(END) ยั่วรัก ล่าสวาท Provo love hunt sexual NC18++

โดย: หมูแฮมเตอร์



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : ยั่วรัก ล่าสวาท CHAPTER : 03 (เพื่อนใหม่ที่ใสซื่อ?)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


 


 


 


 


 


ยั่วรัก ล่าสวาท CHAPTER : 03 (เพื่อนใหม่ที่ใสซื่อ?)


 


ทำไมเข้าหายากจังนะ สงสัยต้องใช้ไม้ตายซะล่ะกล้วยไข่พูดขึ้นในระหว่างทางที่เธอเดินกลับห้อง


 


ขอโทษนะอยู่ๆก็มีเสียงผู้หญิงน่ารักคนหนึ่งเรียกเธอจากทางด้านหลัง พอเธอกลับหันไปดูแล้วก็ตะลึงในความน่ารักของเธอคนนั้นถึงแม้ว่าเธอก็สวย แต่เธอคนนั้นกลับดูเรียบร้อยน่ารักคุณหนูกว่าเธอมาก(น่ารักในแบบคุณหนูๆ ส่วนนางเอกจะสวยแซ่บความน่ารักก็มีบ้างถ้ามองลึกๆ ฮ่าๆๆ)


 


คะ?”กล้วยไข่ทำเสียงเพื่อให้รู้ว่าเธอตอบรับและได้ยินที่เธอเรียก


 


ไม่ทราบว่าห้องพักที่มีคนชื่อกล้วยไข่กับลิโกะอยู่นี่ห้องไหนหรอคะ ฉันจำเลขห้องไม่ได้หญิงสาวคนนั้นบอกแล้วยิ้มออกมาอย่างเป็นมิตร


 


อยู่ห้องนั่นหรอคะกล้วยไข่ถามออกไปเพราะตื่นเต้นที่จะได้มีเพื่อนน่ารักๆอย่างนี้ (ลิโกะน้อยก็น่ารักนะ ไม่งั้นมังกรจะชอบหรอ อิอิ)


 


ใช่คะ ไม่ทราบว่ารู้ไหม หรือว่ามันมีชื่อติดหน้าห้องหญิงสาวยดังกล่าวถามเหมือนกับว่าอยากไปที่ห้องเต็มทน


 


ฉันชื่อกล้วยไข่ อยู่ห้องนั่นเอง ตามมาสิกล้วยไข่บอกแล้วเดินนำหน้าเธอไป


 


@ห้องพัก


 


ฉันกับลิโกะมาก่อนแล้วก็เลือกเตียงไว้แล้ว ขอโทษด้วยนะที่ไม่รอเธอ เธอไม่ว่าอะไรใช่ไหม


 


ไม่หรอก เตียงไหนก็นอนได้เหมือนกัน ว่าแต่ลิโกะไปไหนซะล่ะหญิงสาวบอกแล้วเดินไปที่เตียงที่ว่างอยู่ ก่อนจะเริ่มจัดของแล้วถามหาลิโกะ


 


เธอรู้จักลิโกะด้วยหรอกล้วยไข่ถามอย่างสงสัยเพราะเธอถามเหมือนกับว่ารู้จักกับลิโกะยังไงยังงั้น


 


อืม รู้จักเพราะพี่ชายเป็นเพื่อนกันน่ะ อ่อลืมบอกไป ฉันชื่อลลิสนะ เรียกลิสเฉยๆก็ได้ลลิสบอกโดยที่ไม่ได้หันมองกล้วยไข่เลย มัวแต่ยุ่งกับการจัดของให้เข้าที่เหมือนกับว่ารีบไปไหนสักอย่าง


 


ฉันกล้วยไข่ เรียกไข่ก็ได้ เรียนนิติเหมือนลิเลย เธอเรียนอะไรหรอกล้วยไข่ถามออกไปแล้วตั้งหน้าตั้งตารอคำตอบมากเพราะเธอบอกว่าพี่ชายของเธอเป็นเพื่อนของพี่ชายลิโกะ งั้นก็แสดงว่าไม่มังกรก็คีตา


 


แอร์น่ะ ค่อนข้างเรียนหนัก ถ้าวันไหนกลับดึกก็ขอโทษล่วงหน้าเลยแล้วกันนะลลิสเสร็จแล้ว เพราะมีแต่ของของตัวเอง ในห้องมีให้ทุกอย่าง มีแค่ของใช้ส่วนตัวเท่านั้นที่ทางนักศึกษาต้องเตรียมมาเอง


 


 


ไม่เป็นไรหรอก เข้าใจอยู่แล้ว ว่าแต่ทำไมเหมือนรีบๆ จะไปไหนหรอ เธอมีกุญแจแล้วใช่ไหม


 


ก๊อกๆๆๆ เสียงประตูห้องดังขึ้น กล้วยไข่มองหน้าลลิสก่อนที่จะเดินไปเปิดประตู


 


แอ๊ดดดดดด พอประตูเปิดออกเธอก็ทำหน้างงสักพัก ชายหนุ่มจึงพูดขึ้นทำให้เธอถึงบางอ้อทันที


 


ลลิสอยู่ไหม


 


พี่คีรอแปบนึงนะคะ ลิสขอหยิบของก่อนลลิสตอบกลับไปแล้วเดินไปหยิบกระเป๋า จากนั้นเธอก็เดินออกกมาหน้าห้องแล้วหันมาพูดกับกล้วยไข่


 


ฉันจะออกไปกินข้าว เธอจะเอาอะไรไหมฉันจะซ้อมาให้ลลิสบอกแบบนั้นเพราะไม่อยากที่จะชวนกล้วยไข่ไปด้วย เพราะเธอค่อนข้างหวงพี่ชายต่างพ่อแม่ของเธอมาก (ลูกพี่ลูกน้องแบบนี้ก็ได้หรอ ไรท์หมั่นไส้อ่ะ)


 


ไม่ล่ะ ขอบใจนะกล้วยไข่ตอบกลับไปแบบนั้นตามความจริง เธอไม่ต้องการอะไร แต่ถ้าชายหนุ่มชวนเธอ เธอก็จะรีบหยิบกระเป๋าแล้วออกไปพร้อมเขาทันที แต่นี่ไม่มีทีท่าว่าจะพูดอะไรออกมาเลยนอกจากแค่ มอง มอง แล้วก็มอง


 


งั้นฉันไปแล้วนะ อาจจะกลับดึกหน่อย โทษนะ ไปกันเถอะคะพี่คี ลิสอยากกินอะไรอร่อยๆมากเลยตอนนี้ลลิสบอกแล้วจูงแขนคีตาออกไปโดยที่กล้วยไข่ก็ได้แค่มองตามหลังทั้งคู่ไป


 


ดูก็รู้ว่าขี้หวง ทั้งๆที่เขาก็เป็นแค่พี่ชายต่างต่างแม่เนี้ยนะ ตลกแล้วยัยแอ๊บแตก คิดว่าฉันดูไม่ออกรึไง คอยดูนะ ถ้าฉันได้ครองเขาเมื่อไหร่ แขนของเขาเธอก็ไม่ได้จับแบบนั้นหรอก พูดแล้วหมั่นไส้กล้วยไข่พูดออกมาหลังจากที่ทั้งคู่เดินไปจนสุดสายตา จากนั้นเธอก็เดินเข้าไปในห้องเพื่อเขียนงานที่อาจารย์สั่งวันนี้ (งานที่อาจารย์สั่งในไลน์น่ะ จำได้ป่ะ)


 


โห่ ถ้าจะสั่งยากขนาดนี้ไม่ให้เรียนเองจนจบเลยล่ะ อะไรเนี้ย….เฮ้อออออ แกล้งฉันสินะหญิงสาวบ่นออกมาแต่ก็ตั้งใจทำงานจนเสร็จ ทำทุกอย่างจนไม่มีอะไรทำแล้วทั้งลิโกะ ทั้งเพื่อนใหม่ก็ยังไม่กลับมา เธอเลยโทรหาลิโกะดูเพราะกลัวว่าเพื่อนของเธอจะมีเหตุอะไรรึเปล่า


 


 


(ว่างายยย แกอยู่ไหนอ่ะ ฉันกำลังกลับ ซื้อขนมไปฝากด้วยนะ)


 


แกนั่นแหละอยู่ไหน ฉันนอนอยู่ห้อง รีบมาได้ป่ะอยู่คนเดียวมันเหงา


 


(อ้าว แล้วกลับห้องมาทำไมอ่ะ ทำไมไม่อยู่ห้องพี่คี)


 


ก็พี่คีแกไปกินข้าวกับน้องสาวอ่ะ พี่ลิคก็เล่นเกม อยู่ที่ไหนก็เหมือนกันป่ะ รีบมาเหอะ


 


(หนอนขับเร็วๆดิ หิวข้าว เออๆแกเดี๋ยวรีบไป พี่นะพี่แม่งไม่เคยฝากไรได้เลย อ่งั้นก็แสดงว่ายัยลิสมาแล้วอ่ะดิ แกเจอยังล่ะ)


 


เจอแล้ว ไม่ชอบหน้าเลยว่ะ ฉันว่าจะได้มีศัตรูเป็นน้องสาวแฟนนี่แหละ


 


(คงงั้นแหละแก ขนาดฉันยังไม่ค่อยจะโอเคเลย เดี๋ยวกลับไปเล่าให้ฟัง แค่นี้ก่อนนะถึงหน้ามหาลัยล่ะ)


 


เคๆกล้วยไข่ตอบรับแล้ววางโทรศัพท์ไว้ข้างตัวเธอจากนั้นก็ทิ้งตัวลงนอนอย่างเหนื่อยล้า เพราะวันนี้มีเรื่องเยอะแยะมากมายเกิดขึ้น ขนาดนี่แค่วันแรก แล้ววันต่อๆไปล่ะ ไม่ตายเลยหรอ (ชีวิตมหา(ประ)ลัย)


 


สักพักลิโกะเปิดประตูเข้ามา กล้วยไข่จึงลุกขึ้นนั่งแล้วมองของที่ลิโกะซื้อมา


 


 


เอามาห่มตอนนอนหรอ จะซ้อมาทำไมเยอะแยะ กินให้ทันวันหมดอายุนะกล้วยไข่บอกแล้วจับถุงแต่ละถุงดู ซึ่งมันก็คือขนมที่ทำให้อ้วน อ้วน และอ้วน


 


เอามาปิดปากแกนั่นแหละ พูดมากหน่า ฉันพึ่งรบกับหนอนมาเนี้ย หยุดพูดก่อนเดี่ยวมันจะต่อสาวความยาวไปอีกลิโกะบอกแล้วมองหน้ากล้วยไข่เพื่อให้เป็นที่เข้าใจซึ่งกันและกัน


 


ไม่เชื่อหรอกว่าไข่ฝากซื้อหมดนี่ โกหกใช่ไหมบอกมามังกรที่เดินเข้ามาพร้อมๆกับถุงอีกสามถุงใหญ่ๆ


 


จริงๆ ไม่เชื่อถามดิ ไข่บอกหิวมากๆซื้ออะไรก็ได้มาเยอะๆเลย ก็บอกแล้วตอนอยู่บนรถอ่ะลิโกะบอกแล้วจับที่แขนของกล้วยไข่เพื่อให้แธอช่วยโกหก


 


ค่ะไข่ฝากซื้อเอง เอาไว้ไข่จะเอาเงินคืนทีหลังนะคะ ตอนนี้ไม่มีเงินสดเลยกล้วยไข่บอกแล้วยิ้มให้กับลิโกะเพราะได้แกล้ง เพราะถ้าเอาเงินคืนมังกร ก็ต้องเป็นเงินของลิโกะ


 


 


ไม่เป็นไรหรอก แต่ก็กินให้หมดแล้วกัน อย่างเอาไปทิ้ง อีกอย่าง ฝากบอกลิด้วยว่าอย่ากินเยอะ แค่นี้ตัวก็จะแตกอยู่แล้ว อ้วนกว่านี้ก็หาผัวใหม่ได้เลยมังกรบอกแบบนั้นแต่ในใจเขาก็แค่อยากแกล้งเล่นๆเท่านั้นเอง ไม่อยากให้แฟนตัวเองกินของแบบนี้เยอะมากเพราะมันไม่มีประโยชน์ต่อร่างกายสักเท่าไหร่


 


ได้ยินแล้วใช่ไหมลิ อย่ากินเยอะกล้วยไข่ย้ำทำเอาลิโกะทำหน้ามุ่ยแล้วเอามือออกจากแขนของกล้วยไข่


 


งั้นพี่ไปแล้วนะ กินข้าวกันก่อนค่อยกินขนม กลับแล้วนะครับ แล้วเดี๋ยวจะนอนแล้วจะโทรหามังกรบอกกล้วยไข่ก่อนจะเดินมาหาลิโกะแล้วพูดกับเธอ จากนั้นก็จุ๊บที่หน้าผากแล้วเดินออกจากห้องไป


 


อิจเบาๆ แกก็เชื่อๆพี่เขาบ้างนะ แกไม่อ้วนก็ไม่ใช่ว่ามันจะดีต่อร่างกายนิขนมพวกนี้อ่ะ กินวันละห่อก็พอแล้ว


 


ค่ะแม่ จะทำตามที่บอกทุกอย่างค่ะ ว่าแต่ยัยลิสยังไม่กลับมาอีกหรอเนี้ย ไปม่านรูดกันรึไง อุ้ย ไม่ใช่ๆ สงสัยไปกินข้าวที่โรงแรมแหงๆ ยัยนั่นชอบกินที่นั่น ตะ แต่ไม่ใช่ชั้นบนนะเว้ย หมายถึงร้านอาหารอ่ะลิโกะพยายามพูดให้ดีที่สุดเพื่อไม่ให้กล้วยไข่ไม่คิดมาก


 


ก็ยังไม่ได้พูดว่าอะไรป่ะ เขาจะไปไหนก็ช่างเขาสิ ยังไม่ได้เป็นอะไรกันส่ะหน่อย เอาให้ถึงวันนั้นก่อน เขาจะได้รู้ว่าโลกนี้ความโหดร้ายมันมีจริง


 


แกรึว่าเขากันแน่ที่จะรู้ ดูคร่าวๆแล้ว น่าจะเป็นแกนะที่ยอมเขาอ่ะ อ่อยเลยสิ ใช้สกิลที่แกสะสมมาตั้งแต่ทารกปราบเขาเลย


 


พูดเหมือนเล่นเกมอยู่งั้นแหละ คนนี้เอาจริงนะ บอกเลยว่าถ้าไม่ได้ก็ต้องได้ เขาไม่ชอบฉันสักวันเขาต้องชอบฉัน เสร็จแน่คนนี้ ไม่มีทางรอดหรอก ถึงแม้ว่าอุปสรรคจะเยอะแค่ไหนก็ตามเหอะ


 


เอาใจช่วยคะแม่ ยกนิ้วเลยให้กับความพยายามในทางที่แบบเอ่อออ ฮ่าๆๆ ชั่งมันเถอะ กินข้าวกัน รู้นะว่าหิวจะแย่อ่ะ


 


หิวจนกินแกก็อิ่มแค่ครึ่งท้องอ่ะ


 


งั้นต้องกินพี่คีอีกครึ่งเนอะ อิ่มแน่ๆ ฮ่าๆๆๆๆ ทะลึ่งจัง เพื่อนใครเนี้ย ไม่น่ารักเลยยยยยยย


 


แกพูดมันก็ถูกนะ ฮ่าๆๆๆๆ เพื่อนใครน่ารักที่สุดอ่ะกล้วยไข่บอกแล้วจุ๊บที่แก้มของลิโกะทันที ทำเอาลิโกะทำหน้าอึ้งแล้วยิ้มออกมาให้กับความน่ารักของกล้วยไข่ทันที


 


 


 


 


http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/287295/1148639852-member.jpg



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)




ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha