เมียริมทาง

โดย: aom13



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 14 : ทบทวนความรักระหว่างเรา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“ตื่นแต่เช้าเลยนะครับ”

 เอกเอื้อเอ่ยทัก เขาเดาไม่ผิดว่าบีจะต้องง่วนอยู่ที่ในครัวเป็นแน่ ก็กลิ่นอาหารหอมฟุ้งมาขนาดนั้น บียิ้มให้เขาก่อนจะวางมือจากงานครัวตรงหน้า ที่เสร็จพอดี

                “แปลกที่น่ะค่ะ เลยนอนไม่ค่อยหลับ ลุงกับป้าที่แกดูแลที่นี่เอาอาหารสดมาให้พอดี บีก็เลยเข้าครับ ทำอาหารเช้าให้ทุกคน ไม่รู้ว่าจะถูกปากหรือเปล่า”

                “มีอะไรกินบ้างครับ”

 เขาเดินตรงเข้าไปที่โต๊ะซึ่งมีฝาชีครอบอยู่อย่างเรียบร้อย ก่อนจะเปิดออกดู อาหารส่งกลิ่นน่ารับประทานจนท้องเขาร้องจ็อก

                “มีข้าวต้มกุ้งค่ะ แล้วก็ข้าวต้มกุ๊ย ยำไข่เค็ม กุ้งหวาน หมูหวาน”

                “พี่ว่าจะชวนบีไปเดินเล่น แต่ขอชิมข้าวต้มสักถ้วยก่อนไปดีกว่า”

 เขาว่า บีหัวเราะ ถามเขาว่าอยากได้อะไร เอกเอื้อเลือกข้าวต้มกุ๊ย เขานั่งรับประทานดูท่าทางอร่อย จนเธอต้องตักมากินเป็นเพื่อน

                “บีอยู่กับพี่ไปนานๆ นี่ พี่คงจะอ้วนแย่ นี่มาอยู่แค่ไม่นาน พี่ว่าพี่เริ่มอึดอัดพุงแล้วนะนี่”

เอกเอื้อเผลอบ่น บีขมวดคิ้ว มองเขาอย่างสงสัย

                “เอ...เราอยู่ด้วยกันไม่นานหรือคะพี่เอื้อ”

                “คือ...”

เหมือนจะหลุดปากพูดอะไรที่ชวนสงสัยออกไป เอกเอื้อเลยกลบเกลื่อนช่วยเธอเก็บจานชามล้าง เก็บโต๊ะให้เรียบร้อย แล้วชวนเธอออกไปเดินเล่นด้วยกัน เขาชวนเธอคุยเรื่องนักร้องคนโปรดของเธอ ซึ่งเขาเดาเอาเพราะได้ยินเธอฮัมเพลงของนักร้องคนนี้ บีเลยคุยเพลินไปเลยแทบจะลืมไปแล้วว่ากำลังข้องใจสงสัยอะไรอยู่

                “ถ้าเค้ามาเล่นคอนเสิร์ตที่เมืองไทยบีจะต้องซื้อตั๋วไปดูให้ได้เลยล่ะค่ะ บีชอบเสียงเค้า ชอบเพลงของเค้า มันเพราะมากเลยน่ะค่ะพี่เอื้อ”

                “พี่ก็ชอบนะ ชอบที่สุดก็คือเพลง photograph ตอนดู MV นี่มีแอบน้ำตาไหลเลย ไม่รู้ทำไม”

                “บีก็ร้องนะ”

 เธอหันไปมองหน้าเขาแล้วทำตาโต ตอนนี้เอกเอื้อพาเธอมาเดินเล่นบริเวณหาด แล้วพากันนั่งขัดสมาธิบนทรายกันง่ายๆ ดูคลื่น ดูทะเล ดูท้องฟ้ายามเช้า ที่สดใส อากาศสดชื่นนัก ไม่มีผู้คนมารบกวน เพราะเป็นบริเวณหาดส่วนตัว

                “พี่ร้องเพราะพี่รู้สึกตื้นตันเวลาเห็นรูปของเอ็ดเรียบเรียงขึ้นมาเรื่อยๆ ตั้งแต่เด็กจนโต พ่อเค้าจะต้องรักเค้ามากจริงๆ บอกไม่ถูก มันอบอุ่น มันซึ้ง เด็กไม่มีพ่อมีแม่อยู่แต่กับย่าแบบพี่ เห็นอะไรแบบนี้ทีไร มันซึ้ง น้ำตาซึมตลอด ขี้แยเนาะ”

เขาย่นจมูก บีหัวเราะเบาๆ เธอกระเถิบเข้าไปใกล้ คล้องแขนเขาไว้แนบตัว แล้วซบแก้มลงไปกับท่อนแขนแข็งแรงของเอกเอื้อ

                “คนเราบางที ก็มีมุมแบบนี้แหละค่ะ บีก็ร้องเพราะว่ารู้สึกตื้นตันกับความรักของครอบครัว ของเอ็ดเหมือนกัน ภาพมันบอกเล่าเรื่องราวได้ดีมาก แล้วก็เนื้อเพลงอีก ฟังแล้วอ่อนหวาน อบอุ่น โดยเฉพาะท่อนที่บอกว่า รออีกนิดแล้วจะกลับไปที่บ้านน่ะค่ะ บีชอบมากเลย”

                “พี่ไม่ค่อยสารภาพกับใครนะครับ เรื่องมาทำตุ๊ดน้ำตาไหลแบบนี้ ความอ่อนแอกับผู้ชายมันไม่ค่อยเข้ากัน”

                “ร้องไห้กับบีได้นะคะ บีจะเปิดเพลงนี้ให้พี่ฟัง ให้พี่ดูบ่อยๆ บีอยากเห็นน้ำตาลูกผู้ชาย”

 เธอเย้า เอกเอื้อหัวเราะ เขาแกล้งโขกศีรษะลงกับศีรษะเธอที่นอนซบอยู่เบาๆ แล้วเอ่ยเย้า

                “หลังๆ มาดูหลายหนแล้ว เลิกร้องแล้วล่ะ อายเค้า หึๆ แต่ถ้าพี่ร้องเพราะบีจะมาเปิดบิ้วให้ร้องล่ะก็ ต้องจูบซับน้ำตาพี่นะครับ”

                “แน้...”

 เธอลากเสียง เขินจนหน้าแดง เขาและเธออยู่ในท่านั้นกันสักพัก ตามองความงามของธรรมชาติเบื้องหน้า ส่วนใจก็กำลังเต้นจังหวะเดียวกัน

                “พี่เอื้อ”

 ในที่สุด บีก็เอ่ยทำลายความเงียบขึ้น เอกเอื้อ ก้มลงมองใบหน้าหวานสดใสนั้น หัวใจเขาเต้นแรงขึ้น บี...เธอเป็นผู้หญิงที่น่ารักจริงๆ

                “ครับ”

 ตาต่อตามองประสานกัน ความนัยบางอย่างมันทำให้เธอเต็มตื้น หัวใจพองโตไปหมด แต่ก็อดสงสัยไม่ได้จริงๆ ตราบใดที่ยังจำไม่ได้ เกี่ยวกับเรื่องระหว่างเขาและเธอ มันก็จะยังค้างคาใจเธออยู่แบบนี้

                “บีถามจริงๆ นะคะ พี่เอื้อมาชอบบีได้ยังไงกัน พี่เอื้อหล่อ หน้าตาดี อารมณ์ดี เป็นคนน่ารักมาก ไหนจะหน้าที่การงานก็ดี แฟนเก่าพี่เอื้อ...อย่างคุณลูกแก้ว ก็สวยไฮโซเสียขนาดนั้น บีเป็นคนธรรมดา หน้าตาก็...” เธอย่นคิ้ว

 “บีไม่ได้หลงตัวเอง แต่ดูตัวเองในกระจกแล้ว บีว่าบีก็แค่หน้าตาน่ารักธรรมดาไม่ได้สวยมากขนาดคุณลูกแก้ว หน้าตาไม่ดึงดูดให้ผู้ชายมาจีบสักเท่าไหร่ ที่จำได้ บีว่า...อืม...บีแทบจะไม่เคยมีแฟนนะคะนี่”

ไอ้สิ่งที่เธอจำได้หนนี้ มันทำให้คุณหมอหนุ่มยิ้มกว้างเลยทีเดียว

                “บีส่องกระจกมองตัวเองแล้ว บีว่าบีน่ารักธรรมดาใช่ไหมครับ สำหรับพี่น่ะ บีน่ารัก น่ามองมาก บีเป็นธรรมชาติ ทำให้คนอยู่ด้วยไม่ต้องเกร็งมาก ทำกับข้าวก็อร่อย อันนี้พี่ให้คะแนนเต็มร้อยเลยล่ะ”

                “พี่เอื้อล่ะก็ สรุปว่าที่จีบบี เพราะเห็นแก่กินหรือยังไงกันคะ”

 เธอแกล้งว่า พลางทำตาโต เอกเอื้อหัวเราะ แล้วรีบสั่นหน้า

                “เปล่านะครับ พี่ชอบบีจริงๆ ชอบที่ตัวบี บีเป็นคนน่ารัก ทำให้พี่สบายใจเวลาอยู่ด้วย แค่นี้พอไหมครับ เหตุผลที่พี่จีบบี แล้วก็อยากให้บีเป็นแม่ของลูก”

ประโยคสุดท้ายเน้นหนัก จากใจสุดๆ คนฟังหน้าแดงก่ำ คนพูดเองตั้งใจเป็นอย่างยิ่ง ทีจะให้เธอจดจำประโยคนี้ของเขาไว้ เพราะมันมาจากใจล้วนๆ

                “แล้วพี่เอื้อจีบบียังไงกันคะ ทำให้บียอมมาเป็นภรรยาพี่เอื้อ บีว่า แค่พี่เอื้อเดินมาหานะ บีคงเป็นลม หรือไม่ก็วิ่งหนีไปแล้วล่ะ พี่เอื้อน่ารักเกินไป เกินไปจนบีกลัว”

คำพูดของเธอทำให้เขาหัวเราะชอบใจเสียงดังเลยหนนี้ แล้วโคลงศีรษะเธอเล่นอย่างเอ็นดู

                “มีแบบนั้นด้วย นี่พี่น่ากลัวสำหรับบีขนาดนั้นเชียว เอ...หรือพี่จะต้องไปศัลยกรรมให้ไม่หล่อดีนะ คงจะทำไม่ได้เสียด้วยสิ เฮ้อ...บีคงต้องทนมีแฟนหมอ หน้าหล่อ จิตใจดีแล้วล่ะ”

                “แน้...”

 เธอตีแขนเขา อมยิ้มไปด้วย แต่ก็อยากจะรู้จริงๆ ว่าทำไมเขาถึงมาสนใจเธอได้ จึงถามอีกหนด้วยน้ำเสียงจริงจัง

                “ถามจริงๆ นะคะพี่เอื้อ อย่าพูดเล่น เอาความจริงค่ะ พี่เอื้อทำไมถึงชอบบี”

                “ตอบตรงๆ ก็คือ...”

 ชายหนุ่มเชยคางมนขึ้น มองสบตาเธอ นัยน์ตากลมโตสวยสดใส ราวกับตากวางนั่น มันทำให้เขาหลงรัก จนอดไม่ได้ ที่จะก้มลงใกล้เธอเรื่อยๆ จุดมุ่งหมายคือริมฝีปากอิ่มสีเรื่อ

                บีหลับตาพริ้ม ยอมรับจูบนั้นโดยเต็มใจ เธอสะดุ้งน้อยๆ เมื่อริมฝีปากอุ่นของเขาเคลื่อนลงทาบทับ เบาราวปีกผีเสื้อโบย เหมือนจะทดลองความนุ่มหวาน ก่อนจะบดเคล้า หนักหน่วงขึ้น เขาสอดลิ้นเข้าลิ้มรสความหวานหอม บีถูกชักนำไปรู้จักประสบการณ์ใหม่เอี่ยม วาบหวาม แต่เธอก็ค่อยเรียนรู้อย่างกล้าๆ กลัวๆ เธอทำเหมือนที่เขาทำกับเธอบ้าง สำรวจเขาบ้าง เล่นเอาคุณหมอหนุ่มถึงกับสะท้านขึ้นทั้งตัว เมื่อเธอจูบตอบเขาแบบนั้น วงแขนแข็งแรงรัดเธอแน่นเข้า จูบเธออย่างล้ำลึกมากขึ้น กว่าจะถอนจูบ ทั้งคู่ก็แทบจะขาดใจ

                “พี่ชอบทุกอย่างที่เป็นบี ชอบหน้าตาแบบนี้ ชอบนิสัยแบบนี้ ถึงบีจะจำอะไรไม่ได้เลย แต่ไม่เป็นไร ปล่อยทุกอย่างให้มันเป็นอดีต พี่จะจีบบีใหม่ ทำให้บีรักพี่ใหม่ โอเคไหมครับ? บีจะได้เลิกสงสัยเสียที เลิกคิดให้ปวดหัว ว่าเรารักกันได้ยังไง”

                “พี่เอื้อ”

 บีอดยิ้มไม่ได้ หน้าเธอแดงก่ำเลยทีเดียว เอกเอื้อทำท่าจะก้มลงจุมพิตเธออีกครั้ง แต่บีก้มหน้างุดหลบ เขาไม่ได้รุกเร้าอะไร เพียงแค่หัวเราะหึๆ แล้วโอบเธอมาไว้ในวงแขน พลางกระซิบเสียงทุ้ม ทำให้คนฟังถึงกับใจเต้นแรง

                “ส่วนเรื่องที่บีกลัวนักกลัวหนานั่น พี่ไม่ใจร้อนหรอกครับ พี่จะค่อยเป็นค่อยไปทำให้บียอมรับพี่ใหม่อีกหน ให้บียอมให้พี่จูบแบบนี้ พี่สัญญาว่าจะไม่...ถ้าบีไม่อนุญาต”

                “ถึงเวลา พี่เอื้อจะขออนุญาตบีหรือคะ” เธอว่า เอกเอื้ออมยิ้ม แล้วเชยคางมนให้มองหน้าเขา

                “สัญญาเลยจะขออนุญาตทุกอย่าง จูบก็จะขอก่อน โอเคไหม”

                “โอเคค่ะ”

บีพยักหน้า ยิ้มหวานให้เขา เอกเอื้อก้มลงจุมพิตเธอเร็วๆ แล้วหลิ่วตาให้เธอล้อๆ คนโดนจุ๊บเอานิ้วแตะปาก มองเขาตาโต

                “พี่ขอแล้วนะ” เอกเอื้อว่า

                “ตอนไหนคะ”

                “ก็บีบอกว่าโอเค”

                “แน้ บีหมายถึงโอเคที่ อุ๊ย!

ร้องอุ้ยอีกหน เมื่อโดนหมอเอกเอื้อจุ๊บเอาอีกที แถมยังทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่เธออีก หนนี้บีลุกพรวดขึ้นยืน แล้วโวยเขาเสียงดัง

                “พี่เอื้อขี้โกง ถ้าจะสัญญาแบบนี้ บีไม่สัญญาด้วยแล้วอะ”

                “อ้าว...ก็บีอนุญาตแล้วโอเคแล้ว โอเคคือตกลง พี่จูบบีผิดตรงไหน”

                “บีไม่ได้โอ...พี่เอื้อ อย่านะ อย่ามาทำศรีธนชัย ไม่เอานะ”

 เอกเอื้อลุกขึ้นบ้างทำให้เธอวิ่งหนี เขาวิ่งตามติดๆ ทำให้บีร้องกรี๊ดอย่างตกใจ ทั้งสองคนวิ่งไล่กันไปตามชายหาด หัวเราะกันเสียงดังเหมือนเด็กๆ

                โอบตะวันยืนมองภาพนั้นอยู่ตรงระเบียงบ้าน จากมุมของห้องนอนที่เขาพักกับเอกเอื้อ ชายหนุ่มยิ้มที่มุมปากน้อยๆ ดูเหมือนคราวนี้ ญาติผู้น้องของเขา จะหมดอิสรภาพทางการโสดเสียแล้วจริงๆ

                อนาคตก่อนจะหมดความโสดของเอกเอื้อ ดูท่าจะวุ่นวายมากมายไม่น้อย เขาถอนใจ แต่จะอย่างไรเขาก็จะช่วยน้องชายของเขาอย่างถึงที่สุด

                เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น พร้อมกับเสียงเรียกแจ๋วๆ ของแก้วกานดา ทำให้โอบตะวันเบ้ปาก นี่ยังไงล่ะ สิ่งที่เขาจะต้องช่วยพ่อน้องชายสุดที่รัก เอาว่ะ! ใช้เสน่ห์ของนาย ไปจัดการหล่อนซะ โอบตะวัน!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณสำหรับเหรียญให้กำลังใจค่า"

aom13


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha