ซุ้มรักยอดยาหยี

โดย: วีนัส ละอองดาว/ยติยา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : สวมบทบาท


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

สวมบทบาท

 

 

 

งานแต่งถูกจัดขึ้นทันทีที่มาถึงเพราะคาสันได้สั่งให้คนเตรียมงานไว้รอเมื่อเขาไปถึงและเป็นไปตามคาดคุณย่าโซเฟียน่าชอบหลายสะใภ้คนนี้มากจนต้องโทรเร่งให้หลานชายพาเธอมาหาหลังกลับจากเวนิสฮั่นนี่มูลรอบสอง

"สวัสดีค่ะ คุณท่าน"แก้วตายกมือไว้ ย่าโซเฟียน่า คุณย่าของคาสันท่าอ่อนน้อม ซึ่งคนแก่เห็นหน้าหลานสะใภ้แล้วนึกเอ็นดู หลานชายตัวดีของเธอเลือกคนไม่ผิดจริงๆ

"คุณท่านอะไรกัน เรียกคุณย่าถึงจะถูกเข้ามาใกล้น่าสิ"

โซเฟียน่าเรียกแก้วตาเข้ามาใกล้ๆ ตอนแรกเธอแปลกใจมากที่อยู่ๆ คาสันบอกว่าจะพาหลานสะใภ้มากราบ คิดว่าคาสันจะคว้าเอาแม่นางแบบคนไหนมาให้เธอ แต่พอสืบประวัติแก้วตาเธอก็ยิ่งอยากเจอพอเจอขึ้นมาก็ถูกชะตาทันที

"ค่ะ คุณย่า"แก้วตาทำตามคำสั่ง

"คาสันรังแกอะไรหนูหรือเปล่าบอกย่าได้นะเดี๋ยวย่าจัดการให้"เดือดร้อนถึงคนนั่งไม่ไกลต้องร้องออกมาอย่างน้อยใจถึงแม้น้ำเสียงเหมือนน้อยใจแต่ดวงตากับฉายแววดีใจที่เห็นคุณย่ารักแก้วตา

"โธ่ คุณย่าได้หลานสะใภ้แล้วลืมหลานคนนี้แล้วเหรอครับ"

"ใช่สิ กว่าจะพามาหาย่าได้ เหลนย่าไม่มาเกิดก่อนเหรอ"แก้วตาหน้าแดงก้มหน้าไม่กล้าสบตาใครเพราะคำพูดขอโซเฟียทำให้เธออดนึกถึงตอนอยู่บนเครื่องบินไม่ได้ ก็คาสันจอมตระกะ พาเธอท่องแดดวิเศษจนเครื่องแทบร้อนเป็นไฟทั้งล้ำ

"ดีสิครับ คุณย่าจะได้เลี้ยงเหลน แต่เพื่อความมั่นใจผมว่าพาแก้วตาไปพักดีกว่าครับเดินทางมาเหนื่อยๆ แก้วตา"คาสันพูดหน้าตายอ้างเรื่องเดินทาง  จับมือแก้วตาให้ลุกตามขึ้นไปพักบนห้องนอนของเขา

"ขอให้นอนจริงเถอะ"โซเฟียเอยทับอีกที มองทั้งคู่ขึ้นไปข้างบน อย่างเป็นสุข

..................................

 

พี่ลูนิค! ติน่าไม่ยอมนะคะ คาสันทำแบบนี้กับเราได้ยังไงคะ

ติน่ากระแทกหนังสือพิมพ์ที่โชว์ภาพงานแต่งสุดแสนจะอหังการและภาพฮั่นนี่มูลสุดโรแมนติกของคาสันกับแก้วตาที่สาวสาวทั่วโลกต่างอิจฉาและก็ไม่พันติน่า  คาลอส น้องสาวหุ้นส่วนทางธุรกิจของคาสันดิ้นพร่ากรี๊ด ร้องดังลั่นบ้านจนสาวใช้ไม่กล้าเข้าใกล้

เงียบน่าติน่าพี่แสบหูลูนิค คาลอส ยกมือขึ้นปิดหูตัวเองเพราะทนเสียงแปดหลอดน้องสาวไม่ไหว

พี่ลูนิค! ติน่าจะไปหาคาสันค่ะ

อยู่ๆ พบร่างเพรียวสูงสง่างามของติน่าก็เดินออกจากห้องอาหารไปลูนิคทำได้แต่มองตามอน่าไม่คิดห้ามถึงห้ามไปติน่าก็ไม่ยอมฟังสักทีเขาคงต้องหาคนปราบพยศให้เสียแล้วสิ

ไปเรียกกอนมาพบฉันเสียงเรียบสั่งให้หาคนสนิทของเขาลูนิค  คาลอส เจ้าพ่อนำเข้าและส่งออกเครื่องมือแพทย์มีอำนาจล้นมือพอๆ กับคาสันแมคคาแอล

ค่ะ นายท่าน

สาวใช้หนึ่งในสองเอยตอบก่อนจะเดินออกไปจากห้องทิ้งให้หนูดีอยู่กับนายท่านหนุ่มหล่อมาดเข้มสายตาคมตวัดมองหนูดีก่อนกระตุกยิ้มมุมปากการกลั่นแกล้งหญิงสาวที่อายุห่างเขาเกือบรอบเป็นกิจวัตประจำที่เขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถ้าไม่ได้แกล้งมันทำให้หงุดหงิดคงอยากหน้าหน้าแดงกำสายตาแง่งอนกลิ่นหอมสดชื่นจากร่างเธอละมั่ง

เติมกาแฟเดี๋ยวนี้

หนูดีนาฤดีเสนาจันทร์สาวน้อยลูกครึ่งไทย-อิตาลีถูกคนเป็นน้าแท้ๆ ส่งมาใช้หนี้จำนวนสองแสนปอนด์และไม่เคยติดต่อมาหาเธออีกเลยหนูดีเดินไปหยิบกาชงกาแฟเดินไปใกล้ลูนิคอย่างระแวงระวังตั้งแต่ที่เธอแอบเข้าไปกินน้ำในห้องครัวตอนดึกที่ทำให้พบกับลูนิคที่พึ่งเลิกงานกลับบ้านอย่างบังเอิญเธอก็ถูกจับตามองและถูกแกล้งทุกครั้งที่เจอไม่สิต้องทุกวันทุกเวลาทานอาหารของลูนิคมากกว่า

อุย ขะขอโทษค่ะหนูดีตวัดมือรินกาแฟใส่หน้าลูนิคเพราะรู้สึกเหมือนมีอะไรจับก้นเธอก่อนจะขอโทษตัวสั้นวางของในมือลงแล้วรีบถอยหลัง

ออกห่างแอบยิ้มสะใจในใจเธอไม่ใช่คนอ่อนแอที่ถูกใครแกล้งแล้วต้องร้องไห้

หนูดี!เสียงคำรามลั่นของลูนิคเรียกคนที่กำลังเดินมารีบเข้ามาดูเจ้านายเพราะกลัวว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น

หนูดีขอโทษค่ะก็คุณลูนิคจับก้นหนูดีทำไหมคะหนูตกใจนิ

แม่สาวน้อยวัยยี่สิบสองแกล้งพูดเสียงสั่นแอบยืนข้างหลังกอนลูนิคลุกขึ้นเตรียมไขว้ตัวแต่หนูดีกลับไว้กว่ารีบวิ่งออกจากห้องไปทันทีทิ้งให้ลูนิคยืนโกรธที่ถูกแกล้งก่อนจะมองหน้ากอนที่ยืนยิ้มอยู่ใกล้ๆ

จะยิ้มอีกนานไหมกอน!

ไม่นานครับกอนเป็นเพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกันทำให้ทั้งคู่สนิทกันเหมือนพี่น้อง

กอน!

โอเคครับ คุณลูนิคเรียกผมมีอะไรครับกอนหยุดยิ้มทันทีที่ได้ยินเสียงคำรามดังลั่น

ฉันจะให้นายไปดูแลติน่าอย่าให้เธอก่อเรื่องฉันไม่อยากมีปัญหาร่างเปื้อนกาแฟนั่งลงที่เดิมอีกครั้ง

แล้วคุณลูนิคละครับ

ฉันมีโคอยู่ทั้งคนดูแลให้ดีละจัดการเลยก็ได้ฉันยกให้ดูแลตลอดชีวิลูนิคบอกกอนอีกทีก่อนที่จะเดินขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

ครับจะดูแลอย่างดีแน่นอนกอนรับคำในใจลูนิคนั้นรู้ว่ากอดแอบรักน้องสาวตัวเองมากแค่ไหนแต่ชายหนุ่มเพราะบางครั้งการแสดงออกในท่าทีห่วงใยติน่าทำให้ลูนิคมั่นใจที่จะฝากติน่าให้กอนดูแลเพราะกอนจะสามารถดูแลและปกป้องเธอได้อย่างแน่นอน

รถยนต์หรูสีขาววิ่งจอดสนิทหน้าคฤหาสน์แมคคาแอล ตอนสายก่อนร่างติน่าจะก้าวลงมาเดินเข้าไปข้างในเรียกหาคาสันเพราะลูนิคกับคาสันร่วมธุรกิจกันทำให้เธอเจอเขาบ่อยมากขึ้นแต่คาสันไม่เคยสนใจสะพานเสริมปูนหนาที่ทอดให้และครั้งนี้เธอไม่ยอมคุณหนูผู้เพียบพร้อมอย่างเธอจะต้องเสียหน้าเพราะผู้หญิงจนๆ อย่างแก้วตาไม่ได้

คาสันค่ะ สวัสดีค่ะคุณย่าโซเฟียน่าติน่าเห็นโซเฟียน่านั่งอยู่ห้องรับแขกจึงเดินเข้าไปหาก่อนจะเอยถามคาสัน

คาสันไม่อยู่หรือคะ

เห็นอยู่กับหนูแก้วที่สวนดอกไม้หลังบ้านแล้วหนูมีอะไรเหรอโซเฟียน่าตอบตามจริงจะได้ทำให้เธอเลิกหวังลมๆ แล้วๆ เสียที

ติน่ามาแสดงความยินดีนะคะติน่าขอตัวก่อนนะคะ

ด้านหลังคฤหาสน์แมคคาแอล มีซุ้มนั่งเล่นด้านข้างมีแปลงดอกไม้กินเนื้อที่กว้างพอสมควรคาสันนั่งเล่นถามเรื่องราวต่างๆ ของแก้วตาถึงเขาจะรู้มาบ้างแล้วแต่ก็ยังอยากฟังจากเธออีกความรู้สึกติดเมียเริ่มมากขึ้นจนเขาเกงานอยู่กับแก้วตาอีกวันก่อนพรุ่งนี้ต้องไปทำงานติน่ามองภาพบาดตาตรงหน้าอย่างเจ็บใจก่อนจะเดินเข้าไปใกล้เรียกคาสันเสียงหวาน

คาสันขาติน่าคิดถึงคุณจังเลยคะ

ติน่าก้มลงจูบแก้มคาสันต่อหน้าแก้วตาคาสันที่ถูกจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัวมองหน้าติน่านิ่งๆ ก่อนจะมองคนข้างตัวอย่างหวาดหวั่นแก้วตามองคาสันตาเขียวปัดก่อนสะบัดหน้าหนีติน่ายิ้มอย่างสะใจ

คาสันขาคุณย่าเรียกคะติน่าบอกให้คาสันออกไปก่อนเธอจะได้จัดการแก้วตาง่ายขึ้น

เดี๋ยวผมมานะยาหยีคาสันบอกคนงอนไม่ยอมสบตาก่อนจะลุกเดินออกมาจากตรงนั้น

เธอสินะแก้วตาฉันติน่าคนรักของคาสันติน่านั่งลงตรงข้ามแก้วตาเอยปดให้แก้วตาเข้าใจผิด

เหรอคะฉันแก้วตาเมียที่ถูกต้องตามกฎหมายคะตั้งแต่ที่ถูกคาสันแซ่วเรื่องหนังสือมัดใจชายเธอก็เอาไปทิ้งเพราะอายแต่น้องสาวเธอก็ขยันส่งมาให้เธออ่านเหลือเกินและหนึ่งในนั้นสอนให้ภรรยาอ่อนหวานกับสามีและต้องร้ายกับคนที่คิดแย่งสามีตัวเอง

เธอ!....ติน่าไม่คิดว่าแก้งตาจะร้ายมากขนาดนี้

ฉันขอเตือนคุณติน่าอย่าหยุดกับสามีฉันเด็ดขาดเพราะฉันไม่ยอมให้คนอื่นมารู้จักหรือคิดจะเป็นเมียน้อยเด็ดขาดแก้วตาลุกเดินออกมาหลังพูดจบแต่ติน่าไม่ยอมเดินมากระชากแขนแก้วตายกมือขึ้นเตรียมจะฟาดหน้า

ลองดูสิคะ ฉันก็มีมือมีเท้าฉันไม่ยอมให้ใครทำร้ายฟรีๆ แน่แก้วตาสะบัดมือที่จับแขนเตรียมยกหมัดขึ้นมาท้าทายติน่าหยุดชะงักกับท่าทีเอาจริงของแก้วตา

ชิ! ผู้หญิงอย่างเธอจะทำให้คาสันมีความสุขมากแค่ไหนกันติน่าลดมือลงกอดอกมองอย่างเย้ยหยัน

ผมมีความสุขมากที่สุดเพราะผมรักแก้วตาและผมไม่เคยรู้สึกอะไรกับคุณเลยติน่า

คาสันที่เดินกลับมาหลังจากไปหาคุณย่าพบติน่าที่กำลังจะทำร้ายร่างกายแก้วตานาทีแรกเขาตกใจมากแต่พอเห็นแก้วตาตอบโต้เท่านั้นเขาถึงได้หยุดยืนมองเหตุการณ์แรงสวมกอดด้านหลังทำให้เธอหันมองก่อนจะหันร่างซุกในอ้อมแขนอวดติน่าที่ส่งสายตาอิจฉามันให้ก่อนจะยิ้มอย่างผู้ชนะเยาะเย้ยติน่าตกยืนนิ่งอยู่กับที่ที่คาสันออกมาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดและตัดความสัมพันธ์ที่แม้จะไม่เห็นทางเลยของติน่า

ถ้าได้ยินชัดเจนเลยเชิญค่ะ

แก้วตาเอยออกมาอย่างไม่ไว้หน้าด้านกอนและลูกน้องอีกคนขับรถเข้ามาจอดก่อนจะเดินถามสาวใช้หาคุณติน่ารีบวิ่งมาเพราะกลัวจะเกิดเรื่องขึ้นแต่ทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่คิดเมื่อติน่าถูกคาสันปฏิเสธและติน่าที่ยืนตกใจนิ่งกอนเดินเข้าไปใกล้ติน่าเอยทักทายคาสันและภรรยาก่อนจะพาติน่ากลับ

สวัสดีครับคุณคาสันผมมาพาคุณติน่ากลับครับมือใหญ่จับข้อมือติน่าออกแรงดึงให้ก้าวตาม

ไม่ปล่อยนะกอนฉันบอกให้ปล่อยไง

ด้วยแรงที่มากกว่าทำให้เธอต้องก้าวตามร่างสูงสมาร์ตของกอนก่อนจะผลักให้เข้านั่งรถข้างคนขับและเดินขึ้นฝั่งคนขับออกรถทันทีกอนไม่สนใจเสียงโวยวายของติน่าโทรสั่งให้บอดีการ์ดอีกคนกลับไปส่วนทางนี้เขาจะจัดการเอง

-------------------

ปล่อยไม่ต้องมายุ่งแก้วตามองตามรถติน่าที่ถูกบอดีการ์ดเป็นคนขับออกไปก่อนจะผลักอกกว้างออกจากวงแขนคาสันพร้อมสะบัดเสียงใส่เดินหนีออกมาคาสันหน้าซีดพึ่งเคยเห็นแก้วตาโกธรมากขนดนี้ครั้งแรกเดินตามร่างบางก่อนจะคว้าเอวจัดการลากเข้าห้องทำงานใกล้ๆ ปิดประตูลอกกอนแก้วตาหน้าตึงเมื่อเห็นสามีก้างเข้ามาใกล้ยืนกอดอกมองคาสันก่อนสะบัดหน้าหนี

โธ่! ยาหยีผมกับติน่าไม่ได้เป็นอะไรกันเลยนะคาสันตอบเสียงอ้อนเรียกคะแนนสงสารแต่แก้วตาไม่ใจอ่อนตวัดตามอง

ไม่ต้องพูดชื่อเธอให้แก้วได้ยินและแก้วไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้นคนมักมากคนต่อว่าสามีหลุดออกจากปากอิ่มทำให้คาสันหน้าจ่อยกว่าเดิมพยายามเดินเข้าหาแต่อีกฝ่ายกับเดินหนี

ไม่ต้องมาใกล้ค่ะแก้วไม่อยากเห็นหน้าคุณคนเจ้าชู้

แก้วตาทรุดนั่งลงโซฟาข้างโต๊ะทำงานใหญ่คาสันขยับนั่งลงใกล้ๆ เอื้อมมือจะกอดแต่แก้วตาขยับออกห่างจึงนั่งนิ่งเงียบรอให้คนงอนใจเย็นลงก่อนด้านแก้วตาแกล้งงอนสามีเพื่อทำให้เขารู้ว่าทั้งตัวและหัวใจของเขาต้องเป็นของเธอเพียงคนเดียวลอบยิ้มในใจอย่างอารมณ์ดีจนไม่รู้ว่าคาสันคิดแผนการง้อเมียตามแบบฉบับคนรักเมียหลงเมียและต้องการเมียมากแค่ไหนก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วก้าวออกจากห้องไปแก้วตาหันมองคาสันที่อยู่ๆ ก็ออกจากห้อง

หรือว่าเราจะเล่นแรงไป ยัยแก้วถ้าเขาไม่รักเธอแล้วละจะทำยังไงคิดได้ดังนั้นร่างบางรีบวิ่งออกจากห้องมองหาคนตัวโตเห็นขึ้นบันไดขึ้นไปบนห้องนอนแก้วตาจึงรีบวิ่งตามขึ้นไปทันที

..................................

 

ทางด้านกอนที่พาติน่าออกมาจากคฤหาสน์แมกคาแอลก็ขับรถออกมานอกตัวเมืองกอนซื้อเกาะเล็กๆ ไว้เวลาพักผ่อนและแน่นอนงานบอดีการ์ดไม่มีวันได้พักนอกจากลาออกใบหน้าคมหันมองติน่าที่สิ้นฤทธิ์หลับอยู่เบาะข้างคนขับกอนโทรแจ้งลูนิคว่าติน่าอยากเที่ยวประมาณสองอาทิตย์และลูนิคก็อนุญาตกอนอุ้มร่างติน่าลงบนเรือสปีดแล้วขับไปจุดมุ่งหมายและเป็นเวลาเดียวกันที่ติน่าตื่นขึ้น

นายจะพาฉันไปหยุดนะ

มือบางขยับเข้าไปจับพวงมาลัยแต่กอนให้ร่างกายบังไว้ก่อนเมื่อทำอะไรไม่ได้จึงทุบหลังไหล่กว้างหลายที แต่แล้วอยู่ๆ เรือก็จอดสนิทกลางทะเลกอนตอนนี้ที่ถูกคน

พยศทำร้ายร่างกายหันกลับมามองหน้าส่งสายตาขุ่นๆ มาให้แทนที่ติน่าจะกลัวกลับกอดอกชิดหน้าใส่

มองทำไมไม่พอใจที่ฉันทำร้ายนายก็พาฉันกลับสิด้วยขนาดเรือที่เล็กและร่างของกอนสูงใหญ่ทำให้ก้าวไม่กี่ทีก็ถึงตัวติน่ากอนกระชากร่างเพรียวบางชิดอกเอยเสียงทุ่มชิดหน้าสวย

ถ้าไม่อยากถูกจับโยนลงน้ำให้ฉลามกินห้ามเสียงดังห้ามโวยวายถ้าไม่เชื่อกันจะลองก็ได้

นาย!

หรืออยากจะลอง

ไม่ปล่อยกอนคลายอ้อมกอดออกติน่าผลักเขาอย่างแรงแต่ทำได้แค่ขยับนิดเดียวแล้วเดินลงนั่งที่เดิมกอนได้แต่ส่ายหน้าให้กับความดื้อของติน่าก่อนจะหันไปสตาร์เรือขับต่อไปกว่าจะถึงที่หมายก็ค่ำแล้ว

ติน่าจะลงมาเองหรือต้องให้บังคับกอนกระโดดลงเรือเมื่อทิ้งสมอแล้วหัวมองคนนั่งหน้าตั้งชิดคออยู่

ถ้าลงเป็นก็ลงไปนานแล้วชิ!!ติน่าทำปากยุบยิกต่อว่ากอนแต่ไม่ออกเสียงดัง

นับหนึ่งถึงสามถ้าคุณไม่ลงมาก็นอนตรงนั้นแล้วกัน

ตาบ้าก็ก็คนลงไม่เป็นนิติน่าลุกขึ้นโวยวายลั่น

ขอร้องผมสิแล้วผมจะช่วยกอนยืนกอดอกมองติน่าที่ถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กอย่างท้าทาย

ไม่

ตามใจงันผมไปละอ้อระวังด้วยนะไม่รู้ว่าจะมีสัตว์อันตรายหรือเปล่ากอนเดินขึ้นฝั่งอย่างช้านับถอยหลังในใจและกระตุกยิ้มเมื่อได้ยินเสียงเรียก

เดี๋ยวช่วยฉันลงไปหน่อยสิ

นั้นเขาไม่เรียกว่าขอร้องหรอกนะเขาเรียกว่าสั่งเอาใหม่เอาให้เพราะไม่งันไม่ช่วย

อ๊าย! กอนช่วยติน่าหน่อยนะ

ไม่! ต้องเรียกพี่กอนขาช่วยติน่าหน่อยคะกอนทำเสียงเล็กเป็นตัวอย่างติน่าแก้มแดงซ่านตั้งแต่โตเป็นสาวมาเธอเคยอ้อนแค่พ่อแม่และพี่ชายแค่นั้นถึงแม้ตอนเด็กเธอจะเคยมีใจให้กับกอนก็ตามที

พี่กอนขา ช่วยติน่าหน่อยคะเสียงหวานเอยออกมาในที่สุดแม้จะไม่เต็มใจแต่ทว่าคุณหนูที่อยากได้อะไรต้องได้กลับยอมทำโดนไม่ลำบากใจกอนจัดการช้อนใต้รักแร้ยกร่างบางราวกับไร้น้ำหนักลงจากเรือ

หนักชะมัด

ถ้าอย่างฉันหนักนายไม่แบกหมอนข้างละมั่งต่อว่าเสร็จก็เดินตรงไปยังบ้านพักที่เปิดไฟไว้ด้านหน้าและรอบบ้านก่อนจะมาที่นี้กอนโทรให้แม่บ้านที่มาทำความสะอาดเข้ามาเปิดไฟไว้

หมอนข้างแบกไม่เหมาะเท่าแบกคุณหรอก

ปากหนาพึมพำออกมาก่อนจะเดินตามร่างติน่ากอนไขกุญแจเข้าบ้านพักแล้วจับข้อมือเล็กให้เดิมเข้าบ้านจัดการเปิดติน่าตกตะลึงกับภาพบ้านพักที่สะอาดสะอ้านน่าอยู่การตกแต่งภายในบ้านทำให้รู้สึกอบอุ่นจนภาพครอบครัวแสนรักเกิดขึ้นก่อนที่เธอจะสะบัดหน้าไล่ความคิดบ้าๆ กอนเห็นติน่าสะบัดจึงเดินเข้าหาทาบมือบนหน้าผากเช็ดความร้อนกลัวว่าเธอจะไม่สบายสัมผัสอบอุ่นทำให้ติน่าหน้าร้อนแผ่วปัดมือหนาออกแล้วเดินไม่นั่งโซฟาใกล้หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นตัวของตัวเองราวกับมันไปออกกำลังกายมาถึงได้เต้นเร็วนะกอนเงียบไม่ชั่วขณะก่นจะเดินไปห้องครัวเปิดตู้เย็นหยิบผักและเนื้อที่สั่งให้แม่บ้านมาใส่ไว้และของใช้อีกจำนวนสองสัปดาห์

ถ้าอยากกินข้าวก็ต้องช่วยกันทำเสียงตะโกนดังจากห้องครัวทำให้ติน่าที่ท้องเริ่มร้องประท้วงความหิวลุกขึ้นเดินไปหากอน

ฉันทำไม่เป็นนิ

ผมก็ไม่อยากให้คุณทำเหมือนกันแค่ช่วยเป็นลูกมือเท่านั้นเอง

ชิ! บ้าอำนาจ

พูดอีกทีให้ผมได้ยินสิรับรองคุณได้เจอมันแน่คำขู่พร้อมสายตาเอาจริงถูกส่งมาให้ติน่า

ไม่แล้วจะให้ช่วยทำอะไรติน่าไม่อยากเสี่ยงสำหรับอดอาหารมือเย็นเพราะตอนกลางวันเธอยังไม่ได้กินอะไรเลย

เอานี่ไปล้างน้ำอยู่ในตุ๋มหลังบ้านประตูอยู่นั้นกอนยกตะกร้าผักยืนให้แล้วชี้ไปทางประตูติน่ารับผักแล้วเดินเปิดประตูวางตะกร้าอยู่นานอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร

เอ๊ะใช้ตักน้ำใส่เอาขย้ำเบาๆติน่าจำได้เพราะเคยออกค่ายตอนเรียน

เสร็จแล้วตระกล้าผักถูกวางไว้ตรงหน้ากอนที่กำลังหั่นเนื้อเสร็จพอดี

เก่ง

ของมันแน่อยู่แล้วติน่าเชิดหน้าขึ้น

แล้วหั่นผักเป็นไมไม่เป็นก็หัดมานี่

กอนจับข้อมือดึงให้เข้ามาใกล้ก่อนจะซ้อนหลังสอนมือเล็กจับมือแล้วประคองมือทั้งสองของติน่าหั่นผักความหอมของเรือนผมสวยบังคับให้กอนก้มลงจรดจมูกสูดดมอย่างเผลอตัวพร้อมปล่อยมือออกเลื่อนมาจับเอวเล็กไว้มั่นความต้องการตึงเคลียรกลางร่างใหญ่จนต้องถอนออกห่างหัดไปตั้งเตาจุดไฟติน่ายกมือขึ้นทาบอกตรงหัวใจที่เต้นแรงเธอวาบหวามกับสัมผัสของกอนจากขนลุกซู่

..................................


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)




ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha