เล่ห์รักสลับคู่(จบแล้ว)

โดย: varawan



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 1 : จุดกำเนิดความแค้น


ตอนต่อไป

ตอน1 จุดกำเนิดความแค้น

 

           "นังแม่มด  ผู้หญิงแพศยา ใจยักษ์ทำได้แม้กระทั่งคนที่รักมากยิ่งกว่าชีวิตของตัวเอง" ดัสตินมองภาพถ่ายในมือหลายใบที่ให้ลูกน้องไปสืบประวัติของเธอมา อนาตาเซีย โลร์ซาคาน่า แฟนสาวของ อันโทนิส เวลริงตัล น้องชายสุดที่รักของเขา   อันโทนิสเป็นน้องชายคนเดียวอายุห่างจากกัน ปีเพราะเป็นลูกหลง

           หลังจากบิดามารดาถูกลอบสังหารหลายปีก่อนทำให้สองพี่น้องต้องอยู่กันเพียงลำพัง  โดยมีปาร์คเกอร์ลูกน้องคนสนิทซึ่งเปรียบเสมือนแขนขาของบิดาผู้ภัคดีต่อคนในตระกูลเวลริงตัล คอยดูแลและให้คำแนะนำ เพราะตอนที่สูญเสียท่านทั้งสองไปอย่างไม่มีวันกลับ ดัสตินอายุเพียง ยี่สิบต้น ๆ และนั่นทำให้เขาต้องขึ้นแท่นผู้นำเข้าบริหารธุรกิจของครอบครัวอย่างเต็มตัว

           เป็นเพราะธุรกิจที่มีขนาดใหญ่และกิจการหลายอย่างจึงทำให้มีเม็ดมหาศาลหลั่งไหลเข้ามา ด้วยบิดาของเขาเป็นทั้งเชื้อพระวงค์และผู้มีอิทธิพล แต่เมื่อผลประโยชน์ไม่ลงตัวและความโลภของคนใกล้ตัวที่คิดทรยศจึงเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้นและคนที่ทำเรื่องเลวทรามต่ำช้าก็ได้รับโทษขั้นสูงสุดจากผู้นำคนใหม่อย่างดัสตินไปเรียบร้อยแล้ว เพราะเขาไม่ปล่อยให้พวกมันเป็นเสี้ยนหนามนานหรอก ความที่มีสายเลือดเข้มข้นของบิดาดัสตินจึงเป็นคนเฉียบขาดในทุกเรื่อง เขาสามารถสานต่อธุรกิจได้อย่างสง่าผาเผยมาจนทุกวันนี้

          ชายหนุ่มและน้องชายสนิทกันมาก  ไม่คิดเลยว่าเพียงไม่กี่ปีที่อันโทนิสไปเรียนต่างประเทศและกำลังจะกลับมาช่วยงานเมื่อเรียนจบจะต้องมาเกิดเรื่องเมื่อน้องชายขับรถตกเหว ตามคำบอกเล่าของมิลานีเพื่อนสมัยเด็ก หญิงสาวผู้เรียบร้อยเล่าว่า

           “เกิดอะไรขึ้น”  ดัสตินตรงเข้าไปหาเมลานีเมื่อได้รับแจ้งว่าอันโทนิสเกิดอุบัติเหตุ

           “พี่ดัสตินคะ อันโทเขารีบร้อนตามไปง้อ อนาตาเซีย เอ่อ ผู้หญิงแพศยา เจ้ามารยาที่มีข่าวลือกระช่อนเรื่องความเหลวแหลกมั่วผู้ชายไม่เลือก  อีกทั้งเป็นสาวสังคมจัด ลูกสาวนักธุรกิจชื่อดังที่มาหลอกให้อันโทรักแล้วตีจากแถมถ่ายคลิบประจานไปทั่วมหาลัยระหว่างทะเลาะกันเพื่อเลิกลาอีกด้วยนะคะ ไม่เชื่อพี่ดูนี่”   

            เมลานียื่นโทรศัพท์ที่เปิดภาพวีดีโอส่งให้ดัสตินดูในรูปเป็นคลิปภาพและเสียง  ภาพจากกล้องบริเวณหน้าเคาร์เตอร์ทางเข้าเกสเฮ้าส์ของอันโทนิสเขาจำได้เพราะไปเยี่ยมน้องชายบ่อย ๆ จึงจำได้ดี รูปที่น้องชายนั่งคุกเข่ากอดขาผู้หญิงใจยักษ์ร้องไห้ แต่แม่ผู้หญิงคนนั้นไม่สนใจทุบตีทำร้ายเขาแล้ววิ่งหนีไป

          “เมลานีเคยเตือนแล้วแต่อันโทไม่ฟัง หลงรักเธอหัวปักหัวปำไม่รู้ที่ขับรถตกเหวเป็นเพราะอยากจะรีบไปง้อเธอหรือต้องการฆ่าตัวตายประชดเธอกันแน่”   เมลานีร่ำไห้อยู่หน้าห้องคนป่วยเพราะเป็นห่วง อันโทนิสรถตกเหว เธอเป็นคนแรกที่เห็นเหตุการณ์เพราะขับรถตามไปด้วยความเป็นห่วง

           “จะเป็นใครใหญ่มาจาไหนถ้ากล้าทำเรื่องเลวทรามได้ขนาดนี้ฉันไม่ปล่อยไว้แน่”

ดัสตินกัดฟันกรอดเขาคิดเช่นนั้นจริง ๆ อนาตาเซียจะเป็นใครเขาไม่สนอยู่แล้วเพราะคนที่ทำให้น้องชายของเขานอนเป็นเจ้าชายนิทราไม่รู้สึกรู้สาเหมือนตายทั้งเป็นมันก็ต้องเจ็บปวดเหมือนตายทั้งเป็นเช่นกัน    เขามองภาพถ่ายของอนาตาเซียที่รายล้อมไปด้วยหนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่คลอเคลียนัวเนียกันอยู่อย่างขยะแขยง

          "ฟรานให้คนจับตาดูผู้หญิงคนนี้ไว้ให้ดี รายงานฉันเป็นระยะ”

          "ครับ"     ฟรานลูกน้องคนสนิทเมื่อรับคำสั่งจึงเดินออกไปสั่งการทันที

........................................................... 

           "น่าโมโหที่สุด ผู้ชายเฮงซวย"     อนาตาเซียกระแทกเสียงระบายอารมณ์ทิ้งตัวนั่งบนโซฟาหรูหลังจากเดินทางมาหาอลิซาเบธน้องสาวคนสวยที่เรียนอยู่ในต่างประเทศ

          “ใครกันนัส ?"     มือบางยื่นแก้วน้ำให้คนเป็นพี่ แล้วนั่งลงข้าง ๆ บนโซฟาตัวเดียวกัน

          “ก็คนที่นัสคบด้วยนะสิน่าเกลียดที่สุด"    อนาตาเซียรับน้ำแร่มาถือไว้

          “แล้วเขาทำอะไรให้ตัวไม่ชอบใจเหรอ"    อลิซาเบธสอบถามอย่างอยากรู้

           “หึ คงคิดว่านัสเป็นคนใจง่ายล่ะมั้ง อยู่ ๆ ก็มาขอมีอะไรด้วย เป็นแค่แฟนเฉย ๆ เองนะนัสให้จับมือก็บุญแล้ว"     อนาตาเซียหน้ามุ่ย ทำให้น้องสาวจ้องมองมือของพี่สาวที่ทำท่าถูกันไปมาอย่างอารมณ์เสียเมื่อพูดถึงมัน

            “แล้วนัสทำยังไง ?" คนเป็นน้องถามอย่างสงสัยใคร่รู้

            “นัสก็ด่าเปิดเปิงไปเลยไง หึ รู้อะไรไหมริส ตาบ้านั่นนะทำเป็นน้อยใจไปเที่ยวผับกินเหล้าเมาหัวราน้ำเลยแหละ”

            “อ้าว ถึงกับประชดเลยเหรอ”   อลิซาเบธถามให้สงสัยยิ่งนักเพราะไม่เคยมีแฟนแล้วแค่ผู้หญิงไม่ให้นอนด้วยต้องประชดเลยเหรอ

           “ใช่ ไม่เท่าไรนะริส นัส รึอุตส่าห์รีบตื่นแต่เช้าจะไปง้อเสียหน่อย  พอเปิดประตู เข้าไปนัสนี่หมดศรัทธาเลย  ผู้ชายคนนั้นนอนเปลือยอยู่ในห้องนอนกับเพื่อนของตัวเองน่าเกลียดที่สุด"    อนาตาเซียเสียงเขียว

          “ห้า แย่จังเลย”  เสียงหวานอุทานออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ

          “ใช่ แย่มากนัสเสียความรู้สึกสุด ๆ เฮ้อ "  อนาตาเซียพูดเสียงเศร้าถึงจะเป็นเวลาไม่นานที่คบกันแต่เธอก็มีความรู้สึกดี ๆ กับเขาเหมือนกัน

           “นัสเลยหนีมาหาริสเหรอ"   คนเป็นน้องถามยิ้ม ๆ ดึงมือพี่สาวมากุมไว้

           “เปล่า เสียหน่อยแด๊ดกลัวเราพังบ้านเลยให้มาอยู่เป็นเพื่อนริสนะสิ"  อนาตาเซียตอบอ้อมแอ้ม

           “ถ้าแด๊ดไม่ส่งมานัสก็ไม่คิดจะมาหาริสล่ะสิ"

           “บ้าน่าริส นัสตั้งใจจะมาอยู่แล้วล่ะ คิดถึงตัวที่สุดเลย"   อนาตาเซียโอบกอดน้องสาวที่อายุห่างกัน สามปีอย่างอ้อนเพราะรู้ว่าอลิซาเบธเป็นคนใจอ่อนขี้สงสารเสมอ

            "ริสก็คิดถึงทุกคนเหมือนกัน "  สองพี่น้องกอดกันกลม

           “นัสไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ทำไม? แด๊ดดี้ต้องส่งริสมาเรียนไกลขนาดนี้ด้วย” อนาตาเซียเปรยขึ้นใจจริงก็สงสัยมานานแล้วแหละ

           “นั่นสิ ริสก็ยังสงสัยแต่ที่นี่ก็เป็นมหาลัยที่ดีและบรรยากาศก็น่าอยู่ริสชอบ”

           “ริสน่ะอะไรก็ได้ ถ้าเป็นนัสนะนัสจะประท้วง”  อนาตาเซียเป็นคนค่อนข้างเปิดเผย ซึ่งสองคนพี่น้องเป็นอะไรที่แตกต่างกันอย่างมากถ้าเปรียบอนาตาเซียเป็นไฟ อลิซาเบธก็คือน้ำดี ๆนี่เอง แต่เมื่อใดที่อยู่ด้วยกันทุกอย่างกลับดูกลมกลืนลงตัวไปเสียหมด

            “มามี๊ฝากคิดถึงด้วยเรามาด้วยนะ”

            “จริงเหรอ คิดถึงฝีมือทำกับข้าวของมามี๊จังเลย อิจฉานัสจังที่ได้กินของอร่อยทุกวัน”

            “ไม่ต้องอิจฉาหรอก เพราะต่อไปนัสจะเป็นคนทำของอร่อยให่ริสกินเอง”อนาตาเซียถึงแม้จะเป็นสาวเปรี้ยวจี๊ดแต่มารดาก็ไม่เคยละเลยที่จะอบรมให้เธอมีคุณสมบัติที่ลูกผู้หญิงควรจะมีติดตัวไว้ด้วยอย่างเช่นการทำอาหาร หรืองานบ้านงานเรือน

            “ว้าว จริง ๆ นะเยี่ยมไปเลย”

           “ ที่สำคัญมามี๊ฝากให้นัสมาสอนทำกับข้าวฉบับเข้มข้นให้ริสด้วยนะเพราะว่ามามี๊กลัวว่าถ้าแต่งงานไปสามีริสจะอดอยากน่ะ”พี่สาวทำหน้าจริงจัง

             “อุ้ย ช่างว่ากันจริงเชียวถ้าอย่างงั้นริสไม่แต่งงานก็ได้จะอยู่กับมามี๊ไปจนแก่”

             “ให้มันจริงเถอะ” อนาตาเซียหัวเราะขำ

             “จริงอยู่แล้ว” น้องสาวยักคิ้วให้คนเป็นพี่อย่างกวน ๆ

             “ไม่คุยด้วยแล้ว ไหนดูสิตู้เย็นบ้านริสมีอะไรมั้ง” อนาตาเซียเดินมาเปิดดูเย็นแล้วส่ายหน้า

             “ริสไม่ค่อยมีเวลาเรียนหนักมาก”  อลิซาเบธยิ้มจืดเมื่อในตู้เย็นไม่พบสิ่งของที่จะสามารถทำอะไรออกมาเป็นอาหารได้

             “ถ้างั้นเราออกไปซื้อของสดกันเถอะ” อนาตาเซียชวนขึ้น สองพี่น้องจึงไปยังซุปเปอร์มาเก็ตตรงหัวมุมถนนใกล้ ๆ  เอามาไว้ปรุงเป็นอาหารสำหรับพวกเธอ


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"การจับคู่ในวัยเด็กเป็นจุดเริ่มต้น ของเรื่องราวความรัก ของคนบางคน แต่กลับวุ่นวายเพราะความแค้นของใครบางคน"

varawan


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha