เล่ห์รักสลับคู่(จบแล้ว)

โดย: varawan



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 15 : หัวใจเปลี่ยนไป


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

วันนี้มาช่วยหนูอริสแกล้งเอาคืนคนหลายใจกัน มาดูคนน่ารักทำตัวไม่น่ารัก เอ หรือน่ารักมากดีนา ขอให้สำราญกับการอ่านนะจ้ะรีดที่รักวันนี้เป็นตอนสุดท้ายที่จะลงให้อ่านฟรีกันแล้วตอนต่อไปก็จะเป็นการเติมเหรียณ(Coin)ราคาย่อมเยาว์เบา ๆ และไรท์ลงจนจบส่วนจะมีตอนพิเศษไหมต้องรอดูกันต่อไป อิอิ  

ขอบคุณสำหรับการติดตามและสนับสนุนนะค้าาาา รักและรักมากมายจากใจดวงน้อย

......................

ตอน15  หัวใจเปลี่ยนไป

 

           อลิซาเบธพยักหน้าน้อย ๆ จะปฏิเสธอะไรได้แม้จะน้อยใจเขาอยู่มากขนาดไหนยังไงก็ต้องทำตามคำสั่งอยู่ดี ไม่นานร่างบางระหงก็มานั่งอยู่ในโซนร้านอาหารบรรยากาศดีในมุมส่วนตัวไร้ผู้คนพลุกพล่านทำให้นึกสะท้อนในอก เธอมันก็แค่คนในเงาของเขาสินะ ถึงได้ถูกซุกซ่อนตัวตนให้อยู่ในมุมมืดตลอดเวลาทำยังไงได้นางบำเรออย่างเธอเป็นได้แค่คนที่คอยรองรับอารมณ์และโทสะของเขาเท่านั้น

          “ได้อะไรบ้าง เหนื่อยไหม”  เสียงทุ้มจากร่างสูงที่โน้นตัวลงมากระซิบชิดริมใบหู  ทำให้ อลิซาเบธสะดุ้งโหยง

           "เสื้อผ้าแล้วก็ของใช้ส่วนตัวบางอย่าง" หญิงสาวตอบน้ำเสียงสะบัดอย่างลืมตัวเพราะยังเคืองเขาอยู่

           “ทำไม อยู่ไม่ช๊อบนาน ๆ ล่ะเลือกซื้อทั้งวัน เลยก็ได้ถ้าไม่เหนื่อย”     ดัสตินพูดพลางทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวเดียวกับอลิซาเบธที่นั่งอยู่ก่อนหน้านั้น แล้วเบียดกายหนาเข้าหาอย่างคิดถึง เขาทำงานไปก็ให้ฟุ้งซ่านวนเวียนคิดถึงใบหน้าหวานปนเศร้าของเธอตลอดเวลาจนต้องโทรศัพท์ให้ฟรานพามาเธอกินมื้อเที่ยงยังห้องอาหารใต้โรงแรมสถานที่เขาทำงานของเขาก่อน ไม่อยากรอจนเย็นกว่าจะกลับบ้านเฉากันพอดี

           "กินมื้อเที่ยงเลยสิคะจะได้กลับไปทำงานต่อ”

           "ป้อนหน่อย "  คำพูดออดอ้อนกับน้ำเสียงดุดันมันช่างเหมือนข่มขู่เธอเสียมากกว่า

           อลิซาเบธมองหน้าเขาเล็กน้อยก่อนจะตักอาหารใส่ปากป้อนเขาอย่างเสียไม่ได้เพราะยังหงุดหงิดภายในใจเรื่องผู้หญิงที่ชื่อ ไลลา อยู่มากจึงตักอาหารส่งเข้าปากเขาไม่หยุดอย่างตั้งใจประชด เอาให้จุกตายไปเลย หึ ทำไปทำมากลับเป็นหญิงสาวที่ต้องรับกรรมที่ตัวเองก่อเพราะอยากแกล้งเขาดีนัก

           เป็นง่อยไปแล้วหรือยังไง ถึงให้เธอป้อนอยู่นั่นแหละอลิซาเบธบ่นในใจเพราะเริ่มจะเมื่อยแล้ว

           “เธอก็กินด้วยซิอริส  ป้อนแต่ฉันคนเดียวจุกจะแย่อยู่แล้ว”เสียงเข้มออกปาก

          เอ้อ  พ่อคุณจุกก็จะอ้าปากรับเข้าไปอีกทำไมกัน แต่ก็ไม่ได้เอ่ยออกไป ได้แต่ส่งค้อนน้อย ๆ ไปให้

          "คุณอิ่มแล้วหรือคะ?" หญิงสาวจึงได้เอ่ยปากถามเมื่ออารมณ์ดีขึ้นมาหน่อยที่ได้แกล้งเขา

         "อิ่มจะแย่ "ดัสตินเอามือลูบท้องเบา ๆ

         “โธ่ แล้วก็ไม่บอกกัน นั่งอ้าปากรับอยู่ได้"  อลิซาเบธเอ่ยออกมายิ้ม ๆ อย่างลืมตัวทำให้คนหน้าดุดวงตาพร่างพรายอย่างตะลึงไม่คิดเลยว่าอลิซาเบธจะมีรอยยิ้มที่พิมพิ์ใจหยุดโลกได้ถึงเพียงนี้

           “แนะยังจะอ้าปากอีก”  มือเล็กแกล้งส่งอาหารมาตรงริมฝีปากบางเฉียบสีชมพูเข้มของเขา ภายใต้เครารกครึ้มถ้าโกนออกเขาจะหล่อขนาดไหนนะ

           "มองแบบนี้อยากกินผมเหรอ"  ดัสตินยื่นปากไปจุมพิตริมฝีปากอวบอิ่มของเธอเบา ๆ ผิวแก้มอ่อนใสเห่อร้อนขึ้นทันที

          “หึ หึ” ดัสตินหัวเราะเบา ๆ อย่างเอ็นดูเพราะนับวันอลิซาเบธก็ยิ่งน่ารักขึ้นและก็ทำให้เขาใจเย็นมากขึ้นด้วย แม้ความแค้นจะยังมีอยู่มากแต่กับความอ่อนโยนของเธอทำให้เขาสงบลงไปมากเช่นเดียวกัน

วันถัดมา ณ ห้องทำงานของดัสติน

          "บอสครับ คุณหมอโทมัสโทรศัพท์มาแจ้งว่าคุณอันโทนิสอาการดีขึ้นประสาทสัมผัสทางสมองและร่างกายเริ่มตอบสนองแล้วครับ"

          “จริงเหรอ   ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวฉันจะแวะไปดูอาการอันโทเลยดีกว่าคนเป็นนายเอ่ยอย่างตื่นเต้น

          "ครับ" ฟรานตอบรับแล้วเดินออกไปจากห้องทำงานของเจ้านายทันที

          ซึ่งตอนนี้มีเพื่อนร่วมห้องเป็นสาวน้อยหน้าหวาน อลิซาเบธมานั่งทำงานเป็นเพื่อนซึ่งก็ไม่ได้ทำงานจริงจังเพราะโดนหลอกให้มานั่ง ๆ นอน ๆ มีโต๊ะทำงานก็ไม่ได้นั่งทำงานเพราะคนใจร้ายใจดำทำให้หมดแรงนอนสลบไสลอยู่ในห้องนอนด้านใน ดัสตินกระตุกยิ้มมุมปากทุกครั้งเมื่อนึกถึงคนข้างใน เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่ามีแรงกายแรงใจทำงานไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเหมือนได้ยาวิเศษแม้จะออกแรงไปเยอะแต่กลับมีพลังเหลือเฟือแถมล้นหลามเสียด้วยซ้ำ

           เมื่อคิดถึงขึ้นมาก็เข้าไปหากอดหอมยุ่มย่ามจนพอใจแล้วออกมาทำงาน จนกลายเป็นความเคยชินที่มีร่างบางอยู่ใกล้ ๆ บ้างเวลายามที่อลิซาเบธเผลอตัวเปิดเผยรอยยิ้มแสนหวานออกมานั้นทำให้หัวใจแกร่งของเขาชุ่มชื่นขึ้นมาไม่น้อย  ดัสตินไม่ยอมพาหญิงสาวออกงานไปพบปะผู้คนเคียงข้างกับเขา เพราะเกรงว่าคนในครอบครัวโลร์ซาคาน่าจะรู้แล้วมาเอาตัวเธอไป 

           ดังนั้นเวลาออกงานเขาจะฉายเดี่ยวหรือไม่ก็มีไม้กันหมาไปด้วยทุกครั้งที่สำคัญชายหนุ่มไม่เคยอยู่จนงานเลิกสักทีหนีกลับมาก่อนร่ำไป      เพราะจิตใจเฝ้าแต่คิดถึงร่างนุ่มนิ่มอ้อมกอดเล็ก ๆ แต่ว่าอบอุ่นและเขาจะอุ่นใจเสมอ   เมื่อได้เห็นเธออยู่ในสายตาไม่ว่ายามหลับหรือยามตื่น

          ไม่อยากยอมรับเลยว่าติดเมีย ใช่เธอเป็นเมียเขาแต่จะให้ยอมรับง่าย ๆ มันก็เสียเชิงชายหมด  แล้วไหนความแค้นที่มีต่อพี่สาวตัวแสบของเธอนั้นอีกเล่า รอให้อัลโทนิสฟื้นก่อนแล้วค่อยว่ากันดีกว่าไหน ๆ ก็ไหนแล้วอยู่กับไปแบบนี้แหละ เมื่อคิดได้เช่นนั้นร่างสูงจึงทำงานต่อ

          "ตื่นแล้วเหรอ"  ดัสตินเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงกุกกักดังมาทางประตูห้องด้านใน

          "ค่ะ" อลิซาเบธรับคำเบา ๆ และกำลังจะเดินไปนั่งยังโต๊ะทำงานของตัวเอง

          "มานี่สิ"  ดัสตินกวักมือเรียกหญิงสาวจึงเปลี่ยนทิศทางเดินไปหา  ชายหนุ่มเจ้าของห้องซึ่งนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานสีดำตัวใหญ่คงจะเป็นสีโปรดของเขาเพราะเสื้อผ้าหรือแม้แต่ข้าวของใช้ส่วนใหญ่ของเขาก็ล้วนจะเป็นสีดำสนิท เมื่อเดินไปใกล้ ชายหนุ่มส่งสัญญาณให้อ้อมมาฝั่งที่เขานั่งอยู่เมื่อร่างบางเดินเข้าไปใกล้อยู่ ๆ มือหนาก็คว้าเอวบางให้นั่งลงบนตักแกร่งทันที

         "อุ้ย คุณดัสติน" คนตัวเล็กร้องอุทานอย่างตกใจมือเล็กยกขึ้นดันหน้าอกแกร่งเขาออกห่างอัตโนมัติ

         "อืม  มาให้ชื่นใจหน่อย"   เสียงทุ้มชวนฟังทำให้คนที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนช้อนตาขึ้นมองเปิดโอกาสให้ใบหน้าคมคายก้มลงจรดริมฝีปากได้รูปมอบจุมพิตอ่อนหวานหยอกเย้าด้วยความสิเน่หาไม่รู้จักอิ่มรู้จักพอจากเนิบนาบเชื่องช้าเป็นเร่งเร้ากว่าเขาจะถอนจูบได้ก็นานจนอลิซาเบธอ่อนระทวยหอบหายใจแรง ๆ ซบอยู่ตรงอกอุ่นหนันแน่นมือเล็กกำสาบเสื้อของเขาแน่น

          “วันนี้เดี๋ยวจะให้คนไปส่งที่บ้านก่อนนะ ผมมีธุระ” หญิงสาวก้มหน้าซ่อนดวงตาเศร้าสลดเพราะคิดว่าเขาคงออกงานควงคู่กับคนอื่นอีกเป็นแน่หรือไม่ก็ไปกับไฮโซ ไลลา คนนั้น

          "เงียบเชียวได้ยินที่พูดหรือเปล่า?" ดัสตินเอ่ยถามขึ้นมาอีกรู้สึกขัดใจไม่น้อยที่คนในอ้อมกอดประหยัดคำพูดกับเขาเหลือเกิน



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"การจับคู่ในวัยเด็กเป็นจุดเริ่มต้น ของเรื่องราวความรัก ของคนบางคน แต่กลับวุ่นวายเพราะความแค้นของใครบางคน"

varawan


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha