เล่ห์รักไฟพิศวาส (จบแล้ว)

โดย: ปูณ ปูริดา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 15 : ตอนที่ 6


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

6

     เมษาพยายามขยับแขนเพื่อให้เงื่อนที่ผูกมัดอยู่คลายออก แต่ขยับตัวมากเท่าไหร่ เธอก็เจ็บจนน้ำตาแทบไหลออกมา แต่ก็ฝืนทนไม่ให้ร้องออกมาและกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลลงมา สร้างความสะใจให้กับเบนนิโต้ที่ทำร้ายเธอได้

“พี่บีจะพาน้องเมย์กับเพื่อนไปไหน” หญิงสาวเสียงสั่น

รถตู้คันใหญ่ขนาดสิบเอ็ดที่นั่ง กว้างขวาง โอ่อ่าสะดวกและสบาย แต่เมษากลับไม่รับรู้ถึงสิ่งเหล่านั้นเลย เธอกลัวจนหัวใจแทบจะหยุดเต้น เมื่อรถพาไกลจากบ้านอันอบอุ่นของกานพลูไปเรื่อยๆ ยิ่งทำให้ใจเธอโหวงเหวระคนปวดร้าว

เมษากะพริบตาถี่ๆ ไม่ให้น้ำตาที่เอ่อล้นคลอเบ้าไหลออกมา เธอกับเบนนิโต้นั่งอยู่หลังคนขับที่ทำหน้าที่ของตนอย่างดี ด้านหลังก็เป็นกานพลูที่นั่งใกล้กับคาร์เมน คนที่อยู่ด้านหลังจะมองไม่เห็นว่าคนที่นั่งอยู่ด้านหน้าทำอะไรบ้าง แต่คนที่อยู่ด้านหน้าเห็นว่ากานพลูพยายามยกมือทุบตีจิกข่วนคาร์เมนไม่ได้ขาดจนเขาคงจะรำคาญเลยจับมือเพื่อนเธอไพล่หลังแทน

พี่บีจับน้องเมย์กับเพื่อนมาทำไม และจะพาเราสองคนไปไหน” เมษาถามย้ำสายตาอ่อนแรง

     เบนนิโต้ยกมือบีบปากเมษา เธอน่าจะรู้นะเมษาว่าฉันจับเธอมาทำไม ผู้หญิงร่านผู้ชายสมองคิดแต่เรื่องร้ายๆ คอยทำลายคนอื่นอย่างเธอไม่สมควรที่จะอยู่ใกล้ๆ กับคนที่ฉันรัก” เบนนิโต้จับแก้มเมษาหันซ้ายหันขวา

คราวนี้ฉันจะได้รู้ซักทีแล้วซินะ เธอใช้เสน่ห์เล่ห์กลอะไรทำให้ผู้ชายรุมรักรุมตอม แต่หนึ่งในผู้ชายคนนั้นดันไม่มีฉันที่ผู้หญิงร่านสวาทอย่างเธอต้องการจนตัวสั่น”

     เมษาอยากถาม เขารู้ได้ยังไงว่าเธอเป็นดั่งเช่นที่เขาพูด เขาเคยเห็นเธอทำตัวเหลวไหล เหลวแหลก ไปกับผู้ชายมากหน้าหลายตากับสองตาตัวเองแล้วใช่ไหม หรือเพียงแค่ฟังจากปากคนอื่นแล้วเอามาพูดต่อให้เธอเจ็บทั้งร่างกายและจิตใจ หัวใจของเบนนิโต้ทำด้วยอะไรกันแน่ ทำไมถึงชอบเห็นความเจ็บปวดของเธอนัก!

     “เธอคงจะอยากรู้จนตัวสั่นแล้วใช่ไหม ฉันจะพาเธอไปที่ไหน เอาเป็นว่าฉันใจบุญสงเคราะห์ให้รู้ก็ได้นะเมษา ฉันจะพาเธอไปเกาะสองรักไง เกาะที่ห่างไกลความเจริญ ชาวบ้านยากจนขาดการศึกษา ทำแต่งานไม่มีเวลามาป้อนความสุขทางกามมารมย์ให้ผู้หญิงร่านราคะอย่างเธอ แล้วตอนนี้เธอก็ควรจะนอนพักเอาแรงก่อนที่จะไปเจออะไรหนักๆ ดีกว่า”

เบนนิโต้บอกเสียงเข้มและเยือกเย็น มือก็ตบหน้าเมษาเบาๆ หัวเราะดังลั่นรถข่มขวัญใจหญิงสาวที่ร่วงหล่นไปแล้วแทบจะเรียกกลับคืนไม่ได้ แล้วชายหนุ่มยังยิ้มให้หญิงสาวอย่างเหี้ยมเกรียม

ฉันบอกแล้วไงเมษา เธอจะต้องได้รับโทษอย่างสาสมและจะต้องจำไปจนวันตาย” ร่างสูงใหญ่เอนตัวพิงเบาะรถสองมือกอดอกหลับตาหนี

อ๋อ...แล้วเธอก็ไม่ต้องคิดหนีหรอกนะเมษาเพราะรถคันนี้จะไม่จอดจนกว่าจะถึงท่าเรือ ถ้าเธอปวดท้องเข้าห้องน้ำก็ต้องอดทนจนจะถึงท่าเรือนะหรือไม่ก็ถ่ายมันในรถนี่แหละ แต่ฉันว่าผู้หญิงอย่างเธอคงไม่อายหรอกที่จะให้ผู้ชายกลัดมันหุ่นลำบึกสองสามคนในรถเห็นว่ารูปร่างเธอมีอะไรตรงไหนเท่าไหร่” เบนนิโต้พูดออกมาทั้งที่ยังหลับตาอยู่

     เมษาอยากตอบโต้กลับไป แต่ตอนนี้ความผิดหวังในตัวเบนนิโต้ทำให้เธอหมดจิตใจที่จะคิดจะทำอะไร แม้กระทั่งหาทางหลบหนี    


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่ติดตามเป็นกำลังใจ ขอให้มีความสุขในการอ่านนะคะ"

ปูณ ปูริดา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha