(END) Restart With You รักครั้งใหม่ NC+

โดย: หมูแฮมเตอร์



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3 เอา...ที่พี่สบายใจเลย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



##


 


 


http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/287295/356961407-member.jpg


 


 


 


เช้าวันรุ่งขึ้น ทั้งสองได้ออกมาจากห้องพร้อมกัน 


"อรุณสวัสดิ์คะ"หญิงสาวพูดพร้อมกับส่งรอยยิ้มไปให้ชายหนุ่ม


ชายหนุ่มไม่พูดอะไร และเดินลงไปข้างล่าง


 


หญิงสาวกำลังก้าวขึ้นรถของเธอ ชายหนุ่มจึงทัก


"ทำไมไม่ไปด้วยกันล่ะ"


"ไม่ดีกว่าค่ะ เลิกเรียนไม่ตรงกัน ข้าวเอาไปเองสะดวกกว่านะ"


"บอกว่าให้ไปด้วยกัน"ชายหนุ่มทำหน้าตึง


"เอ่อ เอางั้นก็ได้ค่ะ"หญิงสาวเห็นหน้าชายหนุ่มแล้วก็กลัวว่าเขาจะคิดว่าเธอรังเกียจเขาจึงตกลงยอมไปด้วยกัน


ที่ชายหนุ่มชวนหญิงสาวนั้นไม่ใช่เพราะเป็นแฟนกัน ไม่ใช่เพราะอยากประหยัดพลังงาน แต่เพราะเขาอยากไปเจอเอมมากกว่า


 


 


@มหาลัย ASD


พอถึงหน้าตึกคณะแพทย์ชายหนุ่มก็ดับเครื่องยนต์ หญิงสาวเห็นแล้วจึงถามขึ้น


"พี่ซันไม่มีเรียนหรอคะ แล้วจะไปหาเพื่อนหรอ"


"มี แต่จะลงไปส่งเธอ"


"ไม่เป็นไรคะ"หญิงสาวบอก


แต่ชายหนุ่มไม่ฟัง กลับลงรถแล้วเดินนำสาวน้อยไป


"อ้าว ข้าวทางนี้ๆ "เอมเรียกกอข้าว


"หวัดดีคะพี่เอม พี่ธาม"หญิงสาวทักและยกมือไหว้รุ่นพี่ที่นั่งอยู่


"แล้ว...มาด้วยกันได้ไงอ่ะ"เอมถาม


"อ๋อ พอดีว่าเราอยู่บะ....."กอข้าวยังพูดไม่ทันจบซันเดย์ก็พูดแทรกขึ้นมา


"ไม่ได้มาด้วยกัน แค่เดินมาทางเดียวกันพอดี"ซันเดย์พูดแล้วมองหน้าหญิงสาว


"เอ่อ ใช่ค่ะ เดินมาทางเดียวกัน"กอข้าวพูดแบบงงๆ


"งั้นเดี๋ยวพี่ไปเรียนกันก่อนนะ ไปนะซัน"เอมจูงแขนธามแล้วเดินออกไป


"อย่าบอกใครเรื่องที่เราเป็นแฟนกัน เรื่องนี้รู้แค่ฉันกับเธอ นี่เบอร์ฉัน เรียนเสร็จแล้วโทมา"พูดจบชายหนุ่มก็เดินออกไป


"อะไรของเขา"หญิงสาวทำหน้างงแล้วเดินไปเข้าเรียน


 


หลังเลิกเรียน 19:30


"ข้าวกลับยังไงอ่ะ เราไม่เห็นรถแกเลย"ฟางถาม


"อ่อ เดี๋ยวกลับแท๊กซี่อ่ะ ฟางไปเหอะ คุณพ่อรอนานล่ะ"


"งั้นกลับดีๆนะ มีอะไรก็โทมาล่ะ"ฟางพูดจบก็เดินออกไปอย่างรีบๆ


 


"เราต้องโทหาพี่ซันไหมนะ กลับเองดีกว่ามั้ง แต่โทบอกหน่อยดีกว่า"พูดจบหญิงสาวก็หยิบโทรศัพท์ออกมากดเบอร์ตามนามบัตรแล้วบันทึกลงในซิมจากนั้นจึงโทออก


(หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามาร................................................................................)


"กลับเองดีกว่า"หญิงสาวเก็บโทรศัพท์แล้วเดินออกไปหน้ามหาลัยเพื่อนรอแท๊กซี่กลับบ้าน


 


21:00


"เงียบจัง สงสัยยังไม่กลับ"เธอมองไปที่ทางเข้าบ้านแล้วไม่เห็นไฟเปิดอยู่จึงพูดกับตัวเอง


พอไขกุญแจเข้ามาในบ้านแล้วเธอก็ไปเอาข้าวใส่จาน 2 จาน เผื่อคนตัวโต อีกจาน แต่เธอไม่ได้รอกินพร้อมเขา เธอกินเสร็จแล้วเธอก็ขึ้นห้องอ่านหนังสือ


 


00:25


ก๊อกๆ แก๊กๆ ตุบ ตึ๊ง


"เสียงอะไรนะ"หญิงสาวที่นั่งอ่านหนังสืออยู่พูดออกมา และทำหน้าสงสัยพร้อมกับเดินออกมาจากห้องนอน แล้วค่อยๆเดินลงมาข้างล่าง


 


"โอ้ย ซันเบาๆสิ ฝันเจ็บนะ"


"อื้มมมมม"


"เดี๋ยว ซันขึ้นไปข้างบนดีกว่าไหม"


"ตรงนี้แหละ ไม่ไหวแล้ววว"


"อ่าห์ อื้มมมมม"


ตุ้บ เคร้งงงงงงงงงง


"ซัน ไปข้างบนเถอะ"


 


กอข้าวได้ยินทุกคำพูด ทุกเสียง แต่เธอไม่ได้เห็นจนกระทั่งทั้งคู่ชายหญิงเดินมาตรงบันไดในขณะที่ยังจูบกันอยู่ กอข้าวเห็นแบบนั้นแล้วเธอจึงเดินเข้าไปในห้องของเธอโดยที่ไม่ให้ทั้งคู่เห็น


 


"มาทำอะไรกันในนี้นะ โรงแรมก็มี"กอขาวสบถและถอนหายใจออกมาแล้วเธอก็ปิดไฟเพื่อที่จะนอน


 


 


เช้าตรู่ของอีกวัน กอข้าวตื่นขึ้นมาแล้วลงมาดื่มน้ำในห้องครัว แล้วเธอก็ต้องผงะ เมื่อเห็นชายหนุ่มสวมแค่ผ้าขนหนูคาดเอวลงมาทางบันไดแล้วตรงมาที่เธอ จากนั้นร่างสูงก็เอาแก้วนำ้จากมือหญิงสาวไปดื่มแล้วเดินขึ้นไปข้างบน หญิงสาวทำหน้าตกใจเล็กน้อยเพราะเกิดมาไม่เคยเห็น ผู้ชายเปลือยแล้วอยู่ใกล้ขนาดนี้มาก่อน


 


 


สักพักพอกอข้าวอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ลงมาอ่านหนังสือข้างล่าง


"เธอเป็นใครย้ะ แล้วมาอยู่ในบ้านซันได้ไง"หญิงสาวคนเมื่อคืนลงมาข้างล่างแล้วเห็นกอข้าวในขณะที่นั่งอ่านหนังสืออยู่


"เป็นเจ้าของบ้านนี้ค่ะ"กอข้าวตอบแล้วก้มอ่านหนังสือต่อ


"เจ้าของบ้านอะไรของแก นี่บ้านผัวฉัน"


"เรียกซะเต็มปากเลยนะคะ ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้ว เชิญคุณออกไปด้วยคะ นี่บ้านฉัน"กอข้าวพูดพร้อมส่งยิ้มหวานไปให้หญิงสาวคนเมื่อคืน


"ฉันจะอยู๋ที่นี่แกมีอะไรไหม"หล่อนนั่งลงที่โซฟาอีกตัวข้างๆกอข้าว


"งั้นก็ตามสบายคะ"กอข้าวไม่สนใจนั่งอ่านหนังสือต่อไป


 


ชายหนุ่มลงมาจากข้างบนและมองมาที่สองสาว


"ยังไม่ไปอีกหรอ"ซันเดย์ถามหญฺงสาวที่เขาเพิ่งเผด็จศึกด้วยกันเมื่อคืน


"ก็รอซันไง แล้วยัยเด็กนี่ใครคะ"หล่อนพูดแล้วชี้ไปที่กอข้าว


กอข้าวหันมามองเล็กน้อย


"กลับไปได้แล้ว ไม่ต้องรอ วันนี้จะอยู่บ้าน"ชายหนุ่ม


"งั้นฝันกลับนะ บาย"หล่อนเดินไปจูบปากซันเดย์แล้วเดินออกไป


 


ทั้งคู่ต่างก็เงียบไม่ได้คุยอะไรกันเลย


 


กริ้งงงงงงงงง เสียงกริ้งหน้าบ้านดังขึ้นทำให้ทั้งคู่หันไปมองทางหน้าต่าง


 


 


 


 


 


 


 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/287295/356961407-member.jpg


ถ้างงเนื้อเรื่องรึว่าไม่เข้าใจบอกไรท์ด้วยนะค่ะจะได้ไปปรังปรุงเนอะ


http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/287295/2082864436-member.jpgกดถูกใจนิยายให้ไรท์ด้วยน้าาาาhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/287295/2082864436-member.jpg


 


http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/287295/433867184-member.jpg


 



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)




ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha