เกมส์รัก วิวาห์ลวง

โดย: เวอร์บีน่า,ปักษาสวรรค์



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : ทะเบียนสวาท


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 บทที่ 5 ทะเบียนสวาท

          คุณสองคนเป็นสามีภรรยาที่ถูก

ต้องตามกฎหมายเรียบร้อยแล้วค่ะ เสียง

ปลัดอำเถอสาวกล่าวยินดีให้กับ คู่รักทั้งสอง

  มุกดาว เอวาโครนอส มองดูใบมงคลสมรสที่จะเปลี่ยนสถานะของเธอไปตลอดการ

            “ฮ่า ฮ่า มุกดาวในที่สุดเธอก็เป็นของฉันสักที ร่างสูงแกร่งลุกขึ้นยืนใช้มือจับไหล่มนทั้งสองข้างเอาใว้ สายตาที่

เขามองเธอนั้นปานว่าจะกลืนจะ

กินเธอเสียให้ได้

            “ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ร่างบางพยายามสะบัดมือหนาที่บีบไหล่มนของเธอแต่ก็ไม่มีผล จู่ๆห้องทำงานของปลัดอำเภอก็แปลสภาพเป็นห้องนอนมีเตียงสีขาวใหญ่อยู่กลางห้องพร้อมกลีบกุหลาบสีแดงโรยเป็นรูปหัวใจ หญิงสาวตกใจสุดขีดนี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นปากก็ตะโกนขอความช่วยเหลือ

แต่ไม่มีแม้เสียงเลียดลอดออกมา

            “ตกใจอะไรกันที่รัก นี่ไง

เรือนหอของเรา พูดจบก็พลัก

ร่างบางลงไปที่เตียงนุ่ม กลีบกุหลาบสีแดงกระจัดกระจายตามแรงของหญิงสาว พยายามปัดป้อง คนตัวสูงที่คร่อมร่างของเธอ

ริมฝีปากอุ่นร้ายประกบเข้ากับ

แก้มนวลลงมาที่ลำคอระหงส์

หญิงสาวดิ้นสู้งแต่ไม่ละคายคน

ที่อยู่ด้านบนแม้แต่น้อย

            คุณต้องเป็นของผมคนเดียวมุกดาว

พร้อมกับเสียงหัวเราะอย่างมีชัย

ดังก้องไปทั่วห้อง

กริ้งงงงงงงงงง เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นบอกเวลา ตี 5

ร่างบางดีดตัวขึ้นทันทีพร้อมกับ

เหงื่อเม็ดเล็กที่โทรมกาย

            “แค่ฟันไปเองเหรอเนี่ย บ้า

จริง ฝันอะไรบ้าๆ มุกดาวหอบ

ด้วยความเหนื่อย มันเป็นแค่ความ

ฝันแต่ทว่าทำเอาหญิงสาวถึงขั้น

หน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีเมื่อนึกถึง

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในฝัน

    วันนี้เป็นวันจันทร์มุกดาวรับ

จัดแจงข้าวของเครื่องใช้ใส่กระเป๋าใบย่อมให้ลูกชายไปใช้ที่โรงเรียนประจำ

แล้วจัดแจงอาบน้ำเมื่อเธอแต่งตัว

เรียบร้อยลูกชายก็อยู่ในชุดนักเรียนพร้อมออกเดินทางแล้วเช่นกัน

เมื่อพาลูกชายมาสั่งที่โรงเรียน

ประจำแล้วเธอก็นั่งรถเมล์ประ

จำทางไปยังที่ทำงานของเธอทันที

            “วันนี้ดูลุกลี้ลุกลนจังมุก

มีเรื่องอะไรรึปล่าว เจตรินผู้จัดการสาขาถามขณะที่ทั้งสองกำลังแจกใบปลิวอยู่หน้าช๊ปกีฬาซึ่งมีผู้สนใจโปรโมชั่นเป็นจำนวนมาก

            “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่เครียดเรื่องเรียนนิดหน่อยมุกดาวบ่ายเบี่ยง

            “ถ้าเครียดเรื่องเรียน หรือ

มีกิจกรรที่โรงเรียนก็ลาหยุดได้นี่

เจตรินให้คำแนะนำ จริงอยู่ที่บริษัท

โครนอสมีนโยบายส่งเสริมให้พนัก

งานเรียนหนังสือเพื่อต่อยอดองค์

ความรู้ ให้กับพนักงานที่ยังเรียนไ

ม่จบหรือเรียนภาคเสาร์ อาทิตย์

            “ขอบคุณค่ะพี่เจต

            ป่ะเก็บของกันเถอะ แล้ว

ไปกินข้าวกัน เจตรินเห็นมุกดาว

ดูเครียดๆเลยเอ่ยปากชวน

            “จะกินข้าวแล้วเหรอนี่มันพึ่ง 11โมงเองนะคะ มุกดาวก้มมองดูนาฬิกาข้อมือของตัวเอง

            “ไปเหอะพี่หิว ยอดขายเดือนนี้ทะลุเป้าพี่ได้ค่าคอมมิชชั่นมาเยอะอยากกินอะไรบอกพี่เดี๋ยวพี่จัดให้

เจตรินใช้มือหนาจบเบาๆที่หน้าขาของตัวเองเป็นตำแหน่งที่มีกระเป๋าสตางค์อยู่ในนั้น

            “ไปค่ะ มุกจะกินให้กระ

เป๋าพี่เบาหวิวเลย หญิงสาวพูด

พร้อมกับรอยยิ้มที่เผยบนใบ

หน้าสวย ทำเอาผู้จัดการหนุ่มหัวใจพองโต

ทั้งสองมาที่ร้านอาหารญี่ปุ่นที่มี

พ่อครัวชาวญี่ปุ่นอยู่ตรงกลาง

คอยประกอบอาหารตามออเดอร์

ของลูกค้า ทั่งสองรับประทาน

อาหารและพูดคุยกันอย่างสนิทสนมโดยที่ สเปนเซอร์ ยืนมองอยู่ด้านนอกกระจกใส เขากำลังจะเดินไปที่ช๊อปซึ่งอยู่ในชั้นเดียวกันกับร้านอาหารที่สองคนมานั่งพลอดรักกันอยู่

จะมีผัวอยู่ไม่กี่นาทีนี้ยังมีหน้าไปให้ท่าผู้ชายคนอื่นอีก

เสปนเซอร์คิดอย่างหงุดหงิดอยู่ในใจ

ก่อนจะพาตัวเองมายังห้องทำงาน

ร่างสูงนั่งลงที่เก้าอี้บุหนังราตาแพงแล้วพ่นลมหายใจออกมา

ภาพของมุกดาวหญิงสาวผิว

สีน้ำผึ้งมันช่างมีออร่าชวนมอง

สียจริง ร่างเล็กภายใต้สปอต

บราสีเข้มแผ่นหลังสีน้ำตาลนั่น

มันเชิญชวนให้เขาอยากจะสัม

ผัสโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ

ไม่ ไม่ ไม่ ห้ามคิดอย่างนั้นเด็ดขาดนะไอ้เอส

สเปกคือของแกผู้หญิงผิวขาวหน้าหวานผมสีน้ำตาลหน่นเขียวแบบนี้ต่างหาก

ไม่ใช่ผู้หญิงเพาะกายปึกบึนแบบนั้น  เขาสะบัดศรีษะแล้วหยิบสมาทโฟนขึ้นมาเปิดดูรูปหญิงสาวที่เขานั้นรักตั้งแต่แรกเห็น โยทะกา

เป็นผู้หญิงที่สวยและทำงานเก่ง

ทั้งๆที่รู้ว่าไม่มีวันที่เขาจะได้เธอม

าครอบครองแต่ทุกวันนี้เขายัง

เพ้อฝันถึงแทบจะทุกลมหายใจ

ภาพใบหน้าสวยหวานน่าถนุถนอมยังคงตราตรึงในใจเขาจวบจนทุกวันนี้พอจะมีทางบ้างไหมที่เขาจะลืมเธอ

    มุกดาวก้มดูนาฬิกาข้อมือของ

ตัวเองบอกเวลา 12.50 ก็พ่นลม

หายใจออกทางปาก ฮู่ ไม่กี่นาที

ข้างหน้าก็จะได้เวลาไปที่อำเภอ

เพื่อทำตามข้อตกลงของเขาและเธอ

ร่างบางเดินวนอยู่หน้าห้องทำงาน

ของผู้ว่าจ้าง มือบางบีบกันแน่น

ด้วยความวิตกกังวล  ไม่นานร่า

งสูงใหญ่ของสเปนเซอร์ เอวา โครนอส

ก็ผลักประตูออกมา

            “พร้อมแล้วใช่ไหม ไปกันเลย

สเปนเซอร์เดินนำหน้ามุกดาวเดินตามไปติดๆ ต้องบอกว่าเกือบวิ่งถึงจะถูกเพราะท่อนขาของเขายาวกว่าเธอ 

เมื่อเขาเดินหนึ่งก้าว เท่ากับเธอเดินสองก้าว

บรรยากาศภายในรถนั้นเงียบจน

ชวนให้อัดอัดครั้นหญิงสาวจะชวนคุยก็ไม่กล้าเพราะว่าที่สามีในอนาคต

ของเธอนั้นนั่งทำหน้าย่นจนคิ้วแทบจะผูกกันเป็นปมไม่รู้ว่าไปเครียดเรื่องอะไรมา

ทั้งสองได้มาหยุดตรงหน้าโต๊ะของปลัดสาวสวยที่เขตสำนักงาน

หญิงสาวมองไปรอบๆห้อง ช่างคล้ายนความฝันของเธอไม่มีผิด ฝันประหลาดนั่นแค่นึกถึงก็ชวนให้ใบหน้าร้อนผ่าว

ทั้งเก้าอี้ โต๊ะ แฟ้มสีดำเรียงรายอยู่ที่

อยู่ข้างหลังห้อง ไหนจะปลัดอำ

เภอสาวนั่นอีก นี่มันเดจาวูชัดๆ

มุกดาวหายใจเข้าปอดลึกๆก่อน

จะนั่งลงที่เก้าอี้ตามด้วยร่างสูง

ที่หย่อนตัวลงเก้าอี้ข้างๆ

ทั้งสองนำเอกสารสำเนาบัตรประชาช

ออกมาเซ็นชื่อตามที่ปลัดอำเภอสาวใช้ปากกาสีน้ำเงินทำสัญลักษณ์ไว้

และสุดท้าย ก่อนปลายปากกาของคนตัวสูงที่เซ็นลงไปคือสำเนามงคลสมรสดูแล้วเขาเซ็นแบบไม่คิดอะไร

มากมายนักแค่ตวัดปลายปากกา

เป็นอันเสร็จสิ้น เหลือเพียงมุกดาวที่นั่งเหงื่อตก มือสั่นเล็กน้อย

ปลายปากาสีน้ำเงินลากขึ้นลง

เป็นตัวอักษรนั้นทำเอาหญิงสาว

แทบจะกลั้นลมหายใจ

ในที่สุดเธอก็รวบรวมกำลังเซ็น

ชื่อลงไปในกระดาษนั่นสำเร็จเสียที

            “คุณสองคนเป็นสามีภรรยา

ที่ถูกต้องตามกฎหมายเรียบร้อยแล้วค่ะเสียงปลัดอำเถอสาวกล่าวยินดีให้กับ

คู่รักทั้งสอง  มุกดาว เอวาโครนอส

ชื่อที่ระบุลงในใบมงคลสมรส

            เอ๊ะเดี๋ยวนะ ทำไมมันคุ้น

มุกดาวหวั่นวิตกกับเหตุการณ์ที่กำลัง

จะเกิดขึ้นต่อไป เธอหลับตาปี๋ก่อนที่ร่างสูงของผู้เป็นสามีจะลุกขึ้น

ไม่นะ ไม่นะ เหมือนในฝันเป๊ะเลย

            ขอบคุณมากครับ เรียบร้อยแล้ว

ใช่มั้ยครับ เสปนเซอร์ ลุกขึ้นจากเก้าอี้พร้อมกล่างคำอำลา

ปลัดอำเภอสาวสวย

ทำเอาคนตัวเล็กที่ยังนั่งอยู่เป่าลม

ออกทางปากด้วยความโล่งอก

            อ้าว นั่งบื้ออยู่ได้ กลับ

ไปทำงานได้แล้ววันนี้เธออู้งานมาเยอะอย่าคิดว่าเป็นเมียฉันแล้วจะเอาเวลางานไปให้ท่าผู้ชายล่ะ ฉันไม่เอาใว้แน่ 

ร่างสูงเดินไปยังรถหรู ระหว่างทางก็บ่นอุบอิบตลอดทาง

คิดถูดคิดผิดเนี่ย เซ็นใบหย่า

ตอนนี้ยังทันมั้ย นังมุกดาวเอ้ย

หญิงสาวคิดในใจพร้อมกับช้อนตามองสามีที่ถูกต้องตามกฎหมาย

ที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยรถ ไม่รู้ว่า

ประจำเดือนมารึยังไงถึงได้

อารมย์เสียเป็นหมีกินผึ้ง

            “ต่อไปนี้นะมุกดาวเธอต้องมาค้างที่บ้านแม่ฉันทุกวันอังคารแล้วก็ไปลาออกจากงานเชียเบียร์นั่นซะฉันไม่อนุญาต ให้เธอไปนุ่งสั้นนุ่งเว้าแต่งตัวให้ท่าผู้ชายแบบนี้

สเปนเซอร์วางอำนาจทันทีที่

หญิงสาวเป็นภรรยาถูกต้อง

ตามกฏหมายมุกดาว

เม้มปากแน่นด้วยความโกรษ

คำก็ให้ท่า สองคำก็ให้ท่า

ขามองเธอเป็นผู้หญิงประเภทไหนกัน

หญิงสาวกำหมัดแน่นหายใจเข้า

ออกช้าๆพยายามข่มอารมย์ที่มันกำลังจะระเบิดของตัวเอง

            “ค่ะ ดิฉันจะไปลาออกเธอพูด

น้ำเสียงเรียบ มุกดาวให้การตัดสินใจที่พึงพอใจให้แก่ผู้เป็นสามีปลอมๆ

ของเธอยิ่งนัก เขากระตุกยิ้มที่

มุมปากก่อนที่จะกล่าวคำ

ปรามาสภรรยาหลอกๆของเขาอีครั้ง

            “แล้วก็เลิกไปเที่ยวนั่ง

พลอดรักกับผู้ชายหน้าไหนอีก

โดยเฉพาะเจตริน คำพูดที่ทำ

ร้ายจิตใจคนฟังนั้น ทำให้ฟาง

เส้นสุดท้ายขาดสะบั้นทันที

            “นี่มันจะมากไปแล้วนะคะ

ให้ท่าผู้ชาย ไปนั่งนั่งพรอดรักกับผู้ชายมุกไปทำอะไรอย่างนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่! ”

มุกดาวแหวใส่สามีปลอมๆของเธอ

            “อย่านึกว่าฉันไม่เห็นนะว่า

เธอแอบอู้งาน แล้วไปนั่งกินข้าว

กับไอ้ล่ำนั่น หน้าหล่อข

บกรามจนขึ้นนูนอย่างเห็นได้ชัด

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"มาเป็นกำลังใจให้หนุ่มหน้ามนต์ตาน้ำข้าวอย่าง เสปเซอร์ เอวาโครนอสกันด้วยนะคะ เรื่องที่แล้วกินแห้วเพราะโยทะกาไม่รับรัก มาเรื่องนี้พี่จะยอมกินแห้วอีกหรือปล่าวอย่าลืมให้เหรียญกำลังใจด้วยนะคะ เนื้อหาในเรื่องไม่เกี่ยวกับเกมส์รักจอมอสูรแต่อย่างใดแค่นำพระรองเจากเรื่องนั้นมาเป็นพระเอกในเรื่องนี้ ขอบคุณผู้อ่านทุกคนค่ะ"

เวอร์บีน่า,ปักษาสวรรค์


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha