่พี่แอลต้องสัญญาว่าจะไม่ทำอย่างนี้อีกจนกว่าเราจะแต่งงานกัน” หญิงสาวพยายามสร้างเงื่อนไขเพื่อเป็นกำแพงป้องกันตัวเองในระหว่างนี้


“พี่สัญญา แต่ว่าตอนนี้ขอพี่ชื่นใจสักนิดก่อนไม่ได้หรือคนดี” คนเจ้าเล่ห์ยังคิดหาทางเอาเปรียบโดยมิรู้เลยว่ากำลังเข้าแผนของหญิงสาวพอดี


“เอ่อ...ก็ได้ค่ะ แต่ว่าพี่แอลเปิดไฟสักนิดไหมคะ แทมอยากเห็นหน้าพี่แอลให้ชัด มืดๆแบบนี้แทมกลัวค่ะ”


อเล็กซ์อมยิ้มกับคำพูดน่ารักที่ทำให้หัวใจของเขาพองโตเพราะคิดว่าหญิงสาวมีใจให้เขาเช่นกัน “โธ่ พี่ก็นึกว่าจะขออะไร ที่แท้ก็อยากมองหน้าพี่นี่เองคนดี” ร่างสูงลุกขึ้นตรงไปยังมุมห้องด้านในเพื่อกดสวิตซ์ไฟ ทันทีที่ชายหนุ่มก้าวลงจากเตียงทิพย์วารีก็ไม่รีรอที่จะลุกพรวดจากที่นอนแล้ววิ่งตรงไปยังประตูทางออกเพื่อตรงไปยังพาหนะส่วนตัวที่จอดต่อท้ายรถยนต์คันงามของชายหนุ่ม


คนเจ้าเล่ห์จอมเผด็จการวิ่งตามร่างบางไปทันทีก่อนที่โอกาสจะเป็นของเขาอีกครั้งเมื่อหญิงสาวสะดุดขาตัวเองล้มลงภายในห้องรับแขก


“โอ๊ะ...” ทิพย์วารีอุทานพร้อมกับพยายามชันกายลุกขึ้นแต่ดูเหมือนข้อเท้าของเธอจะแพลงทำให้หญิงสาวไม่อาจฝืนกายลุกขึ้น


“หึ...คิดว่าพี่โง่อย่างนั้นหรือถึงได้ใช้มารยาพูดจาหวานใส่หลอกให้พี่เผลอเพื่อจะได้หาโอกาสหนี เสียใจด้วยนะเพราะพระเจ้าไม่เข้าข้างคนเจ้ามารยาอย่างเราซะเท่าไร” ชายหนุ่มเอ่ยเยาะเย้ยพร้อมกับย่างสามขุมเข้ามาใกล้ในขณะที่คนเสียหลักกระเถิบถอยร่นจนหลังชิดโต๊ะรับแขกที่อยู่กลางห้อง


“แทมลืมไปว่าพี่แอลมักจะแสนรู้เสมอ” หญิงสาวตั้งใจเหน็บประชดประชันชายหนุ่มที่มักจะเอาชนะและอ่านความคิดเธอได้เสมอ


อเล็กซ์สะดุดกึกเมื่อได้ยินประโยคที่หญิงสาวสวนกลับ “นี่เราว่าพี่เป็นหมาอย่างนั้นหรือ” ชายหนุ่มถามเสียงขุ่นพลางกระชากต้นแขนเรียวบีบรัดอย่างแรงด้วยโทสะคุกรุ่น


ทิพย์วารีเหยียดยิ้มยั่วอารมณ์อีกฝ่ายแม้ว่าลึกๆเธอจะหวาดกลัวแต่เพราะเธอไม่อยากอยู่ภายใต้อำนาจคนเอาแต่ใจเธอจึงต้องฝืนฮึดสู้


“แทมไม่ได้พูดเลยสักนิดนะคะว่าพี่แอลเป็นหมา อย่าร้อนตัวสิคะพี่แอล มีสัตว์หลายประเภทนะคะที่มันฉลาดแสนรู้ แต่ก็ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของคนใจทราม” หญิงสาวตอกกลับเผ็ดร้อน เน้นคำว่าหมายอย่างจงใจยั่วอารมณ์อีกฝ่าย


“มันจะมากไปแล้วนะทิพย์วารี เธอจงใจด่าพี่ชัดๆ ยังจะมาปฏิเสธอีก ปากดีแบบนี้คงต้องทำโทษกันซะหน่อย” ว่าแล้วคนตัวโตก็จัดการกระชากร่างบางให้ลุกขึ้นพร้อมกับกระชากเนคไทน์ออกจากคอเพื่อพันธนาการข้อมือบางก่อนจะอุ้มหญิงสาวฟาดบ่าพร้อมกับกระหน่ำฝ่ามือหนาลงบนก้นงอนงามเต็มแรงเรียกเสียงร้องปวดแปลบไปตลอดทางจนกระทั่งถึงพาหนะหรูคันงานของชายหนุ่มที่จอดอยู่หน้าบ้าน


“คนบ้า แทมเจ็บนะ โอ๊ย!!” หญิงสาวดิ้นรนโวยวายไปตลอดทางจนเมื่อถูกโยนเข้าภายในรถก่อนที่ชายหนุ่มจะรีบปิดประตูแล้วเดินอ้อมมาขึ้นรถยังฝั่งคนขับพลางปิดประตูแล้วรีบสตาร์ทเครื่องยนต์ก่อนจะเหยียบคันเร่งขับเคลื่อนออกไปอย่างเร็วโดยไม่สนใจเสียงโวยวายของหญิงสาวที่นั่งข้าง


“หยุดรถเดี๋ยวนี้นะพี่แอล แทมบอกให้หยุดไม่ได้ยินหรือไง” หญิงสาวแหวใส่เสียงลั่น แต่อีกฝ่ายหาได้สนใจไม่ยังคงเพ่งสายตาไปยังถนนเบื้องหน้าเพื่อมุ่งสู่คฤหาสน์ส่วนตัว



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนผลงานขอ'ไรเตอร์นะคะ นักอ่านคือแรงใจของนักเขียน"

salinlinee


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


None
โดย Anonymous | 7 months, 2 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha