ซุ้มรักยอดยาหยี

โดย: วีนัส ละอองดาว/ยติยา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 1 : ต้องยอม


ตอนต่อไป

ต้องยอม

 

แก้มใสตื่นได้แล้ววันนี้สอบวันสุดท้ายไม่ใช่เหรอเสียงเรียกใสกังวานพร้อมแรงเขย่าที่แขนทำให้ร่างของแก้มใสลืมตาขึ้นมองแก้วตาที่แต่งตัวกำลังจะไปทำงาน

สอบ !  พี่แก้วกี่โมงแล้วร่างแก้มใสดีดตัวตื่นจากที่นอนถามเสียงตื่น

เจ็ดโมงครึ่งแล้วรีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงไปกินข้าวด้วย

ขอเวลาสิบนาทีแปบเดียวค่ะพูดจบแก้มใสรีบก้าวลงจากเตียงวิ่งเข้าห้องน้ำทันทีแก้วตาได้แต่ส่ายหน้าเบาๆ กับนิสัยของน้องสาวเธอ

แก้มใส หรือ นางสาวศิริกานต์ อินทนนท์ ลูกสาวคนเล็กของบ้านอินทนนท์อดีตนักธุรกิจใหญ่ที่ตอนนี้ทั้งครอบครัวเหลือเพียงแค่สองพี่น้องหลังจากอุบัติเหตุเมื่อสองปีที่แล้วได้พรากชีวิตพ่อกับแม่ของพวกเธอจากไปตลอดกาลและด้วยวัยที่ทั้งคู่ยังเล็กทำให้บริษัทถูกฟ้องร้องล้มละลายและบ้านถูกยึดโดยที่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้เลย

แก้วตา หรือ นางสาวพราวนภา  อินทนนท์ พนักงานบัญชี วัย 23 ปี หลังจากบ้านถูกยึดใช้หนีสิ้นทั้งหมดเธอสองพี่น้องนำเงินก้อนสุดท้ายมาเช่าบ้านหลังเล็กอยู่ด้วยกันทำงานส่งแก้มใสเรียนจนใกล้จบอดีตชีวิตที่สุขแสนสบายมีคนคอยเข้าใจใส่มีพ่อแม่ที่รักใคร่กับต้องดิ้นรนหาเลี้ยงปากท้องแต่เธอกับแก้มใสไม่เคยท้อต่อโชคชะตา แก้มใสเดินลงมาจากชั้นสองของบ้านหยุดนั่งลงบนเก้าอี้ยื่นซองจดหมายสีขาวให้แก้วตาที่นั่งรอกินข้าวด้วยกันทุกวัน

แก้มให้แก้วตารับมาเปิดดูพบว่ามีเงินจำนวนหนึ่งอยู่แก้มใสต้องแอบไปทำงานที่ผับนั่นอีกแล้ว

อย่าพึ่งบ่นแก้มแค่อยากช่วยแล้วอีกอย่างแก้มใกล้จะจบต้องใช้เงินมากแก้มอยากช่วยจริงๆ แก้มไม่อยากให้พี่เหนื่อยคนเดียวแก้มใสรีบพูดเสียงหลงพร้อมทำหน้าเศร้าเพราะกลัวแก้วตาบ่นแต่เช้าเดี๋ยวจะสอบไม่ผ่านพอดีและรู้ว่าพี่เธอแพ้ลูกอ้อนนี้

ก็ได้ถ้าอยากช่วยก็รีบกินข้าวแล้วไปสอบจะได้เรียนจบมาหางานทำลงมือทานได้แล้วแก้วตาพูดแล้วเริ่มตักอาหารกินเพราะตอนนี้แปดโมงเข้าไปแล้ววันนี้เธอต้องไปทำงานสายอีกแน่แก้วตาคิดอย่างปลงตกเพราะเธอก็สายประจำแต่ไม่เคยถูกลงโทษซึ่งเธอก็แปลกใจเหมือนกัน

รับทราบค่ะแก้มใสยกมือตะบ๊ะคิ้วเหมือนทหารทำความเคารพและทั้งคู่ก็ลงมือทานอาหารท่ามกลางเสียงหัวเราะของพี่น้อง

บริษัท แมคคาแอล มอเตอร์ กรุ๊ป บริษัทสูงเสียดฟ้ามีพนักงานหลายร้อยชีวิต นำเข้ารถยนต์หรูราคาหลายล้าน หลังจากได้รับแจ้งจากผู้ช่วยส่วนตัวของท่านประธานว่าท่านประธานหนุ่มกำลังเดินทางมาบริษัทอีกครั้งทำให้พนักงานต่างพากันจัดแต่งองค์ทรงเครื่องตัวเองให้พร้อมเพื่อมีโอกาสได้พบท่านประท่านทหนุ่มที่สาวๆ ทั่วโลกต่างหมายปองยอมให้เขาลากขึ้นเตียงทดสอบบทรักที่เล่าลือกันว่าเร่าร้อนเป็นไฟ

คาสัน  แมคคาแอล นักธุรกิจ  หนุ่มลูกครึ่งไทย-อีตาลี ไฟแรงวัย 34 ปี  เจ้าของบริษัทนำเข้าและส่งออกยานยนต์ทรงประสิทธิภาพทั่วโลกและบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ร่างสูงใหญ่มากเฉียบใบหน้าเรียบเฉยแต่ทว่าดุดันนัยน์ตาคมสี ฟ้าครามสามารถสะกดคู่ต่อสู้ให้แกร่งกลัวได้อย่างง่ายดาย ขาเรียวยาวภายใต้กางเกง สแล็คสีเทาเข้าชุดก้าวเท้าออกจากรถยนต์คนหรูที่โทนัส บอดีการ์ดหนุ่มเปิดรออยู่ทันทีที่เห็นท่านประธานหนุ่มก้าวออกจากรถ  ผู้จัดการวัยกลางคนที่ออกมายืนรอต้อนรับพร้อมกับพนักงานจำนวนหนึ่งก้าวเข้ามาเอยทักทาย

สวัสดีครับท่านประธาน

เรียกประชุมหัวหน้าทุกฝ่าย ผมขอแฟ้มผลสรุปประจำปีย้อนหลังสองปีให้พร้อมอีกครึ่งชั่วโมงคาสันพูดจบก็เดินเข้าบริษัทโดยไม่สนใจพนักงานสาวที่แอบร้องกรี๊ดพร้อมส่งสายตาทอดสะพานเสริมปูนซีเมนให้เพราะเขาเห็นและพบเจอจนชินชาเสียแล้ว

เมื่อก้าวเข้าห้องทำงานใหญ่บนตึกชั้นสามสิบที่มีเพียงห้องทำงานของผู้บริหารเท่านั้นคาสันถามโทมัสลูกน้องคน สนิทใบหน้าเคร่งเครียด

จะสำเร็จหรือเปล่าวะโทมัสโทมัสที่อยู่ในเหตุการณ์ทุกอย่างและเป็นคนเสนอแผนนี้ให้เจ้านายลอบยิ้มกับท่าทีงุ่นง่านเพราะผู้หญิงเพียงคนเดียวที่กล้าปฏิเสธเจ้านายหนุ่มรูปงามมากทรัพย์เช่นเขา

ขึ้นอยู่กับเจ้านายว่าจะทำให้เธอยอมได้หรือไม่ครับสมองอันชาญฉลาดคิดตามคำพูดของโทมัส พราวนภา อินทนนท์ ผู้หญิงที่กล้าปฏิเสธเขาเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาทำให้เขาต้องคิดแผนการใหม่เพื่อหลอกล่อให้เธอเข้ามาอยู่

กลับมาครั้งนี้คุณหนีผมไม่รอดหรอกแก้วตาคาสันพึมพำอย่างหมายหมาด

..................................

 

แก้วตาเดินวนไปมาอยู่หน้าลิฟต์ชั้นสามสิบชั้นของผู้บริหารหลังจากชลธิชาสั่งให้ขึ้นไปพบท่านประธานอย่างเร่งด่วนเพราะผลสรุปประจำปีที่เธอทำมันผิดพลาด แก้วตายังคงนึกถึงเหตุการณ์เมื่ออาทิตย์ก่อนที่เธอแอบเข้าห้องทำงานของคาสันตอนใกล้เลิกงานเพราะเธอแอบหลงรักเขาตั้งแต่วันที่เขาช่วยเธอที่เกือบถูกรถเฉียวด้านหน้าบริษัทแต่ถูกคาสันจับได้เสียก่อนพร้อมทั้งยื่นข้อเสนอให้เธอแกล้งแสดงเป็นภรรยากำมะลอแค่หนึ่งปีแต่เธอกลับปฏิเสธทั้งที่ในใจอยากเป็นเหลือเกินแต่เธอคงหวังมากเกินไปที่จะได้อยู่กับเขาตลอดไปไม่ใช่แค่หนึ่งปีแก้วตาคิดแล้วก็หน้าแดงเพราะวันนั้นคาสันปล้นจูบแรกของเธอแต่ก็เศร้าใจก็คนระดับมหาเศรษฐีอย่างเขาจะมาสนใจพนักงานบัญชีกระจอกอย่างเธอทำไมกันและวันนี้ทำให้เธอมั่นใจว่าคนอย่างเขาอยากได้อะไรก็ต้องได้อย่างที่ปากเคยพูดไว้

คุณทำอะไรกับรูปของผม

คาสันเปิดประตูหน้าทำงานตอนเกือบเลิกงานเพราะเขาลืมเอกสารสำคัญจึงกลับมาเอาและได้พบแก้วตากำลังก้มจูบรูปของเขาและนั่นทำให้เขาคิดแผนการหลอกหลอกขึ้นมาเพราะทันทีที่ได้สบตากลมโตนั้นหัวใจแกร่งที่ไม่หวั่นไหวกับอะไรแต่กลับเต้นแรงจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยินร่างเล็กเหมือนมีแรงดึงดูดให้เขาอยากสัมผัสทุกซอกทุกมุมและที่น่าโมโหที่สุดคือเจ้าลูกชายตัวดีกลับร่ำร้องกระโจนทะยานพุ่งเข้าหาร่างบางตรงหน้าจนปวดร้าวทั้งลำและผลของการกระทำอย่างร้ายกาจต่อจิตใจและร่างกายของเขาเธอเท่านั้นต้องรับผิดชอบรับผิดชอบตลอดชีวิต!!!

แก้วตามองคาสันอย่างตกใจรีบวางรูปลงบนโต๊ะทำงานทันทีแล้วค่อยๆ เดินถอยหลังอ้อมไปอีกฝั่งเมื่อเห็นคาสันกำลังเดินเข้ามาใกล้เธอดวงตาคมสีฟ้าครามที่ถอดมองมาทำให้เธอรู้สึกเสียวสะท้านแปลกประหลาด

ผมถามว่าทำอะไรแก้วตา!

คนถูกถามด้วยชื่อเล่นตัวเองสะดุ้งอีกครั้งก่อนจะร้องเสียงหลงเมื่อถูกคาสันตวัดเกี่ยวเอวคอดเข้าแนบชิดกับร่างกายแข็งแรงจนแทบจะเป็นเนื้อเดียวกันแก้วตาวางมือทาบบนอกกว้างนั้นไว้แล้วดันตัวออกห่างแต่ไม่เป็นผล

ว้าย ! จะทำอะไรคะ ปล่อยนะ

คุณต่างหากคิดจะทำอะไรกับรูปของผมตอบมาแก้วตาก่อนผมจะหมดความอดทนแล้วก้มลงจูบปากแดงนั้น!

แก้วอุบ!

แก้วตาเงยหน้าขึ้นมองคาสันเมื่อรับรู้ถึงลมหายใจของอีกฝ่ายแต่ก็ต้องหยุดปากที่กำลังพูดเพราะปากเล็กกำลังจะอ้าปากตอบแต่ถูกคาสันก้มลงปิดปากอมชมพูสอดลิ้นชิมความหวานล้ำอย่างหิวกระหายลิ้นร้อนสอดเกี่ยวลิ้นเล็กดูดไล้เลียอย่างเร่าร้อนแก้วตาเหมือนจะหายอากาศหายใจเพราะโดนจูบซูบวิญญาณของคาสัน จูบแรกของเธอถูกปล้นอย่างอุจอาจคาสันยอมปล่อยให้แก้วตาได้หายใจเพราะสงสารกลัวเธอจะสลบไปเสียก่อนจูบไม่เป็นประสาแต่กลับทำให้เขาติดใจจนอยากจูบซ้ำแล้วซ้ำอีกมือหนากอดกระชับเอวบางให้พิงกายเขาไว้ส่วนอีกข้างยกขึ้นเกลี่ยปากอิ่มนั้นแสนอาทรอ่าอยากจูบซ้ำเหลือเกิน

อย่าทำอะไรแก้วนะคะ

แก้วตาอิงกายพิงร่างคาสันไว้เพราะเธอคงยืนเองไม่ได้ คาสันจัดการรวบร่างเล็กอุ้มขึ้นก่อนจะพาไปวางบนโซฟารับแขกจัดให้เธอนั่งซ้อนตักแนบสะโพกชิดกับความแข็งกร้าวที่ท้ายทายให้หญิงสาวบดคลึงมัน

ผมจะไม่เอาผิดคุณที่แอบเขามาแต่คุณต้องทำรับข้อเสนอของผมแก้วตาที่เริ่มหายใจได้เกือบปกติมองหน้าคมสันอย่างสงสัยข้อเสนออะไรเขาจะให้เราทำอะไร

ผมจ้างคุณเป็นภรรยาผมหนึ่งปีภายในหนึ่งปีนี้คุณจะได้รับค่าจ้างทุกเดือนและถ้าทำให้คุณย่าผมเชื่อรับรองผมจะตอบแทนคุณอย่างงามว่าไงแก้วตาแก้วตาเบิกตาโตกับคำพูดของคาสันก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วถอยหลังไปสองก้าวเว้นระยะห่างไว้เตรียมตัวหนี

ดิฉันขอปฏิเสธค่ะ

ทำไม?’

ดิฉัน…’คาสันเงยมองหน้าแก้วตาที่ยืนห่างออกไปอย่างวิเคราะห์ผู้หญิงคนนี้ต้องบ้าแน่ๆ เสนอที่สาวๆ อยากเป็นทั่วโลกแบบนี้ไม่ได้หาง่ายๆ แต่เธอกล้าปฏิเสธ

ก็ได้แก้วตาผมให้คุณกลับไปคิดก่อนแล้วผมจะมาเอาคำตอบและหวังว่าคุณคงตอบรับและคนอย่างผมอยากได้อะไรก็ต้องได้

คาสันลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินไปหยิบเอกสารบนโต๊ะทำงานเดินมาหยุดตรงหน้าแก้วตาพร้อมบอกอย่างเอาแต่ใจก้มลงจุบปากบวมช้ำหนักๆ แล้วเดินออกจากห้องทิ้งให้แก้วตาหน้าร้อนแผ่วแดงก่ำจมอยู่กับความคิดของตัวเอง

จากวันนั้นเธอก็ไม่พบเขาอีกเลยจนวันนี้ที่ถูกเรียกเข้าพบอย่างกะทันหันจนใครๆ ในบริษัทตกใจกับการมาของท่านประธานหนุ่มแบบด่วนจี๋แก้วตาเดินมาหยุดตรงหน้าโต๊ะทำงานของผู้ช่วยท่านประธาน

แก้วมาพบท่านประธานค่ะ

เชิญครับเจ้านายรออยู่

ขอบคุณค่ะ

ก๊อก ก๊อก

แก้วตาเคาะประตูแกะสลักไม้บานใหญ่สองครั้งก่อนจะเปิดแล้วเดินเข้าไปร่างบางเดินมาหยุดตรงหน้าโต๊ะทำงานใหญ่มองคาสันที่อ่านเอกสารโดยไม่สนใจเธอคาสันรู้ว่าใครมาแต่กลับนิ่งก้มหน้าอ่านเอกสารที่ต้องเซ็นอนุมัติผ่านไปสักพักแก้วตาที่ยืนรอให้คาสันทำงานเสร็จก่อนเอยถาม

ท่านประธานเรียกดิฉันมีอะไรหรือคะ

ผมนึกว่าคุณไม่ได้เอาปากมาเสียอีกแก้วตาคาสันเงยหน้าจากเอกสารตรงหน้าพร้อมพูดเย้าแหย่ก่อนจะลุกไปนั่งลงบนโซฟารับแขก

มานั่งนี้สิแก้วตาคาสันตบที่ว่างข้างตัวเรียกให้แก้วตานั่งตรงนี้เท่านั้น

ดิฉันยืนดีกว่าคะก็ถ้าเธอไปนั่งมิสู้ให้เธอนั่งบนตักไม่ดีกว่าเหรอ

แก้วตาคุณจะมานั่งเองหรือให้ผมอุ้มอย่าทำให้ผมหงุดหงิดรู้ไหมว่าผมคลายความหงุดหงิดยังไงหรืออยากลองผมพร้อมสนองให้ถึงใจเลย

คาสันขู่ทับจนคนที่กลัวว่าจะถูกรังแกต้องเดินไปทรุดนั่งข้างๆ พร้อมใบหน้าแดงกำร้อนแผ่วจนต้องยกมือกุมหน้าตัวเองเบาๆ คาสันมองกิริยาน่ารักนั้นจนร่ำๆ ไม่อยากทำตามแผนแต่อยากทำตามความต้องการของตัวเอง

ค่ะ

แค่นี้ก็สิ้นเรื่องชอบให้บังคับเหรอแก้วตาหือคาสันตวัดเอวเข้าแนบชิดตัวเองสูดดมกลิ่นหอมจากร่างบางตรงหน้าลูกชายตัวดีขนาดเหยียดท้าสายตาหวานซึ่งตรงหน้า

คุณเรียกดิฉันมาทำไมคะอ๊าย ! คนบ้าไม่รู้จักอายแก้วตาค่อยขอดในใจ

ทำไมผลสรุปประจำปีขาดทุนแต่คุณไม่ส่งเรื่องให้สาขาใหญ่ทราบคาสันเริ่มรุกเข้าแผนการของตัวเองก่อนที่ความปรารถนาบางอย่างจะทำให้เขาเสียแผน

ไม่จริงค่ะดิฉันตรวจดีเรียบร้อยและมั่นใจว่าเดือนที่แล้วเราไม่ได้ขาดทุนแก้วตาปฏิเสธพร้อมหยิบแฟ้มขึ้นมาเปิดดูและก็เป็นอย่างที่เขาพูดแฟ้มนี้รายงานว่ายอดประจำปีขาดทุน

เป็นไงมีอะไรจะแก้ตัวอีก

แก้ว..แก้วตาจนปัญญาที่ตอบเพราะหลักฐานชี้ชัดอยู่แบบนี้

ผมจะส่งคุณให้ตำตรวจ

ไม่นะคะได้โปรดอย่าส่งแก้วให้ตำรวจเลยนะคะแก้วขอร้องแก้วตาเงยหน้ามองคาสันดวงตาคลอหน่วยจนคาสันต้องหลบสายตานั้นกลัวใจอ่อนก่อนจะพูดทับอีกครั้ง

แต่ถ้าคุณยอมทำตามข้อเสนอเดิมของเราแล้วผมจะไม่ส่งคุณให้ตำตรวจคาสันเจรจาอย่างเจ้าเล่ห์หน้าตาย

คิดดีๆ นะแก้วตาคุณจะทิ้งน้องสาวไว้คนเดียวเหรอ

แก้วขอเวลา…”

ผมให้เวลาคุณมานานแล้วแก้วตาและตอนนี้ถึงเวลาที่คุณต้องตัดสินใจ

ค่ะ

ค่ะ อะไรครับ หือ

แก้วยอมแล้วค่ะ แก้วจะเป็นภรรยากำมะลอให้คุณค่ะ

งันเรามาทำสัญญากันเลยคาสันโทรบอกให้โทมัสเอาสัญญาจ้างเข้ามาให้เขา

เซ็นสิครับแก้วตาคาสันเร่งเมื่อเห็นแก้วตาเกิดลังเลไม่ยอมเซ็นสัญญาเสียที

เรียบร้อยแล้วค่ะแก้วตาเซ็นชื่อลงไปก่อนจะยืนให้คาสันเซ็นเมื่อทั้งคู่เซ็นเรียบร้อยโทมัสก็นำเอกสารออกจากห้องไปเหลือแค่สองหนุ่มสาว

ผมจะให้คุณไปเก็บของแล้วย้ายไปอยู่กับ ผมวันนี้แล้วพรุ่งนี้เจ้าหน้าที่จะมาจดทะเบียนสมรสให้เราที่บ้าน


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)




ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha