เกมส์รัก วิวาห์ลวง

โดย: เวอร์บีน่า,ปักษาสวรรค์



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 11 : ห่าง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่11 ห่าง

มื้อเย็นของวันนี้ที่โต๊ะอาหาร

มีเพียงคุณอังเดร สเปนเซอร์

และมุกดาว ส่วนบอดี้การ์ด

หน้าหล่อ ทั้งสองเพอร์ซี่ กับ

จัสติน คุณอังเดรให้ไป

พักผ่อนตามอัธยาศัย

คุณหญิงมะลิของบ้านโทรมา

บอกว่าวันนี้จะทานดินเนอร์ที่

บ้านคุณหญิงทับทิมให้ทั้ง

หมดทานข้าวได้เลยไม่ต้องรอ

การทานอาหารผ่านไปด้วยรอยยิ้ม

และเสียงหัวเราะของสองพ่อลูก

ที่คุยกันตามปะสาผู้ชายเมื่อ

ทานอาหารเสร็จมุกดาวก็

ช่วยบรรดาหญิงรับใช้ทำความ

สะอาดจานชาม

สองพ่อลูกแห่งบ้านโครนอสเมื่อ

ได้ไวน์รสเลิศก็พากันเดิน

ไปยังสวนดอกไม้ที่ลานน้ำพุ

ส่วนมุกดาวเมื่อช่วยสาวรับ

ใช้ทำความสะอาดจานชาม

เรียบร้อยแล้วเดินขึ้นห้องล้ม

ตัวนอนลงบนเตียงนุ่ม

หญิงสาวเบื่อกับการพักรักษ

าตัวเต็มแก่ เพราะหลายวั

นแล้วที่เธอไม่ได้ไปยิม

และรู้สึกคั่นเนื้อคั่นตัวอยา

เสียเหงื่อ อยากใช้กำลัง ร่างบาง

ที่เต็มไปด้วนกล้ามเนื้อมัดน้อย

นอนพลิกไปพลิกมาจึงหยิบมือถือ

ขึ้นมาอ่านแชทในไลน์กลุ่มกับ

พวกเพื่อนๆที่โรงเรียนภาควัน

อาทิตย์ดูความเคลื่อนไหวของแต่ละคน

เจ้กระแตยังคงยุ่งอยู่กับการ

เป็นนายหน้าขายคอนโด

กัสจังก็ทำงานในคาบาเร่โชว์

กับสาวประเภทสองคนอื่นๆ

ส่วนหนูนาบอกว่าวันนี้ต้อง

ทำโอทีอยู่ที่ร้านขายกระเป๋า

แห่งหนึ่งในห้างสรรพสินค้า

เห้อ.....คงมีแต่เธอคนเดียวสินะ

ที่นั่งๆนอน เมื่อไหร่จะหายสักทีเน้อ

คิดแล้วก็ขยาดรองเท้าส้นเข็มไปอีกนาน

สำนวนที่ว่าหนังท้องตึงตังตา

ก็เริ่มหย่อนใช้ได้กับทุกเพศทุกวัย

จริงๆ ตอนนี้มุกดาวเข้าสู่ห้วง

นิทราเป็นที่เรียบร้อย

เวลาสองทุ่มตรง สเปนเซอร์ เอวา

โครนอสกับคุณอังเดรร่วมกัน

ดื่มไวน์แดงและพูดคุยกันในเชิงธุ

กิจทั้งสองจึงแยกย้ายกลับเข้าบ้านเ

พราะทนไม่ไหวกับฝุงยุงหากว่ายัง

นั่งอยู่ต่อคงถูกหามไปทั้งพ่อลูก

ยุงตัวเมียบ้านนี้นี่ดุพอๆกับผู้หญิ

งบ้านโครนอสจริงๆ

เขายืนมองดูภรรยาแสนสวย

ที่เขาจ้างมาไม่ได้คิดจะรัก

นอนคุดคู้อยู่ใต้ผ้าห่ม ผิวกาย

ที่ผุดผ่องมันชวนให้เขาอยาก

จะลูบไล้ให้ทั่ว คิดแล้วก็ต้อง

กลืนน้ำลายอึกใหญ่

สายน้ำเย็นจากฝักบัวทำ

ให้ชายหนุ่มสบายตัวและอาการมึนนิดๆ

หลังจากดื่มกับบิดาแล้วก็ค่อยๆดีขึ้น

เขาค่อยๆหย่อนก้นลงข้างกายหญิง

สาวที่หลับสนิทอยู่อีฟากของเตียง

มือหนาลูบไล้ปอยผมดำสนิทที่ลื่นราวกับเส้นไหมที่ข้างแก้มไล้มาถึงต้นคอระหงส์ตอนนี้เขาต้อง

เบือนหน้าไปทางอื่นเพื่อสกัด

กันอารมย์แห่งชายที่กำลังลุกโชน

อย่างกับภูเขาไฟที่รอการระเบิด

อูณหภูมิในห้องนั้นเย็นเกือบ

จะหนาวแต่ทว่าสเปนเซอร์ เอวา

โครนอสนั้นกับร้อนลุ่มไปด้วยไฟราคะที่พร้อมจะแผดเผาทุกๆสิ่งรอบกาย

เหงื่อเม็ดเล็กๆผุดขึ้นตามหน้าผากและกำลังจะลามไปถึงแผ่นหลังนี่เขาไม่เคยตกอยู่ในสภาวะบีบคั้น

เช่นนี้มาก่อนเลย เขาแพ้ให้กับ

ผิวเนียนละเอียดของเธอหรือนี่ให้ตาย

เขาจ้องหน้าเธออยู่สักพัก

คนที่หลับไหลก็เหมือนรู้สึกตัว

หญิงสาวค่อยๆลืมตาขึ้น

หลี่ตาเล็กน้อยเพื่อให้ชินกับ

แสงสีไฟในห้องนอน

"คุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ" หญิงสาว

ลุกขึ้นงัวเงียถาม

"มาได้สักพักแล้วล่ะ เห็นคุณกำ

ลังหลับสบายเลยไม่อยากปลุก"

ผู้เป็นสามีนอนเยียดกายใช้มือ

อีกข้างยันศรีษะใว้

"งั้นมุกขอไปอาบน้ำก่อนนะคะ" พูด

จบเธอก็หันหลังเดินเข้าห้องน้ำทันที

"นี่คุณค่ะ ทำไมคุณถึงเลือกมุกล่ะคะ"

มุกดาวเอ่ยถามขึ้นเมื่อทั้งเธอและ

ขานอนอยูบนเตียงเดียวกันในห้อง

ที่มึดมีเพียงไฟสลัวลอดเข้าให้พอ

ได้เห็นสิ่งของที่อยู่ในห้อง

"ทำไมน่ะเหรอ....ก็คุณไม่ใช่สเปกผม

และอีกอย่างผู้หญิงส่วนมากที่เข้าหา

ผมต่างก็ทวงสิทธิต่างๆนาๆ ผมบอก

แล้วว่าผมยังไม่อยากผูกมัดกับใคร

เพราะผมรู้ดีว่าผมน่ะ หล่อเกินไปที่

จะแต่งงาน ถ้าผมแต่งงานคงมี

ผู้หญิงหลายร้อยคนต้องอกหักเลยนะ

ผมเลยไม่อยากทำบาปน่ะ" ชายหนุ่มตอบทีเล่นทีจริงน้ำเสียงของเขา

ชวนให้คนฟังหมั่นใส้สุดๆ มุกดาว

หันหน้าไปอีกทางพร้อมกับเป้ปาก

คนอะไรหลงตัวเองจนหน้าหมั่นไส้

"แล้วคุณล่ะทำไมถึงยอมตกลงข้อ

เสนอของผม"ชายหนุ่มเอ่ยถามเธอ

บ้างตั้งแต่เขาและเธอมาใช้ชีวิต

คู่ร่วมกันทั้งสองก็ยังไม่เคยได้คุย

แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันเป็น

เรื่องเป็นราวเสียที

"ก็เพราะความจนไงล่ะ เงินตั้ง

มากมายขนาดนั้น ทำงานจน

ขาลากมุกก็ยังไม่มีปัญญาหรอก"

"คุณวิภาวีเค้าก็ไม่ได้ดูแย่ขนาดนั้น

นี่คะ หน้าตาก็สวย แถมโปรไฟล์

ดีทำไมคุณไม่ลองคบกับเธอดูก่อน

ล่ะคะบางทีเธอก็อาจไม่ได้แย่ขนาด

ที่คุณต้องลงทุนจ้างมุกมาเล่นละคร

ตบตาเลย" เมื่อตอบคำถามเสร็จ

เธอก็ถามเขาทันที

"รายนั้นน่ะ ไม่มีคำว่าลองคบหรือ

อะไรทั้งนั้นแม่ผมเขาชอบวี

มากแล้ววีเธอก็เป็นคนฉลาด

ผมจึงต้องจ้างคุณนี่ไง เกิดมา

หน้าตาดีก็ลำบากอย่างนี้แหละ

เห้ออยากขึ้เหล่บ้างจัง" ชายหนุ่ม

ยังไม่หยุดพล่ามถึงศัพคุณของตัวเอง

ทำเอาคนตัวเล็กกว่าถึงกับกั้นหัวเราะ

คนอะไรหลงตัวเองชะมัด

"แล้วข่าวลือที่บอกว่าคุณเป็น

เกย์นี่มันจริงรึปล่าว

หรือว่าคุณเป็น....จริงๆ" นี่เป็น

อีกหนึ่งอย่างที่หญิงสาวอยาก

รู้มากๆเพราะไอ้นิสัยขึ้งอน

เป็นเลิศของเขาทำเอาเธออดสงสัยไม่ได้

"ผมไม่ได้เป็นเกย์จริงๆ

ถ้าไม่เชื่อคุณจะพิสูจน์ก็ได้นะ"

สเปนเซอร์ตะแคงข้างเข้าหาร่าง

บางที่นอนถัดจากหมอนข้าง

พูดน้ำเสียงกระเส่า

"อยากตายเหรอ" เธอหันหลัง

ควับไปมองหน้าสามีที่ยิ้มกลุ้ม

กลิ่มให้เธอในเงาแห่งรัติกาล

ไอ้ท่าทางที่พยศของเธอนี่แหละ

ที่ทำให้เขาคิดอยากจะกำหราบ

อยากรู้นักว่าที่ดื้อๆเนี่ยเวลาอยู่

ใต้ร่างกายแกร่งของเขามันจะ

เล่าร้อนสักเพียงใด

แค่นึกภาพคิดก็ทำเอาสเปนเซอร์ เอวา

โครนอส คาสโนว่าตัวพ่อร้อนลุ่มซะเอง

เงียบเสียงของทั้งคู่ได้สักพัก

สเปนเซอร์ก็ถามขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน

"แล้วเธอล่ะมีลูกตั้งแต่อายุ14 เธอทำได้อย่าไร"

คนถามขมวดคิ้วเข้าหากัน หญิง

สาวไม่ตอบในทันทีเธอค่อยๆพลิก

ร่างอรชรจากตะแคงหันหน้าเข้าหา

ชายหนุ่มเป็นนอนหงายมองที่เพดาน

"คุณก็โตจนป่านนี้แล้วไม่รู้เหรอว่า

เค้าทำลูกกันยังไง" เธอตอบน้ำเสียง

นิ่งๆ ซึ่งเธอก็ไม่ได้อยากบอกความ

จริงกับเค้าเสียเท่าไหร่ ความจริง

ที่ว่าลาเต้ไม่ใช่ลูกชายของเธอจริงๆ

แต่เป็นลูกของพี่ชายตัวแสบที่วันๆเอา

แต่เสเพลไม่ทำงานทำการ มีอยู่

ครั้งนึงที่พี่ชายของเธอกับพี่สะใภ้

ทะเลาะกันรุนแรงถึงขั้นลงไม้ลงมือ

กว่าที่พ่อและแม่จะเข้าไปช่วยพี่สะใภ้ถึง

ขั้นเลือดยางออก ขนะที่รักษาตัวอยู่ที่

โรงพยาบาลพี่ชายของเธอก็ไม่ได้ก้าว

ขาไปเยี่ยมภรรยาของตัวเองแม้แต่เงา

ก็ไม่มี มัวเมาอยู่กับการพนันและสุรานารี

หลังจากที่น้ำฝนพี่สะใภ้ของเธอรักษา

ตัวอยู่โรงพยาบาลได้สามวันจู่ๆเธอ

ก็หายตัวไปทิ้งโน๊ตใว้เพียงว่า ฝากดู

ลูกชายของให้ทีถ้าเธอพร้อมเมื่อไหร่

เธอจะกลับมารับเด็กชายไปอยู่ด้วย

แต่นี่ก็ผ่านเลยมาได้เจ็ดปีแล้วเธอ

จะรู้ไหมนะว่าลูกชายสุดที่รักของเธอ

เป็นเด็กน่ารักและเป็นเด็กดีขนาดไหน

และนั่นเป็นความจริงที่เด็กชายยัง

ไม่รู้ว่าแม่กับพ่อที่แท้จริงเป็นใคร

มุกดาวเก็บมันใว้เป็นความลับแล

ะขอให้เพื่อนบ้านเหยียบมันใว้เพราะ

สงสารทั้งเธอที่ต้องมาสูญเสียพ่อและ

แม่พร้อมกับและหลานชายที่พ่อไม่เอา

ไหนและแม่ที่หนีไปไม่ส่งข่าวมา

"เธอนี่กวนประสาทเหมือนกันนะ"

สเปนเซอร์ที่นอนอยู่ข้างพยายามคุย

นอกเรื่องแต่หญิงสาวคนเป็นภรรยา

กลับวกมาเรื่องเดิมซะได้หรือว่าเ

ป็นเขาเองที่หยุดคิดถึงเรื่องอย่าง

ว่าไม่ได้สักครั้งเมื่ออยู่ไกล้แม่ม่ายสาวคนนี้

"ในระหว่างนี้ถ้าคุณอยากจะไปหา

เศษหาเลยนอกบ้านมุกก็ไม่ว่าอะไรนะคะ

เพราะมุกเป็นแค่เมียในนาม ไม่ใช่เมียจริงๆของคุณ" แต่ในใจเธอแอบ

คิดเกินนั้นไปแล้วด้วยความน้อยเ

นื้อต่ำใจเธอจึงต้องเตือนสติของตัวเองเสมอ

"คุณไม่ต้องไล่ผมไปหาคนอื่นหรอก

ยังไงซะสุดท้ายผมก็ต้องแต่งงานกับวิภาวีอยู่ดี ที่คุณแม่ไปหาคุณหญิงทับทิม

ก็คงจะไปแก้ต่างให้ผมมากกว่า"

เห็นเช่นนั้นแล้วเขาก็พูดขึ้นแทงใจดำ

เธอบ้าง คิดเหรอว่าเขาพิสวาทเธอนักหนา

ก็บอกไปแล้วไงว่าเธอน่ะไกลมาตรฐาน

ของเขาเป็นโขล หัดเจียมเนื้อเจียมตัวซะบ้าง

ยังไงดาวก็ต้องคู่กับเดือน ไม่ใช่ก้อนกรวด

อย่างเธออีกเสียงยังก้องดังขึ้นย้ำ

เตือนตัวเอง

"มุกขอขอนอนนะคะ กินยาเข้าไปแล้ว

รู้สึกหนักหัวชอบกล" มุกดาวพูด

ขึ้นพร้อมกับหันหลังให้เขา

ปล่อยให้คนหื่นกามนอนขบ

ฟันคอยหักห้ามสัญชาตญาณ

ดิบของผู้ชายเอาใว้

.....................

บรรยากาศภายในรถยนต์หรู

นั้นเงียบมีเพียงเพลงแนวอีซี่

ลิทเทนนิ่งดังออกมาจากวิทยุติด

รถยนต์

ผิดกับบรรยากาศบนโต๊ะ

อาหารเมื่อครู่ที่มีคุณหญิงมะลิ

คุณอังเดรหยอกเย้ากันด้วยท่าทีรักใคร่

เมื่อรถหรูมาหยุดตรงหน้าบ้านของ

มุกดาวเธอแค่เอ่ยขอบคุณและรีบ

ลงรถอย่างรวดเร็วราวกับคนหนี

ความผิดแต่ทว่าเธอเพียงรู้สึกอึดอัด

เท่านั้นเพราะคนที่ทำหน้าที่กำลังขับรถนั้นนั่งปั้นหน้ายักษ์มาตั้งแต่ทั้ง

สองมาอยู่บนรถเธอจึงไม่กล้าเอ่ยถามอะไรทั้งสิ้น

เธอมองรถหรูขับเคลื่อนออกไปอย่างช้าๆจนลับตา

ในภาพอาจจะมี 1 คน, กำลังยืน, รองเท้า และ สถานที่กลางแจ้ง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"มาเป็นกำลังใจให้หนุ่มหน้ามนต์ตาน้ำข้าวอย่าง เสปเซอร์ เอวาโครนอสกันด้วยนะคะ เรื่องที่แล้วกินแห้วเพราะโยทะกาไม่รับรัก มาเรื่องนี้พี่จะยอมกินแห้วอีกหรือปล่าวอย่าลืมให้เหรียญกำลังใจด้วยนะคะ เนื้อหาในเรื่องไม่เกี่ยวกับเกมส์รักจอมอสูรแต่อย่างใดแค่นำพระรองเจากเรื่องนั้นมาเป็นพระเอกในเรื่องนี้ ขอบคุณผู้อ่านทุกคนค่ะ"

เวอร์บีน่า,ปักษาสวรรค์


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha