ดนตรีร้อนซ่อนรัก

โดย: รมย์ธีรา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 10 : เครื่องมือและการสร้างภาพ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


            



 “ว่าแล้วเชียวว่าต้องเข้าห้องไม่ได้ เสียงของใครบางคนดังขึ้นขณะที่รติยากำลังนั่งกอดหลับสำปะหงกกับตัวเองจนหัวจะชนกำแพงห้องเป็นครั้งที่เก้าสิบด้วยความเหนื่อยและเบื่อที่จะรอคอยคนดูแลห้อง

ฟาง ตื่นเถอะ ฟาง

พี่เอ๋หญิงสาวสะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อร่างบางของตัวเองถูกเขย่า

พี่เอากระเป๋ามาให้เจ้านายที่แสนใจดีของรติยาส่งกระเป๋าให้เด็กสาว

อุ้ย...ขอบคุณมากค่ะพี่ รติยาลุกขึ้นปัดกายแล้วยกมือไหว้เป็นการขอบคุณ

แล้วมาหาฟางถูกได้ไงคะ

พี่เป็นหัวหน้าเรานะต้องรู้สิ ไปนอนในห้องได้แล้ว พรุ่งนี้อย่าไปสายล่ะเอ๋มองดูเด็กสาวไร้เดียวสา แล้วยิ้มให้ดูจากสภาพร่างกายทุกอย่างแล้วปลอดภัยดีก็โล่งใจ เพราะสาเหตุที่เธอตามมาที่นี่ไม่ได้เอากระเป๋ามาให้เพียงอย่างเดียว แต่กลัวว่านักร้องชื่อดังจะมีเจตนาไม่ดีแอบแฝงไว้กับเธอ

ขอบคุณค่ะพี่เอ๋หญิงสาวยิ้มกว้างรู้สึกดีที่ได้หัวหน้าที่เอาใจใส่ลูกน้องอย่างเนตรทราย

 งั้นพี่ไปก่อนนะ หญิงสาวมาดแมนโบกมือลากลับแล้วเดินไปขึ้นรถ ร่างบาง

มองส่งเจ้านายไปจนลับสายตาแล้วหันไปไขกุญแจเข้าห้องตัวเองด้วยความสุขใจที่กำลังจะได้เข้าไปนอนสักที

เช้าวันรุ่งขึ้น นพเก้ายังคงมารับหญิงสาวไปส่งที่ทำงานตามปกติ ระหว่างทางรติยาฉวยโอกาสเล่าถึงเรื่องที่เกิดขึ้นให้เขาฟัง ชายหนุ่มคิดหงุดหงิดใจอยู่คนเดียว เขาน่าจะไปรับเธอเมื่อวานนี้ ไม่งั้นเรื่องแบบนั้นคงไม่เกิดขึ้นกับเธออย่างแน่นอน

เพราะใจของเขาห่วงกลัวภาพพจน์ของเธอ จะเสียอาจส่งผลให้เธอลำบากในภายหน้า เพราะดูแล้วการเป็นข่าวกับนักร้องคนนี้ จะต้องไม่เหมือนกับครั้งที่คังฮีราฟมาฉกตัวของเธอไปอย่างแน่นอน เกรงหญิงสาวจะถูกใช้เป็นเครื่องมือในการสร้างความวุ่นวายมากกว่า

นี่ฟาง ยังไงก็ระวังตัวด้วยนะเก้าบอกเพื่อนสาวส่งท้าย ขณะที่เธอกำลังถอนหมวกกันน็อกออกจากหัวของตัวเอง

อือ รู้แล้วขอบใจเก้ามากนะรติยาพยักหน้าพลางส่งหมวกคืนให้กับเพื่อนสนิทที่

แสนดี ซ่อนความรู้สึกกังวลไว้ในจิตใจไม่อยากให้เพื่อนรักคิดเรื่องของเธอมากเกินความจำเป็น

ตอนเย็นเก้ามารับดีไหมชายหนุ่มมองดูสถานการณ์อย่างไม่วางใจ

ดูก่อนแล้วกัน เดี๋ยวฟางจะโทรบอกนะหญิงสาวจัดกระเป๋าเสื้อผ้าให้เข้าที่ วันนี้เธอแต่งตัวด้วยชุดกางเกงยีนส์ขายาวรองเท้าผ้าใบ เป็นชุดแบบสบายๆ ตามสไตล์ที่เนตรทรายสั่งเพื่อจะได้สะดวกกับการทำงาน

อือชายหนุ่มพยักหน้ามองดูร่างบางที่เดินจากไปด้วยความห่วงใย แต่แล้วก็เริ่มขับรถออกตัวไปเพื่อไปทำงานของตัวเอง

หญิงสาวเดินมาได้ยังไม่ถึงหน้าบริษัทดีอยู่ๆ ก็มีกลุ่มฝูงคนเดินเข้ามาหาพร้อมกับกล้องและไมค์ จนทำให้ฟางหยุดชะงักมองหน้าคนที่เขามาใหม่ด้วยความตกใจทำอะไรไม่ถูก

น้อง น้องใช่ไหมคะที่เป็นแฟนใหม่ของไคนะค่ะ

แล้วนั้นมากับแฟนตัวจริงรึเปล่าคะ คำถามมากมายเริ่มปรากฏขึ้นจากกลุ่มคนที่เขามาหาเธอ

อุ้ย...เข้าใจผิดแล้วค่ะรติยาพยายามเดินผ่านไปด้วยยากลำบาก ตากล้องมากมายทำราวกับเป็นกำแพงกั้นไม่ให้เธอผ่านไปหากไม่ตอบคำถามใดๆ

น้องเลิกกับฮีราฟแล้วเหรอคะ คบกันนานไหมคะ น้องเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาไม่กลับมารึเปล่าคะ

เปล่าค่ะรติยาได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธทุกคำถาม ด้วยไม่อยากให้คนที่ไม่รู้เรื่องและถูกพาดพิงถึงเดือดร้อน ยิ่งถูกกล่าวถึงความสัมพันธ์ของเธอเมื่อครั้งอดีต ก็ยิ่งเหมือนเป็นเข็มทิ่มแทงใจรติยาให้ปวดร้าวมากขึ้นกว่าเดิม ครั้งก่อนที่ลาจากก็เพราะมาโกโตะไค ครั้งนี้ที่ต้องมาพานพบก็เพราะมาโกโตะไค คนๆนี้ทำไมถึงต้องพัวพันกับเธออีกครั้ง

ขณะที่เธอกำลังถูกเบียดเสียดกับบรรดาช่างภาพมากมาย มือแข็งแรงแต่นุ่มนิ่มก็เข้ามาจับข้อมือของเธอเอาไว้แล้วพาลากออกห่างฝูงนักข่าวเข้าไปสู่ประตูบริษัท

ฟางมานี่เร็วเนตรทรายที่เพิ่งมาถึงที่ทำงานเข้าช่วยเธอไว้ได้อย่างหวุดหวิด

อะไรกันแค่คืนเดียวมากันเยอะแบบนี้เลยเหรอ

ขอบคุณพี่เอ๋มากนะคะ ถ้าพี่เอ๋ไม่ดึงฟางออกมาฟางคงไม่รู้จะหนีออกมายังไงดีรติยาเหลียวกลับไปมองดูกลุ่มนักข่าวที่ยังคงยืนออกันอยู่ที่หน้าประตูบริษัท โดยมีพนักงานรักษาความปลอดภัยช่วยขวางกั้นไว้อยู่ไม่ให้บุกรุกเข้ามาถึงภายในได้

ไม่เป็นไร ไปทำงานกันเถอะ เอ๋มองดูเด็กสาวด้วยความเห็นใจสถานการณ์แบบนี้ คนที่สร้างเรื่องให้กับเธอกลับไม่ออกมาปกป้องสักนิดเดียว

ขณะคนเบื้องล่างกำลังวุ่นวายกับการกีดกันนักข่าวให้ออกห่าง คนเบื้องบนที่เป็นผู้สร้างเรื่องทั้งหมดกำลังยืนดูอยู่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น มองดูแผนการของตัวเองที่เป็นไปได้ด้วยดี แต่ทว่าผลของมันกลับไม่ได้ตามเป้าหมาย

ดูนั่นสิมาโกโตะไคเรียกผู้จัดการจอมวางแผนมาดูผลงานของเธอ ซึ่งไม่เป็นที่น่าพอใจเท่าไรนัก จากที่คิดเอาไว้นักข่าวจะต้องรุมทึ้งตน แต่กลับรุมทิ้งเด็กสาวมากกว่าจนน่าหงุดหงิด

หึ อะไรกัน กลับกลายเป็นสนใจยัยเด็กนั้น มากกว่านักร้องชื่อดังอย่างเธองั้นเหรออลิสาเดินมาส่องดูตามที่ชายหนุ่มกล่าว พูดทำราวกับเย้ยหยันกับสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความลืมตัว

แถมยังถามถึงแต่ตอนที่เป็นข่าวกับราฟมากกว่าฉันซะอีกชายหนุ่มเดินไปเดินมาเริ่มมีอารมณ์หงุดหงิดมากขึ้น ทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้สุดหรูของห้องพัก พร้อมตวัดสายตามองดูคนวางแผนอย่างคาดโทษ ที่ทำให้เขาไม่เป็นจุดสนใจเหมือนอย่างที่คุยโวโอ้อวดเอาไว้

งั้นเราก็ต้องทำให้พวกนั้นสนใจข่าวในตัวเรามากกว่าสิไคอลิสารู้ดีถึงอารมณ์ของชายหนุ่ม เธอเดินกลับมาแล้วบีบที่หัวไหล่เบาๆ อย่างเอาใจและให้เขาผ่อนคลายความกังวล

จะให้ทำยังไง จัดการเลยงั้นเหรอชายหนุ่มพยายามคิดหาทางออกที่ได้ผลและเร็วที่สุด ธรรมชาติของผู้หญิงมักจะลงรักภักดีกับชายที่เธอมีความสัมพันธ์ด้วย ถ้าเขาใช้วิธีนี้เด็กสาวคนนั้นอาจจะเป็นเครื่องมือที่แสนวิเศษ และได้ผลเร็วที่สุด

จุ๊ๆๆๆ...ใจเย็นสิคะ ยังไงซะเด็กคนนั้นคุณนะ ได้กินเธออยู่แล้วล่ะ ตอนนี้ก็ต้องทำทีเป็นเอาใจมันให้นักข่าวมาสนใจมาโกโตะไคผู้อ่อนโยนก่อนสิอลิสาจุ๊ปากส่ายหน้าเดินอ้อมมานั่งข้างกายชายหนุ่มใจร้อน ทอดสายตาเฉียบคมไปที่ชาอุ่นๆ บนโต๊ะอย่างมีความหมายแผนการของเธอเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น

ว่าไงว่าตามกันมาโกโตะไคมองแววตาที่มีเลศนัย ก็พอจะเข้าใจว่าเขาน่าจะเชื่อใจผู้จัดการคนสวยได้เป็นอย่างดี เพราะเธอไม่เคยทำให้เขาผิดหวังเลยตั้งแต่ร่วมงานกันมา

รติยาเดินออกมาจากห้องล้างภาพพร้อมกับภาพถ่ายกองโตที่ถูกรวมเล่มเอาไว้สำหรับเปรียบเทียบ เอกสารหลายชุดที่ถูกฝากเธอให้นำมาส่ง ร่างบางเดินอย่างทุลักทุเลมองแทบจะไม่เห็นทาง โชคดีที่วันนี้ใส่รองเท้าผ้าใบมาไม่งั้นคงจะเดินลำบากกว่านี้มาก

เหนื่อยไหม เสียงนุ่มนวลของชายหนุ่มดังขึ้นจากด้านหลัง รติยาหันกลับไปก็กลืนน้ำลายลงคอแล้วยิ้มเจื่อนๆ

ไม่หรอกค่ะ หญิงสาวส่ายหน้าให้กับผู้ที่ถามเขาเดินมาเพียงลำพัง แล้วเทียบหาเธอส่งรอยยิ้มแสนหวานให้อย่างอ่อนโยน

ตัวเล็กแค่นี้ทำงานหนักไม่ไหวเลยนะ เนตรทรายใช้งานฟางซะแทบแย่เลย มาโกโตะไคเดินตามร่างบางไปในลักษณะชวนคุย แต่สองมือของเขากลับล้วงกระเป๋าไม่ได้มีท่าทีจะมีน้ำใจช่วยถือสักเท่าไรเลย

ไม่หรอกค่ะ มันเป็นงานฟางเข้าใจฟางส่ายหน้าเม้มปากแน่นด้วยความหนัก ลำพังรีบเดินไปให้ถึงจุดหมายพร้อมกับยกของหนักไม่ลำบาก เท่ากันการที่ต้องเดินช้าๆทอดน่องไปกับเขาแล้วยังต้องโต้ตอบคำถามมากมายที่ชายหนุ่มพยายามชวนคุย ครั้นจะขอตัวรีบเดินก็เห็นทีว่าจะไม่งามดูไร้มารยาทเกินไปสำหรับเด็กใหม่อย่างเธอ

จิตใจดีจังเลยนะ ไคยังคงทำหน้าราวกับเป็นเจ้าชาย โปรยยิ้มหวานให้กับหญิงสาวจนกระทั่งทั้งสองเดินมาถึงประตูลิฟต์ ที่เป็นเงาสะท้อนถึงท่าทีของคนที่ยืนอยู่ ชายหนุ่มมองดูพลันได้สติรู้ทันทีว่าสิ่งที่ควรทำคืออะไร

มาฉันช่วย เขารีบหันไปคว้าข้าวของที่หญิงสาวถืออยู่มาอยู่ในมือของตัวเอง จนหญิงสาวไม่ทันทีจะปฏิเสธ ก่อนจะพูดอะไรออกไป ประตูลิฟต์ก็เปิดออกพร้อมกับผู้คนที่อยู่ในนั้น

ดูสิ เป็นแฟนกันแน่เลย ไคช่วยเด็กนั้นถือของด้วย เสียงกระซิบกระซาบกันภายในรอยยิ้มเล็กๆผุดที่มุมปากของชายหนุ่ม

ฟางได้แต่ก้มหน้ารู้สึกลำบากใจสงสัยว่าทำไมอยู่ๆถึงเอาของๆ เธอไปถือทั้งๆ ที่ตอนแรกไม่มีท่าทีที่อยากจะช่วยเธอเลยสักนิด จนกระทั่งผู้คนในลิฟต์ต่างเดินออกไปกันจนหมด ทิ้งให้ชายหนุ่มจอมเสแสร้งและหญิงสาวจอมซื่ออยู่กันเพียงลำพัง

เฮ้อ...หนักเหมือนกันนะ ของของเธอเนี่ย ชายหนุ่มก็ออกลายบ่นทันทีที่ลับสายตาผู้คนภายนอก

เออ ฟางถือเองดีกว่าค่ะ งานหนักๆไม่เหมาะกับคุณหรอก รติยาจึงของข้างของๆ เธอกลับมาสู่มือด้วยเข้าใจคำพูดของชายหนุ่ม ว่าคงไม่อยากจะถือต่อแล้วเพราะมันหนักอย่างที่เขาว่าจริงๆ

เอาสิ ก็ดีเหมือนกัน ไคไม่ปฏิเสธรีบส่งให้เจ้าของเดิม

ขณะที่กำลังยื่นคืนให้ประตูลิฟต์ก็เปิดอีกครั้ง มีผู้หญิงสองสามคนกำลังยืนรออยู่ต่างยิ้มด้วยความตกใจ ที่เป็นทั้งสองอยู่ด้วยกัน มาโกโตะไครีบเอาของที่บอกว่าจะคืนให้ฟางกลับไปถือเองอีกครั้ง

บอกว่าฉันถือเอง อย่าดื้อสิ พร้อมพูดตาราวกับตำหนิหญิงสาวที่ปฏิเสธน้ำใจแสนงามของชายหนุ่ม ฟางได้แต่อ้าปากค้างเปลี่ยนสีหน้าไม่ทันสับสนกับการกระทำของ

เขาที่มีต่อเธอ

และแล้วก็มาถึงชั้นที่หญิงสาวต้องออกจากลิฟต์ มาโกโตะไคเดินตามออกไปอย่างว่าง่าย ไม่วายหันไปชายตาให้กับผู้ที่ยืนอยู่แล้วเดินตามร่างบางไปแต่โดยดี

ฟางถือต่อเองค่ะขอบคุณมากนะคะ เมื่อประตูลิฟต์ปิดลงรติยาก็ของเอกสารกองโตกลับมาอีกครั้ง ชายหนุ่มพยักหน้ามอบให้อย่างไม่ขัด เพราะใจของเขาอยากจะคืนมันให้กับเธอนานแล้ว

กลางวันนี้ ไปทานข้าวด้วยกันนะชายหนุ่มยังคงเดินตามหญิงสาวไปยังจุดหมายที่เธอต้องไปถึง

อย่าดีกว่าค่ะฟางส่ายหน้าปฏิเสธ ถึงใจส่วนหนึ่งจะดีใจแต่ก็คิดว่าการไปกับเขาตอนนี้มันคงจะไม่เหมาะ ยิ่งภาพข่าวของเธอออกมาในรูปแบบนั้นก็ยิ่งทำให้เธอไม่อยากอยู่ใกล้เขาเลย

ทำไมล่ะ เธอรังเกียจฉันเหรอชายหนุ่มหันไปมองดูร่างบางที่มีสีหน้าเครียด ไม่แน่ใจว่าของที่ถือหนักไปหรือว่าไม่อยากจะไปกับเขา

ฟางว่ามันไม่เหมาะ ฟางไม่อยากจะเป็นข่าวรติยาพยายามหาข้ออ้างที่ดูน่าฟังที่สุดในการปฏิเสธนักร้องชื่อดัง ด้วยคิดว่าคนอย่างเขาคงไม่อยากจะมาเป็นข่าวกับเป็นบ้านๆอย่างเธอ

อย่าสนใจพวกนั้นเลย คิดซะว่าไม่มีตัวตนมาโกโตะไคทำน่าเสียงไม่แยแสต่อข่าวที่เกิดขึ้น ก็จะให้แยแสทำไมในเมื่อเขาเป็นคนสร้างมันขึ้นมา ยิ่งได้ออกไปกินข้าวหรือเดินเล่นกับเธอกระแสก็จะยิ่งดังขึ้น

แต่ฟาง...ร่างบางยังคงลังเลใจ เพราะตนไม่อยากให้ใครบางคนที่เธอแคร์เข้าใจผิด

ฉันไม่ชอบให้ใครปฏิเสธแต่ชายหนุ่มจอมบงการก็ทำเสียงเครียดเชิงบังคับ ไม่อยากให้หญิงสาวตรงหน้าขัดใจทำให้ผิดแผน

เออ...รติยาสะดุ้งหันไปมองแล้วก้มหน้านิ่งกัดปากแน่นพูดไม่ออก สายตาของเขาดูหงุดหงิดและขัดใจมากที่เธอพยายามปฏิเสธ

เที่ยง ฉันจะขึ้นมาหาที่ห้องก็แล้วกันไคไม่สนใจคำปฏิเสธของหญิงสาว เขานัด

แนะเวลาเสร็จก็เปิดประตูให้เมื่อถึงห้องที่เธอต้องเข้าไปส่งเอกสาร

ค่ะรติยาพยักหน้ารับอย่างอย่างฝืนใจ แล้วความซุ่มซ่ามก็ทำให้เธอก้าวข้ามประตูพลาดสะดุดล้มไปกองอยู่ตรงหน้าเขาทันที

อุ้ย...

แต่ชายหนุ่มเบื้องหลังกลับไม่แยแส เขามองดูเธอที่จับกบอยู่ที่พื้นแล้วส่ายหน้าเดินจาก โดยไม่คิดจะช่วยสักนิดเลย รติยาถอนหายใจอย่างงงๆ ก้มหน้าก้มตาเก็บข้าวของแล้วคำพูดของฮีราฟวนเวียนกลับมาอีกครั้ง

ทุกอย่างมันเป็นการสร้างภาพ อาจจะเป็นเรื่องจริงอย่างที่เขาเคยบอกเธอ

เธอคนนี้เป็นใครคะฝูงนักข่าวที่ยังคงรอทำข่าวของมาโกโตะไคและเด็กสาวธรรมดาดังขึ้นทันที ที่ทั้งสองออกมาจากตึกของบริษัทเพื่อที่จะไปทานอาหารกลางวันตามที่นัดกันไว้

ไว้คำตอบจะให้ตอนงานแถลงข่าวที่จะจัดขึ้นเร็วๆนี้นะครับคำตอบเรียบๆของผู้ที่ถูกถาม พร้อมกับท่าทีที่โอบกอดปกป้องรติยาราวกับคนสำคัญ มีเพียงภาพข่าวเท่านั้นที่ถ่ายได้

การกินอาหารกลางวันของมาโกโตะไคกับรติยาไม่ได้ดูสวยหรูเหมือนอย่างที่ใครๆคิดเอาไว้ เขาพาเธอมากินอาหารฝรั่งสุดหรูในโรงแรมชื่อดัง ช้อนส้อมที่วางเรียงรายตรงหน้าทำเอารติยาไม่รู้จะใช้อันไหนดี อาหารที่เขาสั่งมาให้ก็ดูหรูจัดวางได้สวยจนกินไม่ลง จะติก็ตรงที่มันน้อยเกินไปเพราะพวกอาหารหรูๆ ราคาแพงๆ แบบนี้ไม่ได้จัดวางมาให้กินมากนัก ส่วนชายตรงหน้าก็ตักอาหารเข้าปากไม่พูดอะไรกับเธอสักคำเดียว

หญิงสาวได้แต่ถอนหายใจและมองซ้ายมองขวาใช้อุปกรณ์ไปอย่างงูๆปลาๆดูแล้วน่าลำบากใจ แต่สิ่งที่อึดอัดที่สุดไม่ได้เป็นอุปกรณ์ที่เยอะจนเลือกไม่ถูก กลับเป็นท่าทีที่เฉยชาของคนตรงข้ามที่ไม่ได้สนใจเธอเท่าไร เวลาที่ไม่มีใครอยู่ด้วย ครั้นจะชวนคุยก็ไม่รู้จะคุยเรื่องอะไร การทานอาหารครั้งนี้ของพวกเขาจึงมีแต่ความเงียบเข้าครองงำ

คงไม่เคยกินล่ะสิ ของดีๆแบบนี้นะ คำถามแรกของชายหนุ่มหลังทานอาหารเสร็จมองดูรติยาที่มีท่าทางวางตัวไม่ถูกแล้วนึกขำในใจ

เออ...ค่ะรติยาพยักหน้าตอบกลับไปอย่างซื่อๆ ยิ้มเจื่อนๆ รู้สึกอายและต่ำต้อย

เวลาอยู่กับเขา

ถือว่าเป็นลาภปากของเธอจริงๆ มาโกโตะไคยิ้มที่มุมปาก ดูเหมือนแสยะเยาะเย้ยมากกว่าจะเอ็นดูความไร้เดียงสาของเธอ ที่ไม่เคยกินของดีๆอย่างที่เขาพามา

เวลาผ่านไปหลายวัน การสร้างภาพของมากโตะไคกับฟางยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ผลตอบรับของแผนการนี้ทำให้ยอดขายเพลงของชายหนุ่มพุ่งสูงขึ้นจากที่เคยเกือบตกลงถึงจุดต่ำสุดของสถิติที่เคยมีมา เพราะผู้คนต่างสนใจชายหนุ่มแสนดีที่คบเด็กสาวที่แสนจะธรรมดา

ยิ่งภาพข่าวออกประกาศว่าเขาดูแลเด็กสาวคนนี้เป็นอย่างดี ก็ยิ่งทำให้บรรดาแฟนเพลงต่างคลั่งไคล้มากยิ่งขึ้นเริ่มใฝ่ฝันที่จะเป็นนางในฝันของชายหนุ่ม แต่สถานการณ์ของรติยากลับตรงกันข้าม คนมากมายต่างต่อว่าเขียนจดหมายด่าความไม่คู่ควรของเธอกับมาโกโตะไคนั้น

ยิ่งทำให้รติยาลำบากใจในการวางตัว ทำไมกันตอนที่เธอเป็นข่าวกับราฟถึงได้ไม่มีใครมาวุ่นวายแบบนี้ อาจเป็นเพราะชายหนุ่มของเธอจัดการได้ดีจนไม่มีใครมายุ่งกับการดำรงชีวิตของเธอ

อีกแล้วเหรอ ฟางมองดูจดหมายที่กองอยู่หน้าห้องพัก ล้วนเป็นจดหมายต่อว่าเธอที่ยังไม่เลิกยุ่งกับไค ทั้งๆที่จริงแล้วไคตะหากที่ไม่ยอมเลิกยุ่งกับเธอ

ไง ฟาง นพเก้าเดินขึ้นมารับหญิงสาวถึงหน้าห้องพักเหมือนทุกครั้ง มองดูจดหมายในมือบางของหญิงสาวแล้วส่ายหน้ายิ้มจางๆอย่างให้กำลังใจ

น่าเบื่อจริงๆเลย เฮ้อ... รติยาทิ้งจดหมายเหล่านั้นไปอย่างไม่ใยดี แล้วเดินตามเก้าไปยังรถมอเตอร์ไซค์เพื่อไปทำงาน

หญิงสาวเดินหน้าเซ็งเข้าไปยังบริษัทเริ่มจะอึดอัดมากขึ้นทุกครั้งที่มาถึงที่นี่ สายตามากมายจ้องมองเธอคำนินทาเข้าหูเธอเป็นระยะ ถ้าไม่ติดว่าจุดประสงค์ในการทำงานที่นี่ของเธอยังไม่บรรลุล่ะก็ เธอคงทนไม่ได้แล้วลาออกไปทำที่อื่นแล้ว และที่โชคดีก็คือบรรดาเพื่อนร่วมงานของเธอต่างน่ารักและเข้าใจในสถานการณ์ของเธอดี ฟางเดินใจลอยไปตามทางกว้างลืมสนใจสิ่งรอบข้างตามนิสัยจอมเอ๋อของเธอ

ยืนดูอะไรกันอยู่เหรอคะ ฟางวางกระเป๋าลงที่โต๊ะทำงาน แล้วเดินไปหากลุ่ม

เพื่อนร่วมงานที่กำลังนั่งล้อมวงดูทีวีกันอยู่

ข่าวของราฟกลับมา ท่าทางเรื่องจะวุ่นกันใหญ่แล้ว เสียงของใครบางคนบอกให้หญิงสาวรู้ถึงเนื้อข่าวที่พวกเขาสนใจ รติยาตัวชาใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะจนคนที่นั่งอยู่ใกล้ๆ อาจจะกำลังได้ยินเสียงขอหัวใจเธอเรียกหาคนที่อยู่ในภาพข่าว

ไม่รู้ว่ากลับมาเพราะถึงเวลาหรือว่ากลับมาเพราะข่าวของไคกับฟางกันแน่ กุ้งมองดูชายหนุ่มสวมหมวกปกปิดใบหน้าพร้อมกับแว่นตาสีดำอันโปรด

ในทีวีเขาโบกมือให้แฟนเพลงที่ไปรอรับการกลับมาของเขา ณ สนามบินสุวรรณภูมิอย่างเป็นมิตร คำพูดของกุ้งทำเอาหลายคนหันมามองร่างบางที่ยืนมือไม้สั่นด้วยความดีใจอยู่ข้างหลังเหมือนกำลังของความเห็น เพราะบางคนเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวให้ชนกัน

ถ้าฟางคือคนที่ราฟเคยคบด้วย การมาทำงานที่นี่ของเธออาจเป็นเพราะอยากจะมาขอคืนดี กับชายหนุ่มที่ตนเคยคบแล้ว บังเอิญว่ามาโกโตะไครู้ข่าวจริงใช้เธอเป็นเครื่องมือในการสร้างกระแส ยิ่งเป็นหญิงสาวที่คังฮีราฟเคยคบก็ยิ่งสร้างกระแสให้คนสนใจมากขึ้นกว่าเดิม ทุกอย่างมันเหมาะเจาะและยิ่งการกลับมาครั้งนี้ก็ยิ่งทำให้หลายคนสงสัย แต่การสงสัยของทุกคนก็จบแล้วพร้อมกับสะดุ้งสุดตัวรีบร้อนกุลีกุจอไปทำหน้าที่ของตนเอง

ไม่มีงานมีการทำรึไงกันพวกนี้ มานั่งดูข่าวกันอยู่ได้ยุ่งเรื่องชาวบ้านเขาซะจริงเลย เมื่อเสียงของเนตรทรายดังขึ้นจากข้างหลัง แม้แต่รติยาก็ยังก็รีบก้มหน้ากลับไปทำงานเลิกคิดเรื่องของหัวใจตัวเองแล้วกลับมาสู่โลกแห่งความจริง

ความกังวลเริ่มเกิดขึ้นในจิตใจหายราฟรู้ข่าวของเธอกับไคอาจจะทำให้เขาโกรธแล้วทิ้งเธอไปเหมือนตอนนั้นก็ได้ แล้วเธอจะทำยังไงดี

ณ โรงแรม XXX งานแถลงข่าวการกลับมาของคังฮีราฟ บรรดานักข่าวต่างให้ความสนใจเป็นจำนวนมาก ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำขอบตาหนาเข้มถูกเขียนไว้ตามบุคลิกของตัวเอง หมวกสีดำลายสก็อตสวมที่หัวปกปิดผมของตัวเองราวกับจะเก็บไว้ให้แฟนเพลงแปลกใจ เขานั่งลงที่เก้าอี้ตัวใหญ่ที่ถูกจัดไว้สำหรับการให้สัมภาษณ์ ด้านข้างเป็นผู้จัดการส่วนตัวและทีมงานอีกหลายคนประกบอยู่

คุณฮีราฟคะ การกลับมาครั้งนี้ของคุณเพื่อจุดประสงค์อะไรคะคำถามแรกถูกถามจากนักข่าวสาวสวยที่อยู่ด้านหน้าสุด

ผมจะกลับมาหาแฟนเพลงครับ ที่ยังรักและรอคอยการกลับมาของผมอยู่ หลังจากที่กลับไปเรียนต่อที่อังกฤษอยู่หลายปี ตามที่คุณป้าของผมตั้งใจเอาไว้ชายหนุ่มตอบคำถามแรกไปตามที่ตกลงกันไว้กับผู้จัดการส่วนตัว

แล้วกลับมาครั้งนี้ เอาอะไรมาฝากแฟนเพลงบ้างคะคำถามที่สองยังไม่เจาะประเด็นร้อน ทำเอานักข่าวหลายคนเริ่มคันปากทนไม่ไหวอย่างจะถามเองซะให้ได้

ครับ ผมจะจัดคอนเสิร์ตให้กับแฟนเพลง ตามที่วางแผนเอาไว้กับโปรดิวเซอร์จะขึ้นคอนเสิร์ตอีกครั้งกับคุณไคที่จะเป็นแขกรับเชิญ พร้อมเปิดตัวเพลงใหม่ด้วยครับชายหนุ่มโปรยยิ้มหวานให้กับตากล้อง ที่กำลังถ่ายภาพส่งไปยังแฟนคลับที่โหยหา รอคอยเขาอย่างทางบ้าน

แล้วการคบกันของมาโกโตะไคกับเด็กสาวที่คุยเคยคบ จะมีผลอะไรกับการขึ้น

คอนเสิร์ตครั้งนี้รึเปล่า มีศึกชิงนางกลางเวทีไหมคะแต่คำถามนี้ทำเอาทุกคนเงียบสนิท ตั้งใจฟังคำตอบจากผู้ที่ถูกถามซึ่งกำลังอึ้ง เหมือนไม่แน่ใจความหมายของคนที่ถามมา ในขณะที่ผู้จัดการส่วนตัวเริ่มหันไปกระซิบกระซาบนั่งไม่ติดที่

ผมไม่เข้าใจคำถาม

เราจะพักการสัมภาษณ์ไว้เพียงเท่า...ผู้จัดการส่วนตัวของคังฮีราฟตัดบททันทีโดยไม่รอช้า สร้างเสียงไม่พอใจเป็นอย่างมากจากบรรดานักข่าวที่กระหายเรื่องไปตีพิมพ์

ไม่...ไม่พัก คุณว่าอะไรนะแต่นักร้องชื่อดังกลับไม่ฟังเสียง ยิ่งเห็นท่าทีที่มีพิรุธของผู้จัดการหนุ่ม ก็ยิ่งแน่ใจว่าคำถามที่นักข่าวถามต้องมีอะไรปิดบังเขาอยู่ ไหนจะเสียงฮือฮาของนักข่าวที่บ่นกันดังลั่น ไม่พอใจการในสัมภาษณ์ของเขาในครั้งนี้

ความสัมพันธ์ของมาโกโตะไคกับเด็กสาวที่ชื่อรติยา จะมีผลกระทบกับงานคอนเสิร์ตรึเปล่าคะ เพราะเป็นคนค่ายเดียวกัน หรือคุณจะกลับมาคบกับเธออีกครั้งนักข่าวคนเดิมกับคำถามที่กระจ่างขึ้นชื่อของหญิงสาวที่เขาเคยคิดถึง กลับเข้ามาก้องอยู่ในหัวสมอง

ชายหนุ่มชื่อดังหันไปมองหน้าผู้จัดการส่วนตัว แววตาของเขากำลังเกรียวกราด คำพูดของนักข่าวดังก้องอยู่ในหัว รติยาคบกันมาโกโตะไคคนที่เธอชื่นชม ราฟกำมือนิ่งนับหนึ่งถึงสิบ

ราฟ มันไม่มีอะไรหรอก มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด เสียงของผู้จัดการส่วนตัวดังก้อง

พยายามพูดให้เขาคิดว่ามันเป็นเรื่องล้อเล่น แต่ชายหนุ่มกลับไม่ฟังเสียงเขาพลันตัวลุกขึ้นยืน แล้วเดินหนีนักข่าวไปด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว

ราฟ...ผู้จัดการส่วนตัวมองดูนักร้องชื่อดังเจ้าปัญหาด้วยสีหน้าลำบากใจ

คังฮีราฟ แบบนี้แสดงว่าคุณไม่รู้เรื่องใช่ไหม แสดงว่าคุณกับเด็กคนนั้นคบกันจริง งั้นไคก็เป็นมือที่สามใช่ไหมคะ ตอบด้วยค่ะท่ามกลางนักข่าวมากมายที่บันทึกเรื่องราวเอาไว้ได้อย่างดีเยี่ยม ท่าทีของฮีราฟแสดงให้เห็นถึงอารมณ์หึงหวงที่ไม่ยอมควบคุม คำถามของเหล่านักข่าวไม่มีใครตอบอีกแล้ว ในเมื่อคนที่ถูกถามกลับเข้ามาในห้องพักแล้วระเบิดอารมณ์กับคนที่นั่งรออยู่ภายในห้องพัก

ทำไมถึงไม่มีใครบอกผมชายหนุ่มตวาดลั่นดังทั่วห้องด้วยความหงุดหงิด คิดไปไกลถึงหญิงสาวที่เขาคิดถึงความหอมหวานของเรือนร่างที่เขาเป็นเจ้าของอยู่ในอ้อมกอดของคนเสแสร้งแกล้งทำอย่างมาโกโตะไค รติยาในสายตาของเขาไร้เดียงสาเกินกว่าจะทันเล่ห์เหลี่ยมคนเจ้าเล่ห์พวกนั้น

จะสนใจทำไม กับเด็กบ้านๆคนนั้นเสียงของผู้หญิงมีอายุดังขึ้นออกมาจากห้องพักอีกส่วนของภายในเดินเข้ามามองดูคังฮีราฟสายตาดุๆ ท่าทางของเธอดูราวกับนางพญา เสื้อผ้าที่สวมใส่ก็บ่งบอกถึงแบรนที่เธอใช้อยู่

ผมทำตามที่คุณสั่งแล้ว การกลับมาครั้งนี้ คุณต้องทำตามผมบ้างชายหนุ่มมองดูหน้าของหญิงสูงวัยกลับด้วยแววตาดุดันไม่แพ้กัน เขามองดูเธอที่ทำทุกทางให้เขาเดินตามทางที่เธอเลือก ทั้งที่ใจของเขาไม่เคยรักงานที่เธอหยิบยื่นให้เลยแม้แต่นิดเดียว

แต่เพียงเพราะเรื่องในอดีตที่เป็นตัวแปรทำให้เขาและผู้เป็นป้าต้องจำยอมรับผิดชอบงานทุกอย่างแทนคนที่เสียไปเป็นการชดใช้เรื่องราวที่ผ่านมา

ก็ใช่ แต่เรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นไปเอง เด็กคนนั้นมาทำงานตามที่คุณสั่งให้ผมรับเอาไว้ แต่มาโกโตะไคเขาจีบเด็กคนนั้นแต่คนที่ฮีราฟพูดด้วยกลับไม่ตอบเสียงของผู้จัดการส่วนตัวดังขึ้น หลังจากจัดการให้นักข่าวผู้หิวกระหายเรื่องราวกลับไปได้จนเกือบหมด

แล้วทำไมคุณไม่บอกราฟหันไปตวัดสายตามองดูผู้ดูแลเขาด้วยความโกรธเคือง ทั้งที่เขาเคยสั่งเอาไว้ให้ส่งข่าวของรติยาให้เขารู้ทุกระยะ

ป้าไม่ให้บอกเองล่ะหญิงร่างสง่ากล่าวขึ้นแล้วทิ้งกายนั่งลงที่โชฟากว้างรินกาแฟใส่แก้วบรรจง ถือขึ้นในมือแววตาไม่ใส่ใจความรู้สึกและอารมณ์ของเด็กหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นหลาน

ป้า...ฮีราฟหันกลับไปมองผู้เป็นป้าที่เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่ตอนเด็ก แต่เธอมักจะทำท่าทางที่เย็นชาใส่เขาเสมอ ตั้งแต่ต้องรับภาระหนักของตระกูลคัง

ทำไมป้าไม่บอกผมน้ำเสียงของเขาอ่อนลง เมื่อรู้ว่าเป็นความต้องการของผู้มีพระคุณ แต่ภายในใจของเขากลับเดือดดาล ที่ถูกควบคุมทุกทางไม่ว่าจะเป็นความคิดหรือการใช้ชีวิต ทั้งที่ป้าของเขาเคยใจดีและตามใจ ตอนนี้กลับบังคับให้เขาทำทุกอย่างที่ไม่อยากทำ ด้วยอ้างความเป็นความรับผิดของที่เขาพึงต้องมี

เด็กใจแตกแกจะไปสนใจทำไมคุณนายคังยกแก้วกาแฟขึ้นจิบชายตามองดูฮีราฟ แล้วแสยะยิ้มคิดว่าหลานชายก็แค่ยังเล่นสนุกกับเด็กสาวนั้นไม่พอเลยมีอารมณ์หวงก้าง

ผมจะสนทำไม มันก็เรื่องของผมฮีราฟกำมือนิ่งไม่ขยับ พยายามนับหนึ่งถึงสิบสงบอารมณ์ตัวเองที่ราวกับกำลังเป็นระเบิดเวลา

เด็กนั่นไม่เห็นจะมีท่าทีที่ไม่อยากจะคบกับไคเลยผู้เป็นป้าวางแก้วกาแฟแล้วหันไปหยิบหนังสือพิมพ์ที่มีภาพข่าวของรติยากับมาโกโตะไค แล้วส่งให้กับเด็กหนุ่ม

ก็แค่ผู้หญิงข้ามคืน แกนะเขี่ยเล่นไปไม่รู้กี่คนแล้วจะแคร์ทำไม

แต่ฟางไม่ใช่คนข้ามคืนสำหรับผมชายหนุ่มรับมามองดูแล้วเจ็บแปลบในหัวใจ เมินหน้าหนีกัดปากนิ่งคิดถึงตอนที่เธอทำท่าทางดีใจที่ได้เห็นมาโกโตะไคทางทีวี เธอคงจะมีความสุขที่ได้คบหากับคนที่เธอฝันถึง อาจจะลืมคนเลวร้ายอย่างเขาแล้วก็ได้ ในเมื่อได้เจ้าชายมาเป็นยารักษาหัวใจ คงมีแต่เขาที่ความเจ็บปวดยังคงอยู่มันบาดลึกตอกย้ำหัวใจของตัวเองทุกวัน

งั้นแกก็ไปถามนังเด็กนั้นเองสิ ว่าทำไมไม่แก้ข่าว บางทีนังเด็กนั้นอาจจะดีใจที่ได้เป็นข่าวกับไคก็ได้นะ อย่ามาทำบ้าบอไปคนเดียวเลยราฟ เชื่อป้าสิ ผู้หญิงนะ มารยาเยอะคุณนายคังมองดูหลานชายที่สงบอารมณ์ลงได้แล้ว ก็ลุกขึ้นหยิบกระเป๋าราคาแพง

คุณตรี ฝากดูแลราฟด้วยนะ ฉันไปล่ะ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

""ไม่ต้องตกใจสาวน้อย ฉันจะนุ่มนวลและทำให้คืนนี้ของเธอเป็นคืนที่แสนวิเศษ" ชายแปลกหน้าเชยใบหน้างามขึ้นมา พร้อมกับบดริมฝีปากสวยได้รูปของตัวเองลงไป ก่อนที่หญิงสาวจะคัดค้านหรือเอ่ยคำใดออกมา หญิงสาวเม้มปากแน่น เมื่อรู้ว่ากำลังถูกพรากจูบแรกไปอย่างไม่สมยอม สองมือยกขึ้นพยายามดันชายหนุ่มให้ออกห่าง แต่แขนขาเธอกลับไม่มีแรงจะต้านทาน"

รมย์ธีรา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


ชอบมากเลยคะ^^
โดย Anonymous | 5 months, 1 week ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อ่านแบบเติมเหรียญต้องทำยังไง
โดย Anonymous | 9 months, 1 week ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha