13. ซาตานร้ายลวงใจรัก ซีรี่ส์ เสน่หาซาตาน I

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : EP.2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“อา....อยากแตกก็แตกเลยอีหนู  พี่ก็จะแตกแล้วเหมือนกัน  อื้ม...โอ้ว...”  เขาส่งแรงโยกครั้งสุดท้าย  พร้อมกับอาการกระตุกถี่  เมื่อน้ำรักจำนวนมหาศาลถูกปลดปล่อยออกไป 

ชายหนุ่มถอนแก่นกายออกมาจากร่องสวาทที่บวมเป่ง  ก่อนจะรูดเครื่องป้องกันออกแล้วโยนมันทิ้งลงถังขยะอย่างไม่ใยดี  ก่อนจะเก็บมังกรตัวใหญ่กลับเข้าที่เดิม

“พี่ขา...  จะไปแล้วเหรอคะ  พี่ไม่เห็นกอดหนู  จูบหนู  บ้างเลยนะ  คนอะไร  ใจร้ายจัง  เอาเสร็จแล้วก็ไป”  สาวงามเดินเข้ามาโอบกอดเขาเอาไว้  ทรวงอกอิ่มดุนดันอยู่ตรงกล้ามเนื้อท้องของเขาอย่างยั่วยวน

“ไม่จำเป็นหรอก  ผู้หญิงอย่างเธอ  ก็แค่เครื่องระบายอารมณ์ของฉันเท่านั้น  ไม่จำเป็นต้องพรอดรักกัน  เพราะเธอไม่ใช่คนที่ฉันรัก  เข้าใจไว้ซะ  นี่ค่าตอบแทนของเธอ”  เขาหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าสตางค์ใบหนา  แล้วโยนลงบนโต๊ะให้เธอ  เงินจำนวนมากพอที่จะทำให้เธอไม่ต้องมาเรียกร้องอะไรจากเขาอีก 

อังเดรก้าวเท้าออกจากห้อง  แล้วกลับไปนั่งร่วมโต๊ะกับเพื่อนรักราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น  แต่เพื่อนของเขารู้ดี  ว่าซาตานในคราบเทพบุตรตนนี้ได้ปลดปล่อยไปเรียบร้อยแล้ว

 

เช้าวันต่อมา

อังเดรมาทำงานในตอนสาย  เนื่องจากเมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อย  เขาเข้าไปในห้องทำงานของตนเอง  และก็ต้องหงุดหงิดอย่างมาก  เมื่อพบว่าโต๊ะทำงานที่เคยรกรุงรังจนแทบหาอะไรเจอ ถูกจัดใหม่อย่างเรียบร้อย  เอกสารที่เคยรกจนเต็มโต๊ะ  ถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ  ซึ่งถ้าเป็นคนปรกติ  ก็คงชอบที่มันเป็นแบบนี้  แต่สำหรับเขา  เขาชอบโต๊ะรกมากกว่า  เพราะเขาจะรู้ดีว่าอะไรอยู่ตรงไหน  แต่ตอนนี้มันเรียบร้อยจนเขางงไปหมด  รู้สึกไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย

ท่านประธานหนุ่มใหญ่รีบกดโทรศัพท์ภายในไปยังโต๊ะเลขาหน้าห้อง  แล้วตะคอกเสียงดัง

(“ใครกันกล้ามาจัดโต๊ะให้ฉันฮะ!!!  เข้ามาหาฉันในห้องเดี๋ยวนี้เลย!!!”) เขาวางโทรศัพท์อย่างแรง  ไม่นานนัก  ใครบางคนก็ก้าวเข้ามา  คนที่เขาไม่คุ้นหน้า  แต่ก็เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

“ขอโทษค่ะ  ท่านประธาน เรียกดิฉันใช่ไหมคะ”

เธอกล่าวกับเขาอย่างสุภาพ  เมื่อตาสบตาก็เหมือนต้องมนต์สะกดบางอย่าง  ผู้หญิงคนนี้  ทำไมถึงได้สวยขนาดนี้นะ  รูปร่างอ้อนแอ้นอรชร  ชุดเดรสรัดรูปพอดีตัว  เปิดไหล่นวล  กระโปรงยาวเลยเข่าเล็กน้อย  ทรงผมที่ถูกมัดรวบตึง  ยิ่งทำให้เธอดูเป็นสาวเซ็กซี่มากขึ้น  เขาตะลึงงันอยู่สักพัก  จึงได้สติคืนมา

“เธอเองเหรอที่เป็นคนมาทำลายโต๊ะทำงานฉันน่ะ  รู้ไหมว่าเธอทำอะไรลงไป  แล้วนี่เธอเป็นใคร  มาทำอะไรที่นี่  บอกมาซิ!!!”  เขาตะคอกเธอเสียงดัง  อารมณ์หงุดหงิดยังไม่จางไปไหน

“ดิฉันชื่อ  ณัฐมน  กีรติการค่ะ  เรียกว่า  กอหญ้าก็ได้ค่ะ   ดิฉันเป็นเลขาคนใหม่ของท่านประธานค่ะ  คุณลุงอลัน  ไม่ได้เอาเอกสารของดิฉันให้คุณดูเหรอคะ”  เธอตอบเขาด้วยใบหน้าเรียบเฉย  ไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวใดๆ  ทั้งนั้น  ในเมื่อผู้เป็นบิดาของเขากำชับให้เธอกำราบเจ้านายจอมโหดคนนี้ให้อยู่หมัด  มีคนให้ท้ายแบบนี้เธอจึงไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวเขาแต่อย่างใด 

“อ๋อ  เธอเองเหรอ  เด็กฝากของคุณพ่อน่ะ”  เขามองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอีกครั้ง  ถึงว่าเคยเห็นเธอที่ไหน  ในเอกสารประวัติของเธอนั่นเอง  ตัวจริงสวยกว่าในรูปเยอะเลยแฮะ  สวยแบบนี้สินะ  บิดาของเขาถึงได้ติดใจจนขนาดยัดเยียดเธอมาเป็นเลขา  แล้วดูทำหน้าเข้าสิ  ไม่มีแววตาเกรงกลัวเขาสักนิด  สงสัยบิดาของเขาจะเสี้ยมมาล่ะสิท่า

“ท่านประธานไม่พอใจการจัดโต๊ะทำงานของดิฉันเหรอคะ  ดิฉันเห็นว่าโต๊ะนี้มันรกมาก  ราวกับว่าจะมีงูซ่อนอยู่หลายตัวอย่างนั้นแหละ  เลยช่วยจัดการให้มันเรียบร้อย  ตามหน้าที่ที่เลขาพึงกระทำให้กับเจ้านาย”

เธอไม่สนใจสายตาที่เหยียดหยันนั้น  แม้จะอึดอัดใจไม่น้อย  กับคำดูถูกของเขา

“นี่เธอ  กล้าประชดฉันเหรอฮะ!!!  ฉันชอบที่โต๊ะทำงานมันเป็นแบบนั้น  เธอรีบจัดการทำโต๊ะของฉันให้อยู่ในสภาพเดิมเดี๋ยวนี้เลยนะ  ไม่งั้นเราได้เห็นดีกันแน่” 

เขาออกคำสั่งเสียงกร้าว  แต่คนตัวเล็กกว่า  ไม่ได้ตกใจแม้แต่น้อย  ผู้หญิงอะไร  นิ่งได้ขนาดนี้ 

“ได้ค่ะ” 

เธอตอบสั้นๆ  แล้วจึงเดินตรงไปที่โต๊ะของเขา  ทำทุกอย่างให้กลับมาสู่สภาพเดิม  เขามองร่างบางที่ก้มๆ เงยๆ อยู่ตรงหน้า  สะโพกกลมกลึงน่าสัมผัสนั้น  ทำไมมันถึงได้เย้ายวนขนาดนี้นะ  อังเดร...  นี่แกจะบ้ารึเปล่า  นี่มันเมียเก็บพ่อของแกนะ  คิดบ้าอะไรอยู่เนี่ย 

ท่านประธานหนุ่มพยายามสลัดความคิดบางอย่างทิ้งไป  แล้วเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ทำงานตัวใหญ่  มองดูเธอรื้อโต๊ะของเขาไปเรื่อยๆ  มือน้อยเผลอปัดที่ทับกระดาษหินขนาดเท่ากำปั้น  ตกลงบนตักของเขาแล้วกลิ้งลงบนพื้น  จนเขาต้องร้องออกมาเสียงดัง 

“โอ๊ย!!!  นี่เธอ  แกล้งฉันรึไงกัน”   เขามองเธออย่างขุ่นเคือง ก็มันเฉียดกล่องดวงใจของเขาไปไม่กี่เซนติเมตรเองนี่นา 

“ขอโทษค่ะ  ดิฉันไม่ได้ตั้งใจ  เดี๋ยวจะเก็บให้นะคะ”  เธอแอบยิ้มขำ  แล้วเดินอ้อมโต๊ะไปยืนข้างเขา  กำลังจะหยิบที่ทับกระดาษขึ้นมา

“ขำมากนักรึไง  ยัยตัวแสบ  มานี่ซิ” 

ไม่รู้เพราะอะไรเขาถึงได้โมโหเธอมากขนาดนี้  ตอนนี้เขาไม่สนใจแล้วว่า  เธอจะเป็นอะไรกับผู้เป็นบิดา  ผู้หญิงคนนี้กล้าท้าทายเขา  เธอต้องได้รับบทเรียนที่สาสม

เขาคว้าคนตัวเล็กกว่ามานั่งทับบนตักหนา  แล้วกดจูบไปที่ริมฝีปากบางโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว  ร่างบางตกใจสุดขีด  เธอดิ้นรนจนสุดกำลัง  เกิดมาก็เพิ่งจะโดนจูบเป็นครั้งแรกก็วันนี้แหละ

“คนเลว!!!”  เธอลุกพรวด  ก่อนจะเงื้อมือขึ้นมาแล้วฟาดไปที่ใบหน้าของท่านประธานหนุ่ม  ไม่สนใจแล้วว่า  เขาจะไล่เธอออกหรือเปล่า  ถ้าต้องทำงานกับเจ้านายแบบนี้  เธอก็ไม่ทำด้วยหรอก

ฉาด!!!

ฝ่ามือน้อยปะทะที่แก้มหนาอย่างแรง  อังเดรตกใจมาก  ตั้งแต่เกิดมา  เขาไม่เคยโดนผู้หญิงตบหน้ามาก่อน  นี่เธอเป็นใคร  ถึงกล้าทำกับเขาแบบนี้

“นี่เธอ!!!  มันจะมากไปแล้วนะ”  เขาคว้าข้อมือเล็กมาบีบเอาไว้แน่น  ใบหน้าแดงก่ำด้วยความกราดเกรี้ยว

“ไม่มากไปหรอก  สำหรับคนฉวยโอกาสอย่างคุณ  ถ้าจะไล่ฉันออกก็ตามสบายเลย  ฉันไม่ทำงานกับคนเลวๆ อย่างคุณหรอก  ปล่อยนะ!!!”  เธอพยายามแกะมือนั้นออก  ข้อมือของเธอแดงช้ำ  รู้สึกเหมือนกระดูกจะแตกเสียให้ได้

“ทำไม!  โดนจูบแค่นี้ทำเป็นสะดีดสะดิ้งเหรอฮะ  ทีนอนกับคนแก่คราวพ่อ  ไม่เห็นมีปัญหาอะไรนี่  หรือชอบของเหี่ยวๆ  เนื้อแน่นๆ แบบนี้  ไม่ถูกสเปคเธอรึไง”  เขาพูดจาดูถูกเธออีกครั้ง  แต่ตอนนี้เธองงไปหมดแล้ว  ไม่เข้าใจว่าเขาพูดอะไร

“คุณพูดอะไรของคุณน่ะ  ฉันไม่เข้าใจ”  เธอถามเขาอย่างสงสัย  ใบหน้าใสซื่อจนเขาเกือบจะหลงกล

“อย่ามาทำเป็นไม่รู้เรื่องหน่อยเลย  เธอเป็นเมียน้อยพ่อฉันไม่ใช่รึไง  ไม่งั้นพ่อคงไม่ลงทุนไล่เลขาของฉันออก  แล้วให้เธอมาทำแทนหรอก  อย่ามาทำหน้าตาใสซื่อไร้เดียงสา  ฉันรู้ว่าข้างในของเธอมันเน่าเฟะขนาดไหน  มานี่  ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าอย่ามาบังอาจมาตบหน้าคนอย่างฉัน!!!”

 เขาลากเธอให้เข้าไปในห้องนอนที่อยู่ด้านหลังห้องทำงาน  แล้วผลักสาวน้อยให้ล้มลงบนเตียงอย่างแรง

 

ณัฐมนตกใจจนแทบช็อค  นี่เขาคิดว่าเธอเป็นเมียน้อยพ่อเขาอย่างนั้นหรือ  แล้วนี่เขาจะทำอะไรเธอ  เลขาสาวรีบขยับตัวหนี  เมื่อเห็นเขาดึงเนกไทออกจากคอ

“คุณ...  คุณเข้าใจผิดแล้วนะ  ฉันไม่ได้เป็นเมียน้อยของคุณลุงนะคะ  ฉันเป็นลูกสาวของเพื่อนสนิทท่านเท่านั้นเอง  ถ้าคุณไม่พอใจที่ฉันมาทำงานที่นี่  ฉันจะไม่มาแล้วก็ได้  แต่อย่ามาทำอะไรบ้าๆ นะ  ฉันขอร้อง”  เธอพยายามใช้ไม้อ่อนกับเขา  เมื่อเห็นคนตัวโตก้าวขึ้นมาบนเตียง

“เธอจะเป็นใคร  ฉันไม่สน  แต่คนที่กล้าทำร้ายฉัน  มันต้องได้รับบทเรียนที่สาสม”   ซาตานร้ายไม่รอช้าตะครุบร่างบางให้เข้ามาในอ้อมกอด  แล้วจูบไซ้ไปทั่วซอกคอของเธอทันที 

มือหนาบีบขยำทรวงอกอิ่มที่อยู่ภายใต้ชุดเดรสตัวสวยอย่างเมามัน  ร่างบางพยายามดันตัวเขาออกไป  พร้อมกับร้องตะโกนให้คนช่วย

“ช่วยด้วย!!!  ใครก็ได้ช่วยด้วย!!! เธอร้องตะโกนสุดเสียง  เขาได้แต่ยิ้มเยาะ  เธอทำราวกับเป็นสาวบริสุทธิ์ไม่เคยต้องมือชายได้อย่างแนบเนียนมาก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"สำหรับผู้ที่ให้เหรียญสนับสนุนจะมีเรื่องราวของตอนพิเศษให้อ่านเพิ่มเติมด้วยนะคะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha