(END) Restart With You รักครั้งใหม่ NC+

โดย: หมูแฮมเตอร์



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 6 : ตอนที่ 5 เธอน่ารักไปทั้งตัวเลยนะ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



 


 


 


#


 


 


http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/287295/356961407-member.jpg


 


 


"อื้อ ร้อนจัง"หญิงสาวตื่นขึ้นมาแล้วพูด เธอมองไปรอบๆแล้วก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็น เพราะตอนนี้เธอและซันเดย์ได้นอนกอดกันอยู่บนเตียงของเธอ และที่มากกว่านั้นคือ เธอไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยสักชิ้นเดียว


"พี่ซัน อื้อ เอาแขนออกไปนะ ทำอะไรข้าวเนี่ย"เธอพูดเสียงดังเพื่อให้ชายหนุ่มตื่น


"อะไรของเธอตื่นมาก็โวยวาย"ซันเดย์ที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นก็พูดเมื่อเห็นหญิงสาวโวยวายเสียงดัง


"ก็พี่...เข้ามาทำอะไรคะ แล้วทำไมต้องมานอนกอดข้าว เสื้อผ้าข้าวล่ะ"เธอบอก


"เข้ามาหาเธอ เห็นเธอนอนอยู่ อดใจไม่ไหวเลย...."


"เลยอะไรคะ อย่าบอกนะวะ ว่า พี่ออกไปเลยนะ"เธอบอกและปาหมอนใส่ซันเดย์


"ไม่ต้องอายหรอก เห็นหมดแล้ว น่ารักไปทั้งตัวเลยนะ"ชายหนุ่มพูดและลุกขึ้นยืนข้างเตียง


"ออกไปเลยนะ!!"หญิงสาวพูดเสียงดังมาก


พอซันเดย์ได้ยินแบบนั้นแล้ว เขาก็เดินออกมาจากห้องและเข้าไปที่ห้องของเขา


"ผู้ชายไม่เคยมีคนไหนที่ไว้ใจได้เลยสินะ"กอข้าวสบถ


"ทำไงดีเนี้ยกอข้าว เฮ้อออออ"เธอพูดแล้วล้มตัวลงนอน


 


16:00


ก๊อกๆๆ 


เสียงประตูดังขึ้นกอข้าวที่นอนอยู่ลุกขึ้นและเดินไปที่ประตู


"ไปกินข้าวได้แล้ว"ซันเดย์พูดให้กอข้าวลงไปกินข้าวพร้อมกัน


"ข้าวไม่หิว พี่กินเถอะคะ"พอพูดจบ เธอกำลังจะปิดประตูชายหนุ่มก็เอามือมาขวางไว้ไม่ให้เธอปิด


"ลงไปเดี๋ยวนี้"เขาพูดย้ำ


"ข้าวบอกไม่หิวไง เอามือออกไปด้วยค่ะไม่งั้นจะปิดประตูหนีบมือพี่ให้ขาดไปเลย


ชายหนุ่มได้ยินแล้วก็ทำหน้านิ่ง ไม่ได้สนใจคำพูดของเธอเลยแม้แต่น้อย


กอข้าวเห็นว่าซันเดย์ไม่ยอมทำตามที่บอกเธอก็ปิดประตูอย่างแรง ทำให้มันหนีบมือของชายหนุ่มอย่างแรง


"....." ซันเดย์ไม่ส่งเสียงร้องเลยสักนิด ได้แต่ทำหน้าแสดงความเจ็บปวดออกมา


"พี่ซันเอ่ออ...ข้าวขอโทษค่ะ เจ็บมากไหมค่ะ กระดูกจะหักไหมเนี่ยมานี่สิคะเดี๋ยวข้าวดูให้"เธอตกใจที่ชายหนุ่มไม่เอามือออก และเธอก็ไม่ได้ยั้งมือเลย


"ไม่เจ็บหรอก ไปกินข้าวสิ"


"ดูแผลพี่ก่อนคะ"เธอพูดโดยที่ไม่ได้มองหน้าชายหนุ่ม


 


30 นาทีผ่านไป


"ถ้าพี่ปวดมากบอกข้าวนะ"เธอบอก


"อืม"


"งั้นเราไปกินข้าวกัน พี่จะได้กินยา"


"เธอด้วย"


"หื้อ?"เธองงกับคำพูดของชายหนุ่ม


"เธอไม่สบาย"ซันเดย์พูดจบก้อเดินลงไปชั้นล่าง


"ไม่สบายงั้นหรอ"เธอพูดและคิดถึงเรื่องเมื่อเช้านี้ที่ชายหนุ่มเข้ามาอยู่ในห้องของเธอและที่นอนกอดรวมถึงที่เธอไม่มีเสื้อผ้าเลย


"คิดไปเองอีกแล้วยัยข้าว เฮ้อออ"


 


"พี่ทำเองหรอคะ อร่อยดีนะ"


"ขอบใจ"


"เอ่ออ ข้าวขอโทษเรื่องเมื่อเช้าด้วยนะที่ปาหมอนแล้วก็พูดไม่ดีใส่พี่อ่ะ"


"ไม่เป็นไรหรอก"


พอทั้งคู่ปรับความเข้าใจกันแล้วก็ต่างคนต่างกินข้าวต่อไป


 


"แล้วเรื่องพ่อแม่เธอละ"ซันเดย์ถาม


"เอ่อออ ยังไม่รู้เลยค่ะ"เธอตอบพร้อมทำหน้ากังวล


"เรามาทำให้มันเป็นแบบจริงจังไหม"ชายหนุ่มพูดเพราะเธออยากจะช่วยให้กอข้าวผ่านเรื่องราวแบบนี้ไป อีกอย่างเขาก็เริ่มชอบเธอแล้ว


"เอ่อ คือ จะดีหรอค่ะ เราเพิ่งรู้จักกัน อีกอย่าง...."


"เธอไม่ไว้ใจฉัน ใช่ไหม"


"คือออออ..."หญิงสาวไม่กล้าพูอออกไปกลัวว่าจะทำให้ชายหนุ่มเสียความรู้สึก


"ฉันแค่อยากช่วยเธอ แต่ถ้าเธอไม่ไว้ใจฉันก็ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ"ชายหนุ่มพูดเสร็จแล้วกำลังจะเด้นขึ้นไปข้างบนก็ต้องกยุดชะงักเพราะเสียงของหญิงสาว


"เอางั้นก็ได้คะ"ที่เธอยอมตกลงเป็นเพราะเธอรู้สึกดีกับชายหนุ่มในการกระทำดีๆของเขา


"อืม"


 


เช้าของอีกวัน เป็นวันที่ทั้งคู่ต้องไปเรียนในช่วงเช้า ทั้งคู่ก็ออกมาพร้อมกัน


"พี่ยังรักพี่เอมอยู่หรอคะ"หญิงสาวถามพร้อมกับเล่นโทรศัพท์ไปเรื่อยๆในขณะที่รถติด


"พี่คิดว่างั้น" พอหญิงสาวได้ยินแบบนั้นแล้วเธอก็หันไปมองหน้าชายหนุ่ม


"แล้วพี่คิดว่าเรื่องของเราจะเป็นจริงได้ไหม" หญิงสาวพูด


"พี่จะพยายาม ทำเรื่องของเราให้ดีที่สุด พี่สัญญา" ชายหนุ่มบอกแล้วลูบหัวคนตรงหน้า


"ขอบคุณนะคะ"หญิงสาวได้ยินแบบนั้นแล้วก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ


 


@มหาลัย หน้าตึกคณะแพทย์


"พี่จะลงไปไหม"


"เดี๋ยวพี่เดินไปส่ง"ชายหนุ่มได้ยินแล้วตอบ


"ค่ะ เอ่อออ เดี๋ยวคะ เรื่องของเรายังต้องเป็นความลับอยู่ไหมคะ"


"ไม่ต้องแล้ว"ชายหนุ่มพูดแล้วลงจากรถไป


 


"ข้าวมะวานทำไมไม่มาเรียนอ่ะไปไหนมาโทรไปก็ไม่รับเป็นไรรึป่าวไม่สบายหรอ"ฟางพอเห็นหน้าเพื่อนสาวเธอก็ถาม


"ใจเย็นๆนะ เมื่อวานไม่สบายนิดหน่อยอะ ไม่ได้รับโทรศัพท์เพราะนอนพักอยู่ไม่ได้จับโทรศัพท์เลย ขอโทษน้า"กอข้าวตอบคำถามของเพื่อนรักอย่างใจเย็น


"แล้วพี่มาทำไรคะ นี่ตึกแพทย์" ฟางเห็นซันเดย์ก็ถามเพาาะเขาไม่ได้เรียนแพทย์หนิ แล้วมาทำไม


"มาส่งข้าว ไปนะข้าวเดี๋ยวตอนเย็นพี่มารับ"ชายหนุ่มตอบฟางแล้วก็หันไปคุยกับกอข้าว


"ค่ะ"กอข้าวตอบแล้วเดินเพื่อไปเข้าเรียนกับเพื่อนสาวของเธอ


"ได้ไงอะ อย่าบอกนะว่าคบกันจริงๆ"ฟางถามด้วยความตื่นเต้น


"อื้ม"กอข้าวตอบน้ำเสียงปกติ


"ตั้งแต่เมื่อไหร่"ฟางพูด


"เมื่อวาน"กอข้าวบอกและก้มลงอ่านหนังสือ


"โห่ ระวังนะจ๊ะ แกไม่รู้จักพี่ซันดี เผื่อใจไว้บ้างนะข้าว"


"..."กอข้าวเงียบแล้วคิดถึงคำพูดของฟาง


 


ตอนเย็น


"ไม่กลับกับฟางหรอข้าว"ฟางถามกอข้าว


"ไม่เป็นไรจ้า เดี๋ยวรอพี่ซันมารับ ไม่รบกวนพี่ฟิวส์ดีกว่าคงเหนื่อยจากเรียนแล้วล่ะ"กอข้าวตอบ


"เอางั้นก็ได้"ฟางพูดจบก็เดินออกไป


หญิงสาวมองดูเพื่อนสาวเดินออกไปจนลับสายตาแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาซันเดย์


(ฮัลโหล)


"พี่ซัน เลิกเรียนยังคะ"


(พี่กำลังไป รอแปบนะ)


"อ่อคะ"เธอได้ยินแล้วก็วางสายไป และนั่งรอชายหนุ่มมารับ


10 นาทีต่อมา


"โทษทีนะ พี่ไปส่งเพื่อนมาอ่ะ"ชายหนุ่มอธิบายถึงการมาสายของเขา


"ไม่เป็นไรคะ"


 


"วันนี้กินอะไรกันดีคะ"กอข้าวเปิดประโยคสนทนาในรถระหว่างที่ต่างคนต่างเงียบ


"เอ่ออ พี่กินมาแล้วล่ะ"


"อ่อ งั้นก็ไม่เป็นไรคะ ข้าวไม่ค่อยหิว"เธอพูดแล้วทำหน้านิ่ง


 


 


 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/287295/1305685858-member.jpg


 


http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/287295/1357171304-member.jpgฝากติดตามด้วยนะคะhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/287295/1357171304-member.jpg


 


 


 


http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/287295/1148639852-member.jpg


 


 


 



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)




ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha