เล่ห์รักสลับคู่(จบแล้ว)

โดย: varawan



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : พี่จะ ไม่ทน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


วันนี้พี่ไม่ทนแล้วจริงๆ ใครที่รอพี่แอลมามุงกันเลย

ขอให้สำราญกับการอ่าน นะคะรีดที่รัก

รักและรักมาก 

ปล.มีเลิฟซีน 3-4 บรรทัดแต่ไรท์ไม่เสี่ยงขออนุญาตข้ามไปนะคะ

..................................

ตอนพี่จะ ไม่ทน

 

             อลิซาเบธกวาดสายตามองหาคนใจร้ายอย่างหวาดระแวงแต่ไม่เห็นแม้เงาของอสูรร้ายจึงพ่นลมหายใจออกมาหนักแต่กระนั้น เธอก็ยังคงร้องไห้เงียบ ๆ คนเดียวจนถึงบ้านพัก อลิซาเบธกังวลไม่น้อยถ้าหากเจอพี่สาวรออยู่ไม่รู้จะตอบคำถามอนาตาเซียยังไงดี

           "เค้าไม่อยู่สักพักนะเพราะว่าเพื่อนโทรมาให้ไปหา ริสอยู่ได้นะ นัส"

             อนาตาเซียเขียนโน๊ตทิ้งไว้ก่อนออกไปเที่ยวด้วยกันตั้งแต่เมื่อคืนวานเพราะตั้งใจจะออกเดินทางแต่เช้าตรู่กลัวจะลืม

           อลิซาเบธพาร่างอ่อนเปลี้ยเข้าไปในห้องนอนทิ้งตัวลงนอนเธอเจ็บปวดรวดร้าวและเมื่อยล้าไปทั้งตัวและหัวใจซบหน้าลงบนหมอนโอบกอดตัวเองปล่อยให้น้ำตาไหลรินไม่ขาดสาย ไม่แยแสต่อสิ่งใดอีกแล้วเพราะไม่ว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นยังไง เธอต้องยอมรับมันให้ได้จะไม่ยอมให้ครอบครัวต้องมาอับอายเพราะเธอเป็นอันขาด  ในที่สุดก็หลับไปทั้งน้ำตา    หารู้ไหมว่าพี่สาวคนสวยก็มีชะตากรรมไม่ต่างกัน

           เปลือกตาบอบบางลืมขึ้นสลึมสะลือ อนาตาเซียรู้สึกหนักไปทั้งตัวเหมือนโดนก้อนหินขนาดใหญ่ทับร่างของเธอไว้ไม่ให้กระดุกกระดิกเคลื่อนไหว เมื่อลืมตาเต็มที่ก็ให้ตกอกตกใจไม่น้อยเมื่อปรากฎร่างหนาของชายคนหนึ่งศีรษะได้รูปของเขาซุกซบอยู่บริเวณลำคอระหงท่อนแขนกำยำโอบกอดเธอไว้แน่น ทั้งเขาและเธอเปลือยเปล่า ซึ่งเขามีเพียงอันเดอร์แวสีขาวสะอาดตาตัวเดียวติดกายมิหนำซ้ำเจ้าของร่างยักษ์นั่นยังถือวิสาสะเอาขายาว ๆ มาก่ายเกยอยู่บนเรือนกายของเธอเสมือนว่าเป็นหมอนข้างมีชีวิตประจำตัวของเขาเสียอย่างนั้น หลับสนิทสบายอุราเลยนะเจ้ายักษ์

          "นี่แน่ ไอ้บ้าออกไปนะ”   อนาตาเซียตวาดแหวยกมือเล็กขึ้นแล้วกางเล็บออกข่วนลงบนหลังชายคนนั้นทันที ได้ผล

          "โอ้ย อะไรกัน อนาส"    เสียงห้าวติดงัวเงียเล็กน้อยรู้สึกแสบบริเวณหลังจี๊ด ๆ

          "พี่แอล!! ไอ้พี่บ้า ไอ้พี่บ้ากาม ทำได้แม้กระทั่งน้องตัวเอง เสียแรงที่คิดว่าเป็นคนดี"

          อนาตาเซียตกตะลึงอ้าปากค้างในคราแรกและโมโหมากขึ้นจนหยุดไม่อยู่ไม่คิดเลยว่าคนที่เธอเคารพนับถือ เป็นพี่ใหญ่ของคนในตระกูลจะมาทำกับเธอแบบนี้ หญิงสาวบริภาษเขาไปเป็นชุดร่างสองร่างเปล่าเปลือยเหมือนกันไม่ต้องคิดให้เปลืองแรงแล้ว

           "หยุด ฟังก่อน"    แอลวินยกมือห้ามหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง

           "ไม่ ไม่ฟัง ไอ้พี่บ้า ไอ้คนลามก คนเลว อือ ๆ ๆ ไม่มีคนอื่นให้เอาหรือยังไงถึงมาทำกับเค้าแบบนี้ ตายซะเถอะ"    อนาตาเซียไม่เพียงบริภาษเขาอย่างเดียว  เธอโผเข้าทุบตีทำร้ายร่างกายหนาแน่นของแอลวินอย่างคลั่งแค้น

           "โอ้ย ๆ หยุด"   แอลวินตะโกนเสียงดังแต่ไม่มีทีท่าว่าหญิงสาวจะเงียบหรือหยุดการกระทำประทุษร้ายเขาแถมยังออกแรงกัดเขาด้วย

           “โอ๊ยอนาส ไม่หยุดใช่ไหมได้เลย”

           ชายหนุ่มตัดสินใจจับร่างบางกดลงบนที่นอน ไหน ๆ ก็โดนข้อหากระทำชำเราแล้วนี่ก็จัดเสียหน่อยแล้วกันจะหาว่าไม่แน่จริง เขาระดมจูบไปตามซอกคอนวลเนียนหอมกรุ่นไม่สนใจคนดิ้นรนต่อต้าน ใบหน้าคมคายพรมจูบไปเรื่อยไล่ขึ้นมายังใบหน้าและวกเข้าหาริมฝีปากอวบอิ่มที่ชอบเปล่งวาจาเผ็ดร้อนดีนักใช่ไหม

           แอลวินจุมพิตทำโทษคนปากจัดจนร่างบางอ่อนระทวยอยู่ใต้ร่างหนา มือบางเปลี่ยนจากทุบตีเป็นเกาะเกี่ยวไหล่กว้างอย่างหาหลักยึด แอลวินสอดลิ้นนุ่มกวาดสำรวจโพรงปากเล็กที่เผลอตอบสนองเขาอัตโตมัติ  แม้จะอ่อนหัดเหมือนคนไม่เคยจูบเลยก็เถอะมันได้อารมณ์ดีเหลือเกิน  

          ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกเล็กน้อยแล้วก้มลงจูบดูดดื่มอยู่อย่างนั้นเนิ่นนานมือหนาก็เพียรทำหน้าที่ได้ไม่ขาดตกบกพร่องด้วยการลูบไล้ไปตามหลังไหล่มนไล่ลงไปยังสะโพกกลมกลึงบีบขยำเบาบ้างหนักบ้าง อย่างมันมือยิ่งกระตุ้นอารมณ์วาบหวามให้คนตัวเล็กที่เบียดตัวเข้าหาอย่างทนไม่ไหวและต้องการบรรเทาความรัญจวนใจ

          อนาตาเซียรู้สึกเพลิดเพลินเมื่อคนมากประสบการณ์อย่างพี่ใหญ่ปฏิบัติการหลอกล่อเล้าโลม จนร่างบางไร้สติหมดปัญญาหาทางป้องกันตัว ร่างสูงใหญ่เคลื่อนไหวดุจร่ายรำมอมเมากายนวล ด้วยชิวหาจุมพิตไปตามเรือนกายขาวผ่องเย้ายวนตาเขาสำรวญตรวจตราเรือนกายเธอทุกซอกทุกมุมดั่งสำรวจแผนที่ขุมทรัพย์ก็ไม่ปาน

           อนาตาเซียหลับตาลงครางเบา ๆ เมื่อชายหนุ่มเลื่อนตัวลงต่ำร่างใหญ่คุกเข่าระหว่างขาเรียวเสลาใบหน้าคมคายซบซุกไล้ซอกซอน เธอสะดุ้งน้อย ๆ เมื่อเขาตั้งหน้าตั้งตาสำรวจกุหลาบงามเหมือนไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อน ภมรหนุ่มหลงรักกุหลาบดอกนี้เหลือเกินไม่มีกุหลาบดอกไหนจะผลิตน้ำหวานได้หวานล้ำเลิศรสขนาดนี้ เขาฉกเรียวลิ้นวนเวียนดูดดื่มเหมือนคนกระหายน้ำ

          เมื่อทุกอย่างพลั้งพร้อมซึ่งสำหรับเขาพร้อมมานานแล้ว มีแต่คนใต้ร่างเท่านั้นควรได้รับการตระเตรียมความพร้อมมากหน่อย เขาไม่ใช่คนหลงตัวเองแต่รู้มานานแล้วว่าความเป็นบุรุษเพศของเขามันพิเศษไม่ธรรมดา แม้จะไม่รู้แน่ว่าหญิงสาวจะผ่านมามากแค่ไหนเขาไม่ได้รังเกียจเลยกลับหลงใหลเป็นอย่างมาก แอลวินยกกายขึ้นให้พอดีเพื่อจะได้การปลดปล่อยอาการกระหายรักเสียที

        “เป็นของพี่นะครับ”กระซิบเสียงกระเส่า พร้อมกับกดสะโพกลงมาไม่ทันให้เธอได้ตั้งตัว

        “โอ้ย พี่แอล นัสเจ็บ อึก”อนาตาเซียตาโตพยายามกระถดตัวหนีแต่มือหนายึดเอวเล็กไว้

         “ชู่ ๆ พี่ขอโทษ อย่าร้องนะครับ”เขาพรมจูบปลอบโยนเมื่อเรือดำน้ำขนาดใหญ่เขาไปประจำการเพียงครึ่งลำก็ต้องหยุดชะงัก เพราะความคับแน่นของอุโมงค์เธอนั้นมันเล็กเกินไปจริง ๆ สำหรับเขา

         “พี่แอลเอาออกเถอะนะคะนัสเจ็บ” เสียงหวานเอ่ยอ้อนวอนน้ำตาคลอ

         “โอ๋นิ่งนะครับคนดี เจ็บนิดเดียว เดี๋ยวก็หาย” เอาออกตอนนี้ก็ตายกันพอดีสิยอดรัก  ชายหนุ่มหลอกล่อเสียงอบอุ่นแต่ในใจกลับร้อนระอุ

 

          ไม่นานเมื่อแอลวินเล้าโลมอย่างหนักเพื่อปลุกอารมณ์รัญจวนสำเร็จอีกครั้ง คนใต้ร่างเริ่มผ่อนคลายเคลื่อนไหวสะโพกมนยึกยักคล้ายอึดอัด ชายหนุ่มจึงเดินเครื่องต่อทันทีเริ่มจากช้าเนิบนาบจนจังหวะความเร็วเริ่มเข้าที่ นานนับชั่วโมงจากเจ็บปวดเจียนตายในตอนแรกเมื่อเจอคนมีลีลารักขั้นเทพปลุกปลอบอยู่เรื่อย ๆ ร่างบางจึงโอนอ่อนผ่อนตาม ยอมให้พี่ใหญ่พาเธอไปทุก ๆ ที่ ที่เขาอยากไป บนปุยเมฆนุ่มนวลหรือแม้แต่สนามแข่งวิบาก ที่สุดท้ายสวรรค์ชั้นฟ้าเขาก็พาเธอไปนับดาวล้าน ๆ ดวงหัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำในบางคราและล่องลอยในบางครั้งไม่ว่าแบบไหนเธอกลับมีแต่ความสุขเหมือนได้รับการปลดปล่อยเรื่องในใจ และเติมเต็มสิ่งที่เธอตามหามานานแสนนาน



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"การจับคู่ในวัยเด็กเป็นจุดเริ่มต้น ของเรื่องราวความรัก ของคนบางคน แต่กลับวุ่นวายเพราะความแค้นของใครบางคน"

varawan


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha