ฉันจะรักนายเท่าลมหายใจ

โดย: นมข้นหวาน



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 10 : ผู้มาเยือน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ณ.หน้าร.ร.เซชุน

ยินดีตอนรับค่ะนายท่าน

สวยจังเลยน้องสาวชื่ออะไรคะหืออย่าก้มเงียบสิได้ยินไหมคนถามน่ะห่ะ

ปล่อยมือเขาซะคาฟิว

ไอ้คาลิแก

เห้ยหยุดพอได้แล้วคาฟิว

โธ่โว้ยฝากไว้ก่อนเถอะแก

มาเอาคืนด้วย

พี่ไปม่อน

ไม่เป็นไรอากิฉันอยู่นี้ไม่ต้องกลัวพวกนี้หรอก

อ้าวเห้ย

พอได้แล้วการิว

ไม่เจอกันนานน่ะพี่การิว

ไม่เห็นจำได้ว่าฉันมีน้องแบบแกไอ้กาชิว

ครับอาจจะใช่ไม่เป็นไรครับผมเข้าใจ

แก

การิว

"และเสียงหนึ่งก็พูดขึ้น"

ทำอะไรกันน่ะห่ะ

"ทุกคนหันไปตามเสียงที่พูดขึ้น"

ทำอะไรกันหรอ(ยิ้ม)

เธอ

คาฟิว

บีเทล

แกรู้จักด้วยหรอคาฟิว

อยากให้ฉันพูดไหมล่ะ

ก็แล้วแต่พูดสิ 

"บีเทลจากที่อยู่ข้างหลังก็ได้เดินออกมาให้เห็นหน้าทุกคนถึงกับอึ้งในสิ่งที่เห็น"

ใช้เธอจริงหรอบีเทล

นางฟ้า

ไม่ใช่เธอต้องเป็นนางไม้ใช่ไหม

พอได้แล้วสวยมากเลยบีเทล

ขอบใจน่ะ(ยิ้ม)

แล้วหูนี้

มีคนให้น่ะ

ใครหรอ

ไม่บอก

เฮ้ยๆหันมามองกันบ้างเซ่

อะไรของพวกแกยุ่งอะไรด้วยว่ะ

สวยจังผู้หญิงคนนั้นพี่ไปม่อน

ใช่เนี่ยนะหรอองค์หญิงบีเทล

สวยกว่าที่คิดแหะ

พอเลยชินเซ

รู้หรอกน่า

คิดอะไรว่ะ

อย่าหาเรื่องกันสิมีองค์หญิงสวยขนาดนี้ก็ไม่บอก

หมายความว่าไง

เธอเป็นที่ต้องการสำหรับพวกเราเลยแหละ(ยิ้ม)

แก

ไม่ต้องหรอกโปรเวเชื่อใจฉัน

อะอืม

พวกนายด้วยน่ะ

อืม

ทราบครับ

ฉันเชื่อใจเธอ

บีเทล

อึ้งเลยน่ะ5สิงห์5ราตรีเชื่อคนง่ายจัง

ชินเซ

ไม่แปลกใจเลยทำไมองค์หญิงองค์เก่าถึงได้มาหาพวกฉันเพราะแบบนี้เองฮ่าฮ่าฮ่า

ผิดแล้วล่ะองค์หญิงองค์เก่าน่ะเขาหลอกแกชัดๆ

อะไรๆเธอรู้ได้ยังไงมันอาจจะไม่ใช่แบบที่เธอคิดก้อได้

จริงเหรอหึ

"ยืนตรงหน้าชินเซจนชินเซเซไปข้างหลังนิดหน่อย

เธอแน่ใจจังเลยนะ

แน่ยิ่งกว่าแน่ซะอีกเพราะมีคนที่เชื่อคนตัวฉันคอยอยุ่ข้างๆฉันและจะอยุ่กับฉันตลอดไป

บีเทล

องค์หญิง

หนูน้อย

นางฟ้า

เธอ

มีอะไรอีกไหมนี่มันงานร.ร.เชชุนร.ร.ของฉันจะมารวมงานหรือจะมาหาเรื่อง

มันจะมากเกินไปแล้วน่ะคิดว่าเธอวิเศษมาจากไหนคิดจะไล่พวกฉันงั้นหรอ

อย่ายั่วบีเทล

แล้วแกเป็นใครห่ะ

การที่จะเป็นที่หนึ่งต้องมีฝีมือดีถึงจะเป็นที่หนึ่งได้แปลว่าเธอก็ไม่ใช่ย่อยนี้เก่งเหมือนกันสิน่ะขนาดรุ่นพี่ของเธอคาฟิวน่ะยังแพ้ฉันเลย

อะไรน่ะแก

เพี๊ยะ

เป็นไงพอขะรุ้รึยังว่าฉันเก่งแค่ไหน

บีเทล

ไอทำอะไรสักอย่างสิ

ไม่ต้องหรอกฉันเตือนแล้วก็ไม่ฟังถือว่ายายนั้นมันอวดเก่ง"ผิดคน"อย่าไปยุ่งล่ะถ้าไม่อยากโดนลูกหลงถ้ายายนั้นโกรธเอาไม่อยุ่หรอกห่างๆดีที่สุด

กลุ่มเด็กนักเรียน

มีอะไรกันน่ะ

น่าจะมีเรื่องกันน่ะน่าจะมีเรื่องกันน่ะที่หน้าร.ร.นะ

จริงหรอ

นี่นั่นมันร.ร.ชินรุยะนี้

ใช่แล้วนั้นบีเทลโดนอากิแห่งร.ร ชินรุยะตบหรอทำไงดี

มีอะไรกันหรอสาวๆหือ

ร.ร.ชินรุยะตบนักเรียนร.ร.เรา

อะไรน่ะใครคนที่โดนตบน่ะ

บีเทล

ห๊าาาาาาซวยแล้วไอโต๊

ทางด้านหน้าร.ร.เซชุน

ฮ่าฮ่าคิดว่าจะแน่

เนี่ยหรอองค์หญิงที่พวกแกเลือกไม่ได้เรื่อง

แก

อาชิไม่

ชิ

พอได้แล้วอากิ

พอก้อได้

"บีเทลที่ตอนนี้ได้แต่ก้มหน้าเพราะถูกแรงตบไปเต็มมันชาไปทั้งหน้าความคิดก้อได้แต่คิดเนี่ยหรอเจ้าหญิงของร.ร.ชินรุยะมือหนักจังแหะเจ็บจนชาเลยคิดแล้วก้อขำตัวเองปล่อยให้เขาทำได้เนอะแต่มันยังไม่จบหรอกนางเอกต้องมีคนเดียวมันมีสองคนไม่ได้"

"ก่อนที่ไปม่อนจะเดินมาจูงมือของอากิกลับบีเทลที่ได้แต่ก้มหน้าก็ได้จับมือเอาไว้เสียก่อน"

ไม่เข็ดรึไงห๊ะ

ใช่ไม่เข็ด

กะแก

กระจอกจัง

อะไรน่ะ

กระ จอก เข้าใจไหม

แก

"อากิที่กำลังจะง้างมือจะตบบีเทลอีกครั้ง"

หมับ

กะแกปล่อยน่ะ

"ทุกคนถึงกับอึ้งในสิ่งที่บีเทลทำ"

จะตบหรอ

"ใบหน้า​ที่เคยยิ้มเปลี่ยนเป็นอีกอย่างในตอนนี้คือเย็นชาและเยือกเย็น"

กะกะแกมะมะมันไม่ใช่คน

ก็เมื่อกี่ยังด่าฉันอยู่เลยนี่เจ้าหญิงอากิ

กะกะแกปล่อยฉันน่ะฮือฮือกะกะแกปล่อยฉันน่ะฮือฮือ😂😂😂😂

อะอะไรน่ะอากิเป้นอะไร

"ในสิ่งที่ทุกคนเห็นคือผู้หญิงตัวเล็กๆที่กำลังจับมืออากิไว้ไม่รู้ว่าแน่นหรือไม่แน่นแต่สิ่งที่อากิเห็นมันไม่ใช่แค่​ผู้หญิงตัวเล็กๆแต่มันคือความน่ากลัวเยือกเย็นและอำมหิตในเวลาเดียวกันเวลาเธอยิ้มเธอน่ารักแต่ถ้าโกรธเธอน่ากลัวจนอากิต้องร้องไห้ออกมาแบบไม่รู้ตัว"

อากิอากิ

ฮือฮือฮือฮือน่ากลัวน่ากล้วน่ากลัว

"บีเทลที่ตอนนี้ได้ก้มหน้าตั้งนานก้อได้หันมามองไปม่อนและอากิไปม่อนเห้นหน้าของบีเทลเป้นรอยฝามือของอากิใบหน้าขาวๆของบีเทลเลยทำให้เห้นชัดและตาของไปม่อนได้ไปเห้นข้อมือที่บีเทลจับเอาไว้ก่อนหน้านี้เป้นรอยแดงเหมือนถูกบีบรัดอย่างแรงจนเป้นรอยเขียวไปม่อนก้อสงสัยเหมือนกันทำไมอากิโดนบีบแขนเป้นรอยแดงช้ำแล้วทำไมไม่เรียกเขาหรือไม่ก้อเรียกคาฟิวหรือไม่ก้อชินเซและกาชิวทั้งที่อยุ่ใกล้ๆกันไปม่อนได้มองไปยังบีเทลที่กำลังถูกสำรวจจากโปรเวและคนอื่นๆเธอไม่มีทางทีที่สะทกสะท้านอะไรเลยและความสงสัยนั้ั้้นทำให้บีเทลได้มองกลับมายังไปม่อนและอากิทำให้อากิถึงกับสะดุ้งเพราะสายตานั้นมันอำมหิตกว่าที่เธอคิดส่วนไปม่อนนั้นด้อเห้นเช่นกันสิางที่ไปม่อนเห้นนั้นมันคือร่างสีดำและสายตาเยืยกเย็นและเย็นชาไม่รุ้สึกอะไรไปม่อนได้สะดุ้งเพราะเสียงของอากิที่ร้องกริ๊ดขึ้น"

อากิอากิ

เธอทำอะไรอากิห๊ะยายปีศาจ

นายว่ายังไงน่ะทียายนั้นทำเพื่อนฉันยังไม่ว่าเลย

พอไอไม่ต้องอากิไม่เป้นบ้าหรอกเอาใจใส่หน่อยแล้วกัน

"ก่อนที่บีเทลจะเดินเข้าร.ร.ไปนั้นก้อได้พูดขึ้น"

แต่ว่าอยากไปทำแบบนี้กับใครนักล่ะเพราะถ้าฉันเป็นคนนั้นยายนี้ไม่มาอยู่ตรงนี้ตั้งนานแล้ว

"แล้วก็เดินเข้าร.ร.ไป"

ยายนั้นมันอะไร

เอาเรื่องเหมือนกันนะไอ้เราก้อนึกว่าผู้หญิงตัวเล็กแบบนั้นจะทำอะไรไม่ได้ซะอีก

สนุกดีนะครับได้รู้เรื่องอะไรเยอะแยะเลยว่าไหมครับไปม่อน

คงงั้นถ้ายัยนี้ไม่ดื้อจริงพวกน้องฉันเอามาไม่ได้หรอก

เอาไงต่อดีกับอากิน่ะ

กับบ้านก่อนแล้วกันตินเย็นมาไหมวันนี้ตอนเช้าไม่ค่อยดี

ครับๆๆ

แบกสิคาฟิว

ฉันคนป่วยน่ะเว้ย

เลิกแหกปากได้แล้วน่าไปขึ้นรถ

เธอมันแน่จริงๆฉันจะเอาเธอเป้นองค์หญิงของฉันให้ได้บีเทล

เฮ้ขึ้นรถได้แล้ว

อืมรอฉันก่อนน่ะบีเทล

(ติดตามต่อพรุ่งนี้น่าติดตามต่อพรุ่งนี้น่าวันนี้ฝันดีค่ะ)😪😪😪😪😪😪😴😴😴😴😍😍😍


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"อ่านกันเยอะๆนะ"

นมข้นหวาน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha