เพียงเงาปรารถนา

โดย: กัลวาร์/คีรีรมย์



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 13 : ความลับ ความรัก (๒)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เมื่อเบนซ์คันงามแล่นมาถึงหน้ารั้วบ้านปราณต์หิรัญน์ ชายหนุ่มเปิดไฟภายในรถยนต์ให้สว่าง เพื่อมองใบหน้าหวานชัดเจนยิ่งขึ้น เขาหันมาปลดเข็มขัดนิรภัยให้เธอด้วยกริยาอ่อนโยนพร้อมกับรั้งร่างบางเข้าสู่อ้อมกอดด้วยความรักท่วมท้นหัวใจ ปรารถนายกแขนโอบกอดตอบ น้ำตาซึมอย่างตื้นตันใจเหลือเกินกับความรักความหวังดีที่เขามอบให้เธอ แม้ว่าเธอจะทำผิดมหันต์ แต่เขาก็ยังยอมให้อภัยอย่างไม่มีข้อแม้

“พี่ไม่อยู่หลายวันป่านต้องดูแลตัวเองให้ดีนะครับ ถ้ามีเรื่องไม่สบายใจหรือปัญหาอะไรก็โทรศัพท์ไปหาพี่ได้ตลอดเวลา แล้วก็อย่าลืมเคลียร์ปัญหากับคุณสดายุให้เรียบร้อย เพราะอีกไม่นานเขาก็จะกลายเป็นพี่เขยของป่านแล้ว พี่ไม่อยากให้ป่านโดนครหาว่าป่านคบผู้ชายคนเดียวกันกับพี่สาวตัวเอง”

“ค่ะ ป่านจะรีบเคลียร์กับเขาให้จบก่อนพี่อาร์ตจะกลับมา” ปรารถนาเพียงรับปากให้เขาสบายใจ เพราะเธอเองก็คาดเดาไม่ได้เลยว่า สดายุกำลังคิดอย่างไรกับงานแต่งงานของเธอกับอิสรุตน์ที่ประกาศออกไป เขาจะปลดปล่อยเธอให้เป็นอิสระหรือกักขังเธอก็ไม่อาจล่วงรู้ได้เลย

“ขอบคุณสำหรับความรัก ความหวังดีที่พี่อาร์ตมีให้ป่านมาโดยตลอด เดินทางปลอดภัยค่ะ” เธอกอดเขาเอาไว้แน่นราวกับว่าเป็นการสั่งลาครั้งสุดท้าย แล้วผละออกมาสบตาเขาน้ำตาคลอเต็มเบ้า

“แล้วพี่จะรีบกลับมาหาป่านให้เร็วที่สุด ฝันดีครับเจ้าสาวของพี่”

“ฝันดีเช่นกันค่ะ”

อิสรุตน์กดจูบลงบนหน้าผากมนพร้อมกับสวมกอดเธอแน่นอีกครั้ง แต่ก็ต้องคลายอ้อมแขนอย่างแสนเสียดาย เมื่อถึงเวลาต้องกลับบ้านเสียที

ปรารถนายืนโบกมือให้เขากระทั่งรถยนต์คันงามแล่นออกไปจนลับตา เธอไม่ทันสังเกตเห็นรถยนต์สีดำที่จอดนิ่งอยู่ในความมืดและเงาทะมึนของใครคนหนึ่งกำลังก้าวเข้ามาประชิดทางด้านหลัง ขณะเดินไปเปิดประตูบ้าน วันนี้เธออาจแบ่งรับแบ่งสู้กับคำตอบ แล้วถึงวันที่อิสรุตน์กลับมาขอคำตอบ เธอจะปฏิเสธเขาได้อย่างไรกัน

รอยราคีคาวที่ประทับแน่นอยู่บนเรือนร่างของเธอ ทำให้เธอทั้งรังเกียจ ทั้งขยะแขยงตัวเองเหลือเกิน และไม่อยากเอาความสกปรกมาแปดเปื้อนผู้ชายดีๆ อย่างเขา เมื่อร่างกายของเธอมันก็ไม่ต่างจากโสเภณีตามสถานบริการที่คอยเป็นที่รองรับกามตัณหาของผู้ชาย เวลาร่างกายเกิดความอยากขึ้นมา เธออาจดีกว่าตรงที่ว่านอนกับผู้ชายเพียงคนเดียวเท่านั้นเอง

“จะรีบไปไหนปรารถนา” น้ำเสียงทรงอำนาจดังท่ามกลางความเงียบ ทำเอาร่างบางหันกลับมามองอย่างรวดเร็ว ดวงตากลมเบิกกว้างด้วยความตกใจไม่คิดว่าเขาจะดักรอเธออยู่หน้าบ้าน

“คุณสดายุ!

“ขอบใจที่ยังจำชื่อผัวของตัวเองได้ หายไปกับชายชู้หลายชั่วโมงนึกว่ามันปรนเปรอสวาทให้เธอจนลืมผัวคนนี้ไปแล้วเสียอีก” ความหึงหวงที่เห็นเธอกอดกับผู้ชายอื่น ทำให้สดายุสาดคำพูดรุนแรงใส่เธออย่างไม่ถนอมน้ำใจ

“ฉันกับพี่อาร์ตไม่ได้ทำเรื่องบัดสีอย่างที่คุณกล่าวหาสักหน่อย และเขาก็ไม่ใช่ชายชู้ของฉันด้วยเพราะฉันยังไม่มีสามี กรุณาให้เกียรติเราสองคนด้วยค่ะ” ปรารถนาเชิดหน้าอย่างถือดี

 “อ้อ! ฉันลืมไปว่าเธอกำลังจะแต่งงานกับหมอหนุ่มรูปหล่อก็เลยต้องรีบเฉดหัวผัวเก่าให้พ้นทางใช่ไหม อย่าลืมว่าอนาคตครอบครัวของเธออยู่ในกำมือของฉัน!

“ในเมื่อคุณก็ไม่รักษาคำพูด ไม่รักษาสัญญา ฉันก็ไม่จำเป็นต้องทนให้คุณย่ำยีอีกต่อไป อยากทำอะไรก็เชิญตามสบายเลยค่ะ”

 “เธอแน่มากปรารถนาที่กล้าท้าทายฉันแบบนี้ อยากลองดีกับฉันใช่ไหม!” สดายุขบฟันกรอดอย่างโมโห แค่เห็นเธอกอดกับผู้ชายคนอื่นหัวใจของเขาก็ปวดแสบปวดร้อนเหมือนโดนน้ำกรดราด อารมณ์โกรธเข้าครอบงำจนอยากฆ่าผู้ชายคนนั้นทิ้งให้มันรู้แล้วรู้รอดไป

“แล้วมันต่างกันยังไงกับการที่ฉันยอมเป็นนางบำเรอของคุณหรือจะลุกขึ้นมาต่อต้านเพื่อตัวเอง เพราะไม่ว่าฉันเลือกทำข้อไหนคุณก็ยังไม่เลิกหว่านเสน่ห์ใส่พี่สาวของฉันอยู่ดี ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้ว ฉันขอตัวค่ะ” กล่าวจบร่างบางก็หมุนตัวเดินเข้าบ้าน แต่กลับถูกฝ่ามือใหญ่คว้าลำแขนกลมกลึงเอาไว้เสียก่อน

“คุณสดายุ! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” หญิงสาวเอ่ยสั่งพร้อมสะบัดแขนให้หลุดจากมือใหญ่ แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อย หนำซ้ำยังดันร่างของเธอไปชิดกำแพงสูงแล้วล็อกเธอไว้ด้วยร่างใหญ่ของเขา

“ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าอย่ายุ่งกับนายอิสรุตน์ แต่เธอก็ยังขัดคำสั่งฉันไม่เลิก แถมยังประกาศแต่งงานกับมันอีก!” สดายุเค้นเสียงลอดไรฟัน แล้วใช้ร่างใหญ่เบียดร่างเล็กเข้ากับกำแพงหนา เมื่อเธอพยายามผลักไสเขาออกห่าง

“ทำไมฉันจะแต่งงานกับเขาไม่ได้ ในเมื่อคุณก็ยังคิดจะแต่งงานกับพี่นานา ฉันมันโง่เองที่ยอมพลีเรือนกายสนองตัณหาให้กับคุณ เพื่อแลกกับสัญญาบ้าบอฉบับนั้นของคุณ”

“ฉันยังไม่ได้พูดสักคำว่าเจ้าสาวของฉันชื่อมัทนาวี”

“คงมีแต่คนโง่เท่านั้นที่ไม่รู้” เธอเถียง

“อย่าทำปากเก่งหรืออวดดีกับฉันให้มากนักปรารถนา ฉันไม่ชอบ!

“ไม่ชอบก็อย่ามายุ่งกับฉัน เพราะฉันเองก็เกลียดคุณเหมือนกัน เกลียดจนไม่อยากเห็นหน้าคุณอีกแม้แต่วินาทีเดียว!

“ได้! ถ้ามันเป็นสิ่งที่เธอต้องการฉันก็จะทำเพื่อเธอ จากวันพรุ่งนี้เป็นต้นไปฉันจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับเธออีก แต่ฉันจะจัดการกับมัทนาวีแทนก็แล้วกัน หลงฉันหัวปักหัวปำขนาดนั้นคงพาขึ้นเตียงได้ไม่ยากนักหรอก”

“คุณไม่ต้องมาขู่ให้ยากเลย ฉันไม่มีวันเชื่อคำพูดของคนหลอกลวงอย่างคุณอีกแล้ว”

“เชื่อหรือไม่เชื่อมันก็สิทธิ์ของเธอ ฉันไม่ได้บังคับสักหน่อย แต่ก่อนฉันจะเลิกกับเธออย่างเด็ดขาด ฉันขอทิ้งทวนอีกสักนิดก่อนก็แล้วกัน”

สิ้นคำนั้นหน้าคมก็ก้มหน้าลงมาหาเรียวปากอิ่มอย่างไม่ให้เธอได้ตั้งหลัก บดขยี้จุมพิตอย่างเร่าร้อนรุนแรง เพื่อเป็นการลงโทษผู้หญิงอวดดีอย่างเธอ ฝ่ามือใหญ่ประคองใบหน้าหวานที่กำลังส่ายหนีเอาไว้พร้อมขบเม้มริมฝีปากล่างแรงๆ แล้วส่งปลายลิ้นเข้าไปโรมรันพันเกี่ยวกับลิ้นเล็ก จนเธอต้องครางประท้วงในลำคอแผ่วเบาเพราะความเจ็บปวดจากทัณฑ์พิศวาสที่ค่อนข้างรุนแรงด้วยแรงอารมณ์ แต่เป็นความเจ็บปวดที่แฝงมาพร้อมความวาบหวาม

ปรารถนาดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง แต่ยิ่งดิ้นก็ยิ่งเปิดโอกาสให้เขากดร่างกายของเธอแทบจมหายเข้าไปในกำแพง เธอครางในลำคอด้วยความเจ็บ เมื่อปากอิ่มถูกขบเม้มด้วยฟันคมของเขา ก่อนจะยอมเปิดปากรับปลายลิ้นที่รุกเร้าเข้ามาภายในโพรงปากอย่างหิวกระหาย เพียงไม่นานจุมพิตหนักหน่วงก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนและเรียกร้อง แต่เธอก็หักห้ามใจไม่ให้กระดกลิ้นตอบสนอง หากแค่จูบยังต้านทานเอาไว้ไม่ไหว แล้วนับประสาอะไรกับบทรักเร่าร้อนที่เต็มไปด้วยชั้นเชิงของเขา

“เก่งมากปรารถนา...” สดายุถอนปากออกมากระซิบแผ่ว ใบหน้าคมกระตุกยิ้มมุมปาก เมื่อเห็นเธอยังยืนหลับตานิ่ง ปากสั่นกายสั่นเหมือนลูกนกเปียกฝน เมื่อต้องพยายามข่มใจฝืนความต้องการของร่างกาย

“ฉันยอมแพ้เธอก็ได้ แต่รับรองว่าอีกไม่นานเธอจะคลานเข้าไปหาฉันถึงเตียง!” กล่าวจบร่างสูงใหญ่ก็หมุนตัวเดินกลับไปยังรถยนต์แล้วขับออกไปจากหน้าบ้านปราณต์หิรัญน์ทันที

ปรารถนามองตามด้วยแววตาปวดร้าว เธอยกมือแตะริมฝีปากพลางถามตัวเองในใจว่า ทำไมคราวนี้เธอถึงต้านทานความต้องการของร่างกายได้ และหากเธอทำได้ทุกครั้งมันก็คงเป็นเรื่องที่น่ายินดีไม่น้อยที่จะตัดใจจากเขา

 

“กลับมาแล้วเหรอลูก นานาก็เพิ่งกลับมาสักพักนี่เอง” โปดกเอ่ยกับบุตรสาวคนเล็ก เมื่อร่างบางสมส่วนก้าวเข้ามาในห้องนอนส่วนตัว ร่างบางนั่งขอบเตียง โน้มใบหน้าไปจูบแก้มสากของบิดาอย่างที่เคยทำทุกวันด้วยความรัก

“ป่านขอโทษที่ปล่อยให้พ่อทานข้าวคนเดียวอีกแล้ว”

“พ่อต่างหากที่ต้องขอโทษป่าน พ่อละอายใจเหลือเกินที่ทำให้ลูกต้องลำบาก ทำแต่งานจนไม่มีเวลาหาความสุขให้กับตัวเองบ้าง” ฝ่ามือใหญ่ค่อนข้างหยาบกร้านลูบศีรษะบุตรสาวด้วยความสงสาร

“ป่านไม่จำเป็นต้องดิ้นรนตามหามันหรอกค่ะ ในเมื่อความสุขของป่านก็คือพ่อ พ่อคือดวงใจของป่าน คือผู้ชายที่ป่านรักมากที่สุด ถ้าพ่อเกิดเป็นอะไรขึ้นมา ป่านคงทนอยู่ต่อไปไม่ได้เหมือนกันค่ะ”

“เด็กโง่...พ่ออายุปูนนี้แล้วอีกไม่นานก็ต้องตาย แต่จะตายช้าหรือตายเร็วก็ต้องตายเหมือนกัน ป่านอายุยังน้อยต้องเผชิญกับชีวิตอีกมาก อย่าให้พ่อต้องกลายเป็นภาระให้ป่านมากกว่านี้เลยนะลูก”

“ป่านไม่ยอมให้พ่อตายหรอกค่ะ เราต้องอยู่ด้วยกันอีกนาน แต่ถ้าหากต้องตายป่านขอตายก่อนพ่อยังดีกว่าทนเห็นพ่อจากไปต่อหน้าต่อตา”

“ไม่มีใครห้ามความตายได้หรอกลูก แม้พยายามยื้อชีวิตไว้แค่ไหนก็ตาม วันนี้หมออาร์ตพาคุณอรอนงค์มาคุยเรื่องแต่งงาน แต่พ่อยังไม่ได้ตอบตกลง เพราะอยากถามความต้องการของป่านก่อน ป่านรู้เรื่องนี้แล้วใช่ไหมลูก”

“พี่อาร์ตบอกป่านแล้วค่ะ แต่ป่านยังไม่ได้ตอบตกลงเหมือนกัน บอกตามตรงว่าป่านยังไม่พร้อมแต่งงานค่ะ” เธอตอบอ้อมแอ้มเสียงเบา

“ทำไมล่ะลูก หมออาร์ตเป็นคนดีและมีความรับผิดชอบสูง พ่อคิดว่าเขาต้องดูแลลูกสาวของพ่อได้แน่นอน” โปดกให้เหตุผล

“ครอบครัวของเรายังเป็นอยู่แบบนี้ แล้วป่านจะหนีไปมีความสุขคนเดียวได้ยังไงคะ อีกอย่างป่านคงทิ้งพ่อไปไม่ได้หรอกค่ะ” ปรารถนาอ้างเหตุผล แม้ไม่ใช่เหตุผลหลัก แต่สภาพร่างกายของบิดาก็สำคัญกับเธอไม่แพ้กัน

“เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงหรอกลูก พ่ออยู่กับนายพงศ์และวิภาได้ ถ้านานาแต่งงานกับคุณสดายุอีกคน พ่อก็ยังเหลือมานพคอยอยู่เป็นเพื่อน พ่อไม่ได้บังคับป่าน แต่อยากเห็นป่านมีความสุขเหมือนคนอื่นบ้าง ถ้าถามพ่อว่าอยากให้ป่านแต่งงานไหม พ่อบอกเลยว่าอยากให้ป่านรีบแต่งงานกับหมอเร็วที่สุด”

“ป่านว่ารอให้พี่อาร์ตกลับจากอังกฤษก่อน แล้วค่อยคุยเรื่องแต่งงานอีกทีก็แล้วกันค่ะ” ปรารถนาเผลอยกมือจับท้องตัวเองอย่างไม่ตั้งใจ

“งั้นก็ตามใจลูกเถอะ พ่อไม่อยากบังคับจิตใจของลูก”

“ขอบคุณค่ะพ่อ เอ่อ! พ่อคะครอบครัวของเราเคยมีปัญหาขัดแย้งกับใครบ้างหรือเปล่า ป่านหมายถึงเรื่องงานที่พ่อทำน่ะค่ะ”

คำถามนั้นกระแทกใจบิดาอย่างแรง โปดกยอมรับว่าตกใจมากที่อยู่ดีๆ บุตรสาวก็เอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมา แต่ท่านก็รีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติมากที่สุด

“ไม่มีหรอกลูก ถึงเราเคยเป็นเจ้าของบริษัทใหญ่โตมาก่อน แต่ก็ไม่เคยมีปัญหาขัดแย้งกับใคร ป่านถามพ่อทำไม”

 “เปล่าค่ะ ป่านแค่สงสัยว่าในโลกของความเป็นจริง มันจะเหมือนกับในหนังที่เคยดูหรือเปล่า”

“ส่วนมากหนังก็สร้างจากชีวิตของคนเรานี่แหละ แล้วเอามาผสมผสานกับจินตนาการให้มันน่าสนใจมากยิ่งขึ้น ตอนนี้ก็ดึกมากแล้วพ่อว่าป่านรีบไปอาบน้ำพักผ่อนดีกว่า พรุ่งนี้จะได้มีแรงไปทำงาน”

“ราตรีสวัสดิ์ค่ะพ่อ” ปรารถนาจูบแก้มสากของบิดาสองข้าง แล้วยกแขนโอบกอดท่านเอาไว้ด้วยความรัก

โปดกกอดตอบบุตรสาวเอาไว้ด้วยความรู้สึกเดียวกัน ไม่ว่าเวลาผ่านไปกี่เดือนกี่ปี ปรารถนาก็ยังเป็นลูกสาวที่น่ารัก คอยห่วงใยทุกคนภายในบ้านโดยไม่คำนึงถึงความสุขของตัวเอง และเมื่ออยู่คนเดียวในห้องเพียงลำพังโปดกก็เอ่ยรำพันกับตัวเองเสียงเจือสะอื้นถึงเพื่อนรักที่เขาเคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมานาน ก่อนเหตุการณ์ในบ่ายวันนั้นจะเกิดขึ้น

“ฉันขอโทษลูซ แล้วฉันจะชดใช้ชีวิตให้กับนายและคืนทุกสิ่งทุกอย่างให้กับแดเนียล”

 

หลังจากได้ฟังคำบอกเล่าจากปากบิดา ปรารถนาก็กลับเข้ามาในห้องด้วยความรู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมาก แต่ถ้าหากครอบครัวของเธอไม่เคยมีเรื่องราวบาดหมางกับใคร ถ้าอย่างนั้นสดายุเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงได้คิดร้ายกับครอบครัวของเธอด้วย ฉะนั้น เธอจะต้องพยายามสืบหาความจริงให้ได้โดยเร็วที่สุดว่าอะไรเป็นอะไร

ร่างบางคว้าผ้าเช็ดตัวเข้าไปอาบน้ำอาบท่าให้รู้สึกผ่อนคลายสักพักก็ออกมาหยิบชุดนอนสีหวานสวมบนร่างกาย แล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่มด้วยสีหน้าเศร้าหมอง เธอยกฝ่ามือบางลูบหน้าท้องแผ่วเบา เกรงว่าลูกในท้องจะได้รับอันตราย เนื่องจากบทรักของเขาบนโซฟาในห้องทำงานค่อนข้างจะรุนแรง ขณะที่หัวใจประหวัดถึงผู้ชายใจร้ายที่เป็นคนทำให้ลูกเกิดมา

“พ่ออาจจะไม่รักลูก ไม่ต้องการลูก แต่แม่ก็รักลูกมากนะ รักมากยิ่งกว่าชีวิตของแม่” ว่าที่คุณแม่มือใหม่พูดกับเจ้าตัวเล็กในท้องเสียงสั่นเครือ ไม่ว่าเขาจะต้องการลูกหรือไม่ เธอก็ไม่เคยคิดทำลายเลือดเนื้อของตัวเอง แต่ตรงกันข้ามเธอจะรักและทะนุถนอมลูกให้ดีที่สุด จนกว่าเขาจะลืมตาขึ้นมาดูโลกใบใหญ่ แม้พ่อของเขาไม่เต็มใจให้เกิดมาก็ตาม


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เพียงเงาปรารถนามีครบทุกรส โหด หื่น ความรัก ความแค้น ดราม่า ซึ้งกินใจ ฝากเป็นกำลังใจให้ผู้เขียนด้วยนะคะ ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามผลงานค่ะ"

กัลวาร์/คีรีรมย์


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha