เล่ห์รักสลับคู่(จบแล้ว)

โดย: varawan



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : เหยื่อรสหวาน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

มาร่วมลุ้นกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับสองศรีพี่น้องคนสวยของเรา

ขอให้สำราญกับการอ่านนะคะรีดที่รัก

รักและรักมากมาย

........................

ตอน3 เหยื่อรสหวาน

 

           “นั่นสินะ”  และนั่นก็ทำให้อลิซาเบธยอมเชื่อซะอีก

            “ใช่  ไหน ๆ ดูเสื้อผ้าของริสสิ ไม่เอาชุดนี้ไม่สวย มีแต่แบบเรียบร้อย ๆ เฮ้อ"    อนาตาเซียเดินมาเปิดตู้เสื้อผ้าของน้องสาวดูแล้วก็ถอนหายใจเสียงดัง

            "ไม่ไหวเสื้อผ้าริสนี่ไม่มีชุดไหนเข้าท่าเลย "   คนโดนวิจารย์ได้แต่ยิ้มแหย ๆ

            "เอางี้ดีกว่า เขาจัดการเองริสมานั่งนี่ "

            อนาตาเซียจับน้องสาวมานั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้งในห้องแต่งตัว แล้วบรรจงแต่งหน้าทำผมให้อลิซาเบธใหม่หมดซึ่งก็กินเวลาน่าดูเพื่อความปราณีต สวยสดงดงาม อนาตาเซียเลือกชุดเดสเกาะอกสั้นสีขาว

            "วันนี้เราจะมาแต่งเป็นทวินกัน อิอิ"  อนาตาเซียตาเป็นประกายน้องสาวก็ตื่นเต้นไม่น้อยไปกว่ากัน

           "ตื่นเต้นจังเลยนัส”

           "แน่นอนล่ะก็พวกเรากำลังหนีไปเที่ยวนี้น่า "

           สองสาวหัวเราะกันคิกคักในที่สุดสองพี่น้องสุดสวย  และหรูเริ่ดด้วยความสามารถในการแต่งตัวของอนาตาเซีย   ที่เนรมิตสาวน้อยหน้าใสคนเดิมให้เปรี้ยวจี๊ดเข็ดฟัน   ผมยาวสลวยถูกม้วนเป็นลอน    ดวงตากลมโตหวานเชื่อมถูกกรีดด้วยอายไลท์เนอร์ให้ดูคมสวยเฉี่ยวยิ่งขึ้น ริมฝีปากอมชมพูระเรื่อก่อนหน้านี้ถูกแต่งแต้มด้วยสีแดงสดหวานฉ่ำดั่งลูกเชอรี่สุกงอม

            "สองสาวยืนอยู่หน้ากระจก"

           “ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเราสองคนจะเหมือนกันขนาดนี้ "อลิซาเบธครางออกมาอย่างไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

           “เห็นความมหัศจรรย์ของการแต่งหน้าขั้นเทพของเค้าหรือยัง"    อนาตาเซียบอกน้องสาวยิ้มๆ

           "มิน่าล่ะ นัสถึงชอบแต่หน้าแต่งตัวหลากหลายสไตร์โดยเฉพาะสาวเปรี้ยว”

           “ก็แหมคนมันชอบนี่ไปกันเถอะ”

           เมื่อมองนาฬิกาบนข้อมือก็เห็นว่าเวลาเหมาะแก่การท่องราตรีกันแล้ว ไม่นานสองสาวก็มายืนอยู่หน้าผับหรูระยับชื่อดังซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นสถานบันเทิงอันดับหนึ่งของเมืองนี้เลยด้วยซ้ำ

             "ว้าว ไม่เคยเห็นอะไรที่อลังการ แบบนี้มาก่อนเลย"อนาตาเซียตื่นตากับแสงสีเสียงยิ่งนัก

             “หน้าเวียนหัวจัง"คนเป็นน้องบอกตาลาย ๆ

             “หืม แม่แก่เข้าไปข้างในกันดีกว่า” ว่าพลางจูงแขนน้องสาวให้ก้าวตามกันเข้าไปในนั้น

             อนาตาเซียและน้องสาวผ่านบอร์ดี้การ์คคุมทางเข้า ๆ ไปหาที่เหมาะแก่การเต้นรำ อนาตาเซียเป็นคนชอบเสียงดนตรีและชอบเป็นจุดเด่นจุดสนใจ แต่อลิซาเบธออกจะขี้อายอยู่มาก

 

            เมื่อลับร่างของสองสาว บอร์ดี้การ์ดที่จับตาดูหญิงสาวอยู่ก็รายงานตรงถึงหัวหน้าทันที

            "บอสครับ คนของเราแจ้งมาว่าผู้หญิงคนนั้นมาที่นี่ครับ"

            “เหรอ ไหนดูสิ"     ดัสตินให้ฟรานควานหาพิกัดที่ผู้หญิงคนนั้นยืนอยู่

            "หึ มาให้เชือดถึงที่เลยเหรอ ฟราน บอกคนของนายจับตาดูจนกว่าฉันจะให้สัญญาณ"

            “ครับบอส"    ฟรานรับคำแล้วออกไปจัดการตามคำสั่งทันที

            ดัสตินมองผู้หญิงที่ทำให้น้องชายของเขานอนไม่รู้สึกตัวอย่างดูหมิ่นอาภรณ์ที่ปกปิดร่างกายแทบจะไม่มิดนั้น      ไม่รู้ว่าเธอคิดหรือเปล่าว่ามันแทบจะปิดอะไรไม่ได้เลยทั้งสั้นทั้งล้นดูสินั่นก็อีกคน    ชอบอ่อยกันมากนักเหรอ     เดี๋ยวพี่จัดให้ชั่วโมงถัดมา  

             เมื่อเห็นว่าร่างบางเดินไปเข้าห้องน้ำชายหนุ่มจึงให้คนของเขาปฏิบัติการทันที

ตรืดด ตรืดด

             ก่อนออกจากห้องเสียงโทรศัพ์ที่ดังขึ้นยกดูยิ้มมุมปาก

             "ว่าไงแอล"   ดัสตินกดรับสายทันทีและเพิ่งนึกได้ว่านัดกับแอลวินไว้ที่นี่เพราะจิตใจเขาหมกมุ่นอยู่แต่กับเหยื่อสาวที่เขาต้องการชำระแค้นให้น้องชายสุดที่รักเท่านั้น

            “ฉันว่าจะเข้าไปสายหน่อย”

            “ถ้าอย่างงั้น ฉันจะให้ฟรานเตรียมเครื่องบรรนาการไว้ให้ก็แล้วกัน    เพราะฉันมีธุระด่วนมากต้องไปจัดการเหมือนกัน”

            “ได้เลยไอ้เพื่อนเกลอขอบใจมาก”

            ดัสตินวางสายแล้วเดินออกจากห้องไปทันที   ไม่นานแอลวินก็เข้ามา ชายหนุ่มตรงเข้ามาให้ห้องที่ดัสตินเพิ่งออกไป

             "คุณแอลครับรอสักครู่นะครับสาว  ๆ   กำลังมา”

             "อืม ไม่ต้องรีบก็ได้ฟรานฉันไม่ได้หื่นขนาดนั้น"    แอลวิน เย้าแหย่ลูกน้องหน้าดุของดัสตินอย่างคุ้นเคย

              "ครับ คุณแอล"

             ระหว่างรอสาว ๆ  แอลวินมองไปยังจอมอนิเตอร์จากกล้องวงจรปิดที่ดัสตินเปิดทิ้งเอาไว้    ร่างสูงตัวเย็นเยียบเมื่อเห็นว่าใครอยู่ตรงนั้นหัวใจดวงโตเต้นระส่ำร่างสูงใหญ่นั่งไม่ติด มือหนาหยิบเครื่องมือสื่อสารโทรสั่งการลูกน้องแล้วเดินตรงไปยังจุดนั้นทันที

              "หนอย แม่ตัวดี แอบหนีมาซ่าถึงนี่เลยเหรอ"

              แอลวินกัดฟันกรอด เมื่อไปถึงมือหนาจัดการกระชากร่างบางของหญิงสาวคุ้นตาที่นัวเนียอยู่กับผู้ชายอีกคนเข้ามาไว้ในอ้อมกอดทำให้เกิดการปะทะกันของอีกฝ่ายแต่ด้วยความไวของการ์ดดูแลผับและการคุ้มกันที่เฉียบขาดของลูกน้องมือดีของแอลวินเลยไม่มีใครกล้าต่อกร   ร่างบางเมามายเพราะถูกมอมเหล้า  ดิ้นไปดิ้นมาเมื่อถูกอุ้มออกมาจากผับหรูซึ่งกำลังสนุกสนานอยู่เลย

             “ปล่อยนะ ปล่อยเดี๋ยวนี้ แกเป็นใคร บอกให้ปล่อยไง”  เสียงอ้อแอ้พร้อมแรงดิ้นอันน้อยนิด

 

             “อย่าดิ้นอยู่นิ่งๆ”  แอลวินดุคนในวงแขนเบาๆ

 



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"การจับคู่ในวัยเด็กเป็นจุดเริ่มต้น ของเรื่องราวความรัก ของคนบางคน แต่กลับวุ่นวายเพราะความแค้นของใครบางคน"

varawan


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha