เล่ห์รักประมูลใจ *จบ

โดย: คุณธิดา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : ฟ้าลิขิต


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ห้องเจ้เกี๊ยะ เจ้าของร้านอาหารและคาราโอเกะกระโจมทอง

        เด็กมันสวย หน้าตาดีเจ้ ฉันขอหมื่นนึง

        หา...! ตั้งหมื่นจะบ้าไหมพี่สุ ฉันให้สูงสุด แค่หกพัน เอาก็เอา ไม่เอาก็แล้วไป อีกอย่างไม่รู้เด็กมันซิงจริงหรือเปล่าเจ้เกี๊ยะพูดขึ้นแบบชักสีหน้า

        นี่ถ้าฉันแบ่งกับชะเอมก็ได้คนสามพันเองนะพี่สุพูดเสียงอ่อยๆ

        ร้านฉันเล็กๆ บอกตรงๆ นะ จะประมูลอีเด็กคนนี้ แค่หมื่นนึง มากกว่านี้คงไม่มีใครจ่ายหรอก จะเอาก็เอา ไม่เอาก็ไม่เอาเจ้เกี๊ยะพูดแบบถือไพ่เหนือกว่า พี่สุกับชะเอมมองหน้ากัน และพูดขึ้นพร้อมๆ กัน

        เอาจ๊ะ

        เอ่อ... ก็แค่นั้นพูดจบเจ้เกี๊ยะก็หยิบเงินหกพันออกมาจากกระเป๋ายื่นให้ทั้งสองคนคนละสามพัน

        แล้วอย่ากระโตกกระตากให้เด็กมันรู้เสียก่อนล่ะ ฉันไม่อยากจะชวด อีกอย่างชะเอมหาเสื้อผ้าดูดีให้เด็กคนนั้นด้วยนะเจ้เกี๊ยะหันไปสั่งชะเอม

        ค่ะ

        เอาชุดสีขาวนะ ของเธอมีอยู่นี่ แต่ถ้าไม่มีก็ไปซื้อมา แล้วเอาบิลมาเบิก แต่อย่าแพงมากนะเธอสำทับห้อยท้าย ชะเอมยิ้มออกมาได้ ก่อนจะรับปากไป

 

        เจ้สุไปซื้อเสื้อผ้ากับชะเอมทิ้งเด็กสาวไว้ในห้อง และเธอก็ขอแยกตัวไปทำธุระต่อ จะกลับดึกๆ ไปนอนที่ห้องเอง

        นับเดือนถูกชะเอมจับแต่งเนื้อแต่งตัว และแต่งหน้าทาปาก พร้อมกับชุดที่เธอไปซื้อมาให้ ดูดี และดูไม่โป๊เท่าไหร่

        ชะเอมบอกกับพี่สุว่า

        จะได้ดูมีราคา

        แต่ชุดที่ชะเอมใส่นั้นเว้าหน้าเว้าหลังเห็นไปหมดทั้งตัว แทบปิดอะไรไม่มิด

        พี่ชอบแบบนี้เธอแทนตัวเองว่าพี่ พอรู้ว่าตัวเองแก่กว่านับเดือน

        พี่ชะเอมนับต้องทำอะไรมั่งค่ะเธอถามออกไปด้วยความอยากรู้

        ก็เดินตามพี่แล้วกันวันนี้ คอยดูพี่ทำงาน ง่ายๆ หรอกนะ ไหนลองยิ้มซิชะเอมสั่งให้เธอยิ้ม

        นับเดือนยิ้มให้ พร้อมกับหัวเราะในท่าทีของชะเอมที่เดินให้ดูทำสะบัดสะบิ้ง

        คิดเสียว่ามาทำงาน อะไรที่ทำได้ก็ทำ พี่นะ ชีวิตลำเค็ญพ่อแม่ก็ไม่มี บอกตรงไม่มีญาติ ก็มีแต่พี่สุนี่แหละที่เป็นกำลังใจให้กัน เมื่อก่อนถ้าไม่ได้พี่สุ พี่คงแย่กว่านี้ชะเอมยังเทิดทูนพี่สุของเธอที่อุตส่าห์พาเธอจากกองขยะมา ณ จุดนี้

        ค่ะนับเดือนรับปากเบาๆ

 

        สองสาวเดินลงมาจากชั้นสี่ นับเดือนถูกแนะนำให้รู้จักกับทุกคนที่ทำงานในร้าน ดูแล้วก็เป็นมิตรกับเธอแทบทุกคน

        ข้อมูลเด็กใหม่ ถูกส่งต่อไปให้กับทุกคนในร้าน นับเดือนคือเด็กที่จะถูกประมูลขายในคืนนี้ เริ่มต้นที่หนึ่งหมื่นบาท ใครให้มากกว่า และจ่ายสดรับตัวสาวน้อยไปนอนด้วยได้เลยคืนนี้ และคนที่แนะนำได้ จะได้ค่าแนะนำไปฟรี 500 บาท ทุกคนจึงเตรียมข้อกันสุดพลัง แค่แนะนำไม่เปลืองตัวก็ได้แล้ว 500 บาท

        เสียงร้องเพลงของนักดื่มบางคนที่มาจับจองที่นั่งตั้งแต่หัววัน และมีสาวงามนั่งประกบข้าง ดูทุกคนช่างมีความสุข

        นับยืนอยู่ตรงนี้นะ หรือจะไปนั่งที่หน้าเคาท์เตอร์ก็ได้ ดูพี่ๆ ว่าเขาทำงานยังไง เดี๋ยวพี่ไปรับแขกประจำก่อนชะเอมพูดขึ้น

เธอขอตัวเพราะเห็นชายหนุ่มรูปงามขาประจำที่มาเกือบจะทุกอาทิตย์ สองมือน้อยๆ ของเธอกระพุ่มไหว้และกราบลงบนยอดอกของเขา

        เฮียนัสนึกว่าจะไม่มาเสียแล้วหายไปหลายวันเลยนะคะน้ำเสียงที่ออดอ้อนและท่าทีออเซาะนั่งเบียดจนหน้าอกที่ใหญ่โตของเธอเกยชิดไปกับหน้าอกของเขา

        อานัสยิ้มหัวเราะร่า ก่อนจะแนะนำชายหนุ่มที่นั่งอยู่ในโต๊ะเดียวกัน

        พี่โตเพื่อนพี่ วันนี้พาเลี้ยงวันเกิดสักหน่อย มีเด็กใหม่ๆ ใสๆ บ้างไหม แก่ๆ ไม่เอานะเขากระซิบประโยคท้ายๆ กับใบหูของเธอ หญิงสาวทำเป็นขนลุกเกรียวก่อนจะทำเป็นทุบที่หน้าอกของเขาเบาๆ

        เครื่องดื่มเอาชุดใหญ่เหมือนทุกครั้งน่ะแหละ ต้องอยู่นานๆ แล้วคืนนี้ ชะเอมออฟไปกับพี่ได้ไหม

        แหม ยังหัววันอยู่เลยค่ะ จะรีบไปไหนกัน

        เฮียอยากอะเขาพูดพลางยกมือน้อยๆ ของเธอไปวางที่ตรงเป้ากางเกงของเขา หญิงสาวชักมือกลับ ก่อนจะทุบไปที่หน้าอกของเขาอีกครั้งหนึ่ง

        ไหนเด็กใหม่ เห็นคนรับรถโฆษณาว่าสวยนักอานัสเอ่ยถามชะเอมอีกครั้ง เธอชงเครื่องดื่มที่บริกรยกมาเสิร์ฟ

        เด็กยังซิงค่ะ เริ่มที่หมื่นนึง แถมพากลับบ้านได้ด้วยเธอกระซิบบอกเขา

        อย่างงั้นเลยหรืออานัสทำเป็นนิ่วหน้า แต่ก็ล้วงมือไปในกระเป๋า วันนี้ตั้งใจจะออฟสาวให้เพื่อนสักคน เพื่อนรักที่คบกันมากว่าสิบห้าปี

        หมื่นสองเขาล้วงออกมานับให้กับชะเอม เธอรับมันมาถือ แล้วเดินยิ้มเข้าไปยังห้องของเจ้ที่อยู่หลังเคาท์เตอร์ ก่อนจะกลับมาพร้อมกับนับเดือน

        นี่นับเดือนค่ะ หรือเรียกว่าน้องนับก็ได้ หวัดดีพวกพี่เขาสิชะเอมดันหลังเธอเบาๆ

 

        สองตาเธอมองหน้าชายหนุ่มสองคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าตาวาวใส ก่อนจะยกมือไหว้ทั้งคู่

        ไปนั่งกับพี่โตเขาไป วันนี้เราอยู่เป็นเพื่อนพี่เขานะชะเอมออกคำสั่ง ก่อนจะลงไปนั่งตัวแปะลงที่ข้างตัวของอานัส

        นับเดือนยังเก้อเขินนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ออกมาเจอโลกกว้าง และทำงานอย่างนี้เป็นครั้งแรก

        พศินธ์ขยับตัวให้เธอลงมานั่งใกล้ๆ เขาก็มองผู้หญิงในร้านคาราโอเกะเหมือนกันทุกคน เขาวางมือลงบนไหล่ของเธอก่อนจะกระชับร่างบางเข้าหา และจุ๊บไปที่แก้มของเธอเบาๆ นับเดือนหน้าแดงร้อนผ่าวขึ้นมาทันที เธอหันไปสบตากับพี่ชะเอม ชะเอมได้แต่พยักหน้าและหลิ่วตาให้ เธอจึงถอนหายใจออกมานิดๆ

        ดื่มอะไรไหมพศินธ์เอ่ยถาม

        ไม่เป็นไร เด็กที่นี่กินได้แต่ดริ๊งก์ของที่ร้านเสียงอานัสดังขึ้น ตอนนี้เขากำลังนัวเนียกันกับชะเอมดูแล้วช่างสุขใจ

        เรียกพี่ว่าพี่โตก็ได้นะเขาเอ่ยเสียงนุ่ม สัมผัสได้ถึงอาการสั่นเทาของร่างบางที่อยู่ข้างตัว

        นับค่ะเธอเอ่ยเสียงสั่น และค่อนข้างเบา

 

        อ้าว... ชนแก้วอวยพรวันเกิดให้พี่โตเขาหน่อย นานๆ ได้ออกมาจากกองหินดินทราย ทำชีวิตให้มันสนุกเข้าไว้อานัสยกแก้วตัวเองขึ้น แล้วยื่นไปตรงหน้า

        ทุกคนยกแก้วของตัวเองขึ้นมา นับเดือนมองดูน้ำส้มที่อยู่ในแก้ว ก่อนจะชนแก้วของตัวเองไปกับแก้วของทุกคน เธอกลืนมันลงคอเกือบหมดเพราะรู้สึกคอแห้งพิกล และน้ำส้มแก้วใหม่ก็ถูกยกมาเสิร์ฟ

        ขอให้มีความสุขนะเพื่อนอานัสกล่าวอวยพร

 

        เสียงร้องเพลงที่หมู่นักร้องที่อยากร้องดังลั่นไปทั้งร้าน ได้ยินเสียงตบมือ โห่ร้องประสานเสียงกันเซ็งแซ่

        นับเดือนนั่งตัวเกร็งอยู่ภายใต้อ้อมกอดของเขา ชายหนุ่มดูสุภาพมาก เพียงแต่วางมือไว้ ไม่ได้ละลาบละล้วงแตะต้องเนื้อตัวให้รำคาญ ภาพพี่ชะเอมกับคุณอานัส ทำให้เธอต้องเบือนหน้าหนีไปทางเวทีที่มีแขกขึ้นไปยืนร้องเพลงอยู่บนนั้น

        คุณอานัสทั้งล้วงทั้งขยำจนสาวน้อยนึกขยาด เธอหายใจติดๆ ขัด อยู่ในอ้อมกอดของพศินธ์

        อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมน้ำเสียงที่ดูอาทร เขาใช้นิ้วมือเขี่ยปอยผมของเธอที่ระมาปิดใบหน้า

        นับกินแล้วค่ะ ก่อนจะเริ่มงานเธอตอบเขาด้วยน้ำเสียงสุภาพ ตัวก็ยังดูเกร็งๆ เหมือนเดิม ด้วยอาการเขิน นับเดือนจึงยกแก้วน้ำส้มของตัวเองขึ้นดื่มอย่างไม่รู้จะทำยังไงดี

        เสียงพี่ชะเอมสั่งให้เธอชงเหล้าให้กับพศินธ์ด้วย เธอก็ทำมันอย่างเก้กัง เพราะยังไม่เคยชงเหล้าหรือเครื่องดื่มแบบนี้มาก่อน มือไม้เริ่มสั่นเทา เพราะความไม่ชิน พศินธ์มองกิริยาเธอแล้วยิ้ม ก่อนจะเอ่ยถาม

        เพิ่งมาทำงานหรือ

        ค่ะ วันแรกเธอตอบเขาเขินๆ ยกมือเอาผมที่ระปิดหน้าขึ้นคล้องที่ใบหู เขาดึงเธอเข้ามากอดไว้ทั้งตัว ก้มลงหอมแก้มใสๆ ที่แต่งแต้มสีเอาไว้ไม่มาก

        ไม่รู้หรือ ว่ามาทำงานอย่างนี้มันเปลืองตัวเขากระซิบถามข้างใบหู พศินธ์คลอเคลียกับร่างกายนุ่มนิ่มอย่างจงใจ

        เฮ้อ...เสียงเธอถอนหายใจแทนคำตอบ ก่อนจะยกแก้วน้ำส้มขึ้นมาดื่มอีกครั้ง อย่างไม่รู้จะทำอะไรดี

        นับเดือนไม่รู้เลยว่าน้ำส้มที่เธอดื่มในคืนนี้ เป็นน้ำส้มที่ผสมยาปลุกเซ็กส์อ่อนๆ เพื่อให้พนักงานทุกคนหน้าด้านใจกล้า และบางคนบอกตรงๆ ก็ไม่ได้เต็มใจจะทำอาชีพแบบนี้ แต่ทำอย่างไรได้ ขาหน้าเหยียบเรือลงมาแล้ว ขืนชักเท้ากลับตอนเรือออกจากฝั่งก็ตกน้ำกันพอดี

 

        มือไม้ของพศินธ์เริ่มไม่อยู่นิ่งๆ ชายแท้ชายจริงอกสามศอก วันๆ ทำแต่งาน นานเท่าไหร่แล้วไม่รู้ที่เขาไม่ได้มีอะไรกับใคร วันนี้หากไม่ใช่วันเกิด และทนเสียงรบเร้าของอานัสไม่ได้ เขาคงนั่งดื่มคนเดียวเงียบๆ อยู่ที่ไซต์งานเหมือนเช่นทุกวัน

        ปลายนิ้วแข็งๆ ขยำเบาๆ ไปที่หน้าอกที่ไม่เล็กและก็ไม่ใหญ่ของนับเดือน เธอถึงกลับรีบจับมือเขาเอาไว้อย่างรวดเร็ว

        อย่าค่ะเธอเอ่ยห้ามเสียงแผ่ว ตอนนี้ร่างกายบอบบางกำลังถูกฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กส์เข้าครอบงำ เธอรู้สึกร้อนออกตามผิวตัวและผิวหน้า ส่วนอ่อนไหวกลางร่างกายเต้นระยิบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

        ลมหายใจของพศินธ์ที่สูดดมอยู่ข้างใบๆ หู ทำให้เธอขนลุกเกรียว นั่งนิ่งๆ ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

        ภาพในร้านที่หนุ่มสาวนั่งกันเป็นคู่ และแสดงความรักกันอย่างออกนอกหน้า ไม่เว้นแม้แต่พี่ชะเอมกับคุณอานัส ที่เหมือนจะร่วมเพศกันเสียตรงนั้น

        พศินธ์ดื่มมากกว่าทุกวัน และวันนี้มีร่างกายเนียนๆ มานั่งเบียดชิด ทำให้เขาคึกคักอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

        นับเดือนขอตัวเข้าห้องน้ำ เธอไปนานเลยทีเดียว ก่อนที่พี่ชะเอมจะอาสาไปตามเธอกลับมานั่งที่โต๊ะ

 

        พี่ชะเอม นับว่านับคงทำงานนี้ไม่ได้เธอเอ่ยเบาๆ แต่ก็ยังเดินตามแรงจูงของชะเอมมานั่งที่โต๊ะ

        ใครๆ เขาก็ทำกัน จะเป็นอะไรไป อีกอย่างถ้านับไม่ชอบก็ทำแค่คืนนี้คืนเดียว พรุ่งนี้พี่จะบอกเจ้เองว่านับไม่ทำงานที่นี่แล้วพูดพลางดันหลังให้เธอนั่งลงที่เดิม

       

        ตอนที่สองสาวเดินหายไป อานัสขยับเข้ามาใกล้เพื่อน

        คืนนี้กูออฟเด็กนับไว้ให้มึงแล้วนะเว้ย จะพาไปม่านรูดกับกูไหมอานัสพูดกับเพื่อนทำสีหน้ายิ้มๆ

        น่าเกลียดไหม พาน้องเขาไปม่านรูด

        ไอ้บ้าโต นี่มันอาชีพเขา มึง... เขาก็ทำเหนียมไปแบบนั้นแหละ ที่จริงอยากจนสั่นแล้วไม่รู้คำพูดของเพื่อนทำให้พศินธ์หัวเราะออกมาได้

        ไอ้ความทะลึ่งทะเล้นเนี่ยต้องยกให้อานัสมัน

        เออ ดูก่อนสิ พรุ่งนี้มีงานต่างจังหวัดด้วย

        เฮ้ย... ได้ไงวะ กูจ่ายแพงนะเว้ย เด็กนี่เด็กใหม่ ชะเอมกระซิบอยู่ว่าซิง แม่งมึงไม่เอา กูเอาเองนะเว้ย ตังค์ก็จ่ายไปแล้ว ถ้ามึงไม่เอาจริงๆ คืนนี้กูควบสองอานัสพูดขึ้นมาสีหน้าจริงจัง แต่ตอนนี้หันไปยิ้มกว้างกับสองสาวที่เดินกลับมา

        พศินธ์ขยับตัว จับมือน้อยๆ ของนับเดือนไว้แน่น ดึงเธอให้มานั่งลงตรงกลางตัก เขาโอบกอดเธอเอาไว้แบบนุ่มนวล จ้องมองใบหน้าที่สะอาดหมดจด และสายตาที่ดูขลาดและหวาดกลัวนิดๆ

        นับเดือนยังคงสั่นเป็นแมวน้อยอยู่ในอ้อมกอดของเขา

        วันนี้วันเดียว ทนเอานิดหนึ่งเธอบอกกับตัวเอง ตอนนี้น้ำส้มแก้วที่เท่าไหร่ไม่รู้ที่มาเสิร์ฟลงตรงหน้าของเธอ นับเดือนยกมันขึ้นดื่มอีกครั้ง แต่ครั้งนี้พอดื่มไปได้สักพักซักมึนที่ใบหน้า เธอยกมือขึ้นมากุมขมับตัวเองแล้วบีบเบาๆ

        สงสัยจะเครียดเธอปลอบใจตัวเอง

พศินธ์ยังคลอเคลียอยู่กับร่างกายของเธอไม่ห่าง สองคนที่นั่งร่วมโต๊ะเดียวกันเริ่มแลกลิ้นกันอย่างสนุก เขาหัวเราะในความหื่นกามของเพื่อน ที่ขยำหน้าอกที่ล้นทะลักของชะเอมอย่างสนุกมือ

ฝ่ามือหนาของพศินธ์วนเวียนลูบแขนและจับมือของนับเดือนอยู่แบบนั้น เธอหันมามองเขาตาเริ่มปรือ ชายหนุ่มมองกิริยาและใบหน้าที่สวยหมดจดนั้น ก่อนจะใส่ฝ่ามือรั้งใบหน้าน้อยๆ ให้แนบชิด

พศินธ์ฉกริมฝีปากประกบริมฝีปากของเธอที่เผยออ้าออกเล็กน้อย ปลายลิ้นสอดแทรกเข้ามาเกี่ยวตวัดรัดรึงชวนให้รัญจวนใจยิ่งนัก หญิงสาวตกใจในแวบแรก แต่ก็ต้องปล่อยเลยตามเลย เธอปล่อยให้ชายหนุ่มใช้ลิ้นควานหาความหวานอยู่เนิ่นนาน

 

รสจูบของเขาทำให้นับเดือนหลงเคลิ้ม เธอใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ครั้งแรกกับการจูบกับผู้ชาย และเป็นผู้ชายแปลกหน้าด้วยซ้ำไป

ปลายนิ้วมือเล็กขยุ้มไปที่หน้าอกของเขา ลูบคลำเบาๆ แบบไม่รู้ตัว ก่อนจะหันเข้าหาเขา และสอดปลายมือรัดลำคอของเขายึดไว้แน่น หลับตาพริ้มอยู่บนตักของเขานั้น

อานัสขยิบตาให้เพื่อน ก่อนจะกระซิบบอกชะเอมให้เช็คบิล แล้วเขายังจ่ายค่าออฟตัวเธอออกไปคืนนี้อีกด้วย

อานัสเดินตามไปที่เคาท์เตอร์บาร์ ขอคุยกับเจ้เกี๊ยะ

ผมจ่ายค่าตัวน้องเขาตั้งแพง เจ้ให้ผมแค่คืนเดียวเองเหรอ ไม่หน้าเลือดไปมั้ง

แหม่... คุณนัส ก็...

ไม่ต้องพูดเลยเจ้ ผมลูกกำนันกำแหงนะ...เขากำลังจะอ้าปากพูดต่อ

เอา...เอา... แล้วแต่คุณนัสเถอะค่ะ กี่คืนก็ได้ พอใจก็ส่งกลับแล้วกัน เด็กยังไม่ได้สังกัดเจ้หรอก ที่นี่พอใจก็อยู่ ไม่พอใจก็ไป แต่เบาๆ หน่อยนะคะ เด็กมันยังซิงเธอกระซิบส่งท้าย แล้วรับเงินค่าตัวของชะเอม และค่าเครื่องดื่มของเขาลงลิ้นชักเก็บตังค์

อานัสหัวเราะแบบชอบใจ หากเป็นเขาเจ้เกี๊ยะไม่กล้าหื้อกับเขาอยู่แล้ว เพราะอิทธิพลของพ่อเขาที่ใหญ่คับแถวๆ นี้ อีกอย่างตึกที่เจ้เกี๊ยะเช่าก็ของเขา และอานัสจ่ายให้เจ้เกี๊ยะมากกว่าชายหนุ่มอื่นๆ ที่มานั่งด้วยซ้ำไป

 

ไปได้แล้วเพื่อนอานัสควงแขนกันเดินมากับชะเอม เขาสะกิดแขนเพื่อน ตอนนี้นับเดือนตัวอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอดของเขา

ไปกับพี่นะครับเขากระซิบข้างๆ หู


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"นับเดือน หญิงสาวผู้น่าสงสาร เธอกำพร้าทั้งพ่อและแม่ อาศัยอยู่กับลุงแท้ กับป้าสะใภ้ และลูกๆ ของพวกเขา ความรักในแบบฉบับของคุณป้าไม่ได้ทำให้เธออบอุ่นขึ้นมาได้เลย นับเดือนเหมือนเป็นทาสในบ้านหลังนั้นเสียมากกว่า จนวันหนึ่งความอดทนก็สิ้นสุด เธอหนีออกจากบ้าน ขอไปตายเอาดาบหน้า เด็กสาวที่ยังไม่เข้าใจว่าโลกภายนอกบ้านมันเลวร้ายมากมาย สุดท้ายเธอโดนหลอกไปทำงานร้านคาราโอเกะที่เป็นแค่ฉากบังหน้า เบื้องหลังคือการค้าประเวณีดีๆ นี่เอง วงการค้าเนื้อสดไม่ได้ขาวสะอาด เธอไม่เฉลียวใจเลยสักนิดว่ากำลังถูกวางยา เธอถูกเขาประมูลไปในคืนแรกที่ทำงาน แล้วจบลงที่บนเตียงนอนในห้องของเขา เรื่องราวมันสนุกขึ้นเรื่อยๆ ต้องไปติดตามอ่านกันเอาเองนะคะ ขอบคุณมากค่ะ ขอให้สนุกในการอ่านนิยายเรื่องนี้นะคะ"

คุณธิดา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha