เล่ห์รักไฟพิศวาส (จบแล้ว)

โดย: ปูณ ปูริดา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 12 : ตอนที่ 5


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

5

     เมษานั่งนิ่งไม่ไหวติง ความคิดมีเพียงเรื่องระหว่างเธอ เบนนิโต้ และมีนาในวัยเด็กเท่านั้น ถ้าเขาไม่ช่วยเธอไว้ก็คงจะดี วันนี้เธอจะได้ไม่ต้องเห็นเขามีความสุขกับมีนา

เมษาเอนตัวลงนอนบนเตียงหนานุ่ม เธอโอบรอบเอวกานพลูซุกตัวเข้าหาเพื่อนเพื่อขอไออุ่น

     “แกคิดว่าพี่บีเขาจะทำอะไรเราหรือเปล่าหนูเมย์” กานพลูถามอย่างหวาดผวา ด้วยสายตาของสองหนุ่มยังคงตามติดมา จนทำให้เธอนอนไม่หลับ

     “ฉันคิดว่าไม่นะกาน แต่พี่บีคงจะหาทางป้องกันไม่ให้พวกเราเข้าใกล้นังจิ้งจอกเจ้าเล่ห์นั่นมากกว่า” เมษาบอก ให้เพื่อนคลายกังวลใจ แต่ภายในใจตัวกลับรู้ว่ามันจะเป็นไปตามคำขู่ของเบนนิโต้แน่นอน

ไม่รู้ว่าเบนนิโต้จะลงโทษเธอและกานพลูอย่างไร ขอเพียงอย่างเดียว ถ้าเขาลงมือทำจริงๆ ก็ขอให้ทำเพียงเธอคนเดียว อย่าลากเอากานพลูมาเกี่ยวด้วย

     กานพลูเอนตัวนอนตะแคงมือวางเรียววางบนท้องเมษา คิดหาวิธีให้เพื่อนรักคลายความเศร้า มือเรียวลูบไปมาบนท้องคนเป็นเพื่อน จนเมษาขนลุกซู่

     “เฮ้ยเล่นอะไรนะกานฉันจักกะจี้นะ เอามือออกไปนะกาน”

     “ก็เล่นให้แกหายเศร้าไงล่ะ นี่เห็นไหมแกหัวเราะได้แล้ว”

เสียงหัวเราะดังออกจากปากสองสาวที่เล่นจี้เอวกันจนเหนื่อยหอบ เมษานอนแผ่หลา กางมือยาวบนเตียงขณะที่กานพลูลุกเดินเข้าห้องน้ำ

     “รีบกลับมานะกาน”

     “รู้แล้วน่า...นังคุณหนูเมษาจอมเพี้ยน” กานพลูได้แต่ส่ายหน้ากับพฤติกรรมของเมษาที่ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ยังคงเป็นเด็กไม่รู้จักโตทุกที



เล่ห์รักไฟพิศวาส
ปูณ ปูริดา
www.mebmarket.com
ยึดถือคำมั่นสัญญา เฝ้ารอคอยเขากลับมา แต่...ความรักที่ให้กลับได้เป็นความเจ็บปวดชอกช้ำกลับมา เธอจึงต้องตัดสินใจ...“ไม่นึกว่าเธอจะยังมีหน้ามาหาฉันอีกเมษา เสร็จธุระแล้วก็รีบไปซิ จะมัวรีรออะไรอยู่อีก รู้ก็รู้อยู่ว่าคนไม่รัก ยังจะตามตื้ออยู่ได้ ไม่รู้เมื่อไหร่จะไปให้พ้นๆ หน้าซะที” เบนนิโต้กัดฟันพูด เพราะต้องการให้เมษาตัดใจจากเขาซะที ถ้าเป็นอยู่อย่างนี้ คนที่เจ็บปวดก็คือตัวเมษาเองนั่นแหละ แต่ทำไมพอคิดทำอย่างนี้...เขาถึงรู้สึกปวดใจอย่างบอกไม่ถูก มันเหมือนถูกควักหัวใจออกจากร่างเลย “ดิฉันทราบแล้วค่ะคุณเบนนิโต้ ดิฉันทราบว่าคุณไม่ต้องการที่จะเห็นหน้าหรือพูดจาเสวนากับดิฉัน ตัวดิฉันเองก็ไม่ได้คิดอยากจะมาที่นี่เหมือนกัน ถ้าไม่ติดว่าจะต้องเอาความทรงจำที่มี...ความรักที่เคยใช้หล่อเลี้ยงหัวใจนำมาคือคุณและรับเอาความรักและหัวใจของตัวเองคืนกลับมา เพื่อจะได้รักตัวเองให้มากกว่ารักคนอื่น! เสียที”เธอไม่ได้ย้ำให้เขารู้ แต่ย้ำกับใจตัวเอง นับจากนี้ไป ควรรักตัวเองให้มาก ไม่ควรหลงละเมอเพ้อพกไปกับคำลมลวงและความรักจอมปลอมที่เขาเคยมอบให้ไว้ ยิ่งเขาใจดำเพียงนี้...ก็สมควรแล้วที่เธอจะตัดใจ...หยุดรักเขา! เสียที“คุณเบนนิโต้ไม่ต้องห่วงอีกแล้วละคะ” เมษาเงยหน้ามองเบนนิโต้ ในดวงตายังคงมีน้ำตาคลอหากเต็มไปด้วยความปวดร้าวที่ยังปิดไว้ไม่มิด แต่มันก็มั่นคงและเข้มแข็ง บอกให้เขารู้ว่า...“เมื่อรัก ดิฉันทุ่มเททั้งใจ แต่เมื่อต้องตัดใจ ดิฉันก็จะทำให้คุณรู้เหมือนกัน สามารถทำได้อย่างที่พูดจริงๆ นับตั้งแต่นี้ไป ดิฉันจะไม่ตามติดให้คุณรำคาญอีกแล้ว แต่ที่จำเป็นต้องมาที่นี่อีกครั้ง เพราะต้องนำของมาคืนคุณ” ให้ทิ้ง...เธอยังตัดใจทำไม่ได้ แต่ถ้าส่งคืนแล้วเขาทิ้งโดยเธอไม่รู้ มันก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ไฟร้อนซ่อนสวาท
รัตน์วรา
www.mebmarket.com
“เปล่านะ ฉันไม่ได้โกหกสักหน่อย แค่ไม่ได้บอกว่าจะให้รางวัลมากน้อยแค่ไหนและตอนไหนเท่านั้นเอง” คนเจ้าเล่ห์ตอบกลับเสียงใส รีบปลดสองแขนใหญ่ออกจากร่าง ลุกขึ้นไปยืนยิ้มหน้าระรื่น“เอาน่า...ฉันไม่ผิดคำพูดหรอก แค่ยืดเวลาออกไปนิด คุณคงไม่ถึงกับลงแดงหรอกนะ”“ได้จ้ะเมียจ๋า แต่เดี๋ยวถึงเวลาฉันทวงรางวัล เธอจะมาว่าฉันมักมากไม่ได้นะ”“ให้มันแน่เถอะค่ะคุณสามีขา...แก่แล้วนะคะ กลัวจะตายคาอกฉันน่ะซิ” นิลลดาตอบกลับด้วยรอยยิ้ม ทว่าในใจเธอกลับขลาดกลัว เพราะดันมีเรื่องปกปิดชายหนุ่มเอาไว้น่ะซิ ************“คะ...คุณภูมิต้องการอะไรล่ะคะ” เอ่ยถามเสียงใสพลิ้ว “ถ้าฉันให้ได้ก็จะให้ค่ะ”“ฉันก็แค่อยาก...” นิ้วยาวร้อนผ่าวทาบทับคลึงบนกลีบปากนุ่ม “กอดเธออย่างแนบชิด แล้วก็จูบ...จูบไปทั่วทั้งตัวเธอเท่านั้นเอง”“บ้า!! คุณภูมิน่ะ” ยกมือทุบอกกว้างเบาๆ “เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย คุณขอแบบนั้นได้ยังไง”“ไม่ได้หรือยายดำ” ภูมินทร์ทำหน้ามุ่ย ทำตาละห้อยโหยหาราวกับว่าจะต้องจากลาไปในบัดเดี๋ยวนี้


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่ติดตามเป็นกำลังใจ ขอให้มีความสุขในการอ่านนะคะ"

ปูณ ปูริดา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha