เพียงใจไม่ไร้รัก มีหนังสือทำมือ

โดย: อติญา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : ความสัมพันธ์ลับๆ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เช้าวันรุ่งขึ้นอาตี๋เล็กแห่งบ้านโอภาตั้งตระกูล ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่แถมเรือนกายกำยำนอนมองร่างสูงที่มีผิวสีแทนเนียนมือพลางยกยิ้มในความเจ้าเล่ห์แสนกลของตนเอง เขามันก็เป็นแบบนี้ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องเอาด้วยกล ไม่ได้ด้วยมนต์ก็ต้องใช้คาถา ส่วนคนข้างๆ ที่ยังนอนนิ่งสนิทพร้อมเสียงลมหายใจที่เข้าออกอย่างสม่ำเสมอนี้บอกเลยว่าเมื่อคืนเขาเอ่อ... ใช้กำลังและหลอกล่อมาแม้จะไม่ได้ออกแรงเองแต่เป็นกำลังของคนอื่นที่โดดถีบเข้ากลางหลังของอะตอมก็ตาม

     “ลุกไหวไหมเรา ดนุนันท์ใช้จมูกโด่งซุกซนดอมดมไปทั่วซอกคอหอมกรุ่นของร่างเปลือยที่ซุกกายอยู่แนบข้างเขามาตลอดทั้งคืน ชายหนุ่มรู้ดีว่าเมื่อคืนนี้บทรักของตัวเองนั้นออกจะตะกละตะกลามและแสนจะเอาแต่ใจเลยเผลอหนักมือใส่คนข้างๆ ที่ยังใหม่ในเกมกาม วันนี้อาจจะยังพอเดินได้แต่รับรองว่าไข้ต้องกินอย่างแน่นอน

                อืมม ไม่ไหว” เสียงแหบๆ นั้นทำให้ชายเจ้าของเรือนกายขาวผ่องยกยิ้มอย่างอารมณ์ดี ดื้อกับใครไม่ดื้ออยากจะมาดื้อกับดนุนันท์ก็ต้องครางจนเสียงแหบเสียงแห้งแบบนี้แหละครับ

                งั้นวันนี้ไม่ต้องไปทำงานเดี๋ยวจะทำอาหารเอาไว้ให้นะกินข้าว กินยา แล้วก็นอนพักเยอะๆ เขาจรดริมฝีปากลงบนกลีบปากที่บวมช้ำของอีกฝ่ายเร็วๆ ก่อนที่จะจำใจผละออกจากร่างที่เขาตักตวงความหอมหวานสดใหม่มาทั้งคืนเพื่อเข้าครัวไปเตรียมอาหารง่ายๆ ไว้ให้ เพราะตัวเองนั้นก็ต้องไปทำการทำงานไม่สามารถอยู่ดูแลได้ทั้งวันแม้เจ้าตัวจะอยากทำอย่างนั้นใจแทบขาด ตอนไม่ได้ก็กระหายจะลิ้มลองแต่พอได้ยิ่งได้มากเท่าไหร่ก็เหมือนจะไม่พอ

                คนที่ซุกหน้าอยู่บนเตียงปรายตามองชายที่เดินเปลือยกายท่อนบนออกไปจากห้องด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก จะว่าตกใจก็ใช่แต่จะว่างงก็ถูก ยังสงสัยว่าทำไมตัวเองถึงได้มาจบลงที่เตียงของผู้จัดการหนุ่มรูปหล่อได้ เมื่อยิ่งคิดก็ยิ่งมึนหัวเจ้าของใบหน้าคมตามแบบฉบับลูกครึ่งก็ปิดตาลงอีกครั้งเวลานี้ควรจะต้องนอนเอาแรงหลังจากที่ออกแรงมาทั้งคืน


                สองมือขาววางถาดข้าวต้มกุ้งหอมกรุ่นกับยาและน้ำดื่มวางลงที่โต๊ะข้างเตียงก่อนจะสะกิดเรียกคนที่กำลังหลับตาพริ้มเบาๆ

                อยากลุกมากินข้าวกินยาก่อนหรือว่าอยากอาบน้ำ ดนุเดชถามไถ่ด้วยความเป็นห่วงเพราะหลังจากที่เขาหายออกไปเข้าครัวมาได้ราวครึ่งชั่วโมง กลับมาอีกครั้งคนที่นอนอยู่บนเตียงก็ม้วนตัวด้วยผ้านวมผืนหนาขดอยู่ในท่าที่ดูแล้วไม่น่าจะสบายเท่าไรนัก

                มึนหัว เสียงแหบตอบกลับเมื่อถูกฝ่ามือหนาๆ สะกิดแรงๆ คิดอยากให้หนุ่มหน้าตี๋ออกไปทำงานทำการซะตนเองจะได้หลับยาวๆ เสียที

                ถ้ามึนก็เช็ดตัวเดินไปอาบเดี๋ยวจะล้มเอา ดนุนันท์ดูจะไม่ใส่ใจอาการค้อนตาเขียวหรือปฏิกิริยาแข็งขืนของคนที่ตัวเองรังแกมาทั้งคืน เขาเดินตรงเข้าไปในห้องน้ำจัดการหาอุปกรณ์ในการเช็ดตัวเมื่อได้ทุกอย่างครบแล้วก็จัดการถลกผ้านวมผืนนุ่มที่คลุมร่างที่มีความสูงไม่ต่างจากเขาออกในทันที

                หนาว... เมื่อรู้ตัวว่าผิวกายเปลือยเปล่านั้นถูกเปิดเปลือยคนที่ไม่สบายตัวก็พยายามขดกายหนี ยิ่งสัมผัสเย็นๆ จากผืนผ้ามาลูบไล้ผ่านเรือนร่างก็ยิ่งพยายามดิ้นรนเข้าไปใหญ่

                อะตอมอย่าดื้อ!” ดนุนันท์พูดเสียงเขียวเพราะหนุ่มลูกครึ่งยังไม่เลิกงอแง ตัวโตซะเปล่าสุดท้ายก็อ้อนแถมยังดื้อเป็นเด็กๆ

                ก็ผมหนาวนี่ครับผู้จัด...

                แสดงว่าเมื่อคืนไม่เข็ด เมื่อนักศึกษาหนุ่มเกือบหลุดปากเรียกสรรพนามที่หนุ่มตี๋ขอไว้เมื่อคืนก่อน ก็ถูกเสียงกร้าวปรามเบาๆ เกียรตินาวีจำได้ว่าเวลาที่เขาไม่ตามใจคนตรงหน้าแล้วตัวเองจะโดนลงโทษแบบไหนก็ถึงกับมีอาการหน้าซีดหน้าเซียว

                ขอโทษครับ... เอ่อ ผมแค่ยังไม่ชิน” หนุ่มลูกครึ่งฝรั่งเศสเอ่ยเสียงอ่อย เขาก็ยังสงสัยตัวเองเหมือนกันว่าทำไมมาถึงขั้นนี้ได้ เขามั่นใจว่าตัวเองไม่เคยมีพฤติกรรมเบี่ยงเบนหรือพิสมัยในเพศเดียวกันก็ไม่กี่วันตัวเองยังไปโจ๊ะพรึมๆ กับสาวน้อยที่เจอกันในผับอยู่เลยแล้วทำไมเมื่อคืนถึงโดนดนุนันท์ลากมากินตับเสียได้

                คิดอะไรอยู่บอกได้ไหม?” มือขาวสะอาดจงใจลากผ้าผ่านแกนกายที่ยังอ่อนปวกเปียกอย่างแผ่วเบา ก่อนจะจงใจลงน้ำหนักที่ส่วนปลายที่เป็นจุดอ่อนไหวช้าๆ ช้าแต่เน้นเสียจนคนถูกกระทำขนลุกขนชันไปทั้งร่าง

                อื้อ อย่าแกล้ง” อะตอมถึงกับครางในลำคอเมื่อถูกรุกราน เขารู้ว่าดนุนันท์จงใจปลุกปั่นให้เขาปั่นป่วน แค่คิดถึงเหตุการณ์อันแสนเร่าร้อนและจังหวะรักที่หนักแน่นกระแทกกระทั้นแข้งขาที่มีแต่กล้ามเนื้อก็พาลจะเกิดอาการสั่นระริก ใครจะไปเชื่อว่าหนุ่มตี๋หน้าละมุนเจ้าของรอยยิ้มละไมจะมีบทรักร้อนฉ่าองศาเดือดได้ขนาดนั้น

                ใครแกล้งพี่เปล่าทำนะ... แค่จะทำให้อะตอมสบายตัว” ไม่พูดเปล่าดนุนันท์เคลื่อนหน้าเข้าใกล้แท่งรักที่พองตัวตื่นจากความหลับใหล เขาไล้ปลายลิ้นสีแดงรอบริมฝีปากบางของตัวเองอย่างช้าๆ ก่อนจะก้มหน้าใช้กลีบปากชื้นๆ ครอบลงไปทีเดียวเสียครึ่งลำรัก

                พี่นันท์ครับ... ตอมไม่ไหวนะ” หนุ่มน้อยครางเสียงแผ่วเพราะรู้ว่าตัวเองคงจะรับแรงกดดันจากคนที่คร่อมร่างไม่ได้แน่นอนถ้าหากจะโดนรังแกอีกครั้งเพราะตอนนี้เขากำลังอ่อนล้าจนเกินไป

                ดนุนันท์ไม่ตอบเขาทำเพียงแค่รูดริมฝีปากเคลื่อนไหวขึ้นลงช้าๆ สลับกับการดูดดุนเบาๆ ที่ส่วนปลาย สองมือหนาแต่ทว่านุ่มนิ่มช่วยขยับรูดรั้งที่แท่งรักและหยอกล้อกับลูกบอลแฝดคู่นั้นด้วยความเอ็นดู

                อ๊ะ พี่นันท์” ยิ่งอะตอมร้องครางชายหนุ่มยิ่งเน้นจังหวะการปลุกเร้า เขาใช้ทั้งปากทั้งมืออยู่นานสองนานเกียรตินาวีก็เริ่มจะต้านทานไม่ไหวสังเกตได้จากหน้าท้องที่มีแต่ลอนกล้ามนั้นกำลังหดเกร็งเป็นจังหวะ

                อ๊ะ อ๊ะ ซี๊ดด” ในที่สุดความอัดอั้นก็พังทลายแก่นกายร้อนสีเข้มกระตุกสายธารแห่งความใคร่เข้าไปในอุ้งปากของหนุ่มตี๋ เขาจัดการกลืนกินทุกหยาดหยดแถมยังไล้ลิ้นและเล็มทำความสะอาดให้อีกยกใหญ่ก่อนจะทิ้งท้ายด้วยการดูดเม้มที่ซอกขาเนียนมือนั้นเบาๆ

                จะได้นอนหลับสบายไงครับ เขาพูดยิ้มๆ ก่อนจะกดจุมพิตเร็วๆ ลงบนปากอิ่มที่เผยออ้าเพราะความงงงวย 

                แต่ลุกมากินข้าวกินยาก่อนก็ดีพี่จะไปอาบน้ำก่อน เขาตัดสินใจพยุงร่างอุ่นๆ ของเกียรตินาวีขึ้นมาให้อยู่ในท่านั่งก่อนจะใช้หมอนรองหลังให้สบายแล้วส่งชามข้าวต้มกุ้งที่คลายร้อนไปเยอะแล้วลงในมือ

                แต่ผม หนุ่มน้อยพยายามจะบอกว่าเขาเจ็บคอจนไม่อยากทานแต่พอเห็นดวงตาชั้นเดียวนั้นมีประกายขุ่นวาบขึ้นมาชั่วพริบตาหนึ่งเขาก็ตัดสินใจที่จะไม่พูด

                ค่อยๆ กินทีละนิดรองท้องแล้วกินยาเราจะได้หาย ไม่ดื้อนะครับ ดนุนันท์พูดเสียงอ่อนก่อนจะเดินไปจัดการธุระส่วนตัวของตัวเองในห้องน้ำพักใหญ่ เมื่อออกมาก็พบว่าชายหนุ่มอีกคนนั้นหลับไปเรียบร้อย ข้าวต้มในชามเหลือกว่าครึ่งแต่ก็ยังดีที่พอจะทานเข้าไปได้บ้าง แถมอะตอมยังรู้หน้าที่กินยาแก้ปวดลดไข้และยาแก้อักเสบที่เขาจัดไว้ให้ในถ้วยยาน้อยๆ เสียเรียบร้อยเลย

                เย็นนี้พี่จะรีบกลับมาหานะครับที่รัก เขาอดใจไม่ไหวก้มจุมพิตอ้อยอิ่งอยู่ที่กลีบปากบวมช้ำนั้นอีกครั้งก่อนที่จะตัดใจผละออกมาอย่างแสนเสียดาย แต่พอคิดว่ากลับมาก็ได้เจอกันดนุนันท์ก็ยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี


                ในช่วงบ่ายชายหนุ่มที่ตื่นเต็มตาขยับกายมองไปทั่วห้องสีเขียวสว่างสบายตา ตั้งแต่มาถึงที่นี่เมื่อกลางดึกเขาก็ไม่ได้มีโอกาสจะมองสำรวจสิ่งใดนอกจากดวงตารียาวสีดำสนิทของคนที่ควบคุมเกมรักอยู่บนร่างกำยำของตัวเอง บัดนี้ผิวกายสีแทนสวยขึ้นรอยจำช้ำบางส่วนบริเวณเนื้ออ่อนๆ ทั้งซอกคอ หน้าอก รวมถึงที่บริเวณซอกขาที่ได้มาสดๆ ร้อนๆ เมื่อช่วงเช้า

                เมื่อยิ่งนั่งอยู่บนเตียงแล้วสติชักจะตื่นเพริดเกียรตินาวีจึงตัดสินใจเขยื้อนกายย้ายไปอาบน้ำ อาการเจ็บเสียดที่ร่างกายช่วงล่างส่งผลให้ชายหนุ่มเดินไม่ค่อยสะดวกนักแต่ก็ยังดีกว่ามานั่งหน้าร้อนอยู่บนเตียงที่ถูกใช้เป็นสนามรักมาทั้งคืน เขาจัดการอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายแล้วแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่ถือวิสาสะหยิบมาจากตู้แค่เสื้อยืดธรรมดาหวังว่าดนุนันท์คงจะไม่หวงอะไรมากมาย

                โคร่ก ครากก เสียงกระเพาะครางประท้วงเมื่อมองดูนาฬิกาเขาก็พบว่าเวลาล่วงเลยมาเจียนจะบ่ายเขาจึงตัดสินใจเดินออกจากห้องนอนเพื่อสำรวจสถานที่และหาอาหารใส่ท้อง ขายาวๆ ที่อุดมด้วยกล้ามเนื้อก้าวช้าๆ ไปยังทิศทางที่เดาว่าน่าจะเป็นครัว เขาตรงไปเปิดตู้เย็นหลังใหญ่แล้วข้างในนั้นก็พบอาหารปรุงสุกเตรียมใส่กล่องแช่เย็นไว้เป็นอย่างดี แถมด้วยกระดาษโน๊ตลายมือหวัดๆ ของคนที่ออกไปทำงานติดอยู่ที่ฝากล่อง

                อะตอมเอาข้าวอุ่นไมโครเวฟแล้วทานได้เลย มียาที่หัวนอนอย่าลืมกินหลังอาหารด้วย...พี่นันท์


                เพียงแค่นี้หนุ่มลูกครึ่งก็ออกอาการสะบัดร้อนสะบัดหนาว ทั้งเขินอายและก็รู้สึกแปลกๆ มันไม่ใช่ความรู้สึกที่แย่แต่ในทางตรงกันข้ามมันรู้สึกดีเสียจนเขาไม่รู้จะหาคำใดมาอธิบายได้ ชายหนุ่มไม่รอให้ท้องร้องซ้ำสองจัดการเปิดกล่องนำเข้าไมโครเวฟ แค่สองนาทีข้าวผัดกุ้งหอมฉุยก็พร้อมทานและเขาก็จัดการจนเกลี้ยงจากนั้นก็เดินกลับไปกินยาในห้องนอนอย่างว่าง่าย

                แต่เมื่อสายตาคมมองเห็นเตียงที่อยู่ในสภาพที่ยับเยินยู่ยี่ แถมคราบอะไรต่อมิอะไรเปรอะเลอะเป็นด่างดวงเขาก็ทำใจให้กลับไปนอนอีกไม่ไหวแม้สารคัดหลั่งเหล่านั้นครึ่งหนึ่งมันจะเป็นของตัวเองก็ตาม และก่อนที่จะนอนพักเอาแรงรอบใหม่เกียรตินาวีก็จัดการรื้อผ้าปูที่นอนและผ้านวมไปซัก แถมยังแอบไปรื้อหาเครื่องนอนชุดใหม่จัดการปูลงไปแทนของเดิมจนเรียบร้อย และการก้มๆ เงยๆ เดินไปเดินมาแม้ไม่ได้ออกแรงอะไรมากแต่ร่างกายที่ไม่สมบูรณ์เต็มร้อยก็อ่อนล้ากันได้ง่ายๆ ในคราแรกที่ตั้งใจว่าจะนั่งพักที่โซฟาหลังจากตากผ้าแต่เสร็จกลับกลายเป็นว่าอะตอมดันเผลอนอนหลับไปจริงๆ



 

#

 

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักสำหรับการติดตามและการสนับสนุน

ฝากผลงาน E-Book เรื่องที่วางจำหน่ายแล้วไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

 

 #

 

 

#

 E - Book MEB Market  <<<CLICK

 

#

E - Book OokBee  <<<CLICK

 

#

E - Book Naiin <<<CLICK

 

#

E - Book Hytexts <<<CLICK

 

 #

E - Book se-ed

 

#

E - Book ebooks.in.th

 

อยากเม้าท์กับติญา <<<CLICK

 

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณนักอ่านทุกท่านสำหรับกำลังใจและแรงสนับสนุนนะคะ"

อติญา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha