เมียบำเรอฟรีแลนซ์ จบแล้วค่ะ

โดย: shasha



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


3 ::

 

จะรีบไปไหนเล่า

ณัฏฐ์ถามพร้อมกับรวบแขนรอบลำตัวของเธอลากกลับเข้าไปในห้องอีกครั้ง

พอเห็นจุดหมายปานทิพย์ออกแรงดิ้นเตะขาไปมาเอาตัวรอดสุดชีวิตโวยวายลั่น

ดิน! ปล่อยปานลงเดี๋ยวนี้นะ!

ณัฏฐ์ปล่อยตามที่เธอบอกแต่เป็นการปล่อยลงบนเตียงยับย่นที่ผ่านศึกกามารมณ์มาทั้งคืนแล้วตามมาทาบทับเธอไว้ทั้งตัวถามชิดริมฝีปาก

ดินถามว่าจะรีบไปไหน ปานยังไม่ตอบดินเลยนะ

คนโดนถามเบี่ยงหน้าจะหนีแต่ทำไม่ได้เพราะถูกเขาตรึงคางไว้ เธอจึงใช้วิธีหลบสายตาไปทางอื่นแทน ตอบเสียงสั่นๆปานจะกลับ

ที่แท้ก็ชอบมีความสัมพันธ์ฉาบฉวยแบนนี้หรอกเหรอ

สายตาคนถามไม่เรียบนิ่งแบบเมื่อคืนนี้อีกแล้วแต่กลับดูพราวเจ้าเล่ห์ขึ้นมาทีเดียว

ปานทิพย์อึ้งและโกรธกับคำพูดดูถูกแบบนั้น เขาดูไม่ออกหรอกหรือว่าเธอไม่เคยเรื่องบนเตียงมาก่อน

แต่ณัฏฐ์ไม่สนที่จะใส่ใจกับความรู้สึกของคนที่นอนอยู่ใต้ร่างแล้วเริ่มสอบสวนหลังจากลงทัณฑ์เธอไปแล้ว

ไอ้วิธีแบบนี้ดินว่ามันคุ้นๆนะช่วยบอกดินทีว่าใครกันที่ช่วยชี้ทางให้ปานใช้วิธีแบบนี้แย่งผู้ชายที่มีเจ้าของแล้วน่ะ

ปานทิพย์ใช้ความเงียบเป็นคำตอบเธอจะบอกเขาไม่ได้เด็ดขาด  ณัฏฐ์จึงใช้วิธีที่เขามักถนัดโดยเฉพาะเวลาที่ต้องข่มขวัญพวกเหลือบไรในวงการธุรกิจของเขา

ถึงปานไม่พูดนักสืบเก่งๆสักทีมของดินก็คงสืบจนรู้อยู่ดีแล้วปานรู้ไหมว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนั้น

ดินจะทำอะไร

ปานทิพย์รีบถามขัดขึ้นอย่างร้อนรนเมื่อเห็นแววกระด้างในตาเขา

ณัฏฐ์ทำท่าคิดอยู่อึดใจแล้วตอบด้วยท่าทีเหมือนราชสีห์กำลังหยอกเอินหนูตัวเล็กๆตัวหนึ่ง

อืม....ซ้อมจนน่วมไม่ต้องถึงตายแล้วเอาไปปล่อยลงอ่าวไทยให้ปลาช่วยทำลายหลักฐานไง...ดีไหม

ฟังเขาพูดสิ เลือดเย็นขนาดนี้เธอหลงรักเขาเข้าไปได้อย่างไรกัน ปานทิพย์ส่ายหน้าหวือทันที

ไม่! ดินทำแบบนั้นไม่ได้นะ

พวกชอบแย่งของชาวบ้านก็ต้องเจอแบบนี้แหล่ะ เอ จะว่าไป น้าของปานก็เป็นประเภทนั้นนี่ ชอบแย่งผัวชาวบ้านเหมือนกัน!

ดิน!

หรือไม่จริงณัฏฐ์ยิ้มเยาะแล้วปรามาสเธอต่อที่ปานคิดจะจับผู้ชายแบบเดียวกับน้าของตัวเอง

ณัฏฐ์จ้องคนที่นอนอยู่ใต้ร่าง จนตาแทบถลนออกมาแล้วดันตัวขึ้น เมื่อความต้องการดำมืดเริ่มจะครอบคลุมเขาอีกครั้งแค่เพียงได้สบตาเท่านั้น ไม่ต้องถึงเนื้อตัวขนาดนี้อะไรอะไรของเขามันก็พร้อมจะลุกพรึบพรับทะลุทลวงเข้าสู่ตัวเธอจนแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว และเขาไม่อยากให้เธอรู้ถึงความเป็นจริงข้อนี้ ก่อนสำทับมาอีกว่า

ถ้าไปโดยไม่มีดินออกไปด้วยลูกน้องดินที่รออยู่หน้าห้องก็พร้อมจะลากปานไปรุมโทรมทันที!

ปานทิพย์นิ่งงันไปไม่ขยับตัวแม้แต่นิด เพราะกลัวจนตัวสั่น ไม่นึกไม่คิดว่าเขาจะโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้

เอ้า เอาไป เผื่ออยากไปมอมยาใครอีก

ณัฏฐ์โยนห่อกระดาษที่เธอจำได้ว่าขยำทิ้งไว้อย่างรีบๆเมื่อคืนใส่หน้าแล้วเข้าห้องน้ำไป เธอจึงได้แต่นั่งอึ้งเป็นไปได้อย่างไรที่ณัฏฐ์ดื่มแล้วจะไม่หลับ

อย่างนั้นเขาก็แกล้งหลับหลอกเธอน่ะสิ

 

เรื่องนี้มันไม่ควรผิดพลาดเพราะวางแผนและซักซ้อมมาอย่างดีตั้งหลายเดือนแต่ความจริงที่ปรากฏตั้งแต่เมื่อคืนยันเช้านี้ก็เห็นแล้วว่ามันพลาด จึงได้แต่นั่งรอเขาเงียบๆอยู่อย่างนั้น

ณัฏฐ์เดินออกมาพร้อมผ้าขนหนูสีขาวพันปิดท่อนล่างอย่างหมิ่นเหม่เรียกให้เลือดในกายสาวสูบฉีดพลุ่งพล่านจนใบหน้าของเธอร้อนวูบเลยเบือนหนีด้วยความรู้สึกอายเพราะผู้ชายเกือบเปลือยมาวนมาเวียนอยู่ใกล้ๆเช่นนี้

เข้าไปล้างหน้าล้างตาซะ

เขาสั่งเสียงห้วนคล้ายหงุดหงิดรำคาญใจเมื่อเห็นใบหน้าของเธอ ปานทิพย์จึงก้มหน้างุดๆเดินหลบเขาเข้าไปในห้องน้ำ

พอเข้าห้องน้ำเงยหน้าเห็นเงาตัวเองในกระจกก็แทบร้องกรี้ด ดวงตาที่คัดเบ้ามาอย่างสวยพร้อมแต่งสีดำแบบสโมคกี้อาย บัดนี้สีดำนั้นหยดย้อยตามคราบน้ำตาอย่างน่าเกลียดน่ากลัว ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงไม่เป็นทรงเหมือนคนบ้า

หญิงสาวหน้าร้อนผ่าว ด้วยความอับอายแต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากก้มลงล้างหน้าเท่าที่พอล้างได้ จนเครื่องสำอางค์หลุดออกพอสมควร แล้วจัดแจงอย่างอื่นจนเรียบร้อยต่อจากนั้น

 

เมื่อเยี่ยมหน้าออกมาคนที่นั่งรอก็มองเธอนิ่งงันไปหลายอึดใจ ณัฏฐ์ไม่อยากเชื่อว่าผู้หญิงหน้าใสๆเรียบๆหงิมๆอย่างปานทิพย์จะกล้าทำอะไรแบบเมื่อคืนนี้ได้

และเขาก็ไม่สนใจจะหาคำตอบอีกต่อไปว่าเธอทำไปเพราะอะไร ได้แต่สรุปเอาเองว่าคงแค่ต้องการจับผู้ชายแบบน้าของเธอ

แต่รสสัมผัสที่ได้รับตักตวงมาทั้งคืนกลับขัดแย้งกับสันนิษฐานของเขา เพราะมันบอกให้รู้ว่าเธอไร้ซึ่งประสบการณ์ทางเพศ แต่เหตุใดถึงกล้าทำตัวท้าทายอย่างกับผ่านศึกรักมาเป็นร้อย เจ้าตัวบิดริมฝีปากอย่างนึกรังเกียจ

ใครที่ส่งเธอมาจะต้องเสียใจ รวมทั้งตัวปานทิพย์เองด้วย

เพราะเขาจะไม่ให้เธอมามีอิทธิพลใดๆเหนือจิตใจของเขาเด็ดขาด ไม่มีทาง และ ไม่มีวัน!

จึงอดพูดจาเหยียดหยันใส่อีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้

แต่งตัวเปิดบนเปิดล่าง หน้าก็แต่งเสียแก่ นึกว่าผู้ชายทุกคนเห็นแล้วก็จะชอบรึไง

คนโดนว่าหน้าซีดเซียวลงก้มมองชุดตัวเองอย่างกระดากๆ ยกมือลูบแก้มตัวเองอย่างนึกไม่ถึงว่า เขาจะวิจารณ์เธอรุนแรงขนาดนี้

ไม่นึกเลยนะว่า นักเรียนดีเด่นอย่างปานจะสิ้นคิดได้ขนาดนี้

    

หญิงสาวหน้าม้านไปเลยเมื่อเขาพูดจบแล้วลุกขึ้นเดินนำหน้าไปก่อนพอออกมากลับไม่มีใครอยู่ตรงหน้าห้องนั้นอย่างที่เขาขู่ ปานทิพย์จึงได้แต่เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันที่ถูกเขาหลอก

ดินจะไปไหน

เธอถามเขาเสียงเบาหวิวเมื่อณัฏฐ์พาลงมาที่รถหรูสีดำนำเข้าไม่ถึงสิบคันทั้งเอเชีย เขาดันเธอให้เข้าไปในนั้นอย่างไร้ความปราณี ขับออกไปยังอีกเส้นทางที่เป็นถนนนอกเมือง พูดหมิ่นๆว่า

ก็ปานอยากทำอะไรล่ะเมื่อคืนถึงได้ถอดเสื้อถอดผ้ากระโดดขึ้นเตียงกับดินแบบนั้นปานทิพย์ก้มหน้าเงียบไม่กล้าต่อบทสนทนาอีก

แล้วณัฏฐ์ก็พูดเรียบๆขึ้นว่า

ปานต้องชดเชยที่ทำตัวไร้สามัญสำนึกแบบนั้นกับดิน

คนฟังถามเสียงตื่นตระหนก

ดินหมายความว่ายังไง

อยากขึ้นเตียงกับดินนักไม่ใช่เหรอดินจะให้ปานขึ้นเตียงกับดินทั้งวันทั้งคืนทุกที่ทุกเวลาสมใจอยากเลย

 

ได้ยินคำตอบจากเขาแล้วปานทิพย์หน้าซีดลงจนไร้ซึ่งสีเลือด ปากคอสั่นบอกเขา

แต่ปานต้องทำงาน

เขาหันมามองเธอแวบเดียวแล้วกลับไปยังถนนเบื้องหน้าบอกเสียงติดจะหมิ่นๆอีกครั้ง

ไม่ต้องห่วง...ดินจะจ้างปานเองจากนี้ผู้หญิงแบบปานเดือนเดียวดินก็เอียนแล้วล่ะส่วนค่าเสียเวลาเดี๋ยวดินจะเขียนเช็คให้เอาเท่าไรดีเขาบอกอย่างใจป้ำ

ปานทิพย์เลี่ยงประเด็นเรื่องเงินไปแล้วพาดพิงถึงอีกคนที่อาจทำให้เขาคิดได้บ้างถ้าว่าที่คู่หมั้นดินรู้เข้าล่ะแต่แล้วก็โดนเขาตอกกลับมา

เอ...ไอ้ที่ปานพยายามทำเมื่อคืนนี้ไม่เพราะอยากให้เป็นแบบนั้นหรอกเหรอปานทิพย์ได้แต่งันไปเถียงไม่ออก

ดินว่าดินคิดไว้ไม่ผิดหรอกว่าใครที่วางแผนเรื่องสกปรกแบบนี้! คงจะเป็นคุณสมัยใช่ไหมณัฏฐ์สรุปความคิดของตน แล้วนึกอะไรได้โอ๊ะ! น้าเธอเปลี่ยนชื่อแล้วนี่ อะไรโชติโชตินะ

น้าเดือนไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้นะดิน อย่าใส่ความคนอื่นลอยๆ

 

ณัฏฐ์จุ๊ปากอย่างรำคาญไม่นึกเชื่อเธอสักนิดก่อนจะบริภาษด้วยวาจารุนแรงจนเธอนึกไม่ถึงไม่เจอกันไม่เท่าไร เริ่มแพศยาเหมือนกันแล้วเรอะ

 

ปานไม่ไป ดินจอดรถให้ปานลงเดี๋ยวนี้นะ

 

ไม่ไปก็ได้ปานทิพย์แต่ร้านกาแฟเล็กๆกับหุ้นนิดๆหน่อยๆในพอร์ตของน้าเธอได้ปลิวหายวับไปเหมือนผงกาแฟถูกเป่าแน่...ถ้าอยากลองดีกับดินก็เอาเลย

เขาขู่อย่างรู้ข้อมูลเป็นอย่างดีใส่เธอแล้วจอดตรงริมทางเท้าตวาดไล่

 

ไปสิ! อยากลงก็ลงไป!

 

ปานทิพย์มองหน้าคนขับด้วยแววตาตัดพ้อน้อยใจในคำพูดดูแคลนของเขา

 

ก็ได้ดิน เดือนเดียวแค่นั้นนะ

 

ณัฏฐ์ส่งเสียงหึคล้ายหยันถึงรึเปล่าเถอะเดือนเดียวบอกตามตรงเกินอาทิตย์นี้ได้ก็เก่งแล้วล่ะ

 

แล้วดินจะเลิก...เอ่อ...เลิกอาฆาตกับเรื่องนี้เลยใช่ไหม

 

ดินว่าปานไม่น่าจะมีสิทธิ์มาต่อรองนะว่าจบเขากระชากรถขับมุ่งหน้าต่อโดยไม่มีการพูดจาอะไรกันอีก

หากนี่จะเป็นผลจากกระทำที่เธอก็ยินยอมรับมันแม้สิ่งที่เสียไปจะเรียกร้องอะไรไม่ได้และจะไม่มีการรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้นจากเขาเธอก็ต้องยอมรับมันปานทิพย์บอกตัวเองอย่างขมขื่นเธอจะยอมจนกว่าเขาจะเบื่อแล้วปล่อยไปอย่างที่บอกจึงได้แต่ทำใจรับในสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคตอย่างไม่มีทางเลี่ยง

 

                                                                                     ***************************



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ฝากติดตามด้วยนะคะ"

shasha


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha