เล่ห์รักไฟพิศวาส (จบแล้ว)

โดย: ปูณ ปูริดา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 72 : ตอนจบ


ตอนที่แล้ว

บทส่งท้าย

     เมษาโอบแขนรอบคอแกร่ง หัวเราะเสียงใสหอมแก้มชายหนุ่มซ้ายขวา “พี่บีคงจะไม่ทำโทษน้องเมย์นะคะ” เธออ้อนพลางเอาตัวเบียดเสียดสีกับชายที่ยืนยิ้มกว้างจนตาเป็นประกาย “แน่ะ...พี่บีไม่รับปาก แสดงว่าต้องคิดวิธีลงโทษน้องเมย์ใช่ไหมคะ”

     เมษาหัวเราะคิก ไล้ปลายลิ้นอุ่นร้อนแถวลำคอแกร่ง หยอกเย้าอารมณ์สามี ตอนนี้เธอและเบนนิโต้แต่งงานกันแล้วและมาฮันนีมูนกันที่เกาะสองรักเพื่อเปลี่ยนแปลงความทรงจำอันเลวร้ายให้กลายเป็นความทรงจำอันแสนหวาน

     “ไม่จ้ะ จะต้องมีบทลงโทษ แต่น้องเมย์จะต้องเป็นคนลงโทษพี่แทนไงที่รัก” เบนนิโต้พูดเสียงหวานเอานิ้วแตะที่ปากตัวเองให้หญิงสาวได้รู้ “ได้หรือเปล่าจ้ะ”

     เมษาไม่ตอบแต่กลับกดศีรษะเบนนิโต้ลงมาจนใกล้ เพื่อเขาจะได้สัมผัสริมฝีปากนุ่มของตัวเอง ปลายลิ้นนุ่มค่อยๆ เปิดปากหนา แทรกลิ้นอุ่นเข้าไปหยอกเย้าล่อเล่นเหมือนกับที่ชายหนุ่มเคยใช้และเคยสอนเธอไว้

     เบนนิโต้ค่อยๆ ร้อนขึ้นและร้อนขึ้น เขาโอบรอบเอวอวบไล้ขึ้นไปตามแผ่นหลัง พลางปลดตะขอเสื้อชั้นในออกจากนั้นก็ค่อยไล้มาด้านหน้าจนพบทรวงอกอวบอิ่มเต่งตึงที่เริ่มอวบขึ้นกว่าเดิมเพื่อเตรียมตัวที่จะเป็นแม่คน

     “พี่ว่าเรารีบกลับห้องกันดีไหมจ้ะน้องเมย์ พี่ไม่ไหวแล้วล่ะ” ชายหนุ่มกระซิบเสียงแหบพร่า รีบช้อนตัวภรรยาขึ้นในวงแขน ความต้องการกระจายไปทั่วร่างจนหายใจหอบแรง 

     เมษาโอบแขนรอบคอแกร่ง หัวเราะเสียงใสดวงตาเป็นประกายแข่งกับน้ำทะเลที่สะท้อนแสงอาทิตย์ “ตามใจพี่บีซิค่ะ น้องเมย์ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย” หญิงสาวเบียดตัวเองจนทรวงอกแนบชิดกับอกกว้าง หูแนบอกกว้างฟังเสียงหัวใจชายหนุ่มที่กำลังเต้นแรงเร็ว

“หัวใจพี่บีเต้นแรงจังเลยค่ะ”

     “มันเต้นเป็นจังหวะบอกว่ารักน้องเมย์ใช่หรือเปล่าจ้ะคนดี” เบนนิโต้วางร่างบางลงในห้องน้ำ ปลดเปลืองเสื้อผ้าเปียกออกจากร่างภรรยา มือก็ลูบไล้หน้าท้องนวลที่นูนเด่นขึ้นมาเล็กน้อยอย่างรักใคร่ จัดการอาบน้ำให้หญิงสาวจนสะอาดสะอ้านและอุ้มเธอมาวางบนเตียงนอน พร้อมเอนตัวตามติดไปไม่ยอมห่าง ทั้งมือและปากเคล้าคลึงร่างงามจนเมษาร้อนรุ่มจนต้องรีบอ้อนวอนขอให้ชายหนุ่มพาเธอไปเก็บดวงดาวบนฟ้า

     “พี่บีขา ช่วยน้องเมย์ด้วยซิคะ” เมษาอ้อนวอนเสียงสั่นพล่า สองมือก็ไขว่คว้าร่างเบนนิโต้เข้ามากอด แต่เขากลับยิ่งสนุกที่ได้แกล้งทรมานและฟังเสียงหวานใสปานน้ำผึ้ง ในขณะที่ปากหนาไล้เลียไปตามร่างกายทุกส่วนไม่เว้นแม้สักตารางนิ้วเดียวก่อนจะหยุดตรงกลีบดอกไม้อันอ่อนเยาว์และหอมหวานกำลังเบ่งบานรอภมรอย่างเขามอบสายฝนอันชุ่มฉ่ำชุ่มชื่น

     ขาเรียวยาวแยกออกกว้างบดเบียดกับกายแกร่งจนเบนนิโต้ทนไม่ไหว รีบผสานกายเป็นหนึ่งเดียวกับเมียรักอย่างรวดเร็ว สะโพกสอบขยับครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนที่จะปลดปล่อยธารารักอุ่นร้อนในกายนุ่มสองร่างก่ายกอดกันจนกลมเหงื่อไหลท่วมกาย

     เบนนิโต้นอนลูบไล้ลูบลำตัวภรรยา “พี่บีเล่าประวัติของเกาะให้หนูเมย์ฟังอีกครั้งซิคะ” เมษาไล้ปลายนิ้วบนแผงอกกว้าง ฟังน้ำเสียงทุ้มนุ่มเล่าประวัติของเกาะตาปรือ

     “น้องเมย์จะฟังกี่รอบจ้ะ พี่จำได้ว่าพี่เล่าประวัติของเกาะให้น้องเมย์ได้ฟังเป็นสิบรอบแล้วนะเบนนิโต้ถาม ปากก็ขบเม้มผิวเนื้อเนียนนุ่มของภรรยาอย่างรักใคร่

     “น้องเมย์ชอบฟังค่ะ น้องรู้สึกว่ามันโรแมนติกมาก ที่ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งออยู่ไกลแสนไกล กับผู้อีกคนที่แข็งกร้าวและต้องรับผิดชอบทุกชีวิตบนเกาะนี้  เมื่อพวกเขามาเจอกัน รักกันและช่วยกันต่อสู้ต่อปัญหาและอุปสรรคต่างๆ ที่เข้ามารุมล้อมจนสามารถเอาชนะได้ แล้วพวกเขาก็ได้แต่งงานกันอย่างมีความสุข”

     เพราะว่ามันเป็นเหมือนกับคู่ของเธอที่ต้องต่อสู้ฝ่าฟันด้วยความเจ็บปวด และเธอเกือบจะสูญเสียคนรักไปเพราะความอิจฉาริษยาของพี่สาว

“เหมือนคู่น้องเมย์กับพี่บีไงคะ เมื่อก่อนน้องเมย์วิ่งไล่จับเงาพี่บีมาตลอด ไม่นึกไม่ฝันว่าวันหนึ่งจะมีวันนี้ วันที่น้องเมย์ได้อยู่ในอ้อมกอดของพี่บีและได้รักพี่บีจริงๆ ” เมษาตอบตาวาว หูก็คอยฟังเสียงนุ่มทุ้มอย่างเป็นสุข

     “แต่พี่ว่าตอนนี้คงไม่ได้แล้วจ้ะ เพราะพี่คงต้องทำโทษน้องเมย์อีกรอบโทษฐานที่ทำให้พี่หลงรักจนหัวปักหัวปำ” เบนนิโต้พูดยิ้มๆ จับมือเรียวมาวางระหว่างกลางลำตัวที่นูนเด่นขึ้นมา

     “บ้า! พี่บีนะ” เมษาค้อนชายหนุ่มวงโต แต่ก็ยินยอมให้เขาพาเธอไปเก็บดวงดาวบนท้องฟ้าอีกรอบ เพราะใจเธอก็ต้องการเหมือนกัน

     เบนนิโต้นอนกอดเมษา พลางจับผมนุ่มหอมมาดม “พี่ไม่นึกเลยว่าการที่พี่จับน้องเมย์มาลงโทษ กลับเปลี่ยนชีวิตพี่ เปลี่ยนให้พี่ได้รู้หัวใจตัวเอง ไม่ว่าน้องเมย์จะร้ายเพียงไหน แต่พี่ก็ยังรัก นึกถึงตอนนั้นพี่ยังเสียใจไม่หายที่ทำให้ชีวิตเราสองคนมีแต่ความทุกข์ พอจะมีความสุขกับเขาบ้าง ก็กลายเป็นความสุขจอมปลอม เพียงไม่นานความสุขนั้นก็หมดไป แต่ตอนนี้เราสองคนมีความสุขจริงๆ แล้วใช่ไหมจ้ะ”

     เมษายิ้มรับตาเป็นประกาย “ค่ะ น้องเมย์มีความสุขที่สุดเลย อุ้ย! พี่บี” หญิงสาวอุทานหน้าแดงก่ำ เมื่อความแข็งแกร่งและร้อนผ่าวของเบนนิโต้แทรกเข้ามาในกายเธออีกรอบ ชายหนุ่มดึงตัวเธอขึ้นนั่งคร่อมบนเอว

     “ก็ทำโทษน้องเมย์ไงจ้ะ” เบนนิโต้บอกเสียงกระเส่า มือบีบอกอวบเต่งตึงมาเข้าปาก ดูดกลืนยอดทรวงสีสวยราวกับเด็กทารกดูดนมมารดา

     “พี่บียังลงโทษน้องเมย์ไม่เสร็จอีกเหรอคะ” เมษาถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ขยับกายตอบโต้ชายหนุ่มอย่างรู้ความ

     “ยังจ้ะ พี่ยังลงโทษน้องเมย์ไม่พอ ต่อไปนี้พี่จะลงโทษน้องเมย์ทุกวันทุกเวลา แต่มันเป็นการลงโทษด้วยความรักจากใจพี่ที่มีต่อน้องเมย์” เบนนิโต้ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เขาเคลื่อนไหวสะโพกสอบในกายอ่อนนุ่มและชุ่มชื้นตลอดเวลา

     เมษาหัวเราะคิกคัก “คราวนี้น้องเมย์ทำความผิดอะไรละคะพี่บีขา ความผิดที่รักพี่บีจนมากเกินไป หรือว่าความผิดที่ทำตัวน่ารักจนพี่บีรักถอนตัวไม่ขึ้นคะ” หญิงสาวถามอยากรู้ทัน

     “ความผิดที่น้องเมย์ทำให้พี่รักจนถอนตัวไม่ขึ้นจ้ะคนดี” เบนนิโต้ตอบพร้อมกับกดกายแกร่งเข้าหากายนุ่มจนสุดปล่อยให้ช่องกุหลาบนุ่มบีบแก่นกายปลดปล่อยธารรักร้อนอาบทั่วสองร่าง

     “บ้า พี่บีนะ” เมษาทุบแผ่นอกเบนนิโต้อย่างอายๆ ก่อนจะส่งเสียงกรีดร้องเมื่อชายหนุ่มเคลื่อนไหวเติมเต็มความต้องการ พาเธอไปยังจุดหมายปลายทางสวาทอย่างรวดเร็ว

ความเข้าใจความรักและความอบอุ่นกรุ่นไปทั้งห้อง

ในวันที่ไม่มีใครข้างกาย เธอเชื่อมั่นในความรักที่เบนนิโต้มอบให้ ใช้มันหล่อเลี้ยงหัวใจให้แข็งแกร่ง พร้อมกับพุ่งชนกับทุกปัญหาที่เข้ามา ในวันนี้เธอมีเขาเคียงข้างกาย แต่ความรักยังต้องใช้ความเข้าใจเป็นพื้นฐาน มีความเชื่อมั่นในตัวคนที่รัก พร้อมเปิดอกคุยและให้อภัยซึ่งกันและกัน เพื่อจะให้ครอบครัวยังเป็นครอบครัวและอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขตลอดไป

ขอบคุณที่เมษายังให้โอกาสให้เขาได้รักเธอ...ยอมให้อภัยในสิ่งที่เขาทำกับเธอไว้ ขอบคุณที่ทำให้เขายังมีโอกาสได้รักเธอ มีเธอเป็นครอบครัว

ทุกคนเคยทำผิดพลาด หากอดีตที่ผิดพลาด คือประสบการณ์ที่จำไว้ไม่มีวันลืม ทำให้ได้เรียนรู้ว่า การจะทำอะไร จะต้องคิดให้รอบคอบ ไม่ตัดสินอะไรจากการฟังความเพียงข้างเดียว เพราะบางครั้งเมื่อเรารู้ว่ามันผิด อาจจะไม่เหลือโอกาสให้เราได้แก้ตัว

 

Happy ending

ขอคุณที่เป็นกำลังใจ

ขอให้มีความสุขกับการอ่านค่ะ

ปูณ ปูริดา ...^^

ปล. พบกับนิยายเรื่องต่อไป  แนวหมาป่าและVampire

คุณเอเตียนและหิรัญญิการ์

Black_Vamwolf

 


ตอนที่แล้ว


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่ติดตามเป็นกำลังใจ ขอให้มีความสุขในการอ่านนะคะ"

ปูณ ปูริดา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha