เกมส์รัก วิวาห์ลวง

โดย: เวอร์บีน่า,ปักษาสวรรค์



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 14 : ปราบพยศ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่14 ปราบพยศ

"มุกนี่มันอะไรกัน" เจตรินหัน

ไปถามมุกดาวเพราะตอนนี้

เขาเหมือนไก่ตาแตกเกิดอะไร

ขึ้นระหว่างทั้งสองกันแน่

"ก็จะอะไรเสียอีกล่ะ ผัวเมียเค้า

จะไปนอนด้วยกันมันผิดตรงไหน"

สเปนเซอร์ตอบคำถามแทนคนถูก

ถามที่ตอนนี้ได้แต่ก้มหน้า

"พี่เจตกลับบ้านไปพักผ่อนเถอะ

ค่ะนี่ก็ดึกมากแล้ว"มุกดาวพูดอึกอัก

"ไม่เป็นไรไรแน่นะมุก" เจตรินยก

มือขึ้นมาจับไหล่นมของคนตัวเล็กทั้งสองข้าง

คนเป็นสามีถึงกับเลือดขึ้นหน้ากับภาพที่เห็น

เขาย่างสามขุมเดินตรงไปยังทั้งสองทันที

"เห้ย..! นี่มันจะไม่มากไปหน่อยเหรอ

มาอยู่กับเมียคนอื่นเค้าดึกๆแบบนี้

สองต่อสอง จะให้คิดยังไงวะ" สเปนเซอร์รีบ

คว้ามือของหญิงสาวให้มายืนข้างๆทันที

ซึ่งมุกดาวก็ไม่มีท่าทีที่จะขัดขืนแต่อย่างไร

"มุกไม่เป็นไรค่ะ พี่เจตกลับไปเถอ

ะค่ะวันนี้มุกขอบคุณพี่เจตมากจริงๆ"

มุกดาวยังคงหลบสายตาของผู้จัดการ

หนุ่มซึ่งเธอไม่กล้าแม้ที่จะโต้แย้ง

กับสามีในนามเธอได้เลย

"งั้นเจอกันที่ทำงานนะมุก ถ้ามีอะไรฉุกเฉินโทรหาพี่ได้ตลอดเลย เจอกันที่

ทำงานพรุ่งนี้นะ" เจตรินยังคงเป็นห่วง

เป็นใยมุกดาวจนคนเป็นสามีในนาม

ของเธอหมั่นใส้ เมียกู กูดูแลเองได้โว้ย

เขาอยากจะตะโกนตามหลังซะเต็มปะดา

เมื่อเห็นว่าเจตรินขับรถออกไปจากรั้วบ้าน

แล้วหันกลับมามองคนตัวเล็กที่ยื่นห่อ

ไหล่อยู่ข้างๆตาแทบหลุดออกจากเบ้า

เขาจะรู้มั้ยว่าที่เขากำลังทำอยู่น่ะ

เขาเรียกว่าอาการหึง หึงแน่ๆ หึงชัดๆ

แต่เจ้าตัวนั้นจะรู้รึปล่าวเท่านั้นเอง

"จะไปเก็บเสื้อผ้าไหม หรือจะไปแบบ

ตัวปล่าวแล้วก็ไม่ต้องใส่อะไรเลย"

เขาคว้ามือหญิงสาวมือบีบแรงจนเลือด

ไม่ไปหล่อเลี้ยงมือบางนั่น กระชาก

ไปยังห้องนอนของเธอที่อยู่ไม่ไกลจากห้องนั่งเล่นนัก

"มุกเจ็บค่ะ ปล่อยมุกเถอะค่ะ

มุกจะเก็บของเดี๋ยวนี้"

เธอพยายามแกะมือหนาที่

บีบมือของเธอจนเป็นรอยนิ้วมือ

"เธอมีเวลาแค่ห้านาที"

มุกดาวเก็บแต่ข้าวของที่จำเป็น

มีชุดทำงานสองชุดและชุดนอน

อีกสองชุด กับของใช้ส่วนตัวนิดหน่อย

"เธอช้าไปสามนาที" สเปนเซอร์

พูดเสียงสะบัดหลังจากที่หญิง

สาวเดินออกมาหน้าบ้านพร้อม

กระเป๋าเป้ขนาดย่อมที่หลัง

"มุกต้องปิดไฟแล้วก็ล๊อคประตู

บ้านน่ะค่ะก็เลยช้าไปนิดนึง

ขอโทษด้วยค่ะ" สเปนเซอร์ไม่ชอบ

เลยที่หญิงสาวไม่ดื้อด้านใส่เขานี่เกิด

อะไรขึ้นกับเธอ  วันนี้เธอไม่ต่อปาก

ต่อคำกับเขาสักแอะแถมยังเชื่อ

ฟังเขาทุกไปเสียทุกอย่าง

เมื่อประตูคอนโดนเปิดออก

เธอก็เจอกับคำครหาสารพัดสารเพ

"นั่นห้องของเธอ" เขาชี้ไปทาง

ห้องนอนห้องหนึ่งที่อยู่ไกล้กับระเบียง

หญิงสาวกำลังเดินไปตามนิ้วของเขา

ที่ชี้บอกตำแหน่งห้อง

"เดี๋ยว!" เขาคว้ามือของเธอใว้

จ้องมองหน้าสวยนั่น มองลึก

เข้าไปในดวงตาคู่สวยของเธอที่ไ

ม่มีซึ่งความรู้สึกใดๆ เขาดึงเธอมากอด

คล้ายกับว่าเขาเฝ้ารอเวลานี้มา

นานแสนนานอ้อมกอดที่

เขาเคยมีให้คนอื่นๆแทบจะไม่มีความหมายเลยสักนิด

หัวใจของหญิงสาวสั่นระริกกับไออุ่นจากอก

แกร่งที่มาจากผู้ชายขึ้นชื่อว่าสามีในนาม

เมื่อคิดได้เช่นนั้นแล้วเธอจึงผละตัวเอง

ออกจากอกของเขาซึ่งเธอไม่อยากทำ

แบบนี้เลยสาบาน

"ทำไมล่ะมุก กับไอ้ล่ำนั่นเสร็จกัน

ไปกี่ยกแล้วล่ะ ทีกับผัวตัวเองทำ

เป็นสะดีดสะดิ้ง" สเปนเซอร์พลั้ง

ปากไปอีกทั้งๆไม่อยากพูดถึงมันเลย

เพี้ยะ..! หน้าหล่อเหลาสะบัด

ตามแรงกระทบของฝ่ามือเล็ก

"มุกทนฟังคุณเหยียดหยามมุก

ไม่ไหวแล้วค่ะ มุกขอหย่า และ

ตัดขาดจากคุณเสียที" ด้วยความ

เสียใจที่มันสะสมมาตั้งแต่เช้าซึ่ง

เธออายุแค่ยี่สิบเอ็ดปีคงให้มา

เจออะไรที่กระทบจิตรใจมากๆ

ก็หมดความอดทนได้เหมือนกัน

ทั้งเรื่องลูกไหนจะต้องมาทนฟัง

คนปากร้ายว่าเธอเสียหายต่างๆนาๆ

พอ พอกันทีกับข้อเสนอบ้าๆนั่น

ต่อไปนี้มุกดาวจะไม่ยอมเอาศัก

ดิ์ศรีของตัวเองไปให้คนอย่างเขา

ได้เหยียบย่ำอีกเด็ดขาด

สิ้นสุดคำพูดของหญิงสาวตรงหน้า

สเปนเซอร์ เอวา โครนอส ถึงกับ

หน้าชายิ่งกว่าโดนตบหน้าเมื่อครู่

คล้ายกับมีก้อนหินใหญ่ๆทับอยู่

ที่กลางอกทำให้หายใจไม่เป็น

มุกดาวกำลังจะเดินกึ่งวิ่งออกจากห้อง

เพราะฟังคำปรามาศไม่ไหวถูกวงแขน

ของสามีในนามรวบเอวขึ้นจน

ขาทังสองข้างลอยเหนือพื้น

"คิดว่ามันจะง่ายขนาดนั้นเลย

เหรอที่รัก ผมจ่ายคุณก็ไม่ใช่น้อยๆนะ

แล้วจู่ๆคุณจะมาเชิดเงินผมไปง่ายๆ

แบบนี้ได้ยังไงกัน" ริมฝีปากร้าย

กระซิบข้างๆใบหูลงมาถึงลำคอระหงส์

กลิ่นครีมอาบน้ำมิกซ์เบอร์รี่อ่อนๆ

ลอยมาแตะจมูกทำให้เขาเกิด

อารมย์ขึ้นมาทันที

"มุกจะคืนเงินคุณทุกบาททุกสตางค์

ไม่ขาดแม้แต่สลึงเดียวเลย

ปล่อยมุกลงเดี๋ยวนี้" เธอแทบจะตะโกน

เลยด้วยซ้ำแต่คนตัวใหญ่กว่าหาได้ฟังไม่

เขาพาเธอมายังห้องนอนใหญ่

ทิ้งร่างบางลงบนที่นอนนุ่ม พร้อมกับ

คร่อมร่างสวยของเธอให้อยู่ใต้อาณัติทันที

"คืนเงินเหรอมุก ใครจะไปรู้พรุ่งนี่

คุณอาจเชิดเงินผมแล้วหายไปเลยก็ได้

เงินตั้งห้าล้านตั้งตัวได้สบายเลยจริงมั้ย

แต่ตอนนี้ผมขอมัดจำเอาใว้ก่อน"

พูดจบเขาก็ซุกไซร้โลมเลียที่กกหู

ลงมายังลำคอระหงส์นั่นเสีย

มุกดาวกลัวสุดขีดครั้นจะโทรหาเจตริน

ก็คงไม่ทันการณ์เพราะโทรศัพท์

เจ้ากรรมดันอยู่ในกระเป๋าเป้หล่น

เมื่อตอนถูกคนตัวใหญ่ลากมาที่นี่

ริมฝีปากร้ายที่คอยต่อว่าต่อขาน

เธอตอนนี้ทำหน้าทีใหม่คือบดขยี้

ริมฝีปากจนเธออ่อนระทวย

ครั้นจะอ้าปากกรีดร้องก็ถูกลิ้นสากหนา

เข้าไปพันเกี่ยวเสาะหาความหวานภายใน

หญิงสาวอ่อนแรงที่จะต่อสู้มือทั้งสอง

ข้างถูบรวบขึ้นมาเหนือศรีษะ

จมูกร้ายซุกไซร้ตามซอกคออย่าอย่างเอาแต่ใจ

มือเล็กจิกไปที่หัวไหล่เพื่อระบาย

ความวาบหวามคุกลุ่นในร่างกาย

ที่โลดแล่นดั่งนกที่โผบินในนภากว้าง

เมื่อเห็นว่าคนใต้อาณัติสงบลงมือหนา

จึงค่อยเลื่อนลงไปดึงขอบกางเกงขายาว

แล้วใช้เท้าถีบออกจากหว่างขาในขนะที่ริม

ฝีปากร้ายคงทำหน้าที่ขบเม้นผิว

สีสวยบริเวณลำคอ เขาทึ้งเสื้อ

ยืดที่ปกปิดร่างกายส่วนบน

เผยให้เห็นหน้าอกเต่งตึงภายใต้

บราเซียสีดำพะเพื่อมไหวตามแรงหายใจหอบ

หญิงสาวเสียวซ่านกับสัมผัสที่เธอ

ไม่เคยได้ลิ้มมาก่อน ตอนนี้ตัว

เธอร้อนดั่งคนจับไข้ ชายหมุ่ม

ซุกไซร้เนินอกอิ่มนั่นด้วยสัญชาติดิบ

ผิวน้ำผึ้งนวลเนียนชวนให้เขาคลั่ง

หากจะเปรยผิวของเจ้าหล่อน

ก็คงเป็นวิสกี้รสเยี่ยมที่มอมเมาเขาใด้อย่างดี

มือเย็นเตะเบาๆหน้าท้องของหล่อน

ที่เรียงรายด้วยกล้ามเนื้อซิกแพค

สุกเซ็กซี่ลงมายังสะโพกกลมผึ่ง

ผายตามแบบฉบับผู้หญิงออกกำลังกา

ยดึงเพนตี้ตัวจิ๋วออกไปให้พ้นๆเสีย

นิ้วเรียวหนาคลึงเค้นเบาๆที่เนินสวาททำ

เอาหญิงสาวครางออกมาอย่างไม่อาย

และก็ต้องสะดุ้งเพราะนิ้วกลางสอด

ใส่เข้าไปในช่องแคบที่ชุ่มไปด้วยสาย

ธานหวานใส เข้าออกอย่างเป็นจังหวะ

และก็ต้องแปลกใจเพราะมันทั้งแคบรัด

จนรู้สึกได้ อีกมือสอดไปใต้แผ่นหลัง

สัมผัสกับเนื้อนวลไปปลดตาขอ

บรากระตุกให้เห็นเนินออเต็มตา

นี่เธอสวยสดหมดจดไปทุกๆ

อณูเลยก็ว่าได้ เขาไม่เคยตื่นเต้น

เท่านี้มาก่อนเลยให้ตายเถอะ

เขาซุกใบหน้าหล่อเข้ากับหน้าอกนุ่ม

พร้อมกับใช้ปลายลิ้นถูไถยอดปทุม

ด้วยความหิวโหยราวกับเด็กทารก

กระหายนมมารดา อีกมือทั้งบีบทั้งเค้นอย่างเมามัน

ร่างอรชรดิ้นเร่าเร่าด้วยความซ่าน

เจ้าของดวงตาสีฟ้าเข้มมองเธอด้วย

สายตาเจ้าเล่ห์ ขี้โกง ตอนนี้เขา

แทบจะทนไม่ไหวแล้วรีบปลดเ

ปลื้องอาภรณ์อย่างใว

แล้วก็จูบคลึงใบหน้าสวยหวาน

ของเธอไม่รู้จักเบื่อหน่าย

หญิงสาวร้องครางไม่เป็นภาษา

เสียงกระเส่านั้นเร้าอารมย์กามา

ของชายหนุ่มเป็นอย่างดี

อ๊ะ...! เสียงร้องลั่นเพราะ

นิ้วกลางกับนิ้วชีเรียวสอด

ใส่เข้าไปในช่องคับแคบนั่นอีกครั้ง

เพราะการสอดใส่ในครั้งต่อไปจะไม่ใช่แค่นิ้วเรียวแต่จะเป็นสเปนเซอร์น้อย

ที่ไม่น้อยเอาเสียเลย ร่างเล็กตัว

แข็งทื่อเมื่อแท่งมหึมาถูไถบริเวณต้นขานวลของเธอ

"หยุด หยุดเดี๋ยวนี้" เธอค้านเสียงแข็งมื

ยันหน้าอกของคนที่ทาบบนร่างกายของเธอ

"ทำไม ทำเหมือนไม่เคยเอากับผู้ชาย"

ดวงตาสีฟ้าเข้มดุดันจ้องมองดวงตา

ของหญิงสาวที่สะท้อนความหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด

"เลว ฉันมาจดทะเบียนกับคุณได้ยังไง"

ร่างบางดิ้นใช้เท้าถีบสะเปะสะปะมือ

ทั้งสองข้างปัดป่าย ถึงจะเธอชอบ

ออกกำลังกายและมีร่างกาย

ที่แข็งแรงแต่เธอก็เป็นผู้หญิงอยู่

วันยังค่ำจะไปสู้แรงผู้ชายอกสามศอกได้อย่างไง

"ใช่ผมเลว แล้วก็เป็นเวรกรรมของ

คุณที่ได้คนอย่างผมเป็นผัว" มือ

หนาจับรวมมือที่ต่อต้านขึ้นใว้ข้างศรีษะทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

  


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"มาเป็นกำลังใจให้หนุ่มหน้ามนต์ตาน้ำข้าวอย่าง เสปเซอร์ เอวาโครนอสกันด้วยนะคะ เรื่องที่แล้วกินแห้วเพราะโยทะกาไม่รับรัก มาเรื่องนี้พี่จะยอมกินแห้วอีกหรือปล่าวอย่าลืมให้เหรียญกำลังใจด้วยนะคะ เนื้อหาในเรื่องไม่เกี่ยวกับเกมส์รักจอมอสูรแต่อย่างใดแค่นำพระรองเจากเรื่องนั้นมาเป็นพระเอกในเรื่องนี้ ขอบคุณผู้อ่านทุกคนค่ะ"

เวอร์บีน่า,ปักษาสวรรค์


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha