13. ซาตานร้ายลวงใจรัก ซีรี่ส์ เสน่หาซาตาน I

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 10 : EP.10


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“ใครจะให้กินทุกวันล่ะคะ  พรุ่งนี้กอหญ้าก็กลับบ้านแล้ว”  เธอตอบอย่างงอนๆ ให้คนเอาแต่ใจตัวเอง

“กลับแล้วก็มาใหม่ได้นี่นา  อย่าลืมสิ  ว่าพี่มีห้องนอนอยู่ด้านหลังห้องทำงานนะ  พร้อมจะกินเมียตลอดเวลานั่นแหละ”  เขาส่งสายตาเจ้าเล่ห์  ราวกับราชสีห์ที่จ้องมองเหยื่อ

“คนลามก  พอเลยนะ  กอหญ้าไม่ให้แล้ว”  เธอจะดันตัวเขาออกไป  แต่อาวุธที่ตั้งลำรอมีหรือจะหดกลับเข้าไปในลำกล้องได้อย่างง่ายดาย

“ไม่ให้ก็จะเอา”  คนเอาแต่ใจปลุกเร้าอารมณ์เธออีกครั้งด้วยการพรมจูบไปทั่วหน้าท้องแบนราบลงมาจนถึงเนินเต่าอวบอูมด้านล่าง

ลิ้นร้อนดูดดึงไปที่เม็ดเสียวของสาวน้อย  ทำให้ร่างบางต้องยกสะโพกขึ้นลงตามแรงสัมผัสนั้นอย่างห้ามไม่ไหว  ยิ่งเมื่อเขาแผ่ลิ้นหนาปาดเลียไปทั่วร่องงาม  เพื่อดูดกลืนน้ำหวานของเธอ  เธอถึงกับต้องร้องครวญครางออกมาแทบไม่เป็นภาษา

“อื้ม...  อ๊ะ...  ซี๊ด...พี่อังเดร  กอหญ้า  เสียวไปหมดแล้วนะคะ”  เธอลูบคลำศีรษะของเขาไปทั่วอยากจะดันมันให้ออกห่างจากของสงวนของตัวเองเสียจริง

“เดี๋ยวกอหญ้าจะเสียวมากกว่านี้อีกนะ”  เขายิ้มให้เธอ  ก่อนจะสอดนิ้วกลางเข้าไปเปิดช่องทางรักที่เล็กและแคบนั้นพร้อมกับสอดมันเข้าๆออกๆ  นี่ขนาดนิ้วของเขา ร่างกายเธอยังตอดนิ้วเขาจนแทบขยับไม่ไหว  แล้วถ้าเธอเจอเข้ากับท่อนเนื้อของเขามันจะเป็นยังไงนะ

เขายันกายขึ้นมา  แล้วคว้าท่อนเอ็นขนาดใหญ่ยักษ์เอาไว้  ก่อนจะรูดมันขึ้นลงสองสามครั้ง  เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อม

เธอมองอาวุธคู่ใจของชายหนุ่มอย่างตื่นกลัว  ไม่เข้าใจว่ามันจะเข้าไปในตัวของเธอได้ยังไง  จนเมื่อเขาเริ่มจับส่วนหัวที่เบ่งบานและมีน้ำฉ่ำเยิ้มถูไถไปที่ร่องสวาทของเธอ  สาวน้อยก็ลืมคิดเรื่องความเจ็บปวดไปชั่วคราว 

เขาค่อยๆ  ยัดท่อนเอ็นเข้าไปในตัวของเธออย่างช้าๆ  ร่างกายของเธอตอดรัดเขาตลอดเวลา  ทั้งที่มันยังเข้าไปไม่ถึงไหนด้วยซ้ำ

“อ๊ะ  อูย...  กอหญ้า  เจ็บค่ะ”  ความรู้สึกเจ็บปวดแล่นเข้ามา  เมื่อพื้นที่สงวนถูกเขารุกราน  มันปวดหนึบไปหมดเหมือนจะแตกสลายเสียให้ได้

“ทนหน่อยนะคนดี  เดี๋ยวก็จะไม่เจ็บแล้วนะ”  เขาเองก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน  ร่างกายของเธอตอดเขาตึบๆ  เขาจึงตัดสินใจจ้วงแทงท่อนเอ็นพรวดเดียวเข้าไปในตัวของสาวน้อย   และตอนนั้นเองที่เขารู้สึกได้ว่าเยื่อพรหมจรรย์ของเธอได้ขาดผึงไปจนหมดสิ้นแล้ว  และเขาก็ได้เป็นคนแรกของเธอสมใจปรารถนา

“กรี๊ด!!!  พี่อังเดร  ฮือๆๆ  กอหญ้าเจ็บ  เจ็บจะตายอยู่แล้ว  ฮือๆๆ”  น้ำตาของเธอไหลรินออกมาโดยอัตโนมัติ  มันเป็นความเจ็บปวดที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อนเลยในชีวิตนี้

“อย่าร้องไห้เลยนะคนดี  พี่รักกอหญ้านะ  รักมากที่สุด”  และแล้วเขาก็พูดคำว่ารักออกมาในเวลาที่เธอต้องการมากที่สุด  เขาก้มลงจูบที่ริมฝีปากของเธอเป็นการปลอบประโลม  แม้จะยังไม่ยอมขยับร่างกาย

“ทำไมมันถึงได้เจ็บขนาดนี้คะ  กอหญ้าจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว”  เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น  มองหน้าเขาแววตาช่างน่าเอ็นดูเหลือเกิน

“งั้นให้พี่ขยับนะครับ  กอหญ้าจะได้หายเจ็บนะ”  เขาจูบเธออย่างดูดดื่มและเร่าร้อน  จากนั้นจึงค่อยๆ  โยกสะโพกเข้าหาร่างบาง  แม้มันจะทำได้ค่อนข้างลำบาก  เนื่องจากช่องทางรักที่มันคับแน่นด้วยไม่เคยผ่านการใช้งานมาก่อน

“อื้ม...  กอหญ้าจ๋าาา  อย่ารัดพี่แน่นนักสิครับ  อ่า... ซี๊ด...”   เขาร้องคราง  เมื่ออาวุธคู่ใจถูกกายสาวตอดไม่หยุด

เขาเริ่มเร่งความเร็วในการทำศึกรักมากขึ้น  ประกอบกับการดูดกลืนทรวงอกอิ่มอย่างเมามัน  คนใต้ร่างเริ่มคลายจากอาการเจ็บปวด  แต่ความเสียวซ่านกลับทวีความรุนแรงมากขึ้น  มือน้อยจับที่แขนของเขาแล้วจิกมันอย่างแรง  ด้วยไม่รู้จะทำเช่นไรให้ความรู้สึกนี้มันจางลง

สะโพกหนาเด้งรัว  เสียงเนื้อหน้าขาของทั้งสองคนกระทบกันดัง  ลั่น น้ำหวานของเธอค่อยๆ ไหลเยิ้มออกมาช่วยเพิ่มความไหลลื่นให้เขาอย่างไม่รู้ตัว  เสียงร้องครางดังระงมไปทั่วห้องนอนขนาดใหญ่  หน้าอกงามกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงส่งจากคนตัวโต

เขาก้มลงดูดที่ลำคอและริมฝีปากเล็กอย่างรุนแรง  อารมณ์ดิบในการร่วมรักเริ่มมีมากขึ้นตามสัญชาตญาณของนักล่า  ปากเล็กเริ่มบวมช้ำจากบทรักที่เร่าร้อนแต่มันกลับสุขสมจนเธอไม่อาจต้านทานได้

สะโพกหนากดย้ำลงไปเน้นๆ  ทั้งเข้าสุดออกสุด  ก่อนที่เขาจะถอนท่อนเอ็นที่ส่วนปลายของมันมีเลือดสาวติดอยู่ออกมาแล้วจับเธอนอนคว่ำหน้าลง  จากนั้นก็จับสะโพกบางแอ่นขึ้นมาเพื่อรับศึกอีกครั้ง

เขาสอดใส่แท่งเอ็นที่ขยายใหญ่เต็มที่จนเห็นเส้นเลือดผุดออกมาเข้าไปในร่องสวาทของเธอจากทางด้านหลัง  แล้วเร่งจังหวะซอยถี่ๆ เน้นๆ  มือหนาข้างหนึ่งก็อ้อมไปบีบเค้นทรวงอกอิ่มอย่างมันมือ

“อ่า....พี่จะแตกแล้วที่รัก  จะแตกแล้ว   ซี๊ด...  อื้ม...”  เขาร้องคำรามเมื่อใกล้เสร็จสม  และรับรู้ได้ว่าเธอเองก็ใกล้ถึงเส้นชัยพร้อมกัน

“อ๊ะ...อูย  ซี๊ด... กอหญ้าก็จะไม่ไหวแล้วค่ะ...”  เธอร้องครางอย่างไม่รู้อายเพราะอารมณ์สวาทมันพุ่งพล่านจนถึงขีดสุด

เขาส่งแรงเด้งรัวเข้าไปอย่างต่อเนื่อง  ก่อนจะปลดปล่อยทายาทซาตานเข้าไปในตัวของเธออย่างมากมายมหาศาล 

ป๊อก!!

แก่นกายใหญ่ยักษ์ถูกถอนออกมาจากตัวของเธอจนเกิดเสียงดัง  สาวน้อยล้มตัวลงนอนอย่างอ่อนแรง  ความสงสัยมากมายเกิดขึ้นในใจ

“พี่อังเดรคะ  ทำไม  กอหญ้าถึงได้เจ็บขนาดนี้ล่ะคะ  ทั้งๆ ที่เราก็มีอะไรกันไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ”  เธอถามเสียงหอบเหนื่อย  แต่ก็ยังอยากรู้

“ที่รักจ๋า...เอ่อ...พี่มีเรื่องจะสารภาพ...ความจริงแล้ว...นี่เป็นครั้งแรกของกอหญ้านะ”  เขาล้มตัวลงนอนกอดเธอเอาไว้แน่น 

“อะไรนะคะ  หมายความว่ายังไงคะ  นี่พี่  หลอกกอหญ้าเหรอคะ”  เธอหันมามองหน้าเขาอย่างขุ่นเคือง  น้ำตาไหลออกมาเมื่อรู้ว่าถูกเขาหลอก

“พี่ขอโทษนะที่รัก  แต่พี่อยากให้กอหญ้ายอมรับรักของพี่เท่านั้นเอง  อย่าโกรธพี่เลยนะครับ  พี่รักกอหญ้าจริงๆ นะ”  เขากำลังจะจูบเธอ  แต่เธอกลับผลักเขาออก  กำลังจะลุกออกไปจากเตียง  ดีที่เขาคว้าตัวเธอไว้ได้ทัน

“คนหลอกลวง  กอหญ้าเกลียดพี่  เกลียดพี่ที่สุดเลย  ทำไมทำกับกอหญ้าแบบนี้คะ  ฮือๆๆ”   เธอร้องไห้ออกมาอย่างหนัก  ทำไมถึงได้โง่ให้เขาหลอกได้ขนาดนี้นะกอหญ้า

“ไม่นะ  กอหญ้า  อย่าเกลียดพี่นะ  พี่รักกอหญ้าจริงๆ  กอหญ้าจะตบจะตีพี่ยังไงก็ได้  พี่ยอมทั้งนั้น  แต่อย่าทิ้งพี่ไปเลยนะ  พี่ขอโทษ  ที่พี่ทำลงไปทั้งหมด  เพราะพี่รักกอหญ้านะ  รักมาก”  เขาดึงตัวเธอมากอดเอาไว้

“รักแล้วทำไมทำแบบนี้คะ  เห็นกอหญ้าเป็นผู้หญิงใจง่ายหรือยังไงคะ  ที่กอหญ้ายอมให้พี่ทำ  เพราะนึกว่า  กอหญ้าเป็นของพี่ไปแล้ว  กอหญ้าเสียใจแค่ไหนรู้บ้างไหม”  เธอร้องไห้ให้กับความสาวที่เสียไป

“เพราะพี่ไม่รู้ว่าจะจีบกอหญ้ายังไงดี  เลยต้องใช้ทางลัดแบบนี้ไงล่ะครับ  ไม่เอานะ  พี่บอกแล้วไง  ว่าพี่จะดูแลกอหญ้าเอง  พี่จะมีกอหญ้าคนเดียว  จะไม่มีผู้หญิงคนอื่นอีกแล้วนะครับ  กอหญ้าให้อภัยพี่เถอะนะ”  เขามองสบตาของเธอ  แววตาที่มุ่งมั่นนั้น  บอกว่าเขาพูดจริงจากใจ

“พี่รักกอหญ้าจริงๆ ใช่ไหมคะ  ไม่ได้หลอกกอหญ้าอีกใช่ไหไม  แม้จะโกรธ  แต่เธอเป็นของเขาไปแล้ว  และความรู้สึกของเธอที่มีต่อเขา  มันก็เปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้เหมือนกัน

“ครับ  พี่ไม่ได้หลอกกอหญ้านะ  ชีวิตของพี่  จะมีเมียคนนี้คนเดียว  จะไม่มีคนอื่นอีกแล้ว  ตกลงไหม  เมียจ๋า”  เขาจูบที่แก้มของเธออย่างเอาใจ

“ถ้าพี่สัญญาว่าจะไม่ทิ้งกอหญ้า  กอหญ้า...ยอมให้อภัยก็ได้ค่ะ” เธอยิ้มเขินและปาดน้ำตาของตัวเองด้วยท่าทางงอนๆ

“น่ารักที่สุดเลยเมียพี่  งั้น  เรามาต่อกันนะ  พี่ยังไม่หายอยากเลย”  เขาส่งสายตาวิงวอนไปหาเธอ

“ไม่ค่ะ  กอหญ้าไม่ให้แล้ว  ถือว่าเป็นการลงโทษที่พี่หลอกกอหญ้า”  เธอดึงผ้าห่มมาคลุมตัวเอาไว้  แล้วนั่งหันหลังให้เขา

“โธ่  อย่าลงโทษพี่แบบนี้สิครับ  จะให้พี่ซื้ออะไรให้กอหญ้าก็ได้นะ  แต่เรื่องนี้พี่ขอนะครับ  นะ”  เขาซุกใบหน้าคมลงบนซอกคอของเธอ  หวังจะปลุกเร้าอารมณ์ของเธออีกครั้ง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"สำหรับผู้ที่ให้เหรียญสนับสนุนจะมีเรื่องราวของตอนพิเศษให้อ่านเพิ่มเติมด้วยนะคะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha