เล่ห์รักสลับคู่(จบแล้ว)

โดย: varawan



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 12 : จำใจโกหก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บอกเลยว่าการโกหกมันไม่ใช่เรื่องดี แต่บางทีการโกหกก็ไม่ได้ทำให้ใครเจ็บปวดไปมากกว่าตัวเราเองเพราะไม่มีใครอยากเป็นคนโกหก อือ ๆๆ หนูขอโต๊ด มาเอาใจช่วยให้สองสาวของเราแก้ปัญหาของตัวเองให้ได้ไว ๆนะคะ

ขอให้สำราญกับการอ่านนะจ้ะรีดที่รัก สำหรับท่านที่รอ e -book คาดว่าภายในอาทิตย์นี้ก็จะเรียบร้อยกันแล้วค่ะ 

รักและรักมากมาย

........................................

ตอน12 จำใจโกหก

 

ตรืดด ตรืดด

           “ฮัลโล นัส”  อลิซาเบธกรอกเสียงมาตามสายทันทีเมื่อปลายสายกดรับ

           “อ้าว  ริสเหรอเค้าไม่อยู่เป็นยังไงบ้างเหงาไหม”    อนาตาเซียงัวเงียลุกขึ้นรับโทรศัพท์เพราะเผลอหลับขณะรอแอลวินออกไปประชุม

           “ไม่เหงาจ้ะ แล้วนัสล่ะไปเที่ยวกับเพื่อนสนุกไหมเมื่อไรจะกลับ”

           “ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไร” พี่แอลบ้าไม่ยอมให้ไปไหนเลย อนาตาเซียบ่นในใจ

           “อย่างนั้นเหรอ   นัสคือพอดีริสจะไปฝึกงานไกลหน่อยเลยจะย้ายไปอยู่ใกล้ ๆ ที่ทำงาน”

           “อ้าว ทำไมไม่กลับไปฝึกงานที่บ้านเราล่ะ” อนาตาเซียออกปากถามอย่างสงสัย

           “ริสอยากเริ่มเรียนรู้จากการเป็นพนักงานระดับล่างที่ผู้คนไม่รู้จักกันก่อนน่ะนัส”

อลิซาเบธรีบชี้แจ้งให้เหมือนกับคำตอบที่เตรียมไว้ เพื่อการนี้        ฮือ ๆ เกิดมาเพิ่งเคยโกหก

          “แล้วแด๊ดจะยอมเหรอ” อนาตาเซียคาดเดา นั่นอลิซาเบธก็คิดไว้แล้วเหมือนกัน

          “ริสถึงอยากให้นัสคุยกับแด๊ดหน่อยนะ   นะ เค้าไม่อยากเรียนจบแล้วไปนั่งเป็นผู้บริหารเลยทันที ริสอยากหาประสบการณ์จากการเป็นลูกจ้างคนอื่นก่อน เพราะยังไงเสียงานของบ้านเรา ริสก็ต้องกลับไปทำอยู่ดีไม่ช้าก็เร็ว”

          “แปลกคนจริง  ริส  นี่ เป็นคุณหนูดี ๆ ไม่ชอบกลับชอบไปลำบาก”    อนาตาเซียไม่ค่อยเข้าใจความคิดของน้องสาวนักจึงบ่นไปตามเรื่องตามราวของเธอ

           “น่า นัสช่วยเค้าหน่อย ขอร้องล่ะ”    อลิซาเบธลงทุนออดอ้อนเสียงหวานดัดให้เศร้าสร้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถ้าอนาตาเซียไม่ช่วยเธอคิดว่าตัวเองคงไม่รอดแน่  ถ้าโทรไปขออนุญาตกับบิดาด้วยตนเองต้องหลุดปากคายความลับออกไปอย่างแน่นอน ถ้าเป็นอย่างนั้นต้องเกิดเรื่องใหญ่โตไม่จนไม่สิ้นกันเสียที เพราะอสูรร้ายดัสติน แท้ ๆ เชียวทำให้เธอต้องกลายเป็นคนโกหก

          “ก็ได้นัสจะคุยกับแด๊ดให้”   อนาตาเซียยอมใจอ่อน

          “ขอบคุณมากนัส ขอบคุณจริง”   น้ำเสียงอลิซาเบธดีใจสุด ๆ เพราะถ้าพี่สาวรับปากยังไงก็ผ่านฉลุย

          “ต้องดีใจขนาดนั้นเลยเหรอจ้ะสาวน้อย แล้วนานแค่ไหน” อนาตาเซียกระเซ้าคู่สนทนาและอยากได้เวลาที่แน่นอน

          “เอ่อ ยังไม่แน่ใจริสขอเวลาสักหน่อยนะ”    คำถามต่อมาทำให้เธอกระอักกระอ่วนหนักใจ

          “อืม ตามใจ”    อนาตาเซียก็กำลังกลุ้มใจเรื่องของตัวเองอยู่จึงไม่ได้สังเกตถึงความผิดปกติของน้องสาวที่มีบางสิ่งเปลี่ยนแปลงไป

 

          อนาตาเซียนั่งชั่งใจอยู่นาน สองจิตสองใจว่าจะโทรศัพท์หาใครดีระหว่างบิดาหรือมารดาดี แล้วตัดสินใจกดโทรศัพท์ถึงบิดา แต่แล้วก็เปลี่ยนใจกระทันหันโทรหามารดาเพราะยังไงมามี๊ก็ย่อมรักลูกสาวเสมอ

          “ฮัลโล มามี้”

          “ไม่ใช่ แด๊ดเอง”  เสียงเข้มดังมา แทนเพราะภรรยาคนสวยออกไปเตรียมของว่างให้เขา

          “แด๊ดขา”    อนาตาเซียถอนหายใจกลืนน้ำลายดังเอือก โธ่ถังไม่อยากเจอก็ได้เจอเสียงดุเชียว

           “รู้ตัวใช่ไหมว่าทำอะไรผิด”    มัสโซ่แกล้งทำเสียงดุใส่ลูกสาวจอมซน

           “อนาสเปล่านะคะ แด๊ดดี๊แค่พาน้องไปเที่ยวผับเปิดหูเปิดตาเฉย ๆ แต่แค่ครั้งเดียวเองแล้วเรื่องพี่แอลมันเป็นเรื่องสุดวิสัย อีกอย่างพี่แอลบอกว่าแด๊ดรู้เรื่องของเราแล้วใช่ไหมคะ?”

           อนาตาเซียผู้ไม่เคยมีความลับ เผลอสารภาพความผิดออกไปจนหมดเปลือกทำให้คนเป็นพ่อตกตะลึงเรื่องที่ลูกสาวคนโตพาน้องสวยไปเที่ยวผับเที่ยวบาร์ตอนกลางคืนโดยไม่มีคนคุ้มกันดีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น โดยมัสโซ่หารู้ไม่ว่ามันเกิดขึ้นแล้วเรื่องใหญ่เสียด้วย

           “หมายความว่าอนาสแอบพาน้องหนีเที่ยวกลางคืนงั้นเหรอ แล้วเรื่องแอลพวกเธอไม่ได้รักกันมาก่อนใช่ไหม? บอกแด๊ดมาสิ”

            “เอ่อ อ้าว”อนาตาเซียรู้ด้วยสัญชาตญาณว่าเธอพลาดแล้ว

            “บอกมาว่าความจริงเป็นยังไง”   เสียงคนเป็นบิดาดังขึ้นอีก ขณะเดียวกันอรินรามารดาคนสวยก็กำลังแนบหูรอฟังคำตอบอยู่ด้วยคน  หลังจากเข้ามาเห็นสามีใช้โทรศัพท์ของเธออยู่ได้สักพักแล้ว

            “เอ่อ คือ”  อนาตาเซียอึกอักพยายามหาคำตอบดี ๆ โดยไม่ให้โดนดุ

            “ว่ายังไง อุ้ย คุณดุลูกอยู่ได้เดี๋ยวก็ไม่รู้เรื่องกันพอดีเอามานี่”   อรินรารีบแย่งโทรศัพท์ไปคุยเอง แล้วหันมาตีมือสามีที่จะแย่งกลับไปใหม่

            “ว่าไงนัสบอกมามี๊มาเถอะ”    เสียงหวานเอ่ยอย่างให้กำลังใจ หันไปส่งสายตาให้สามีนั่งเฉย ๆ  มัสโซ่หุบปากฉับไม่กล้าหือได้แต่เบียดกายหนานั่งลงข้าง ๆ เมียรัก

            “คือนัสพาน้องไปเที่ยวผับมาค่ะ แต่แค่ครั้งเดียวต่อไปไม่กล้าแล้ว”    อรินรายกมือทาบอกเมื่อฟังลูกสาวสารภาพและยอมรับผิด

            “ฮึ ก็แน่ล่ะเราน่ะโกหกใครเป็นที่ไหนกันยายนัส”   มารดาเอ่ยยิ้มขำกับลูกสาวคนสวยที่ชอบสารภาพความผิดทั้งที่ไม่มีใครเอ่ยถาม

            “แล้วเรื่องแอลล่ะจ้ะ ตกลงว่าจะแต่งงานกันจริงเหรอ”     มารดาเอ่ยถามเพื่อความมั่นใจอยากฟังจากปากลูกสาวให้เคลียมากกว่า

            “แต่งงาน”    อนาตาเซียตาโต พี่แอลเอาจริงเหรอ’ ได้แต่คิดในใจ

            “ใช่จ้ะ คุณอัลมาคุยกับแด๊ด  เมื่อวันก่อนทางนั้นมาบอกว่าแอลให้เตรียมงานแต่งได้เลย พวกเราเลยลงความเห็นว่าก็ดีเหมือนกัน เพราะทั้งสองก็คุ้นเคยกันมานาน พวกแด็ดเขาไม่อยากรอเลยให้แต่งเลยและพี่แอลก็ต้องเดินทางไปทำงานหลายที่แต่งแล้วจะได้หายห่วง”มารดาชี้แจงเรื่อยๆ โดยไม่รู้เลยว่าลูกสาวได้แต่ทำปากพะงาบ ๆ พูดอะไรไม่ออกทำไมมันรวดเร็วแบบนี้



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"การจับคู่ในวัยเด็กเป็นจุดเริ่มต้น ของเรื่องราวความรัก ของคนบางคน แต่กลับวุ่นวายเพราะความแค้นของใครบางคน"

varawan


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha