เกมส์รัก วิวาห์ลวง

โดย: เวอร์บีน่า,ปักษาสวรรค์



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 10 : เธอก็แค่เมียในนาม


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่10 เธอก็แค่เป็นเมียในนาม

            สเปนเซอร์ เอวา โครนอส

หนุ่มหล่อในวัย ยี่สิบเจ็ดปีนั่งสัปหงกสะดุ้งตื่นเต็มตัวท่าทางลุกลี้ลุกลนคล้ายกับนักเรียนแอบหลับในเวลาที่อาจารย์กำลังสอนแล้วถูกจับได้

เขามองจอคอมพิวเตอร์ที่เปิดหน้า

จอของเกมส์ปลูกผักยอดฮิต

แล้วก็ปรายตามองที่มุมขวา

มือของจอคอม แสดงเวลา

สิบเอ็ดโมงสามสิห้านาที

ร่างสูงดีดตัวขึ้นจากเก้าอี้ทันที

พร้อมกับยืดเส้นยืดสายราว

กับว่ารอคอยเวลานี้มานาน

            “ผมเอาตัวนี้ ตัวนี้แล้วก็ตัวนี้ครับเขายื่นชุดนอนทรีทรูเช็กซี่ให้กับพนักงานสาวสวยตรงเคาน์

เตอร์คิดเงินในร้านขายชุดชั้นใน

สตรียี่ห้อดัง ทำเอาพนังงานคิด

เงินเขินจนก้มหน้าสแกนบาร์โค้ดผิดๆถูกๆ

            “ซื้อให้แฟนเหรอค่ะ พนักงานสาวสวยถามขึ้นขณะที่กำลังง่วนอยู่กับบาร์โค้ดชุดนอน

"เอ่อ....ซื้อให้เพื่อนน่ะ

ครับมันไม่มีเวลามาเดิน

ซื้อเองเลยวานให้ผมช่วย" สเปนเซอร์ลอบมองหญิงสาวทีากำลังจัดแจงสินค้าใส่ถุงกระดาษ นัยตาของเจ้าหล่อนแฝงอะไรบางอย่าง

"ทั้งหมดสี่พันหกร้อยบาทค่ะ" สายตาของทั้งคู่ยังคงจ้องกันไม่เลิกหากเป็นปลากัดเจ้าหล่อนคงท้องไปเรียบร้องโรงเรียนสเปนเซอร์เขายื่นบัตรแข็งสีดำให้เธอพร้อมส่งสายตายั่วยวนไปให้ ซึ่งหญิงสาวก็ตอบรับคำเชื้อเชิญเป็นอย่างดีคล้ายกับว่าทั้งสองนั้นมีความสามารถพิเศษในการอ่าน

ใจกันและกัน

"ขอโทษนะครับ คุณชื่อน้ำฝนรึปล่าว"คาถาจีบสาวเอ่ยขึ้นมาทันควัน

"ไม่ใช่ค่ะ คุณคงจำคนผิดแล้วล่ะค่ะ"

หญิงสาวตอบด้วยท่าทีเขินอายอย่างมีจริต

"งั้นเหรอครับ แล้วไม่ทราบว่าคุณ.."

"ชื่อแพรค่ะ....แพรไหม" เจ้าหล่อนตอบก่อนที่คำถามจะสิ้นสุดลงเสียอีก

"ครับ...ไม่ทราบว่าคุณแพรพอจะมีเวลาว่างไปดื่มกาแฟกับผมมั้ยครับ อีกหนึ่งชั่วโมงเดี๋ยวผมจะมารับคุณ"

เขากระซิบเบาๆข้างใบหูของหญิงสาวเสียงลมหายใจร้อนๆเหมือนกับไฟมรสุมทำเอาหล่อนเกือบจะละลายแทบตรงนั้น พูดจบเขาก็ส่งสายตาเซ็กซี่ตามแบบที่เขามักจะใช้เป็นประจำไปหาเธอก่อนที่จะหันหลังเดินออกจากร้านไป

เขาเดินซื้อเสื้อผ้าในแบบที่คิดว่า

ภรรยาของเขาน่าจะชอบ

ไม่ว่าจะเป็นชุดชั้นในเซ็กซี่

รองเท้าแตะ หอบหิ้วถุง

กระดาษพะรุงพะรังเดิน

เข้าไปเก็บในห้องทำงาน

ที่อยู่ด้านในสุดของช๊อปกีฬาโครนอส

เขายังมีเวลาอีกสิบห้านา

ทีเพื่อจะไปตามนัด

แต่เขาตั้งใจจะไปช้ากว่าเวลานัด10

นาที เพื่อเป็นการเล่นตัวนิดๆแหม่......เสน่ห์เหลือร้ายจริงนะพ่อคุณ

"แก เค้าคงไม่มาแล้วมั้ง

นี่มันเลยมาตั้งสิบนาทีแล้วนะ"

หญิงสาวหนึ่งในพนักงานในร้านชุดชั้นในแบรนด์หรูเอ่ยขึ้น

แพรไหมได้ยินดังนั้นก็หน้างอทันที

"เค้าต้องมาสิ ฉันแน่ใจฉันไม่เคยพลาด" แพรไหมเจ้าของ

ดวงหน้าหวาน ตากลมโต

ผิวขาวราวกับน้ำนมบริสุทธิ์

เธอมั่นใจในเสน่ห์ของเธอ

หากเธอหย่อนเบ็ดพร้อม

เหยื่อแล้วไม่มีทางที่จะพลาดแน่นนอน

"นั่นไง มาแล้วใช่เขาแน่ๆ"

หญิงสาวที่มาคอยเชียร์เพื่อนของตัวเองเขย่าแขนแพรไหมท่าทางจะตื่นเต้นกว่าเจ้าของ

นัดสียอีก หนุ่มหล่อร่างสูง

ในชุดสูทสีเข้ม ดูภูมิฐาน

แต่แฝงไปด้วยเสน่ห์เหลือร้าย

"หูย แก หล่อชิปหายเลยว่ะ"

เพื่อนอีกคนเอ่ยออกมา

แพรไหมช้อนตามองเพื่อนทั้งสอง

ที่เต้นจนออกนอกหน้านอกตา

ส่วนตัวเธอนั้นสงวนท่าทีไม่

ให้ลิงโลดจนเกินงาม

"อยากทานอะไรเป็น

พิเศษมั้ยครับ" สเปนเซอร์

นั่งอยู่หลังพวงลัยรถหรูเอ่ยถามสาวสวยที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ

"แพรว่า.....เราไปหาที่เงียบๆนั่งคุยกันดีกว่าค่ะ"น้ำเสียงยั่วเย้า หญิงสาวใช้นิ้วเรียวเขี่ยวนๆอยู่ตรงหน้าขาของชายหนุ่ม

เขายิ้มกริ่มที่มุมปากอะไรที่คิดใว้ไม่ได้ยากเย็นเหมือนที่คิด

   ประตูห้องของโรงแรมม่านรูด

เปิดออกพร้อมกับร่างของ

หญิงชายที่โอบกอด โลมไล้

ด้วยจุุมพิตที่แสนเร่าร้อน

ชายหนุ่มใช้เท้าเขี่ยประตู

ให้ปิดอย่างเร่งรีบ ริมฝีปาก

ยังบรรเลงจังหวะการบดขยี้ขอ

งแต่ละฝ่ายอย่างดุดันในขณะ

ที่ต่างคนก็ต่างปลดเปลื้องอาภรณ์ของตัวเอง  สองกายกอดรัดฟัดเหวี่ยงจนมาถึงเตียงรูปหัวใจขนาด

ใหญ่กลางห้อง หญิงสาวล้ม

ตัวลงนอนที่กลางเตียง

ชายหนุ่มไม่รีรอ รีบย่างสามขุม

เข้าไปคร่อมร่างอรชรนั่นทันที จมูกโด่งเป็นสันชอนไชหาความหวานจากลำคอระหงส์ เลื้อยลงมายังเนินอกอิ่มที่ปกคลุม

ด้วยบราเซียลูกไม้สีชมพูอ่อน

เขาสอดมือหนาไปที่ใต้แผ่นหลัง

เพื่อปลดตาขอบรา หญิงสาว

แอ่นอกรับริมฝีปากร้อนที่

ทำหน้าที่โลมเลียเนินเนื้อ

ด้วยความกระหาย หญิงสาวคราง

ฮือในลำคอ เมื่อลิ้นสากร้ายดูดวน

ตรงยอดปทุมถันสีหวาน มือหนาลูบไล้เรือนร่างลงมาถึงจุดกลางกายสาวสอดนิ้วแข็งใต้เพนตี้ตัวจิ๋วแล้วดึงทึ้งออกไปจากขาเรียวสวย

เผยให้เห็นพลูเนื้อสาวอวบอูม

เขาใช้นิ้วเค้นคลึงจนมีสายธาร

ใสหลั่งออกมา พร้อมกับเสียงครางด้วยความเสียวซ่าน   ชายหนุ่มสวมใส่ปลอกอาวุธแล้วจัดการยัด

ใส่ความบึกบึนพลวดทีเดียวจนมิดลำ

อร้างงง!!! หญิงสาวไม่ได้ทัน

มองขนาดของมันจึงร้องออกมา

ด้วยความทรมานปนวาบหวาม

แม้นเธอจะไม่ใช่หญิงสาวพรหมจรรย์

แต่เธอก็รู้สึกถึงคาวมคับแน่นภายในมันตึงจนรู้สึกว่าเนื้อแทบปริออกชายหนุ่มเร่งสะโพกเข้าออกเป็นจังหวะจะโคน ทำให้ร่างอรชรใต้อาณัติร้องครวญ

ครางไม่เป็นภาษา เขาเร่งจังหวะ

การสอดใส่จนคนใต้ร่างเสียวซ่าน

ไปทุกอณู เธอเองก็ใช่ย่อยแอ่นกายรับการกระแทกกระทั้นนั้น

อย่างรู้งานบทเพลงรักอัน

เร่าร้อนบรรเลงไปเรื่อยๆ

มีเสียงครางของทั้งสอง

เป็นเนื้อเพลงและเสียง

เนื้อกระทบกันเป็นดนตรีประกอบ

ชายหนุ่มเร่งดนตรีประกอบจนถึงท่อนสุดท้ายเขาจินตนา

การถึงภรรยาสุดสวยก่อนที่จะปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาปะทะกับอาวุธป้องกันที่สวมใส่ ส่วนหญิงสาว

นั้นเธอแตะขอบสวรรค์ไม่

ต่ำกว่าสี่รอบก่อนหน้านี้

.....................................................

สเปนเซอร์ เอวา โครนอส

พลิกแฟ้มเอกสารสีดำพาปวด

หัวปิดลงเมื่อนาฬิกาบอกเวลาเลิกงานมือหนาหิ้วถุงกระดาษหลาย

ใบที่มีสัญลักษณ์ขอเดสื้อ

ผ้าแบรนด์ต่างๆรีบออกจาก

ห้องทำงานชั่วคราวทันที

นอกจากวีดีโอเกมส์แล้วก็ไม่เคย

มีอะไรทำให้เขาอยากกลับ

บ้านตรงเวลาเลยนอกจาก

หน้าของภรรยาสาวที่รอเขาอยู่ที่บ้าน

แม้กิจกรรมเข้าจังหวะเมื่อตอน

กลางวันทำเขาผ่อนคลายได้เป็น

อย่างดีแต่ก็ไม่ได้ทำให้ไฟในตัว

ของเขาดับมอดได้แม้แต่นิดเดียว

รถยนต์คันหรูของคุณสเปนเซอร์

เอวา โครนอส ว่าที่ประทานบริษัท

โครนอสคนต่อไปมาจอดที่โรงจอดรถของคฤหาสน์โครนอสเขาก็รีบก้าวฉับๆเข้าบ้นขึ้นบันได

ไปยังชั้นสองของบ้านทันที

ทว่าไม่เห็นแม้แต่เงาของผู้เป็นภรรยา

ร่างสูงถอนหายใจดังๆ นี่เขาต้อง

เดินตามหาเมียตัวเองในบ้าน

ที่มีเนื้อทีรอบๆบ้านกว่าสิบไร่

แค่คิดก็ปวดขาเต็มที แล้ว

ตอนนี้แม่คุณไปอยู่ที่ไหนกันล่ะหนอ

เขาวางบรรดาถุงกระดาษใว้ที่โซฟาแล้วถอดสูทตัวนอกออก ตามด้วยเนกไทและปลดกระดุมที่ข้อมือพร้อมกับ

พับแขนเสื้อเชิ้ตสีขาวมา

ที่ข้อศอกอย่างลวกๆ

"ลองชิมดูนะคะว่ามันออกเปรี้ยว

แบบบาดคอรึยัง ถ้ายังใส่น้ำ

มะนาวไปอีก แล้วเคี่ยวจน

ได้กลิ่นไหม้เล็กน้อย ก็เป็นอัน

ใช้ได้แล้วค่ะ" มุกดาวกำลัง

สอนวิธีการทำน้ำสลัดตาม

แบบฉบับมุกดาวให้กับคุณป้า

แม่ครัววัยห้าสิบปลายๆ คุณหญิงมะลิไม่ค่อยชอบทานผักเสียเท่าไหร่แต่เมื่อเช้าเธอสังเกตุเห็นว่าท่านคุณหญิงมะลิทานสลัดโรลไปหลายคำจึงมาขอสูตรน้ำสลัด

จากหญิงสาวใว้ทำให้คุณหญิงทาน

"เอ้า คุณหนู มายืนตรงนี้

ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ หิวทำไมไม่บอกนังจิ๋ว จะได้ให้

มันหาอะไรให้ทานไม่ต้องมา

ถึงในครัว  ไปค่ะโถพ่อคุณหนูของป้าไปนั่งที่โซฟาให้สบายนะคะเดี๋ยวป้า

จะหาอะไรให้ทาน" หญิงวัยห้า

สิบปลายๆเรียกเขาว่าคุณหนู

เพราะเธอเห็นเขามาตั้งแต่วัยแบเบาะ

แม้ว่าเวลานี้เขาเติบโตจนมีภรรยาแล้วคุณหนูของเธอก็ยังเป็นเด็กชายที่น่ารักขี้เล่นในสายตาเธอเสมอส่วนมุกดาวยกหม้อใบย่อม

ที่เคี่ยวส่วนผสมของน้ำสลัดมา

ตั้งพักใว้ที่โต๊ะสแตนเลทตัว

ใหญ่กลางห้องครัว

"ผมไม่ได้มาที่นี่เพราะหิวหรอกครับผมมาหาภรรยาสุดที่รักของผมต่างหาก"

พูดไปเท้าก็เดินเข้าไปถือโอกาศ

นี้สวมกอดคนตัวเล็กจากด้านหลังเสียเลย

หญิงสาวได้แต่สะบัดตัวเล็กน้อย

ในอ้อมกอดแสนอบอุ่นนั่น นี่เขา

เล่นละครได้แนบเนียนมากจนหญิงสาว

รู้สึกหวั่นไหวกับสัมผัสของชายหนุ่ม

กลิ่นไอแห่งชายชาติทำเธอรู้สึก

คล้ายกับผีเสื้อนับพันตัวโบยบินอยู่ในท้อง

"แหม คุณหนูก็รอให้นงค์ออก

ไปก่อนก็ไม่ได้ ป้าก็อายเป็นนะคะ"

คนสูงอายุใช้มือขึ้นมาปังใบหน้าตัวเองใว้

ชายหนุ่มเขินด้วยซะที่ไหน คางหนาได้รูปยังคงเกยอยู่กับไหล่มน

ของหญิงสาวที่ตอนนี้หน้าแดงเ

หมือนคนจับไข้ นี่เธอเตี้ยหรือเ

ขาสูงเกินมาตรฐานกันแน่ศรีษะ

เธออยู่แค่ปลายคางเขาเอง

"ไม่เอาแล้ว ป้าไปดีกว่า อยู่

นานกว่านี้มีหวังได้เป็นตากุ้งยิง"

พูดจบร่างตุ้ยนุ้ยของป้านงค์

คนรับใช้สูงวัยก็จ้ำอ้าวออกไปจากครัว

"โอ้ยยย! นี่คุณเหยียบเท้าผมทำไม"คนตัวสูงร้องลั่นเมื่อถูกเท้าน้อยๆกระแทกเข้าที่หลังเท้าของตัวเอง

"คุณป้านงค์ไปตั้งนานแล้ว คุณก็ยังทำเนียนกอดมุกอยู่นั่นแหละ"

เธอมองเขาตาเขียวปั้ด

"กอดนิดเดียวไม่ได้เหรอ

ทำงานมาเหนื่อยๆก็อยากกอด

นี่นา" เขาพูดเสียงออเซาะพร้อม

กับทำท่ากางแขนทั้งสองข้างออก

แต่ถูกเบรกด้วยแขนเล็กยันหน้าอกเขาใว้

"ถ้าคุณยังไม่เลิกลวนลวมมุก

มุกเอาจริงนะคะ" หญิงสาว

ยกกะทะขึ้นมาชูเหนือศรีษะ

สเปนเซอร์ว่าที่ประธานบริษัท

โครนอสทำหน้ายู่ อะไรกันมี

เมียทั้งทีอยากจะกอดอยาก

จะหอมก็ทำไม่ได้ แต่งมาก็ไม่ใช่ถูกๆ

................................................

"นี่มันอะไรคะเนี่ย" หญิงสาว

กรีกกลายนิ้วมือจีบชุดลายลูกไม้ที่สามี

บอกว่าซื้อเสื้อผ้ามาให้ออกมาดู

"ก็ชุดนอนคุณไง ผมซื้อให้ ทำไม

ไม่ชอบเหรอ หรือว่าคืนนี้ไม่ต้อง

ใส่อะไรจะดีกว่า" ชายหนุ่ม

ทำหน้าทะเล้นเขายังกวนประสาทเธอไม่เลิก

หลังจากที่ปะทะคารมในครัวเป็น

ที่เรียบร้อยแล้วทั้งสองก็มายัง

ห้องนอนเพราะคนเป็นสามีบอก

ว่ามีของมาฝากเธอ

"นี่ชุดเหรอคะ สภาพนี้ยัง

กล้าเรียกว่าชุดอีกเหรอคะ"

หญิงสาวคลี่ชุดนอนที่ทำจ

ากผ้าซีทรูบางออกดู

แล้วนีมันอะไรเนี่ยกางเกง

ในจีสตริงเข้าชุด โอ้ยยย

อะไรเข้าฝันหมอนี่ให้ซื้อของพันธ์นี้ให้เธอเนี่ย

"ทำไมล่ะ สวยดีออกดูนี่สิ

ผมซื้อมาตั้งหลายสีนะถ้า

คุณไม่ชอบสีดำ อะนี่ไงสีชมพู

สีเนื้อ สีแดงร้อนแรงก็มีนะ" เขาทิ้

งตัวลงบนที่นอนนุ่ม เหยียดขานอน

ใช้มือเท้าศรีษะทำหน้าหื่นกามใส่หญิงสาว

ที่ใช้นิ้วจีบชุดวาบหวิวขึ้นมาดู

"สีอะไรมุกก็ไม่ใส่ทั้งนั้นแหละค่ะ

แต่ละชุดไม่ใส่ยังจะดูโป๊น้อย

กว่าอีกมั้ย" หญิงสาวจัดการ

เก็บชุดใส่ถุงกระดาษใว้ดังเดิม

"งั้นก็ไม่ต้องใส่ เดี๋ยวผมจะ

ไม่ใส่เป็นเพื่อนเราจะได้เจ๊ากันโอเคป่ะ"

หน้าหล่อนั่นยื่นหน้าเข้ามาไกล้

หญิงสาวจนเธออายม้วน

"ทะลึ่ง!" เธอไม่พูดป่าวใช้มือยันหน้าหล่อๆ

ของเขาให้ห่างออกจากตัวเพราะ

ถ้าเขายังใช้สายตาเร่าร้อนนั่นมองเธอ

อีกไม่นานเธอต้องละลายเป็นเ

ทียนโดนไฟลนแน่ๆ

"คืนนี้คุณนอนที่นี่อีกคืนนึงนะ

เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าผมจะไปส่งคุณ

ที่บ้านก่อนผมเข้าทำงาน

โอเคนะคะ" เค้าออดอ้อนเธอ

อย่างกับคนรักอ้อนกันเสียอย่างนั้น

การกระทำของเขามันทำให้เธอกำลังคิดไปไกล

หากการกระทำทั้งหมดของเขา

เป็นกานกระทำที่มากจากผู้ชาย

ธรรมดาคนนึงที่รักเธอด้วยใจจริง

ยังดีกว่าการกระทำที่เล่นตบ

ตามาจากผู้ชายที่เพียบพร้อมทั้ง

รูปกายและทรัพย์อยู่ในขณะนี้เสียอีก

เมื่อความจริงนั้นยังย้ำเตือนความคิด

ผิดชอบของเธอ สีหน้าเธอก็

เปลี่ยนไปในทันที

"ให้นอนนี่แค่อีกคืนเดียว

ทำเหมือนโลกจะแตก การนอนใ

นห้องเดียวกับผมมันทำให้คุณ

ลำบากใจขนาดนั้นเลยเหรอมุก"

เขาถามเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง

แต่ใครเล่าจะรู้ว่าสาวผิวสีน้ำ

ผึ้งคนนี้ตอนนี้กำลังหวั่นไหวกับสายต

าห่วงหาอาทร อ้อมกอดและสัม

ผัสอันอบอุ่นที่เขามอบให้เธอ

"ปะ...ป่าวค่ะ มุกแค่ เอ่อ ห่วงบ้านน่ะค่ะ

มุกไม่เคยไปค้างที่อื่นเลย" หญิงสาว

บอกปัด พยายามเบี่ยงเบนสายตา

ไปที่อื่นเพื่อไม่ให้เขาเห็นแววตานั่น

แววตาที่บ่งบอกว่าเธอคิดกับเขา

เกินลูกจ้างจนๆคนนึงที่ยอม

ขายศักดิ์ศรีของตัวเอง

"ห่วงบ้าน...หรือห่วงอย่างอื่น

นี่เธอแอบมีผู้ชายซุกใว้ที่บ้านใช่มั้ย"

เขาถามหน้าเรียบนิ่ง

"ห่วงบ้านจริงๆค่ะ มุกไม่ได้

ซุกใครใว้ทั้งนั้นแหละค่ะ"

คำคอบของเธอทำให้คนฟังพอใจ

"โอเค งั้นคุณอยากอาบน้ำก่อน

มั้ย จะได้เปลี่ยนเสื้อผ้า ชุดนี้

ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว" เขาพูดพร้อม

กับเปิดถุงกระดาษใบอื่นๆที่มีเสื้อ

ผ้าสตรีจากแบรด์นช้ำนำแล้วยื่น

ให้เธอ ร่างเล็กตรงไปทีห้องน้ำ

เพื่อชำระร่างกาย สเปนเซอร์

คิดอยากแกล้งภรรยา จึงเดิน

ไปที่หน้าประตูห้องน้ำ เอาปากทาบประตู

"มุก อาบได้ไหม ให้ผม

ช่วยถูหลังรึปล่าว" เขายังยียวนไม่เลิก

คนที่อยู่ในห้องน้ำส่ายหัวเล็

กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

ไม่นานนักหญิงสาวก็อาบน้ำเสร็จ

เรียบร้อยสวมใส่อาภรณ์ที่สามีซือมาให้

เป็นเสื้อยืดธรรมดากับกางเกง

ขาสั้นสบายๆ

สเปนเซอร์ทำจมูกฟุดฟิดพร้อมยื่นหน้าเข้าไกล้หญิงสาวที่กำลังใช้ผ้า

ขนหนูเช็ดผมอยู่หน้ากระจกของตูเสื้อผ้าหญิงสาวหยุดชะงักทันทีที่เห็นคนตัวใหญ่

กว่าในกระจกทำท่าทางไม่น่า

ใว้ใจยืนอยู่ด้านหลัง

"นี่คุณทำอะไรน่ะ เหมือนพวก

โรคจิตร" หญิงสาวขมวดคิ้วเพ่ง

มองของในกระจก

"ก็คุณหอมนี่นา ขอดมหน่อยสิ"

สเปนเซอร์กางแขนทำท่าจะเข้ามากอด แต่หญิงสาวใวกว่าเธอรีบ

หยิบไดร์เป่าผมที่วางอยู่ในชั้น

ของตู้เสื้อผ้าชูขึ้นเหนือศรีษะ

แล้วหันหน้าไปเผชิญกับคนที่อยู่

ด้านหลังด้วยความรวดเร็ว. ท่าทาง

ของเจ้าหล่อนนั้นคล้ายกับกระต่าย

ที่ระวังภัยจากราชสีห์อยู่ตลอดเวลา

"เข้ามาสิ แม่จะฟาดให้เลือดอาบเลย"มุกดาวตาเขียวปั้ด ท่าทางจริงจัง

สเปนเซอร์ เอวา โครนอส หยุดกึกทันที

ผู้หญิงอะไรโหดร้ายที่สุด

"ขอดมนิดเดียวแค่นี้ทำงก ทีเธอ

ไปยืนให้ไอ้หน้าหล่อนั่นกอดไม่

เห็นเป็นไร" สเปนเซอร์ทำหน้าบึ้งตึง

เดินย่ำเท้าทิ้งตังลงที่เตียงใหญ่ 

มุกดาวยิ้มย่องดูความขี้งอนของสามี

ที่คล้ายกับเด็กน้อยถูกขัดใจ

ในภาพอาจจะมี 1 คน, กำลังนั่ง, แว่นกันแดด, รองเท้า และ สถานที่กลางแจ้ง

 สเปนเซอร์ขาหื่นจ้องจะงาบนางเอกของเราท่าเดียวเลยคืนนี้จะรอดไหมเนี่ย

 

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"มาเป็นกำลังใจให้หนุ่มหน้ามนต์ตาน้ำข้าวอย่าง เสปเซอร์ เอวาโครนอสกันด้วยนะคะ เรื่องที่แล้วกินแห้วเพราะโยทะกาไม่รับรัก มาเรื่องนี้พี่จะยอมกินแห้วอีกหรือปล่าวอย่าลืมให้เหรียญกำลังใจด้วยนะคะ เนื้อหาในเรื่องไม่เกี่ยวกับเกมส์รักจอมอสูรแต่อย่างใดแค่นำพระรองเจากเรื่องนั้นมาเป็นพระเอกในเรื่องนี้ ขอบคุณผู้อ่านทุกคนค่ะ"

เวอร์บีน่า,ปักษาสวรรค์


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha