ซุ้มรักยอดยาหยี

โดย: วีนัส ละอองดาว/ยติยา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : บทลงโทษแสนหวาน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทลงโทษแสนหวาน

 

 

 

คาสันเปิดประตูห้องนอนแล้วดึงแก้วตาที่ดึงขอบประตูไม่ยอมเข้ามาด้วยแรงที่มากกว่ากันทำให้แก้วตาเซซบกับอกพร้อมแขนแกร่งตวัดกอดอย่างนกรู้เสียงกดลอกประตูทำให้แก้วตาดิ้นรนออกจากอ้อมแขนแต่ก็ไม่เป็นผลยิ่งทำให้รัดแน่นขึ้นอีก

ปล่อยแก้วคะ

เรามาตกลงกันก่อนแก้วตาคาสันคลายออ้อมกอดแล้วจูงแก้วตามานั่งลงโซฟาหน้าทีวีจอใหญ่

เราไปห้องนั่งเล่นก็ได้นิคะแก้วตาขยับห่างจากคาในที่นั่งลงข้างๆ ยิ่งเธอขยับจนชิดพนักคาสันก็ตามก่อนจะโน้นหน้าแล้วให้แขนกักขังไว้

ห้องไหนไม่สำคัญ ถ้าผมจะทำคุณก็ห้ามไม่ได้หรอกแก้วตาแล้วจำไม่ได้หรือเมื่อเช้าเราแนบสนิทชิดกันแค่ไหนแถมผมยังปล่อยต่อหน้าคุณอีกสายตาร้อนแรงถูกส่งมาให้แก้วตาจนหน้าร้อนแผ่วเบี่ยงหน้าหนีไม่กล้าสบตา เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่ถูกคาสันบุกรุกร่างกายเมื่อเช้า

ไหนคุณว่าจะคุยนิคะ

อย่างแรกแทนตัวเองวันแก้วและเรียกผมว่าคาสัน ถ้าวันไหนคุณไม่ทำเตรียมรับบทลงโทษได้เลยข้อสองคุณกับผมต้องนอนห้องเดียวกันและนี้คือห้องนอนของคุณเดือนหน้าเราจะเดินทางไปหาคุณย่าคุณมีปัญหาอะไรไหมแก้วตา

แก้วไปนอนกับแก้มไม่ได้หรือคะแก้วตาถามอย่างต่อรองหวังว่าคาสันจะอนุญาตแต่ความหวังของหวังไม่สัมฤทธิ์ผล

เมื่อกี้ผมพูดว่าอะไรครับ แก้วตาคาสันถามเสียงเข้มก้มหน้าลงจนจมูกชิดกัน

แก้วจะนอนที่นี่ค่ะ ที่นี่คือห้องแก้วคุณขยับหน่อยสิคะ แก้วหายใจไม่ออกแก้วดัดอกคาสันพร้อมร้องขออย่างหวาดๆ

ผมไม่ได้ปิดปากคุณไว้นะหรือว่าต้องผายปอด

เอ๊ะ...

คาสันไม่ต้องการคำตอบใดใดก้มลงปิดปากสอดลิ้นเกี่ยวดูดลิ้นเล็กดูดดื่มความหวานฉ่ำในโพล่งปากเล็กกำลังที่ทำให้เขาเสพติดเพราะหลังจากสั่งโทมัสให้พาแก้วตากลับมาเก็บของสมองอันเต็มเปี่ยมไปด้วยความฉลาดล้ำกับเฝ้าแต่คิดถึงรสจูบหวานฉ่ำจากปากนี้ไม่เป็นอันทำงานต้องเห่อมาหาตัวการที่บ้านตัวการที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้ต้องรับผิดชอบ

อื้อ แก้วแก้วตาครางประท้วงเมื่ออากาศใกล้จะหมดลงมือเบาทุบอกสองสามทีจนคาสันยอมปล่อยให้รับอากาศเข้าปอดแต่แค่ชั่วครู่เท่านั้นคนที่หลงความหวานจัดการชิมต่อมือหนาจับท้ายทอยเงยรับจูบให้ถนัด

หวาน คุณเก็บน้ำตาลไว้ในปากเหรอแก้วตาคาสันครางถามชิดปากอิ่มแดงช้ำไล้เลียราวกับน้ำตาลติดอยู่แก้วตาไร้เรี่ยวแรงทิ้งตัวลงกับพนักพิงก่อนจะถูกคาสันอุ้มขึ้นทั้งตัวพาไปยังเตียงกว้างขนาดใหญ่วางร่างแก้วตาที่หลับไปแล้วลงอย่างนุ่มนวลห่มผ้าคลุมถึงฐานอก

คุณต้องรับผิดชอบความรู้สึกนี้ตลอกชีวิตแก้วตา แม่ยอดยาหยี

 

คาสันนั่งลงขอบเตียงพินิจมองหน้าอมชมพูแล้วคาดโทษในใจสัญญาที่เธอเซ็นเมื่อตอนเช้าเขาสั่งทำลายหมดแล้วเหลือแต่ทะเบียนสมรสระหว่างเขากับเธอเท่านั้นคาส้นก้มจูบหน้าผากมนพร้อมกับความรู้สึกบางอย่างที่เริ่มชัดเจนทุกขณะ

มีอะไร จัสตินหลังจากหนีออกจากห้องนอนไปเคลียร์งานที่หอบมาจากที่ทำงานคาสันกดรับสายที่เรียกเข้าของเพื่อนรักอย่าง จัสติน  วินสัน พ่อค้าอัญมณีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอีตาลีเจ้าชายคาสโนว่าตัวพ่อไหลลื่นยิ่งกว่าปลาไหล

(“ต้องมีถึงโทรหาได้เหรอไง”)

ไม่พูดฉันวาง

(“เออแค่โทรมาแสดงความยินดีด้วยคุณเจ้าบ่าวสุดหล่อจัดงานแต่งเมื่อไหร่ส่งบัตรเชิญมาด้วยฉันมีขวัญให้นายรับรองนายจะขอบใจฉันตอนนี้ฉันอยู่กรุงเทพฯอยากกินเหล้าวะ”)

กินเหล้าหรือกินอะไรกันแน่คาสันแซ่วเพราะรู้ว่าจัสตินไม่ได้อยากกินเหล้าแต่อยากเจอสาวน้องที่เมื่อสองอาทิตย์ก่อนถูกกระชากมาจูบแล้วมีเรื่องกันเหตุการณ์วันนั้นทำให้เขาเจอกับแก้วตาที่รีบมาหาน้องสาว

(“มาหรือไม่มา”) จันตินที่ถูกคาสันดัดทางอย่างรู้ทันถามเลียงแทน

เอออีกหนึ่งชั่วโมงเจอกันคาสันวางสายยกมือขึ้นมองเวลาจากนาฬิกาเรือนหรู

เกือบหกโมงแล้วเหรอ

คาสันที่ลงมาทำงานจนลืมเลยพึมพำเบาก่อนจะลุกแล้วเดินออกจากห้องขึ้นไปดูแก้วตาที่ถูกปล่อยให้นอนอยู่บนห้องยังไม่ทันได้เดินขึ้นบันไดก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังมาจากห้องครัวขาเรียวยาวก้าวไปหยุดดูสองพี่น้องและแม่บ้านที่ช่วยกันเตรียมอาหารเย็นร่างสูงถอยออกมาแล้วขึ้นไปอาบน้ำปล่อยให้พวกเธอเตรียมอาหารกันเอง

..................................

 

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงร่างคาสันก็เดินลงมาที่ห้องอาหารพร้อมกับอาหารจัดขึ้นโต๊ะเสร็จพอดีแก้วตาหันมองคาสันก่อนเอยทักทายเพราะตั้งแต่ตื่นมาเธอพึ่งเห็นเขาและดูเหมือนเขากำลังจะออกไปข้างนอกมันทำให้แก้วตาสะเทือนอกราวกันตกจากที่สูงเมื่อคิดว่าเขาจะออกไปเที่ยวข้างนอกหรืออาจจะไปหาคู่ขาผู้ชายหล่อเลิศแบบเขาคงมีสาวมาติดพันธ์ไม่น้อยแต่เธอจะทำอะไรได้

อาหารตั้งเสร็จแล้วค่ะคาสันนั่งลงหัวโต๊ะแก้วตานั่งข้างขวาถัดไปคือแก้มใส

ผมจะไปข้างนอกกับจัสตินคาสันเอยขึ้นเมื่อเขาเห็นความน้อยใจที่ส่งผ่านจากดวงตากรมโตและสีหน้าแก้วตาเธอเป็นคนอ่านง่ายร่างกายและความรู้สึกมักถูกสื่อออกมาเหมือนกัน

ค่ะหัวใจฟองโตแค่รู้ว่าคาสันไม่ได้ออกไปหาสาวสวยที่ไหนมือบางเอื้อมตักอาหารให้อย่างเอาใจวันนี้เธอทำอาหารไทยโดยมีแก้มใสและแม่บ้านช่วยเป็นลูกมือ

ลองชิมฝีมือแก้วนะคะอร่อยหรือเปล่า

อื้อคาสันตักกับข้าวที่แก้วตาเข้าปากเคี้ยวเงียบๆ โดยไม่บอกอีกฝ่ายว่าอร่อยหรือเปล่า

ไม่อร่อยหรือคะแก้วตาเห็นคาสันไม่พูดจึงถามเอง

อื้ออร่อยครับคาสันเห็นหน้าเศร้าของแก้วตาจึงตอบออกมาในที่สุดอยากเอาใจ

กลัวเธอเศร้าเหรออาการหนักไอ้คาสันคาสันคิดอย่างปลงขนาดยังไม่ได้ครอบครองเธออาการของเขาเป็นแบบนี้ถ้าได้ขึ้นมาเขาไม่แย่เหรอ

งันทานเยอะๆ นะคะ ทานสิแก้มมองพี่ทำไมแก้วตาบอกคาสันก่อนจะหันไปมองแก้มใสที่นั่งมองการกระทำของข้าวใหม่ปลามัน

พี่แก้วใส่น้ำตาลในต้มจืดด้วยเหรอ หว๊าน หวาน

แก้มใสแกล้งตักต้มจืดชิมก่อนแซ่วแก้วตากับคาสันที่ผลัดกันตกกับข้าวให้กันแก้วตาหันไปสบตาสามีจนต้องหลบตาตีแขนแก้มใสที่กล้าแซ่วเธอส่วนคาสันหัวเราะในลำคอมองอาการเขินอายตรงหน้าอาหารค่ำผ่านไปโดยที่มีแก้มใสชวนพี่เขยและแก้วตาคุยตลอดการทานข้าวหลังทานเสร็จคาสันออก

จากบ้านไปส่วนสองสาวขึ้นไปคุยกันที่ห้องแก้มใส

..................................

 

เวลาเกือบเที่ยงคืนร่างใหญ่ของคาสันเปิดประตูห้องเข้ามาก่อนล้มลงบนเตียงขวาน หาร่างแก้วตาแต่กลับพบความว่างเปล่ามือใหญ่เอื้อมเปิดไฟหัวเตียงเพิ่มความสว่างมองดูทั่วห้องแต่ก็ไม่พบร่างบางนอนตรงไหนคาสันที่มึนหัวหน่อยแต่ไม่ถึงกลับเมาพึมพำเสียงเข้ม

อยากลองบทลงโทษเหรอแก้วตา!โดนแน่

คาสันก้าวลงจากเตียงเปิดประตูก่อนจะตรงไปห้องแก้มใสด้วยไม่สนใจว่าตอนนี้เวลาเท่าไหร่มือใหญ่กำลังจะเคาะประตูเรียกแต่กลับเปลี่ยนใจเดินลงบันไดไปหยิบกุญแจสำรองขึ้นมาไขห้องก่อนจะค่อยๆ ก้าวเข้าไปใกล้ร่างแก้วตาแก้มใสที่ตื่นขึ้นมากำลังจะเรียกพี่สาวแต่ถูกคาสันห้ามไว้ก่อน

ผมจะพาเมียกลับห้องพูดจบคาสันช้อนร่างแก้วตาขึ้นก่อนจะเดินออกจากห้องแก้มใสมองพี่เขยเธอแล้วยิ้มออกมา

ลองได้แอบขึ้นมาพาตัวกลับห้องแบบนี้ถ้าไม่รู้สึกดีๆ ต่อกันก็บ้าไปแล้วสงสัยคงได้เลี้ยงหลานหัวปีท้ายปีแน่

อื้อ

 แก้วตาครางพร้อมขยิบตาเบาๆ เพราะได้กลิ่นเหล้าก่อนจะลืมตาตื่นเมื่อแผ่นหลังสัมผัสกับเตียงนอนและก็ไม่ใช่เตียงที่ห้องแก้มใสแน่คาสันก้มลงปิดปากแก้วตาที่อ้างออกเพราะตกใจก่อนจะสอดลิ้นเกี่ยวลิ้นเล็กกลิ่นเหล้าคละคุ้งในปากถูกส่งให้คนตัวเล็กที่จูบตอบอย่างไม่เป็นประสาแต่กับทำให้ร่างกายใหญ่เกร็งเครียดขึ้นมาจนต้องเลื่อนกอบกุมทรวงอกบีบขย้ำตามแรงอารมณ์

อื้อ โนบราด้วยคาสันคำรามออกมาก่อนจับชายกระโปรงสีหวานเลื่อนขึ้นปลดเปลื้องผ้าแก้วตาด้วยมีเธอขยับกายช่วยอีกแรงคาสันมองภาพตรงหน้าราวกับนางฟ้ามาจุดติร่างอมชมพูเบาะบางน่าถนอม

สวย สวยเหลือเกินคนดี

 ไม่รอช้าก้มลงป้อนปลายทรวงสีชมพูเข้าปากร้อนปาดลิ้นเลียขบเม้มดูดจนเป็นรอยทั้งสองข้างมือใหญ่เลื่อนลงสัมผัสสะโพกก่อนผลักขาเรียวออกแทรกตัวอยู่ท่าคลุกเข่ากลางร่างสาวลิ้นสาบไล้เลียดูดลงต่ำเลื่อนๆ มือทั้งสองข้างจับขอบกางเกงที่ปกปิดส่วนสงวนไว้รูดดึงออกจากสะโพกถอยออกจากเรียวขาเลื่อนกายขึ้นแลกจูบแก้วตาอีกครั้งสองมือขย้ำทรวงอกเมามันก่อนเลื่อนใบหน้าคมกระซิบข้างหูเสียงพร่า

เด็กดื้อต้องโดนทำโทษ จะเอาแบบข้ามวันเลย

คาสันจูบหูบางไล้เลียลงมาดูดเม้นซอกคอขาวตามไหล่มนกัดเบาๆ คล้ายชิมเนื้อหวานแก้วตามองคาสันตาหวายช้ำเยิ้มด้วยฤทธิ์เสน่หาที่ถูกคนตัวโตสร้างขึ้นก่อนจะลนลานแล้วกระดมเสื้อเชิ้ตที่สวมอยู่ผลักเสื้อเชิ้ตเกะกระออกจากร่างกายใหญ่ลากไล้จากบ่ากว้างลงมาสัมผัสกล้ามท้องเป็นลอนสวยคาสันมองแก้วตาที่ยั่วเขาก่อนตะปบมือเล็กที่ทำท่าจะสอดเข้าข้างในกางเกงแก้วตาที่ถูกน้องสาวจับอ่านหนังสือ เก้าทวงท่ามัดใจชายตอนอยู่ในห้องนอนก็เริ่มทดสอบว่าได้ผลหรือเปล่าและเธอรู้ว่ามันได้ผลเมื่อคาสันก้มลงจูบปากแทรกลิ้นดูดชิมน้ำหวานอย่างเร่าร้อนมือหนาเลื่อนลงสัมผัสช่องทางรักเปียกฉ่ำน้ำหวานสะกิดลูบไล้ช้าๆ ปากร้ายถอนออกแล้วเลื่อนลงดูดกลืนปลายทรวงอย่างหิวกระหายสลับไปมาทั้งสองข้างราวกับเด็กหิวนม

อย่าค่ะ เอ๊ะ..

ก่อนจะเลื่อนลงผ่านสะดื้อต่ำลงมาถึงกลีบดอกไม้งามมือใหญ่ผลักขาออกให้กว้างรับการเล้าโลมจากการเลียของเขาคาสันลากลิ้นเลียดูดกินน้ำหวานที่ทะลักออกมาอย่างหิวกระหายแทรกลิ้นเข้าช่องทางรักกระดกรั่วเร็วมือใหญ่อีกข้างจับมั่นที่โคนขาส่วนอีกข้างเลื่อนข้างขย้ำทรวงอกเสียงร้องครางเมื่อความซาบซ่านจู่โจมร่างกายทั้งบนและล่างถูกเปล่งออกมาจากปากแดงช้ำครั้งแล้วครั้งเล่า

ไม่ไหวแก้ว.. กรี๊ด

มือบางเลื่อนกรอบกุมศีรษะทุ้ยของคาสันไว้แน่นขย้ำจิกทิ้งจนในที่สุดแก้วตากรี๊ดร้องออกมาอย่างสุขสมกระตุกเกร็งสะโพกสวยค้างเมื่อถูกส่งไปท่องแดนแสนสุขคาสันลุกขึ้นปลดกางเกงออกทั้งชั้นนอกและชั้นในทิ้งข้างเตียงก้มลงพลิกร่างบางขึ้นทับข้างบนตัวลูบหลังให้คลายอาการสั่นสะท้านก่อนจะซบหลับคาอกส่วนคนที่ยังไม่ได้ปลดปล่อยกัดฟันแน่นข่มความต้องการที่ขยายใหญ่สัมผัสต้นขาของแก้วตาไว้จนต้องใช้มือบางกุมความแข็งเด่นั้นพร้อมกับยกซ้อนมือเล็กชักขึ้นชักลงจนในที่สุดร่างใหญ่กระตุกเกร็งปล่อยธารารักพุ่งกระจ่ายเต็มเรียวขาด้านในของแก้วพร้อมกอดกระชับร่างยางแนบอกอีกครั้ง

พรุ่งนี้ที่รัก ผมจะฟัดคุณไม่ให้เหลือเพราะได้ฤทธิ์เหล้าที่ดื่มไปช่วงหัวค่ำทำให้คาสันหลับตามแก้วตา

..................................

ด้านคนหมายมั่นจะฟัดเมียแต่เช้ากลับต้องหัวเสียเพราะโรงงานที่ภูเก็ตมีปัญหาต้องรีบบินไปดูความเสียหายและจัดการหาตัวการที่มันกล้ากระตุกเหนวดมังกรให้แล้วเสร็จจนกินเวลาเกือบหลายวัน

แก้วตาหลังโดนคาสันทำโทษในคืนนั้นที่แอบไปนอนที่ห้องแก้มใสพอตื่นเช้ามาก็พบว่าเขากำลังจะไปเคลียร์งานด่วนที่ภูเก็ตแล้วนี้ก็ผ่านมาเกือบอาทิตย์แม้จะไม่ได้อยู่ด้วยกันแต่คาสันก็โทรมาหาเธอทุกวันและวันนี้แก้มใสที่ถูกทาบทามหลังเรียนจบให้มาทำงานกับบริษัท อัญมณี ก็ต้องออกเดินทางสองร่างยืนกอดลากันอยู่ด้านหน้าคฤหาสน์

แก้มไปก่อนนะดูแลตัวเองด้วยนะแล้วอย่าลืมอ่านด้วยนะพี่แก้วประโยคสุดท้ายแก้มใสก้มลงกระซิบข้างหูแก้วตา

ยัยแก้ม! ไปได้แล้วตกเครื่องขึ้นมาจะทำยังไง

ไปนะคะ

แก้มใสโบกมือลาก่อนก้าวขึ้นรถแก้วตามองรถที่แล่นหายล้นหน้าบ้านไปแล้วสักพักจึงเดินกลับเข้าบ้านแต่ได้ยินเสียงรถแล่นเข้ามาจึงหันมองก็พบว่าเป็นคาสันที่กำลังก้าวลงจากรถและเดินตรงมายังเธอแก้วตาถูกสวมกอดแนบอกก่อนปากเล็กจะถูกปิดด้วยปากหนาของคาสันที่คิดถึงเมียและยังไม่ได้ปลดปล่อยความต้องการที่อัดแน่ในตัว

อื้อ พอค่ะมาเหนื่อยไปอาบน้ำเถอะคะแก้วตาเบี่ยงหน้าหลบจูบเร้าร้อนก่อนบอกให้คาสันไปอาบน้ำพักผ่อนคาสันช้อนแก้วตาอุ้มขึ้นเดินขึ้นบันไดตรงไปห้องนอนทันที

แก้วอาบแล้วค่ะปล่อยแก้วลงนะคะ นะร่างแก้วตาถูกวางลงในห้องน้ำหลังจากถูกคาสันอุ้มขึ้นมาก่อนจะอ้อนเสียงหวานให้สามีเธอปล่อย

ผมอยากให้คุณอาบน้ำให้คาสันแกะกระดมเสื้อออกตามด้วยปลดเข้มขัดแกะกระดมกางเกงรูดลงปลายเท้าแล้วเกี่ยวกางเกงชั้นในลงตามไปแก้วตาแก้มแดงยกมือขึ้นปิดตาพร้อมร้องบ่นให้คนหน้าไม่อาย

อ๊าย! คาสันคนบ้าคนหน้าไม่อาย

อายทำไมมีเมียแล้วอายเมื่อไหร่เมียจะท้องครับคาสันพูดแกล้งคนที่ยืนปิดตาก้าวเดิมเข้าไปหา

คนบ้าแก้วอายค่ะแก้วตารีบวิ่งหนีออกจากห้องน้ำยืนลูบแก้มตัวเองเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าไปห้องแต่งตัวเตรียมชุดให้เขาแล้วออกจากห้องนอนลงไปข้างล่าง

คาสันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เดินลงมาที่ห้องทำงานเคลียร์เอกสารและโทรสั่งงานกับผู้จัดการบริษัทเพราะเขาจะไม่เข้าบริษัทเพื่อเตรียมตัวฮั่นนี่มูนกับแก้วตาก่อนเดินทางไปหาคุณย่าและจัดงานแต่งงานที่โน้นเลยครั้งเดียว

ถ้ามีอะไรเร่งด่วนให้แจ้งกับเลขาของผม...อื้อ...ขอบคุณมากคาสันวางสายจากผู้จัดการบริษัทพร้อมกับโทมัสที่เดินเข้ามาหลเคาะประตู

ของที่เจ้านายสั่งให้ไปรับได้แล้วครับโทมัสยืนกล่องสีแดงขนาดเล็กให้คาสัน

ขอบใจมากคาสันรับมาแล้วเปิดออกมองดูสิ่งที่อยู่ด้านในเขาเป็นคนออกแบบเอากับมือแล้วสั่งทำก่อนที่จะไปภูเก็ต

..................................

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)




ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha